آبشار لوه،مکانی برای ارامش روح

 

حتی اگر هزاران گزارش سلامت درباره تاثیر شگفت شنیدن صدای آبشار و تماشای حرکتش بر سلامت روحی و جسمی شما منتشر شود هیچکدام نمی تواند به اندازه رفتن تا آبشار و تجربه همجواری اش شما را به این یقین برساند. اگر می خواهید به این یقین برسید پیشنهاد ما برای نخستین تجربه تان آبشار لوه است.

 

 

برای رسیدن به این آبشار زیبا باید به سمت شهرستان گالیکش حرکت کنید.

 

آبشار لوه در 20 کیلومتری مرکز شهرستان گالیکش و در 5 کیلومتری جاده اصلی گلستان - مشهد در کنار روستایی به همین نام در جنگلی انبوه با درختان پهن برگ واقع شده است.

 

همجواری آبشار با پارک جنگلی گلستان ارزش ویژه ای به آن بخشیده است. گالیکش آبشارهای متعددی دارد که در این میان آبشار لوه با 75 متر ارتفاع از آبشارهای دیدنی و کم نظیر استان گلستان در روستای لوه می باشد.

 

 

تبلیغات در خصوص این آبشار چندان زیاد نیست تنها یک تابلوی رنگ پریده ابتدای روستای لوه، اما اکثر آنهایی که راهی این روستا و آبشارش می‌شوند از طریق دوستان و آشنایان و یا بصورت اتفاقی راهی به این جنگل یافته‌اند که با توجه به زیبایی بی نظیر این آبشار به نظر می‌رسد می‌تواند یکی از قطب‌های گردشگری شهرستان و حتی استان گلستان باشد.

 

آبشار لوه در امتداد يک شيب پلکاني به صورت طبيعي از صخره ها فرو مي ريزد و داراي پنج طبقه است که در داخل دره اي به عمق 35 متر و پوشيده از درختان جنگلي از قبيل ممرز، افرا توسکا واقع شده و در فصول بهار و تابستان، محيط زيبايي براي استراحت مشتاقان طبيعت فراهم مي کند.

 

 

این آبشار در صورت توجه و سرمایه گذاری می تواند یکی از مناطق خوب گردشگری استان گلستان باشد، که این موضوع توجه جدی مسولان استان و شهرستان گالیکش را طلب می کند.

 

دوربین و کفش مناسب را فراموش نکنید همچنین مواظب شیب‌های تندی که به آبشار ختم می‌شود باشید.

 

با توجه به این طبیعت زیبای خدادادی که می تواند منبع درآمدی برای مردم روستا باشد لوه حدود 600 نفر جمعیت دارد که ساکنان آن عمدتا از طریق کارگری امرار معاش می‌کنند.

 

 

لازم به ذکر است شهرستان گالیکش بیش از 90 نطقه گردشگری در کنار پارک ملی گلستان که تنها مکان ثبت شده جهانی استان گلستان است را در اختیار دارد اما متأسفانه بدلیل ضعف مسئولین محلی برای درآمد زایی و جذب سرمایه در این بخش نصیب این شهرستان از سفرهای نوروزی و تابستانه تنها جمع آوری زباله مسافران است.

 

 

 

 

 

 

برگرفته از:ایران نما

 

پارک ملی گلستان،پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات‌وحش

 

پارک ملی گلستان یا جنگل گلستان منطقهٔ حفاظت شده‌ای در شرق استان گلستان و غرب استان خراسان شمالی است. پارک گلستان، قدیمی‌ترین پارک ملی ثبت شده در کشور ایران و پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات‌وحش است که ۱۳۵۰ گونهٔ گیاهی و ۳۰۲ گونهٔ جانوری، از جمله نیمی از گونه‌های پستانداران ایران را در حدود ۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت خود جای داده‌ است.

 

 

تاریخچه پارک ملی گلستان

 

این جنگل در ۱۹ مرداد ۱۳۳۶ به نام «منطقه حفاظت شده آلمه وایشکی» تحت حفاظت کانون شکار قرار گرفت، در شهریور ۱۳۴۲ به «پارک محمدرضا شاه» تغییر نام داد، در ۲۲ فروردین ۱۳۴۳ «پارک وحش» نامیده شد. در شهریور ۱۳۵۰ محدوده‌ای در شرق پارک به نام «قرخود» با وسعت ۳۴ هزار هکتار به آن الحاق شد و در ۱۳۵۳ عنوان پارک وحش به «پارک ملی» تغییر داده شد. در سال ۱۳۵۴ اولین پارک ملی ایران شد که در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان یکی از ۵۰ ذخیره‌گاه زیست‌محیطی کره زمین به ثبت رسیده‌است. بعد از پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ دو منطقه قرخود و آلمه مجدداً از یکدیگر جدا شدند و پارک فعلی به «پارک ملی گلستان» تغییر نام داد.

 

 

جغرافیای جنگل گلستان

 

گلستان، بزرگترین پارک طبیعی ایران است. مساحت آن در برخی منابع بیش از ۹۱ هزار هکتار و در برخی منابع ۸۷۴۰۲ هکتار ذکر شده‌است. محیط پارک حدود ۱۹۸ کیلومتر است. حد غربی پارک ملی گلستان از روستای تنگراه در استان گلستان شروع می‌شود و حد شرقی آن در روستای رباط قره‌بیل واقع در استان خراسان شمالی پایان می‌یابد. بیشتر پارک در استان گلستان، حدود ۳۴ درصد آن در استان خراسان شمالی و بخش ناچیزی نیز در استان سمنان قرار دارد.

 

 

اختلاف ارتفاع در پارک حدود ۲۰۰۰ متر است (از ۲۴۱۱ متر تا ۴۰۰ متر از سطح دریا) که همین طیف ارتفاعی تنوع زیستگاه‌ها و ریزبوم‌های متعددی را ایجاد کرده‌است. میانگین بارندگی در مناطق مختلف این جنگل هم از حدود ۷۰۰ میلیمتر تا ۱۵۰ میلیمتر در سال متغیر است.

 

 

آبشار آق سو و آبشار جنگل گلستان با ارتفاع ۷۰ متر و آب‌دهی ۳۰ لیتر بر ثانیه از آبشارهای معروف این پارک‌اند.

 

همچنین در این پارک رودخانه‌های متعددی جریان دارد و بیش از ۲۱ دهنه چشمه در آن شناسایی شده‌است که مهمترین آنان را می‌توان رودخانه مادرسو، زاو، قرتو، چشمه‌های گلشن، گلستان، جانو، سردارخانه، دوشان، آق سو، کرکولی نام برد.

 

از مهمترین کوه‌ها و دره‌های این بوستان می‌توان به ارتفاعات قره قون، تنگه گل، شاخا، یکه قدم، المه، قره قاشلی، قوفی قورچی و دره‌های آلمه، آنسر، قرغون، آق سو، آلی دالی، آدنس، جمشیدآباد، قزقلعه، آلوباغ و خشک اشاره کرد.

 

 

حیات وحش

 

یک‌هشتم گونه‌های گیاهی، یک‌سوم گونه‌های پرندگان و بیش از ۵۰ درصد از گونه‌های پستانداران کشور در این پارک زندگی می‌کنند.

۶۹ گونه پستاندار وابسته به ۶ راسته، ۲۱ خانواده و ۵۰ سرده در پارک ملی گلستان شناسایی شده‌است. پلنگ و خرس قهوه‌ای از گوشت‌خواران بزرگ پارک ملی هستند.

 

 

سمور جنگلی از گوشتخوارانی است که احتمالاً فقط در پارک ملی گلستان زندگی می‌کند و بر ارزش ژنتیکی پارک افزوده‌است. دیگر پستانداران مهم ساکن این جنگل شامل مرال، شوکا، گراز، گربه جنگلی، تشی، آهوی ایرانی، گوسفند وحشی (قوچ و میش)، گرگ، روباه، روباه ترکمنی و بز کوهی (کل و بز) می‌شود. از راسته خفاش‌ها تاکنون ۱۸ گونه در این پارک شناسایی شده‌است.

 

این منطقه از بهترین زیست‌گاه‌های گوسفند وحشی اوریال بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین زیرگونهٔ گوسفند وحشی ایران است و یکی از خالص‌ترین جمعیت‌های قوچ و میش اوریال را در خود جای داده‌است. جمعیت این حیوان در جنگل گلستان در دهه ۱۳۵۰ حدود ۱۵۰ هزار رأس برآورد شده‌بود که معادل نزدیک به سه‌چهارم کل جمعیت گوسفندان وحشی اوریال دنیا می‌شد.

 

۱۴۹ گونه پرنده متعلق به ۱۵ راسته، ۴۲ تیره و ۸۹ سرده در پارک ملی گلستان شناسایی شده‌است که از این تعداد پرنده ۴۸ نوع در فصل بهار و تابستان در منطقه مشاهده می‌شود و ۶۲ گونه بومی پارک ملی هستند.

 

 

مهمترین این پرندگان شامل قرقاول، کبک، تیهو، جغد خال‌دار، زنگوله‌بال، کوکر سینه سیاه، ابیا، بلدرچین، قرقی، دلیجه، سارگپه پابلند، سارگپه، عقاب دوبرار، دال سیاه، دال، عقاب دریایی دم‌سفید، بالابان، هما، دارکوب سیاه، بلبل، توکای باغی، سهره‌ها، زردپره‌ها، مگس‌گیرها، زنبورک‌ها و دم‌سرخ‌ها می‌شوند.

 

گیاهان اصلی پارک بدلیل وجود اقلیم‌های مختلف متنوع است. مهمترین گونه‌های گیاهی شامل بلوط، بلند مازو، ممرز، انجیلی، افرا، نمدار، خرمندی (از خانوادهٔ آبنوس)، زبان گنجشک، پلت، شیردار، کرکو، آزاد، اوری، توسکا، شیردار، بارانک، انجیر، توت، ملچ، داغداغان، ازگیل، ولیک، زالزالک، سیاه تلو، گوجه وحشی، شیر خشت، گردو، تمشک، انار وحشی، گلابی وحشی، زرشک، تاغ، گز، پرند، کاروان‌کش، کلاه میرحسن، گون، چوبک، درمنه، خار شتر و ارس می‌شود.

 

 

از مجموع جانوران موجود در این جنگل ۱۹ گونه در خطر انقراض است که هما، بالابان، گیلان‌شاه خال‌دار و روباه ترکمنی از جمله آن‌هاست. مرال، شوکا، کل و بز، و قوچ و میش هم از جمله گونه‌هایی اند که بیشتر مورد شکار غیرمجاز قرار می‌گیرند.

 

منبع:ایران نما

 

غار شیرآباد،غار دیو سپید

 

از غارهای مهم طبیعی و جالب غار شیرآباد در شهرستان رامیان است که ضمن جاری بودن آب از آن و ایجاد آبشارهای گوناگون، زیستگاهی بسیار مهم برای بعضی از گونه‌ها از جمله سمندر کوهستانی به‌شمار می‌رود. درباره این غار، افسانه‌ها و روایات گوناگونی در محل وجود دارد. عده‌ای آن را غار دیو سپید می‌نامند. بر قسمت اعظم غار تاریکی مطلق حکمفرماست و در انتهای آن نیز چشمه‌ای وجود دارد که منشأ ایجاد غار در طول قرن‌های گذشته بوده است. به دلیل ویژگی‌های ساختمانی و جنس زمین، حرکت آب باعث تشکیل استخر و سنگ‌های حوضچه‌ای و استالاکتیت (قندیل‌های آهکی که از سقف غار آویزان هستند) شده است. آب این آبشارها که با درخشندگی و صدای خاصی از این ارتفاع به داخل استخرهای پایین‌دست فرو می‌ریزند، به‌عنوان عنصر ممتاز طبیعی به‌شمار می‌آیند و قابلیت‌های فوق‌العاده‌ای را برای جذب جهانگردان و محققان ایرانی و خارجی فراهم آورده است. از آن جایی که محیط‌های بیرونی غار، کوهستانی و جنگلی است، زیستگاه مناسبی برای مرال، شوکا، خرس، پلنگ و سایر گونه‌های جانوری است. مجموعه غار و آبشارهای شیرآباد به‌عنوان یک اثر طبیعی ملی به سازمان حفاظت محیط زیست معرفی شده است. غار و آبشار‌های شیرآباد در شهرستان رامیان و در نزدیکی شهر خان‌ببین واقع شده‌اند. از خان‌ببین به روستای شیرآباد حدود 5 کیلومتر به سمت جنوب راه می‌باشد. بعد از روستای شیرآباد و گذشت 3 کیلومتر از جاده آسفالته، راه مالرویی وجود دارد که به سمت آبشارها پیش می‌رود. این غار بعد از آبشار دوم و نرسیده به آبشار سوم واقع است. دهانه بزرگ این غار در سمت راست به خوبی مشخص است.

 

 

 

 

برگرفته از:ایران نما

 

پارک جنگلی قرق،پارک وحش

 

پارک جنگلی قرق در 24 کیلومتری شرق گرگان و در مسیر مشهد واقع شده است. مساحت این پارک 650 هکتار است و در محیط جلگه‌ای قرار دارد. طرح این پارک در سال 1348 توسط مرحوم حسین سعیدی آشتیانی؛ بنیان‌گذار پارک‌های جنگلی ایران، تهیه و عملیات اجرایی آن از 1350 آغاز شد. داخل این پارک، یک پارک وحش (محدوده‌ای برای نگهداری حیوانات وحشی) موجود است. همچنین دارای پناهگاه‌های چوبی برای اسکان بازدیدکنندگان و سایر امکانات رفاهی می‌باشد. در حال حاضر بیش از 30 گوزن در این پارک نگهداری می‌شوند.

 منبع:ایران نما