غار خربس ،همکاری انسان و طبیعت

رئيس اداره ميراث فرهنگى سازمان منطقه آزاد قشم گفت: غار خربس به عنوان نمادى از دوران اشکانى – ساسانى در جزيره زيباى قشم است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران؛ عبدالرضا دشتى زاده افزود: فرم معمارى صخره اى و وجود چندين محوطه شناسايى شده در نزديکى غار خوربس در 10 کيلومترى جنوب غربى جزيره قشم، موجب انتساب اين محوطه به دوران اشکانى – ساسانى شده است.

 

وى با بیان اینکه غار خربس قشم پيوسته مورد توجه گردشگران وعلاقمندان آثار تاريخى قرار گرفته است تصریح کرد: شکل اوليه غار خربس بر اثر عوامل طبيعى شکل گرفته اما فضاهاى داخلى اين غار در دوره هاى تاريخى گسترش يافته است.

 

رئيس اداره ميراث فرهنگى سازمان منطقه آزاد قشم گفت: در بررسى هاى باستان شناسى اخير چندين گوردخمه مربوط به دوران اشکانى – ساسانى و بندرهاى مربوط به دوره ساسانى در جزيره قشم شناسايى شده است.

 

دشتى زاده افزود:يافته هاى باستان شناسى درباره غارخوربس در جزيره قشم با توجه به فرم و موقعيت جغرافيايى آن، نشان از کاربرى مذهبى اين اثر تاريخى در دوران مختلف دارد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

ويژگي ها و مزيت هاي منحصر به فرد منطقه آزاد قشم

جزیره قشم با مساحت 1491 کيلومترمربع، حدود 5/2 برابر دومين جزيره بزرگ خليج فارس يعنى بحرين است. اين جزيره از شمال به شهر بندرعباس، مرکز بخش خمير و قسمتى از شهرستان بندر لنگه، از شمالشرقى به جزيره هرمز، از شرق به جزيره لارک، از جنوب به جزيره هنگام و از جنوب غربى به جزاير تنب بزرگ و کوچک و ابوموسى محدود میگردد.

 

اولین سرمایه گذاری در جزیره قشم ، در زمستان سال 1350 صورت گرفت. هدف از این اقدام ، ایجاد یک منطقه توریستی بود تا قشم به یکی از جزایر معروف زمستانی جهان برای جلب جهانگردان داخلی و خارجی مبدل شود.

 

 

در سال 1351 دولت وقت تصمیم گرفت نخستین بندر آزاد تجاری ایران در جزیره قشم ایجاد شود. در اولین گام ، تصمیم گرفته شد با ایجاد یک پل سنگی از ناحیه لافت که در میانه شمالی جزیره است و تا ساحل مقابل 2 کیلومتر فاصله دارد،ارتباط زمینی بین قشم و سواحل جنوبی ایران برقرار شود و این مکان را  به یک مرکز بزرگ توریستی و تجاری در دهانه خلیج فارس و تنگه هرمز تبدیل کند.

 

در همان سال های ابتدایی تاسیس این بندر مسئولان مربوطه خبر از کشف یک حلقه چاه گاز با توان برداشت روزانه 285 هزار متر مکعب گاز دادند که این امر بر روند اقتصادی این جزیره اثر گزار خواهد بود.

 

هم اکنون نیز ذخایر عظیم نفت و گاز در قشم و مرغوب ترین نفت سبک در جزیره هنگام،  فرصت مهمی برای سرمایه گذاری در این حوزه فراهم کرده است.

 

 

قشم با دارا بودن امتیازات و تسهیلاتی مانند معافيت مالياتي 15 ساله براي كليه فعاليت هاي اقتصادي اعم از صنعتي، تجاري و خدماتي،آزادي مشاركت و سرمايه گذاري خارجي تا ميزان 100 درصد سهام، معافيت از پرداخت هر گونه حقوق گمركي و سود بازرگاني براي واردات مواد اوليه، ماشين آلات و قطعات يدكي جهت توليد كنندگان در منطقه،امكان ورود كالاهاي ساخته شده در منطقه آزاد به داخل كشور به ميزان ارزش افزوده،تضمين كامل سرمايه هاي خارجي توسط دولت از طريق قانون جلب و حمايت از سرمايه گذاري خارجي،آزادي كامل ورود و خروج سرمايه،فروش و اجاره زمين به سرمايه گذاران داخلي و اجاره زمين به سرمايه گذاران خارجي،ايجاد شرايط مناسب براي فعاليت بانكداري داخلي و خارجي،امكان ثبت شركت و مالكيت هاي صنعتي و معنوي،صدور ويزا براي خارجيان در مبادي ورودي منطقه آزاد قشم (فرودگاه بين المللي قشم)، مقررات ساده و مناسب نيروي كار،كمترين تشريفات اداري براي فعالان اقتصادي امتیازات و تسهیلات ارزنده برای سرمایه گذاری در این منطقه به حساب می آید.

 

 

ويژگي ها و مزيت هاي منحصر به فرد منطقه آزاد قشم قرار گرفتن در دهانه تنگه هرمز و ورودي خليج فـارس، دسترسي به آبراهه هاي بين المللي، بازارهاي داخلي، بازار جمهوري هاي آسياي ميانه و بازارهاي حاشيه جنوبي كشورهاي خليج فارس، فرودگاه بين المللي فعال با پروازهاي منظم داخلي و خارجي، دارا بودن اسكله اي بزرگ در خليج فارس با ظرفيت پهلوگيري براي شناورهاي 100 تني (اسكله كاوه - شمال جزيره)، اتصال به شبكه سراسري برق كشور ايران، نزديكي به سرزمين اصلي و دسترسي به امكانات اسكله هاي شهيد باهنر و شهيد رجايي در بندر عباس، فراواني نيروي كار ماهر و غير ماهر بومي با دستمزدي كمتر و رقابتي با نيروي كار مشابه خارجي، پتانسيل هاي تفريحي و گردشگري خاص منطقه از جمله جنگل هاي دريايي حرا و سواحل زيباي جنوبي جزيره وجود ذخاير گاز طبيعي در جزيره و اطراف آن، وجود ذخاير غني گاز طبيعي گورزين و سلخ در جزيره، مخازن گازي سرخون، گاشو، سورو و نمك غربي در استان هرمزگان،مخازن دريايي هنگام، سيري، سلمان و صالح، ذخيره سازي مواد نفتي که بر اساس مطالعات شركت فاسترويلر، بهترين و اقتصادي ترين منطقه جهت ذخيره سازي نفت خام و فرآورده هاي نفتي به عنوان منطقه پشتيباني خارك و تامين خوراك طرح توسعه پالايشگاه بندرعباس و همچنین خطوط انتقال خط لوله گاز صلح و خط لوله ميعانات گازي از عسلويه به بندرعباس این منطقه را برای سرمایه گذاری کم نظیر کرده است.

 

 

فرصت ها و پتانسيل هاي سرمايه گذاري در منطقه آزاد قشم شامل پروژه  نفت و گاز و پترو شيمي،ذخيره سازي و انبار داري مواد نفتي، سوخت رساني به شناورها،احداث پالايشگاه نفت سنگين و يا ميعانات گازي است.در زمینه صنايع سنگين مانندصنايع فولاد،صنايع فلزي،صنايع گازي غير فلزي،صنايع فلزات رنگي و الكترود گرافيتي،صنايع غذايي و سلولزي، صنايع دريايي و سازه هاي فلزي دريايي شرایط فعالیت وجود دارد.

 

همچنین فعالیت هایی اعم از تاسيس بانك و بيمه با سرمايه هاي داخلي و خارجي، تاسيس موسسات مالي اعتباري غير بانكي و مراكز تامين مالي با سرمايه هاي داخلي و خارجي، انبارداري صادرات، واردات، ترانزيت و صادرات مجدد انواع كالا، تاسيس شركت هاي حمل و نقل هوايي (بار و مسافر) با سرمايه هاي داخلي و خارجي،فرآوري و بسته بندي آبزيان،توليد پودرهاي ماهي و روغن ماهي،پرورش ميگو و ماهي در قفس در زمینه صنایع شیلات و آبزیان می تواند فعالیت داشته باشد.

 

 

وجود شهرک های صنعتی کاوه،طولا،سوزا،الوند تاثیر به سزایی در روند فعالیت های اقتصادی این استان دارد.اتصال قشم از طریق طرح جامع ارتباطی خلیج فارس با محوریت پل از طریق زمین و ریل به سرزمین اصلی در کنار توسعه فرودگاه بین المللی قشم فضای مناسبی را برای فعالیت های بیشتر اقتصادی در این منطقه فراهم خواهد کرد.

 

 

این جزیره علاوه بر مزیت های تجاری،صنعتی از لحاظ گردشگری نیز جز قطب های جذب گردشگر به حساب می آید و پتانسیل های زیادی برای جذب تعداد بیشتری از این میزان گردشگر داخلی و خارجی دارد.همچنین این جزیره علاوه بر جذب گردشگران تجاری دارای مراکز فرهنگی و تفریحی اعم از جنگل حرا،غار نمکی،تنگه چاهکوه،پارک کوروکودیل،قلعه پرتغالی ها،چاه تلا و... است که تمام این مراکز به تنهایی می توانند منبع عالی درآمد زایی برای جزیره به حساب آید.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

استان هرمزگان و سفر دریایی کیش

به گزارش اداره كل امور فرهنگي و روابط عمومي سازمان منطقه آزاد كيش، كشتي مسافري "رانيا" با ظرفيت 403 نفر روزهاي زوج در مسير كيش- دبي- كيش تردد مي كند.

 

همچنين اين شناور دريايي در روزهاي فرد در مسير بندر لنگه- دبي- بندر لنگه به انتقال مسافران اقدام مي كند.

 

بنابر همين گزارش هزينه بليت مسير دريايي كيش- دبي- كيش، حدود 600 هزار ريال و زمان اين سفر دريايي تا دبي نزديك به حدود چهار ساعت اعلام شده است.

 

 

اين گزارش مي افزايد: شركت مرواريد جنوب در حال حاضر با در اختيار داشتن شناور دريايي طاووس روزانه در مسير كيش- بندرلنگه- كيش بيش از 299 مسافر را جابه جا مي‌كند.

 

شناور دريايي طاووس ساعت 30/9 هر روز به جز روزهاي جمعه از جزيره كيش به سمت بندر لنگه حركت و ساعت 30/13 همان روز بندر لنگه را به سمت كيش ترك مي كند.

 

 

زمان اين سفر دريايي حدود 2 ساعت و بليت آن با قيمت 100 هزار ريال در نظر گرفته شده است.

 

لازم به ذكر است در حال حاضر گردشگران و مسافران از دو مرز هوايي و دريايي وارد جزيره كيش مي شوند.

 

مسير دريايي منتهي به كيش داراي جذابيت هاي خاص خود است كه گردشگران بي‌شماري را به سوي خود جلب كرده است.

 

 

جزيره 92 كيلومتر مربعي كيش سالانه پذيراي بيش از يك ميليون و 300 هزار گردشگر و مسافر داخلي و خارجي است.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

جنگلهای درختان سرسبز ساحلی مانگرو یا حرا

مجموعه جنگلهای درختان سرسبز ساحلی مانگرو یا حرا که در حوالی جزیره قشم، بندرپل، جزیره هرمز و بندر خمیر به چشم می‌خورد را جنگل های شناور می نامند. این جنگل ها با آبراهه‌ها، پرندگان زیبا و طبیعت بکر وحشی‌اش از منابع توریستی و دیدنی استان هرمزگان می‌باشند و هر ساله افراد زیادی را برای تماشا به سوی خود جلب می‌کنند . این جنگلها تحت حفاظت سازمان محیط زیست قرار دارند و مجموعه حرای شمال غربی قشم بدلیل اهمیت بین‌المللی بعنوان ذخیره گاه زیست کره حرا شناخته می شود. عمق آب این مناطق از یک تا یک و نیم متر تجاوز نمی‌کند؛ بنابراین جنگل هنگام بالا آمدن آب دریا، در آبهای خلیج فارس به حالت شناور می‌ماند و با فروکش کردن آب دریا به مدت ۶ تا ۷ ساعت مانند جنگل‌های مناطق خشک نمایان می‌شود. جنگل حرا مهد انواع گوناگون آبزیان، پرندگان و دوزیستان است. از پرندگان می‌توان به مرغ ماهیخوار، حواصیل، لک لک، پلیکان، مرغابی ومرغ دریایی و از ماهی‌ها به خرچنگ، مار دریایی، شیلو، کلینگ (نوعی از صدف) و انواع مختلف قورباغه اشاره کرد.

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

صنایع دستی استان هرمزگان و آداب و رسوم خاص و فرهنگی غنی آن

استان هرمزگان با توجه به بافت سنتی، آداب و رسوم خاص و فرهنگی غنی و ریشه دار، از قدیم الایام بخش مهمی از انواع صنایع دستی را در خود جای داده و به همین جهت همواره در طول تاریخ مورد توجه محققان و تاریخ شناسان گوناگون قرار گرفته است. با در نظر گرفتن این مهم و در راستای اهداف برنامه سوم توسعه مدیریت صنایع دستی استان هرمزگان، برنامه ها و سیاست هایی را تعیین و اجرا نموده است.

 

هر چند که اجرای طرح های مصوب به همراه تنوع ارگان ها و سازمان هایی که به صورت موازی در امر صنایع دستی عمل می کنند اشکالات مهم و بعضا جبران ناپذیری را به همراه داشته است لیکن بحمدالله با تصویب تغییر شرکت سهامی صنایع دستی به سازمان صنایع دستی، یکپارچگی بیشتر و نتایج بس مفیدتری را در آینده شاهد خواهیم بود.

 

در هر صورت در برنامه پنج ساله سوم توسعه، این مدیریت اقدامات بسیاری را در بخش های مختلف آموزش، تحقیق و توسعه رشته های رو به زوال، توسعه مراکز آموزشی، توسعه رشته های آموزشی، اعطای مجوزهای لازم و تسهیلات و بسیاری اقدامات جدی و زیربنایی دیگر به انجام رسانیده است که به صورت مدون در گزارش پیوست مراتب طرح شده و دلایل عدم و عدم تحقق اهداف پیش بینی شده مورد بررسی قرار گرفته است.

 

صنایع دستی بومی

 

 در استان هرمزگان صنایع دستی بومی از جایگاهی ویژه در فرهنگ و سنت های مردم برخوردار می باشد. بعنوان مثال رودوزیهای سنتی که از جمله مهمترین رشته های صنایع دستی این منطقه است. جز لاینفک پوشش بومی زنان و دختران منطقه می باشد و یا نوعی حصیر به نام «تک» در نواحی روستایی هم بعنوان زیرانداز و هم بعنوان بخشی از پوشش سقف خانه ها مورد استفاده قرار می گیرد.

 

نکته دیگر اینکه با درنظرداشتن موقعیت مرزی استان و رویارویی ساکنان مدرسه با فرهنگ های بیگانه، محفوظ ماندن این جایگاه و استفاده از صنایع دستی بویژه در پوشش خانم ها بسیار ارزشمند است و حاکی از توجه و عنایت مردم استان به اینگونه صنایع و حفظ نمادهای سنتی و بومی منطقه می باشد.

 

 

محصولات سفالی

 

 تولیدات سفالگران مینابی عمدتاً ظروف سفالی می باشد که از آن جمله اند: نوعی کوزه آب به نام «جهله» انواع گلدان، قلیان، سرقلیان، اسفندسوز در باز و قفسی «گشته سوز» این ظروف سفالی بیشتر توسط ساکنین نواحی روستایی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

محصولات حصیری 

 

 محصولات حصیری مشتمل بر سجاده حصیری، بادبزن، نوعی سبد حصیری گرد و دردار بلند جهت نگهداری البسه، نوعی زیرانداز به نام «تک» که در نواحی روستایی به منظور پوشاندن سقف خانه ها نیز مورد استفاده قرار می گیرد، درپوش کوزه، نوعی سینی گرد و بزرگ به نام «سپ»، «دمکش»، گلدان حصیری، ظرف میوه، ظرف نگهداری نان «کفه».

 

بافته های داری سنتی

 

 بافته های داری سنتی شامل قالی افشار، جاجیم، گبه، انواع گلیم، خورجین، نوعی روانداز با پرزهای بلند به نام «خرسک» که گاهی به عنوان زیرانداز مورد استفاده قرار می گیرد.

 

حصيربافی

 

 

از حصير بافی بايد به عنوان رايج ترين و معمول ترين صنعت دستی استان هرمزگان نام برد، چرا که ماده اوليه مورد نياز حصير بافی برگ درخت خرما بوده که به حد وفور در اختيار صنعتگران است و توليد انواع فرآورده های حصيری که کاملاً جنبه مصرفی دارد، روستاهای ميناب، يشاگرد، بندر لنگه و اطراف آن از مناطق مهم بافت حصير است که اکثر کار آن توسط زنان و دختران منطقه صورت می گيرد. مواد اوليه مورد مصرف عبارت است از برگ درخت خرما(پيش مُغ) و ضايعات درخت خرما و گياهی به نام "مور. حصير بافان ميناب در روستاهای بهمنی، چلو، نصيرابی، محمودی و قاسم آباد ساکن هستند.

 

سفالگری

 

سفالگری در روستاهای حکمی، گوربند و شهوار از توابع شهرستان ميناب و روستاهای لشتگان از توابع بندر عباس رواج دارد.

 

گلابتون دوزی

 

زردوزی که در نقاط مختلف ايران به «کم دوزی»، «گلدوزی»، «برودری دوزی» و «کمان دوزی» شهرت دارد، در اکثر نقاط ايران رواج دارد و در استان هرمزگان بويژه شهرهای بندر لنگه، بندر عباس و ميناب رونق بسيار دارد. از گلابتون دوزی برای توليداتی نظير دمپايی، شلوار های زنانه، سر آستين، پيش سينه، دور يقه، لبه پرده، ديوارکوب، پشتی، کوسن، سجاده، جلد قرآن و تابلو استفاده می کنند.

 

 

خوس دوزی

 

اين هنر به کمک نوارهای نقره ای باريک و برروی پارچه توری ريز بافت تجلی يافته و گاه ستاره هايی فلزی برروی پارچه می نشانند، و ازآن برای تزئين مقنعه، دستار(چادر زنانه) استفاده  می شود. پارچه مصرفی معمولاً به رنگ های سياه، سفيد، سبز و زرشکی است که هر دو روی پارچه شکل يکسان دارند.

 

بادله دوزی

 

بادله دوزی يا "تلی بافی" عبارت است از بهم پيوستن چند نوع زری با يکديگر به صورتی که زری بزرگ دروسط و زری های کوچک در اطراف قرار می گيرند. بادله به شکل نوارهايی با پهنای 15 سانتيمتر توليد می شود که معمولاً برای لبه شلوارهای زنانه مورد استفاده قرار می گيرد.

 

سوزندوزی

 

نوع ديگر از رودوزی است که فقط در بخش "وشاگرد" و توسط زنان و دختران روستايی به شيوه زنان بلوچ انجام می گيرد و دليل آن نزديکی منطقه به استاستان سيستان و بلوچستان است.

 

قاليبافی

 

مناطق توليد قاليبافی در استان هرمزگان عبارتند از: بندرعباس, روستای درتوجان و بخش حاجی آباد. اغلب توليدکنندگان را عشاير اسکان يافته ايلهای افشاريه ورائينی تشکيل داده که به توليد و تهيه انواع قالی و قاليچه, رويه پشتی و چنته مشغول هستند. توليدکنندگان معمولاً پشم مورد نياز خود را از سيرجان خريداری کرده و خود به ريسيدن و رنگرزی آن اقدام می کنند. نوع گره رايج "گره فارسی" است و نقشه هايی که در بخش حاجی آباد و روستای "درتوجان" بافته می شود نقشه های افشاريه است که به نامهای بوته شاهی، ماه و ستاره ای، سه کله، خشتی، گنبدی، شکارگاه، بچه بغل، سماوری و ... معروف هستند.

 

خرسک بافی

 

خرسک عبارت است از بافت نوعی فرش با پرزهای بلند و درشت بافت که بافت آن با رنگ های بسيار محدود انجام می شود. در بافت سنتی آن از رنگ طبيعی پشم استفاده می شده است. پرز, تار و پود کلفت آن از پشم است و از پود رو استفاده نمی شود. در قديم از آن به عنوان روانداز استفاده می کرده اند. امروزه از اين نوع بافت برای توليد پادری و کناره در اندازه های مختلف استفاده می کنند. نقوش خرسک معمولاً هندسی بوده و بافت آن در روستای "درتوجان" رواج دارد.

 

شيريکی پيچ

 

از ديگر توليدات استان هرمزگان شيريکی پيچ را می توان نام برد که مرکز توليد آن روستاهای بخش حاجی آباد بوده و دليل رونق آن همسايگی منطقه با استان كرمان است.

 

چادرشب بافی

 

چادرشب بافی يا "کاربافی" از ديگر صنايع دستی استان هرمزگان است که در روستاهای کليبی و سرريگان از توابع ميناب و روستاهای سيروئيه، احمديه و فارقان رواج دارد.

 

چنته بافی

 

چنته بافی در منطقه وشاگرد به وسيله دارهای زمينی و توسط زنان انجام می شود. نقش ها اغلب به صورت هندسی و ذهنی بافت است. اطراف چنته را به وسيله صدف های دريايی و منگوله های رنگی تزئين می کنند. از چنته بيشتر برای تزئين کپرها استفاده می شود.

 

صنايع دستی دريايی

 

 

همه ساله به هنگام جزر و مد دريا, مقادير متنابهی از انوع صدف ها, حلزون ها و بقايای آبزيان خليج فارس در سواحل جزاير متعدد اين خليج (کيش، ابوموسی، لارک، قشم، هرمز و ...)  می ريزد که توسط اهالی بومی جمع آوری شده و توسط افراد باذوق از آنها تابلو، مجسمه ها و اشياء گوناگونی توليد می شود. مواد اوليه مصرفی شامل پوسته حلزون ها، صدف ها، استخوان ماهی، گوش ماهی و مرجان است و برای اتصال قطعات انتخاب شده از چسب بی رنگ استفاده می کنند. 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

قلعه هزاره میناب،قلعه خواهران

قلعه هزاره یکی از قلعه‌های تاریخی استان هرمزگان و تنها بنای تاریخی موجود در شهر میناب است.

این قلعه در میان اهالی منطقه به «قلعه بی‌بی مینو» مشهور است زیرا ساکنان بومی منطقه معتقدند که در روزگاران گذشته، دو خواهر به نام‌های بی‌بی مینو و بی‌بی نازنین این شهر را بنا کرده‌اند. گویا در گذشته دو قلعه در این منطقه وجود داشته که یکی از قلعه‌ها ویران شد و تنها این قلعه با نام «قلعه هزاره» یا همانطور که گفته شد «قلعه بی‌بی مینو» باقی ماند.

این قلعه تا اواخر دوره قاجاریه، مرکز حکومت محلی بوده و همیشه 100 نفر سرباز مسلح در این قلعه مستقر بوده و نگهبانی می‌دادند. در اطراف قلعه آثاری از یک خندق حفرشده دیده می‌شود.

در حال حاضر آثار اندکی از قلعه هزاره باقی مانده است.

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

پنجشنبه بازار میناب و شکل سنتی آن

پنجشنبه بازار میناب تنها بازار هفتگی هرمزگان است این بازار قدمتی دیرینه دارد اما آنچه این بازار را به یک جاذبه توریستی تبدیل کرده شکل سنتی آن است جهله کوزه ای با طرح بسیار قدیمی است که هنوز می توان در این بازار آن را یافت انواع نوارهای طلایی و نقره ای رنگ و برقع های رنگارنگ که جزء پوشش و لباس زنان منطقه است و نیز لوازم کشاورزی و دامداری به همان شکل سنتی و قدیمی خود این مکان را دیدنی و جذاب نموده است.بهترین نوع سوراق را می توان در اینجا یافت معجونی خوشمزه مرکب از اکسید آهن یا خاک سرخ ، ماهی ساردین ، نمک و پوست نارنج پنجشنبه بازار میناب بهترین مکان برای تماشای پوشش و زیبایی لباسهای سنتی زنان و مردان شرق هرمزگان است.

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

استان هرمزگان و یک دید کلی از آن

معرفی

 

استان هُرمُزگان نام یکی از استان‌های کشور ایران است. این استان در جنوب ایران و در شمال تنگه هرمز قرار دارد. کرانه‌های این استان در شرق بر دریای عمان و در غرب بر خلیج فارس قرار دارند.

 

بعضی از جزیره‌های مهم هرمزگان عبارت‌اند از قشم، کیش، ابوموسی و لاوان.

 

استان هرمزگان دارای ۱۱ شهرستان، ۲۳ شهر، ۳۳ بخش و ۷۱ دهستان و ۲۱۷۰ آبادی دارای سکنه‌است و بنا به سرشماری بعمل آمده در سال ۱۳۷۵ جمعیت استان هرمزگان ۱۰۶۲۱۵۵ نفر می‌باشد.

 

استان هرمزگان در حدفاصل بین مختصات جغرافیایی ۲۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۲۸ درجه و ۵۷ دقیقه عرض شمالی و ۵۳ درجه و ۴۱ دقیقه تا ۵۹ درجه و ۱۵دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده‌است.این استان حدود ۶۸هزار کیلومتر مربع مساحت دارد که از این نظر هشتمین استان کشور می‌باشد

 

 

رفتن به استان

 

با هواپیما

 

استان هرمزگان دارای چند فرودگاه است

 

فرودگاه بین المللی بندرعباس به غیر از شهرهای داخلی از شهرهای دیگری در منطقه مانند دبی نیز پرواز مستقیم دارد

 

فرودگاه بین المللی کیش واقع در جزیره کیش این جزیره توریستی که برای ورود اتباع خارجی ویزا هم نمی خواهد به غیر از شهرهای داخلی از دبی نیز پرواز مستقیم دارد

 

فرودگاه بین المللی قشم

 

فرودگاه بندر لنگه

 

فرودگاه جزیره لاوان

 

فرودگاه جزیره تنب بزرگ

 

اگر برای پرواز به بندرعباس یا جزیره کیش پرواز مستقیمی گیر نیاوردید می توانید به فرودگاه بین المللی شهر لار در استان فارس بیایید و ادامه مسیر که کوتاه نیز هست یا با وسایل نقیله زمینی و یا با هواپیما به مقصد بروید همچنین از فرودگاه لامرد فارس نیز می توان همچین استفاده ایی داشت اما مسیر کمی طولانی تر می شود

 

با قطار

 

هر روز قطار از مناطق مختلفی به بندرعباس می آید شما از مشهد و تبریز و یا ساری نیز می توانید به بندرعباس بیایید البته خط باید عوض کنید گفته می شود قطار هایی که از تهران به بندرعباس حرکت می کند قابلیت حمل اتومبیل شخصی شما را نیز دارد

 

شما اگر از اروپا می خواهید به وسیله قطار به بندرعباس و کیش بروید می توانید به استانبول بیایید و با قطاری مستقیم به تهران و سپس به بندرعباس بروید اما این سفر زمان زیادی را از شما خواهد گرفت ولی در ازای آن شما همه نوع اقلیمی را در مسیر خود طی خواهید کرد

 

با کشتی

 

شما با کشتی از دبی و شارجه می توانید به بندر عباس ، بندرلنگه و جزیره کیش بروید شرکت ولفجر ایران مسیر های رفت و برگشتی میان مناطق ایرانی با دبی و شارجه دارد

 

با اتوبوس

 

از شهرهای مختلفی برای این استان اتوبوس وجود دارد

 

خصوصا از تهران

 

با اتومبیل

 

شما با اتومبیل نیز می توانید وارد این استان بشوید مهمترین مسیرها

 

از شرق از مسیر کنارک - بندر جاسک

 

از غرب از مسیر بندر عسلویه - گاوبندی

 

از شمال از کرمان مسیر کهنوج و منوجان به میناب و دهباز و سیرجان - حاجی آباد و از فارس مسیر داراب - حاجی آباد و لار -بستک

 

نقاط دیدنی

 

 کاروانسرای بستک:واقع در شهر بستک در بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان ، یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

«کاروانسرای بستک» (کاروانسرا) سر پناهی واسترا حتگاهی در مسیر جاده بازارگانی لار ، بندر لنگه به بندر عباس بوده‌است. این کاروانسرا دارای حیاط مرکزی بوده و در اطراف اصطبل‌ها،استراحت گاه‌ها قرار داشته بوده‌است، کاروانسرا در دو ضلع شمالی وجنوبی ودر ورودی ایوان ختم می‌شده‌است. این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. این کاروانسرا در زمان دوره قاجاریه ساخته شده و با شماره ثبت ۲۲۳۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این اثر تاریخی در شهرستان بستک و در مسیر راه بازرگانی شیراز – لار – بندرلنگه به بندر عباس واقع شده‌است.

 

عمارت کلاه‌فرنگی: واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر عباس و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

این بنا گمرک قدیمی و تاریخی شهر بندرعباس و محل تجارتخانه داخلی و خارجی بوده‌است ومربوط به دوره صفویه می‌باشد. این عمارت در مجاورت اسکله قدیمی بندرعباس در بلوار طالقانی قرار دارد. از آنجا که این عمارت از معماری‌اروپایی‌آن دوره تأثیر گرفته‌، مثل تعداد زیادی از عمارات دوره قاجاریه به‌عمارت کلاه فرنگی معروف است

 

 

معبد هندوها: که در شهر بندرعباس واقع شده، در سال ۱۳۱۰ هجری قمری، در زمان حکومت محمد حسن‌خان سعدالملک احداث شده‌است. اساس ساختمان این معبد عبارت است از یک اتاق چهارگوش میانی که بر روی آن گنبدی قرار گرفته‌است. سبک معماری این گنبد را مقرنس‌های پیرامونی آن نه تنها از دیگر گنبدهای موجود در سواحل خليج فارس ، بلکه از گنبدهای سراسر ایران متفاوت می‌سازد. طرح این بنا کاملاً از معماری معابد هندی متإثر است. این معبد از جمله نشانه‌های معدود تاریخی بندرعباس است که توجه هر تازه واردی را به خود جلب می‌کند و امروزه در کنار یکی از خیابان‌های اصلی شهر قرار گرفته‌است این معبد یکی از آثار منحصر به فردی است که از سوی پولدارهای شهری به نام شیکار پور در غرب هند ساخته شد و در سال ۱۳۴۴ هـ ‎/ ش که بندرعباس را ترک کردند، بت‌هایی که در معبد و در طاقچه محراب بود نیز با خود بردند و این بنا کم‌کم مخروبه شد تا این که از طریق سازمان میراث فرهنگی در چند نوبت تعمیر اساسی شده‌است

 

 

 

موزه آب:موزه آب یا ( موزه آب بندر عباس ) نام یکی از مناطق تاریخی استان هرمزگان است. این موزه در بخش مرکزی شهرستان بندر عباس در استان هرمزگان قراردارد و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این موزه یکی از زیر مجموعه‌های خیابان ۲۲ بهمن شهر بندر عباس است، وقدمت آن به دورهٔ صفویه می‌رسد.

موزهٔ آب به سبک زیبایی بازسازی شده و در آن: أنواع کوزه (جهله) ، أنواع خمرهٔ آب به نام (کروش) ، خمره‌های سنگى (موو) یایهٔ مشک (مشک تروز)، وتصاويری از ظروف آب و گاو چاه ، و چاه چرخ گاوی به نمایش گذاشته شده‌است. این موزه محل مناسبی برای شناخت آثار و ابنیه‌های تارخی در زمینه‌های مختلف مربوط به آب است. ایجاد و راه اندازی موزه آب یکی از راه‌های ارائه و نمایش تلاش و سخت کوشی انسان در حفر چاه‌های آب و قنات ، و همچنین حفظ ارزش این میراث کهن ، نگهداری و شناساندن ابزار و اشیاء مربوط به حفر آن می‌باشد.

 

 

دوگنبدان : آرامگاه یا بارگاه ( دو گنبدان ) علماء کوخرد نام یکی از اماکن زیارتی در نزدیکی دهستان کوخرد واقع در بخش کوخرد در شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این بنای تاریخی در سمت جنوب جاده بستک به بندر لنگه واقع است.

 

این آرامگاه در میان گورستان دهستان کوخرد و در هزار متری غرب دهستان کوخرد واقع شده‌است. محل آن سیصد متر از محله تازه‌بنیاد «دهنو» کوخرد فاصله دارد ,و در جنوب گود میان ده قرار دارد. در لهجه محلی به آرامگاه زیارت گفته می‌شود

 

کاروانسرای کوخرد: کوخرد یکی از قـدیمی تـرین مناطقی است که با فرهنگ غنی وآثـار به جامانده از گذشتهٔ خود، از دیر باز مورد توجه خاص وعام بـوده کـه در مسیر عـبـور کاروان هـای بازرگانـی و تجاری قـرار داشته‌است.یکی از توقف گاه‌های مهم واصلی این بازرگانان کاروانسرای واقع در مرکز شهر بوده.ایـن کاروانسرا از مـهـمـتـرین یـادگـارهـای گرانـقـدر مـعـمـاری دهستان کوخرد سیبه بعد از مسجد ((جامع قبله)) بوده، که رونقی خاص به این منطقه می‌بخشیده‌است. متاسفانـه این اثر بـزرگ مـعـمـاری را مانند مسجد جامع قبله خراب کردنـد. ناگفته نمانـد که از بین تمام کاروانسراهـا، کاروانسرای کوخرد بزرگ‌تر وزیباتـر از بقیه بـوده، بخاطـر مـوقعیت خاص دوران آن زمان. کاروانسرا شامل ۸ اتاق بزرگ وکوچک بوده و ۲ باب ((دروازه)) اصلی وفـرعـی داشته‌است. دروازه اصلـی رو بطـرف قبلـه و دروازه فـرعـی رو بطـرف دریا (جنوب) باز می‌شده. بالای دروازه اصلـی کاروانسرا طاق مجـللی، هـلالـی شکل بلندی قـرار داشت کـه جـلـوه خـاصـی بـه دروازه و کاروانسرا داده بـود.

 

پنجشنبه‌بازار میناب:پنجشنبه‌بازار میناب بازاری تاریخی در بخش مرکزی از توابع شهرستان میناب در استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

این بازار در مرکز شهر میناب قرار دارد . از یک سو به بازار می‌رسد و از سوی دیگر به میدان اصلی شهر متصل می‌گردد . این بازار محل عرضه صنایع دستی و تولیدات سنتی و خانگی است . در این بازار انواع حصیر ، ظروف حصیری ، سفال ، لوازم دوخت لباس ، پوشاک زنان ، برقع ، ماهی و انواع مواد غذایی عرضه می‌گردد .

 

 

 

آب گرم گنو : چشمه آب معدنی گنو در فاصله ۳۴ کیلومتری شمال شرقی شهر بندرعباس واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر عباس و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

این چشمه آب معدنی در کناره راه بندرعباس به سیرجان واقع شده‌است. این چشمه در دره ای قرار دارد که کوه گنو و ارتفاعات سخت آهکی‌اش از شمال و جنوب آن را در بر گرفته است.

 

از آب این چشمه، جهت آبیاری نخلستان و استحمام استفاده می‌شود. آب چشمه گنو از دسته آبهای گوگردی خیلی گرم، کلر و سولفات، کلسیک گوگردی محسوب می‌شود.

 

این چشمه دو استخر زنانه و مردانه نسبتاً بزرگ دارد که به تأسیساتی مانند چندین رواق کوچک برای استراحت و اقامت مسافران، محل فروش نوشیدنی و غیره تجهیز شده‌ است. محوطهٔ اطراف چشمه پر از درختان نخل زیبا و سبز است. پساب این چشمه پس از خارج شدن از استخرها مانند رودخانه کوچکی پس از طی چند کیلومتر با آب نسبتاً‌ زیادی به صورت آبشار کوچکی به پایین سرازیر می‌شود.

 

سد تاریخی کوخرد : سد بُز نام سدی است تاریخی در جنوب شرقی کوخرد و در مشرق تنب جلالی ، از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، ویکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران به شمار مى آيد. این سد در شمال کوه خآب و در جنوب رودخانه مهران واقع می‌باشد.آب این سد به سوی نخلستان‌های باغ زرد و مزاجان و بک احمد و بشکرو و جابر لوز می‌رسیده است. در زمان آبادانی سد این مناطق را آبیاری می‌نموده‌است. از این سد آثاری در دهانه دره بست گز باقی مانده‌است. در زمانى بسیار دور منطقه أی آباد وپر رونق بوده است، و نخلستان‌های گسترده أى داشته بوده است، که از آب این سد آبیاری می‌شده‌است. ولی بعلت شکسته شدن سَد بُز درسال ۱۳۰۱ هحری قمری تقریباً تمام نخلها می‌میرند وقمست کمی از نخلهای باغ زرد باقی مى ماند.

 

 

جنگل‌های حَرّا : جنگل‌های حَرّا در حوالی جزیره قشم، بندرپل، جزیره هرمز و بندرخمیر مجموعه‌ای از درختان سر سبز حرا به چشم می‌خورد که با آبراهه‌هایش با پرندگان زیبا و طبیعت بکر وحشی اش از منابع توریستی و دیدنی استان می‌باشد . و هر ساله افراد زیادی را برای تماشا به سوی خود جلب می‌کند . ويكى از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

 

شهرسیبه:شهرسیبه (کوخرد) یکی از شهرهای باستانی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این شهر تاریخی (ساسانی) در بخش کوخرد واقع می‌باشد.

 

سرزمین کوخرد که در زمان زرتشتی بنام «شهرسیبه» معروف بوده‌است بیش از پنج هزار سال قبل از اسلام تاریخ دارد و سرزمینی آباد و پر رونق بوده‌است

 

 

بازاربستک:معروف به ( مجموعهٔ بازار بستک ) واقع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان ، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

شامل سه بازار است که قدمت آن به دوره صفویه و قاجاریه می‌رسد . این بنا در سال ۱۲۹۵ هجری قمری به همت استاد عبدالله مینابی معروف به حاجی استاد ساخته شده‌است 

 

 

تپه مارو : تپه مارو یا ( تپه خیرآباد ) نام یکی از مناطق تاریخی استان هرمزگان است. این تپه در بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان قراردارد و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. تپه مارو یا تپه خیرآباد در نزدیکی قلعه کمیز واقع می‌باشد، در این تپه ودر دوران گذشته محل دفن مردگان و اشیای گران قیمت بوده‌است. گفته می‌شود به دلیل وجود اشیای گران قیمت در این مکان، در نامکذاری این تپه از نام مار استفاده شده تا مردم جرأت نزدیک شدن به آنجا را نداشته باشند. هم اکنون به جایی باستانی تبدیل شده‌است، ویکی از مناطق گردشگری شهرستان رودان می‌باشد.

 

قلعه‌های پرتغالی‌ها:قلعه‌های پرتغالی‌ها تقریباً در بیشتر مناطق حاشیه خلیج فارس وجود دارد، در بندر قشم، کنگ، در عمان، در رأس الخیمه، در قشم، در جزیره هرمز، وجاهای دیگر. این قلعه‌ها با پلان چهار ضلعی نامنظم، دارای دیوارهای به قطر حدود ۳/۵ متر و برج‌هایی به ارتفاع حدود ۱۲ متر در چهار گوشه قلعه‌است. قلعه پرتغالی‌های قشم شامل انبارهای اسلحه، آب انبار بزرگ، اتاق‌های سرباز خانه، زندان، کلیسا، مقر فرماندهی، تالار است. کلیسای بعضی از این قلعه‌ها، دارای دو ردیف ستون‌های سنگی دایره‌ای شکل با قوس‌های زیبایی از سنگ‌های مرجانی تراش خورده‌است. قلعه‌های پرتغالی‌ها یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان است

 

 

 

قلعه لشتان:قلعه لشتان نام قلعه‌ای است بر فراز کوه «شاهینکوه» در بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. «قلعه لشتان» در شش کیلومتری شمال شرقی شهرستان بندر لنگه ودر شمال روستای بارچاه واقع شده‌است.

 

محله باستانی سورو: واقع در شهر بندر عباس در بخش مرکزی از توابع شهرستان بندر عباس در استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

 

محلهٔ سورو در غرب شهر بندرعباس قرار دارد . از این محله سکه‌های متعددی مربوط به دوران مختلف به ویژه دوران ساسانی ، صفویه و قاجاریه به دست آمده‌است که اکنون در موزه بندرعباس نگهداری می‌شود . از سکه‌های مشکوفه چنین بر می‌آید که ملوک هرمز صاحب ضرابخانه بوده‌اند و به غیر از مسکوکات مس و نقره ، مسکوکات طلا هم ضرب می‌کرده‌اند . درسال ۱۹۲۵ ، تعداد ۶۴ سکه طلا ضرب ملوک هرمز و جرون در قریه گودو کشف شده‌است

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

استان مرکزی و زیبایی های آن

قیز قلعه ساوه سازهای شگفت انگیز

شاید یکی از مهمترین آثار شگفت انگیز معماری کشور در مناطق مرتفع و سخت گذر ایران در دوره باستان که تاکنون ناشناخته مانده قیز قلعه ساوه باشد.

عظمت بنا و فلسفه وجودی ساخت آن دراین منطقه به حدی جالب است که می‌توان از آن به عنوان یکی از منابع مهم جذب گردشگر بین‌المللی به استان مرکزی و همچنین معرفی دستاوردهای معماری ملی و باستانی ایران قدیم اشاره کرد.

 

قصر، عبادتگاه ودژ دفاعی قلعه دختر ساوه بر روی صخره بلندی مشرف به دشت ساوه بنا شده که از سه طرف شرق، غرب و جنوب بوسیله صخره‌های متعدد دیگری احاطه شده‌است.

از نمای شمالی قلعه سه قله صخره‌ای بلند مشاهده می‌شود که قصر و قلعه در نوک قله‌ای که در وسط قرار گرفته ساخته شده و این قلعه از جاده ساوه به همدان و از تمامی دشت و شهر ساوه قابل رویت است.

در دو طرف صخره قیز قلعه دو رودخانه کوچک جاری است، رودخانه ضلع شرقی دایمی، اما رودخانه‌ای که در ضلع غربی قرار دارد به صورت فصلی است.

 

 

نزدیکترین آبادی به قلعه، روستای قیز قلعه است که از منابع آبی این دو رودخانه تغذیه می‌شود، بعد از قیزقلعه، روستای سرخده‌است که در کنار رودخانه قره‌چای قرار دارد و قلعه از روی پل سرخده به راحتی قابل دید است.

قلعه از دو بخش اصلی دژدفاعی و قصر تشکیل شده که در مجموع حدود سه هزار متر مربع مساحت دارد.

برای رسیدن به قلعه می‌توان باوسیله نقلیه سواری تا پای دامنه صخره رفت، و سپس مسافتی حدود300متر را باید پیاده طی کرد تا به دروازه اصلی ورود به قلعه رسید.

دروازه ورودی در ضلع‌شرقی صخره قرار دارد که بعداز عبوراز رودخانه کوچک، بقایای دیواره دروازه که از سنگ و ساروج ساخته شده است دیده می‌شود.

 

 

با عبور از این دروازه باید حدود یکصد متر دامنه شیب دار ضلع جنوب شرقی صخره را برای رسیدن به نوک قلعه که ساختمان اصلی قصر(نیایشگاه) قرار دارد را طی نمود، شیب دامنه جنوب شرقی حدود 60درصد است.

تمامی دیوراه صخره به صورت پرتگاه می‌باشد و هر نقطعه‌ای که احساس می‌شده می‌توان از آن عبور نمود باسنگ وساروج تا بالای صخره بسته شده است، به طوری که هیچ راه نفوذی از سه ضلع شمالی، شرقی و غربی به درون قلعه وجود ندارد.

ورود به قلعه از طریق چند راه پله سرپوشیده صورت می‌گرفته که با مهارت ویژه‌ای استتار شده‌اند و استتار راه پله‌ها با ساختن دیورای از لاشه سنگ و ساروج درست در امتداد دیواره‌های صخره صورت گرفته است.

پنج راه‌پله پشتی بنا و دو راه‌پله درغرب بنا که درکنار پرتگاه در ارتفاع چندمتری از سطح رودخانه ساخته شده به اتاقهای تعبیه شده در دل صخره منتهی می‌شوند.

ازپله‌های پشت بنا برای ورود و خروج محافظان و نگهبانان استفاده می‌شده و از پله‌های غربی برای وررد و خروج مقامات به‌داخل قلعه و حمل آذوقه استفاده می‌شده‌است

 

 

در مقابل راه پله‌های غربی و بر روی صخره مقابل راه باریکی وجود دارد که محل رفت وآمد ساکنان قلعه بوده و اتاقهای قلعه تو درتو و به‌یکدیگر ارتباط داشته‌اند.

باتوجه به ارتفاع دیواره و طاقهای فرو ریخته احتمال می‌رود که بنای قصر دارای طبقه دوم‌وسوم هم بوده و در سمت دروازه ورودی، بنای دیگری وجود دارد که احتمالا برای عبادتگاه مورد استفاده بوده و این مکان دارای محرابی به سوی دشت ساوه (دریاچه قدیمی ساوه) و در جهت خلاف قبله می‌باشد. در اطراف کاخ اصلی حفره‌های متعددی برای ذخیره آب ساخته شده و لوله‌های سفالی شکسته‌ در این مجموعه یافت شده که نشانگر استفاده از شبکه آبرسانی و فاضلاب می‌باشد.

بنای قیز قلعه کاملا بر دشت ساوه مسلط بوده ودارای چهار برج دیده‌بانی در ضلع شمالی، غربی و شرقی است که از میانه صخره تا بالای آن با سنگ و ساروج کار شده‌است.

 

 

اما از نظر قدمت و کاربرد بنا، بر اساس اسناد و مدارک تاریخی و تحقیقات به‌عمل آمده درخصوص قلعه‌های دختر ساخته شده درایران می‌توان به سوابق معابد آناهیتا و مهر پرستی ایرانیان اشاره نمود.

بر اساس این تحقیقات، قلعه دختر ساوه نیایشگاهی برای عبادت و احترام به آب و ناهید در پیش از اسلام و قبل از خشکیدن دریاچه ساوه در دوره ساسانیان بوده، محراب ساخته شده بر روی دریاچه قدیمی ساوه در قلعه این احتمال را بیشتر می‌کند.

بنای تاریخی قیز قلعه در تاریخ9/2/1382به شماره 8600در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است. از دیگر قلعه‌های تاریخی استان مرکزی می‌توان به قلعه‌های حاج وکیل اراک، آردمین غرق آباد در 56کیلومتری جاده ساوه به همدان، الویر روستای ساوه، اسماعیلیه بر روی کوه قره‌داغ در 35کیلومتری جنوب‌غربی ساوه، جمشیدی نیمور محلات، آقاخان محلاتی شهر محلات و خسروانی محلات اشاره نمود.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, ساوه, قیز قلعه

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۴ساعت 12:2  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پل سرخده یا پل دوقوزگوز

این اثر در تاریخ ۱۴ مهر ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل سرخده در پانزده کیلومتری جنوب شهر ساوه و در ساحل جنوبی رودخانه قره چای در روستای “سرخده” قرار دارد. دستیابی به این آبادی پس از عبور از روی یک پل سنگی- آجری که بر روی قره چای احداث شده است، ممکن می شود.این پل در نزد اهالی ترک زبان به “دفورگوز” (نه چشمه) معروف است. در غرب این پل و به فاصله صد و پنجاه متری، یک دهانه از پل دیگری به نام “تک گوز” (تک چشمه) قرار دارد. از پل تک چشمه یک دهانه آجری باقی مانده است که با دقت بیشتر در حفره های ایجاد شده در پایه های آن می توان پی پل را از قلوه سنگ دید. پل نه چشمه نیز در حال حاضر به دلیل دیوارچینی زیر اولین طاق جنوبی دارای هشت دهانه است.

با مشاهده مصالح به کار رفته در ساخت این پل و گوناگونی شیوه های اجرا، سه دوره ساخت و مرمت و یک دوره تعمیرات متاثر از یک دیگر در این پل قابل تشخیص است.طراح پل با آگاهی از شیب طبیعی زمین در مسیر رودخانه قره چای به جهت اجتناب از احداث پلی با دهانه های فراوان و طول زیاد و با ایجاد دیواره های سنگی در ساحل شمالی، تنگه باریکی بین این دو دیوار و سطح مرتفع ساحل جنوبی به وجود آورده است.بدین منظور برای احداث دیواره، مکانی در سیصد متری غرب محل احداث پل در نظر گرفته شده تا با ساخت دیوار سنگی عظیمی تا نزدیک های این پل، عرض گسترده و وسیع قره چای در محل پل به هشتاد متر تقلیل یابد تا نیازی به احداث پلی وسیع نباشد.قدمت پل هشت چشمه به دوره صفوی و پل یک چشمه به سده های اولیه اسلام باز می گردد.

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, ساوه, سرخده

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۴ساعت 11:59  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سفر به ساوه و خرید انار مناسب

اگر به ساوه رفتيد و خواستيد انار بخريد بايد بدانيد با وجود آنکه بيشتر باغهاي ساوه داراي درخت انار هستند اما انار هر منطقه اي با منطقه ديگر فرق مي کند . اگر از اهالي ساوه بپرسيد، براي خريد بهترين انار شما را به روستاهاي نورعلي بيگ و سيليگرد ارجاع خواهند داد. اين دو روستا در غرب ساوه واقع شده اند و براي رفتن به آنها بايد از ميدان آزادي ساوه وارد کمربندي همدان شده و پس از طي مسافتي حدود ۳ کيلومتر از جنب اداره آموزش و پرورش اين شهر وارد جاده روستايي نورعلي بيگ و سيليگرد شويد. بيشتر جاده آسفالته بوده و قسمتهاي خاکي نيز از کيفيت خوبي برخوردار است. به غير از اين دو روستا ، روستاهاي جنوبي ساوه نيز مانند الوسجرد ، لالائين ، يل آباد و هلول نيز از مناطق توليد انبوه انار هستند. همچنين اگر کمي حوصله داشته باشيد و از ساوه به سمت تفرش برويد در دامنه کوههاي مابين ساوه و تفرش به روستايي به نام هندس مي رسيد که انار آن مرغوبيت خاصي دارد.

 

 

در هر کدام از اين باغها انارهاي مختلفي کاشت و برداشت مي شوند. برداشت انار در ساوه از اواسط شهريور و با انواعي انار به نام هاي انار تابستاني و آلک شروع مي شود. انار آلک از ارقام زودرس انار ساوه و از بقيه ارقام ترش تر است. ملس، آلک، سياه، يوسف خاني، محمد عليخاني، شيرين تابستانه و پاييزه ، بجستاني و تبريزي از ارقام کشت شده انار در ساوه است. از پانزدهم مهرماه به بعد کار اصلي برداشت انار در ساوه شروع مي شود. معمولا به هر باغي که وارد بشويد مشاهده مي کنيد زنان در کنار مردان مشغول کار هستند.بيشتر خانم ها در کنار برداشت انار، کار درست کردن رب انار را انجام مي دهند. اناري که براي درست کردن رب مورد استفاده قرار مي گيرد معمولا انار درجه ۳ به پايين است. اين انارها معمولا ريز و ترک خورده هستند. اما از لحاظ مرغوبيت تفاوتي با انارهاي ديگر ندارند. توصيه بنده به شما اينست که اگر دوست داشتيد رب انار بخريد حتما آن را از جاي مطمئن خريداري کنيد. برخي سودجويان داخل رب انار آرد قاطي مي کنند. اين کار باعث مي شود رب خريداري شده فاقد طعم و مزه خوب باشد ، ضمن اينکه بعد از مدتي نگهداري کپک مي زند.

 

 

يک توصيه ديگر هم اينکه موقع خريد انار مواظب باشيد کلاه سرتان نرود. در تمام جاده هاي منتهي به ساوه دستفروشاني با وانت و نيسان توقف کرده اند که به امر فروش انار مي پردازند. بعضي مواقع پيش مي ايد که بار انار آنها مربوط به ساوه نيست و از باغات قم و کاشان آنها را به ساوه آورده و به جاي انار ساوه به مشتريان عبوري مي فروشند.

 

 

قيمت انار در چند سال اخير به شدت گران شده است. براي خريد انار ارزان قيمت در ساوه ميدان شهرداري را به شما پيشنهاد مي کنم. البته بايد بعدازظهر به اين ميدان برويد. معمولا در فصل انارچيني صاحبان باغها از کارگران فصلي براي چيدن انار استفاده مي کنند. اين افراد در کنار دستمزد خود بار کوچکي از انار را هم از صاحب باغ هديه مي گيرند. بعد ازظهرها و پس از پايان کار روزانه اين افراد در ميدان شهرداري تجمع کرده و بار انار خود را به مسافران مي فروشند. قيمت آنها معمولا از قيمت مغازه ها کمتر است.

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما 

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, ساوه, انار ساوه

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۴ساعت 11:57  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

گنبد چهارسوق،موزه مردم شناسی شهرستان ساوه

گنبد چهارسوق مربوط به دوره صفوی است و در ساوه، خیابان سلمان ساوجی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۸۶ به مناسب روز جهانی صنایع دستی به عنوان موزه مردم شناسی شهرستان ساوه مورد بهره‌برداری قرار گرفته است، در این موزه اشیای همچون کتب خطی و دست‌نویس، انواع قفل‌های قدیمی، ظروف مسی و سفالی، سکه و اسناد خطی، سنگ قبرهایی مربوط به دوره قاجار به نمایش در آمده است

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, ساوه, گنبد چهارسوق

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۴ساعت 11:54  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

مسجد جامع ساوه،نمودهایی از سه مقطع تاریخی(قبل از اسلام، قرون اولیه اسلامی و دوران صفوی)

مسجد جامع ساوه از اولین مسجدهایی است که در ایران و در شهر ساوه ساخته شده و طی دوره‌های مختلف توسط هنرمندان ایرانی تزئین و مرمت شده‌است به طوریکه نوسازی‌های انجام‌شده موجب شده است که اثری از بنای اولیه مسجد در روزگار کنونی باقی نماند. این مسجد تماماً از خشت و گل ساخته‌است که در نوع بی‌نظیر می‌باشد. این مسجد مشتمل بر یک صحن و گنبدی در جنوب، دو ایوان، یک مناره، چند شبستان، محراب‌هایی متعدد و قدیمی با خطوط کوفی و دو محراب از دوره صفویه با خط ثلث است. 

 

خصوصیت این بنای تاریخی-مذهبی آن است که نمودهایی از سه مقطع تاریخی (قبل از اسلام، قرون اولیه اسلامی و دوران صفوی) در آن دیده می‌شود. آثار و بقایای موجود بیانگر این است که مکان مسجد فعلی در دوران ایران باستان، آتشکده بوده و در دوره اسلامی تبدیل به مسجد شده است.

 

 

تاریخچه ساخت 

 

در دو گوشه ضلع جنوبی مسجد، ساختمانی است خشتی و گلی به شکل علامت بعلاوه،(متقاطع) که از وجود آتشکده در روزگار پیش از اسلام حکایت دارد. تا به حال به‌طور دقیق تاریخ بنای مسجد جامع ساوه تعیین نشده، اما قدیمی‌ترین شیء که در این مجموعه پیدا شده، کتیبه‌هایی است که در سده ۴ هجری قمری نوشته شده‌اند؛ بنابراین این مسجد حداقل ۱۰۰۰ سال قدمت دارد. 

 

مسجد جامع ساوه در طول تاریخ تغییرات زیادی کرده؛ گنبدخانه مسجد که از قدیمی‌ترین بخش‌های آن است، سده‌های چهارم و پنجم در ضلع جنوبی بنا شده، مناره مسجد متعلق به سده ششم است و ایوان غربی در سده هشتم ساخته شده‌است. 

 

این مسجد مانند شهر ساوه در زمان حمله مغول آسیب‌های بسیاری دیده‌است.

 

 

معماری 

 

این بنا دارای شبستان‌ها و دهلیزهای زیبای آجری است که هر چشمه به عرض ۵٫۳ و طول ۲۰ متر می‌باشد و از آثار سده ششم و عصر سلجوقیان به شمار می‌رود. محراب آن دارای کتیبه‌های متعدد عمودی و افقی است که سه جانب آن را فرا گرفته و روی آن سوره‌هایی از قرآن (سوره قدر، اخلاص، جمعه) به خط ثلث و کوفی گچبری شده و در ضلع غربی میان شبستان‌های این بنا، ایوان باشکوه و رفیعی قرار دارد و در هر جانب این ایوان، حجره‌ای با درگاه تنگ و کوتاه نمودار است. گنبد مسجد به قطر ۱۴ و ارتفاع ۱۷ متر می‌باشد که ساق یا گردنه گنبد ۴ متر ارتفاع دارد و آراسته به کاشی‌های معقر می‌باشد. 

 

 

مناره مسجد جامع ساوه 

 

در گوشه شمال شرقی و بیرون از مسجد، مناره‌ای رفیع و آجری مربوط به دوره سلجوقی واقع شده‌است. 

 

قسمت پایین این مناره ساده و قسمت های بالایی آن با نقوش آجری مزین شده و بر اساس شواهد و مستندات، به مرور زمان قسمتی از آن تخریب یا ریزش کرده‌است و ارتفاع فعلی آن ۱۴ متر و با قطر ۵٫۳ متر می‌باشد. راه پله‌ای مارپیچ که به نقوش متنوع و برجسته مزین شده، امکان دسترسی به نوک مناره را فراهم می‌آورد. 

 

مسجد جامع ساوه که ۴ هزار و ۲۰۰ متر مربع وسعت دارد، در سال ۱۳۱۰ به عنوان نخستین مکان تاریخی استان مرکزی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است 

 

 

آدرس:این مسجد در جنوبی‌ترین نقطه شهر ساوه، در انتهای خیابان سلمان ساوجی واقع است.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, ساوه, مسجد جامع ساوه

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۴ساعت 11:53  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

باغ و آب انبار شیخ ساوه بزرگترین کاروان سرا

«باغ شيخ» روستايي است از توابع بخش مرکزي شهرستان ساوه و در هشت کيلومتري شهر ساوه، اين روستا بر سر راه ساوه به باقرآباد قم در ميان دو روستاي «احمدآباد» و «طراز ناهيد» قرار دارد.

«باغ شيخ» از جمله روستاهاي کويري بشمار مي‌رود و معماري بافت تاريخي روستا نيز مطابق با ويژگي معماري شهرهاي کويري است اما در طول سال‌هاي اخير دچار تغييرات بسياري شده است.

بر اساس سرشماري مرکز آمار ايران در سال 1385 جمعيت اين روستا 1002 نفر(231 خانوار) است.

از جمله آثار تاريخي روستا، کاروانسراي عبدالغفارخان است که در سمت غرب روستا واقع شده و تاريخ بناي آن به سال 1240 ه.ق و دوران فتحعلي‌شاه قاجار باز مي‌گردد که خود مي‌تواند يکي از علل شکل‌گيري روستا باشد.

به گفته‌ي رئيس ميراث‌فرهنگي، گردشگري و صنايع‌دستي ساوه، کاروانسراها از جمله مکان‌هايي هستند که در گذشته در مسير راه‌هاي اصلي ساخته شده‌اند، از اين رو به‌لحاظ قرار گرفتن در مسير جاده از معماري ويژه‌اي برخوردار هستند.

«علي‌اکبر صديف» با تشريح ويژگي‌هاي کاروانسراي باغ شيخ افزود: اين کاروانسرا که به بزرگترين کاروانسراي باستاني کشور شهرت دارد، از زيباترين کاروانسراهاي واقع در دشت فلات بوده و داراي يک حياط مرکزي و چهار ايوان بزرگ در جوانب حياط است.

 

 

به گفته‌ي وي، در چهار گوشه حياط اصطبل‌هايي که به نام «شترخوان» معروف بوده‌اند، قرار دارند. اتاق مسافران در اطراف حياط مرکزي واقع شده است که چند پله هم از کف حياط بالاتر است تا هم از آب و گل و هم از گرد و خاک کف حياط دور باشند.

مصالح ساختماني به کار رفته در بنا آجر بوده و تزئينات آن عبارت است از نماکاري‌هاي آجري در پيشاني جلوخان کاروانسرا و ايوان‌هاي بزرگ و ورودي حياط که به‌صورت لوزي‌هاي متقاطع و درهم و دندانه‌دار و برجسته است.

 

هم‌چنين مقرنس‌کاري‌هاي گچي نيمه طاق غرفه، بدنه هشتي و دو طرف جلوخان ورودي کاروانسرا به طرز زيبا و جالبي تزئين شده‌اند.

آب انبار روستا نيز که از موقوفات عبدالغفارخان خلج است و به گواهي سنگ کتيبه آن به سال 1238 ه.ق ساخته شده است.

جلوخان آب انبار در جبهه‌ي شرقي بنا واقع شده و راه پله آن با 30 پله به پاشير راه مي‌يابد. منبع آب انبار چهارگوش است که سقف آن به وسيله‌ي طاق‌ها و گنبدهاي خفته که بر روي ستون چهارگوش وسط بدنه‌ي آب انبار زده شده مسقف شده است .

تزئينات نيمه طاق جلوخان اين آب انبار داراي مقرنس‌کاري گچي بسيار زيبايي به تقليد از مقرنس‌کاري‌هاي دوره صفوي است.

تکيه‌ي باغ شيخ در مرکز بافت روستايي با طرحي شبستاني و با 10 ستون استوانه‌اي با آجر اجرا شده و در محل تلاقي سه گذر اصلي ساخته شده است که حد خارجي آن با تبعيت از بافت ارگانيک به بدنه خانه‌ها و گذرها محدود شده و حلقه‌ي مرکزي آن يک شش ضلعي منتظم را تشکيل مي‌دهد.

در مرکز فضاي شش ضلعي حياط، سکويي به ارتفاع حدود دو پله و بيضي شکل جهت انجام مراسم شبيه‌خواني و تعزيه ساخته شده است.

 

 

اين تکيه فاقد سنگ‌نوشته و تاريخ است، اما نوع مصالح و طرز ايجاد ستون‌ها و طاق‌ها شباهت زيادي به طرز کار آب انبار و کارونسرا دارد.

در شرق روستاي باغ شيخ محوطه‌ي وسيعي در حدود 200*500 مترمربع قرار دارد که با توجه به آثار سفال‌هاي فيروزه‌اي رنگ مکشوفه از اين منطقه، مربوط به دوره اسلامي و خصوصاً دوره‌هاي سلجوقي و ايلخاني و تا اواسط قرن 8 ه.ق است.

متأسفانه اين اثر ملي و بناي تاريخي ارزشمند که نمونه‌اي از فرهنگ، هنر و معماري اصيل ايراني است، در معرض تخريب قرار دارد و اگر فکري براي مرمت و بهسازي اين ابنيه تاريخي نشود قطعاً از ميان مي‌رود.

گفته مي‌شود، اين بناي تاريخي در تملک شخصي است و هرگونه اقدام براي حفظ و نگهداري از اين اثر باستاني بايد از سوي صاحب ملک انجام شود.

اين اثر ملي در سال 54 به شماره 1185 در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده است.

 

برگرفته از سایت ایران نما

استان مرکزی را بهتر بشناسیم

تپه تاریخی آوه متروک شده توسط مغولها

تپه تاریخی آوه در کنار روستای آوه از توابع شهرستان ساوه قرار دارد.

تاکنون از این مکان سفالینه‌های بسیاری استخراج شده است که عمدتاً به دوره‌های پیش از اسلام و نیز برخی هم به دورهٔ بعد از اسلام تعلق دارند.

محوطه تاریخی آوه یکی از شهرهای مهم دوره اسلامی و شیعه نشین بوده که طبق آخرین فصل کاوش، در این منطقه یک شهر220 هکتاری با حریم آزاد وجود دارد که تمام آن زیر خاک است.

محوطه تاریخی آوه در دوره مغول به دلایلی که هنوز مشخص نشده است، متروک شد و پس از گذشت سال ها و براثر عوامل جوی به صورت آوار فرو ریخته شده و در زیر خاک قرار گرفت.

از زمان ناصرالدین شاه که رفت‌وآمد اروپاییان به ایران افزایش یافت این محوطه مورد تعرض و تجاوز اشخاص سودجو و حفاران غیرمجاز قرار گرفت .

منطقه تاریخی آوه آثار باستانی جالب توجهی دارد که کاروانسرا شاه عباسی از آن جمله است.

این کاروانسرا یکی از بناهای ماندگار و تاریخی آوه است که از یادگارهای دوره صفوی و به شکل چهار ایوانی و قرینه سازی کامل ساخته شده است.

ساختمان اصلی بنا از خارج و داخل به شکل مربع و دروازه ورودی آن در سمت جنوب بنا واقع شده است.

ورودی کاروانسرا با عبور از یک دالان طولانی به حیاط می رسد، داخل حیاط به صورت چهار ایوانی است که در وسط هر جبهه آن قوسی بلند دیده می شود.

این کاروانسرا در حدود دو هزار و800 متر زیر بنا دارد ، دیوارهای داخلی و خارجی آن خشتی ، آجری و طاق های هلالی و سقف های گنبدی شکل دارد.

ˈآب انبار بلور ˈ در مقابل دروازه ورودی کاروانسرا قرار دارد و مصالح به کار رفته در این آب انبار شباهت زیادی با مصالح به کار رفته در کاروانسرا دارد.

بنای آب انبار نیز به دوره صفوی مربوط است و برای تامین آب مورد نیاز مسافران ساخته شده است.

یکی دیگر از آثار تاریخی این منطقه ˈبقعه امامزاده عبدالله ˈ است که ساختمان ساده ای دارد و از آثار دوره سلجوقی است.

تپه باستانی آوه که نزدیک به 30 متر ارتفاع دارد ، بقایای برج یا ساختمانی مرتفع است که در دامنه این تپه خشت و آجرهای فراوانی به چشم می خورد.

این تپه یکی از برج های دیدبانی است که سلطان محمد سلجوقی در چهار طرف آوه آن را ساخته بود.









برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, ساوه, تپه تاریخی آوه

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 10:5  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

امامزادگان هفتاد ودو تن ساروق و مردی که یک شبه حافظ کل قرآن شد

بقعه متبركه امامزادگان هفتاد ودو تن در استان مركزي - شهرستان اراك و در شهرساروق واقع شده است.
ساروق در فاصله 48 كيلومتري شهرستان اراك با ارتفاع1810 متر از سطح دريا قرار گرفته است. 
نام روستا که برگرفته از تعداد شهدای مدفن شده در قرون اولیه اسلامی در این مکان می باشد، مورد توجه و احترام ویژه مردم ایران، بویژه ساکنان منطقه فراهان اراک است.


طبق اسناد و مدارک موجود در مجموعه زیارتی ساروق امامزاده طاهر(ع) و شاهزاده علی(ع) و همچنین چهار تن از فرزندان و نوادگان امام سجاد(ع) به نامهای حضرت علی الصالح، عبیدالله، محمدبن علی و نصرت خاتون و 66 نفر از نوادگان امامان معصوم، مریدان و شهدای اسلام، دفن می باشند. بنای بقعه امامزاده طاهر و امامزاده علی(ع) در مقابل دروازه ورودی قرار دارد.



 این بنا از خشت و گل ساخته شده و دارای دو گنبد بزرگ و کوچک به ارتفاع حدود 8 و 6 متر می باشد. بنای ساختمان متعلق به قرن ششم هجری است. ضریح امامزادگان معصوم در زیر دو گنبد قرار گرفته که حدود یک متر از کف زمین و صحن اطراف گودتر است. در داخل روضه چهار ضریح(صندوق) نصب شده که ضریح مقابل در ورودی از نقره با آب طلا، ضریح شمال غربی از آلومینیوم، ضریح جنوبی از چوب و ضریح جنوب شرقی از آلومینیوم می باشد. سقف گنبد از پوشش گچ بوده و با خط کوفی و اشکال بسیار زیبای هندسی تزئین شده است. ضریح چوبی با مهارت ویژه ای به صورت گره های مشبک معرق کاری شده، اثر هنرمندانه منحصر به فردی است که قدمت آن به دوره سلجوقیان می رسد. در جنب امامزاده یک آب انبار قدیمی وجود دارد که برای مصارف روستا مورد استفاده قرار می گرفته است. همچنین در جنب آب انبار بقعه دیگری است که به چهل دختران معروف می باشد. نقل کرده اند که چهل نفر از دختران ساروق جهت در امان ماندن از شر دشمنان در این محل غیب شده اند.در بخش شمالی صحن امامزادگان، بقعه نسبتاً بزرگی قرار دارد که دارای دو گنبد آجری به ارتفاع حدود 10 متر می باشد. در داخل این بنا مقبره های متعددی وجود دارد که با صندوق چوبی و انواع کاشی و سنگ مرمر پوشش داده شده است. محراب این مجموعه و همچنین کتیبه موجود در آن بسیار قدیمی می باشد. سقف و دیوارهای روضه با اشکال هندسی بسیار زیبایی همراه با آیات قرآنی به خط ثلث تزئین گردیده است. 



گویند در این محل معجزه ای رخ داده و پیرمرد روستایی که بدون سواد بوده به یکباره حافظ کل قرآن می شود.در حیاط و صحن امامزادگان 72 تن امکانات مناسبی برای استراحت و اقامت کوتاه مدت زائران فراهم شده است. در ضلع جنوبی صحن، قبرستان مردم ساروق می باشد.

برگرفته از سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, ساروق, امامزادگان هفتاد ودو تن

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 10:3  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

مسجد جامع شش ناو با قناتی در زیر آن

این بنای سلجوقی در مركز شهر تفرش، در محله «فم» قرار دارد و یكی از مساجد با ارزش و قدیمی این شهرستان است. این مسجد دارای مقصوره، شبستان، ایوان و صحنی مفرح است. قنات شش ناو از زیر مقصوره و دورن صحن این مسجد می‌گذرد و پس از عبور از داخل تكیه مجاور، از زیر یك چنار كهن‌سال بیرون می‌آید و آب آن از شش‌ناو (ناودان) فرو می‌ریزد و در كوی‌ها و محله‌ها سرازیر می‌گردد. وجه تسمیه شش‌ناو همین ناودان‌های شش‌گانه است كه برای سهولت در امر توزیع آب ایجاد شده‌اند. برفراز مقصوره مسجد شش ناو، گنبدی كلاه‌خود با قاعده‌ای به شكل هشت ضلعی و ساقی به بلندی پنج متر تماماً از آجر دیده می‌شود.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, تفرش, مسجد جامع شش ناو

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 10:1  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آبـشـار قطره‌ بـاران یا کـوه باران تفرش اراک

آبـشـار قطره‌ بـاران یا کـوه باران یکـی از مـناطق دیدنی شـهرسـتـان تفرش اسـت که در دهستان بازرجـان در نزدیکی روستای کوریان (کریان) و در 30 کیلـومـتری شمال غرب شهر تفرش واقع شده است. محدوده این آبشار در یک دره عـریض قرار دارد و گـیاه زیبای پرسیاوشان نیز مانند پوششی سبز دیواره‌های این آبشار را پوشانده است. وجـود یک قنات وریزش مداوم قطرات آب از یک صخره منظره ای بسیار دیدنی ومکانی بسیار باصفـا دردل بیابان بوجود آورده که درتمام طول سال پذیرای جمع کثیری از گـردشگران از تفـرش وشهرهای اطراف میباشد چندیست این مکان باایجاد پلکان وسرویسهای بهداشتی سر و شکل تازه ای به خود گرفته است. کریان (کوریان تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی است. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.





برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, تفرش, آبـشـار قطره‌ بـاران

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:59  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

روستای تراران تفرش و علاقه به تحصیل پزشکی

روستای تراران در6كیلومتری جنوب غرب تفرش واقع شده استكه شامل دوقسمت تراران بالا (دلارام)وتراران پایین (سعیدیه)میباشد

تراران منطقه ای بسیار سرسبز با مزارع وباغ های بهم پیوسته و زیبا می شود كه به واسطه ی كوه پایه ای بودن وفصول گرم سال آب وهوای بسیار خنك آن هر مسافری را ترغیب می كند كه ساعاتی از این طبیعت زیبا و دل انگیز استفاده كند

چشمه ی آب گراب در جوار این روستا و همچنین درخت گردوی كهنسال هزار ساله معروف به گردو ی انوشیروانی از دیدنی ترین مناطق تراران می باشد

اهالی روستا علاقه زیادی به درس و تحصیل داشته و دارند و در این میان عشق بسیاری از کودکان روستا تحصیل در رشته پزشکی بوده است؛ مرحوم دکتر «شب‌افروز» اولین رئیس دانشکده پزشکی بوده است که سالها از فوت ایشان می‌گذرد و یکی از همان افرادی بود که از این روستا پا به عرصه پزشکی گذاشته و در حدود 250 پزشک، دندانپزشک و داروساز و ... از این منطقه به دنیای پزشکی معرفی شده‌اند 

برگرفته از سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, تفرش, روستای تراران

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:58  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

چشمه آب معدنی گراو تفرش و خواص درمانی آن

چشمه آب معدنی گراو (گرّو) در فاصله 5 کیلومتری شهرستان تفرش و میان دو روستای کبوران و طراران واقع شده است. چشمه گراو متشکل از چند قسمت در سطح زمین است که از آن‌ نقاط آب به حالت جوشش از زمین خارج می‌شود (در یک قسمت آب به همراه گاز کربنیک فراوان از زمین خارج می‌شود). آب این چشمه از نوع بیکربناته مخلوط است و به نسبت تقریباً مساوی یون‌های سدیم و کلسیم دارد.

گفته می‌شود که آب این چشمه دارای خواص درمانی متعدد می‌باشد. استحمام در آب این چشمه تسکین‌دهنده درد بوده و سبب باز و بسته شدن عروق می‌شود. از دیگر اثرات آب این چشمه بر بدن، افزایش جریان خون پوستی و قرمز شدن پوست، کاهش موقتی فشار خون و آهسته شدن نبض می‌باشد. آشامیدن مقدار کمی از این آب قبل از غذا، به هضم آن کمک کرده و ترشحات گوارشی را افزایش می‌دهد.
در اطراف چشمه آثار یک چهار دیواری قابل رؤیت است که گفته می‌شود در گذشته به عنوان حمام زنانه کاربرد داشته است.

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, تفرش, چشمه آب معدنی گراو

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:56  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پروفسور سید محمود حسابی پدرفیزیك ایران

سید محمود حسابی(Mahmood Hesabi) و (Mahmoud Hessaby) در سال 1281 (هـ. ش) از پدر و مادری تفرشی در تهران متولد شدند. چهار سال از دوران كودكی رادر تهران سپری نموده بودند كه به همراه خانواده (پدر، مادر، برادر) عازم شامات شدند. در 7 سالگی تحصیلات ابتدایی خود را در بیروت، با تنگدستی و مرارت‏های دور از وطن، درمدرسه كشیش‏های فرانسوی آغاز كردند و همزمان، توسط مادر فداكار، متدین و فاضله خود (خانم گوهرشاد حسابی) تحت آموزش تعلیمات مذهبی و ادبیات فارسی قرار گرفتند. استاد، قرآن كریم را حفظ و به آن اعتقادی ژرف داشتند. دیوان حافظ را نیز از بر داشتته و به بوستان و گلستان سعدی، شاهنامه فردوسی، مثنوی مولوی، منشآت قائم مقام اشراف داشتند. 

پس از ورود به دوره متوسطه، جنگ جهانی اول آغاز شد، و به علت تعطیل شدن مدارس فرانسوی، پس از دو سال، برای ادامه تتحصیل، به كالج آمریكایی بیروت رفتنند و سپس در سن7 1 سالگی، موفق به اخذ لیسانس ادبیات گردیدند. در 19 سالگی لیسانس بیولوژی گرفته، سپس موفق به اخذ مدرك مهندسی راه و ساختمان شده و با نقشه‏كشی و راهسازی، به امرار معاش خانواده كمك می‏كردند. ضمناً استاد در رشته ‏های پزشكی، ریاضیات و ستاره‏شناسی، تتحصیلات آكادمیك داشتند. 



به خاطر قدردانی از زحمات وی، شركت راهسازی فرانسوی كه در آن مشغول به كار بودند، ایشان را برای ادامه تحصیل، به كشور فرانسه اعزام كرد و در سال 1924 م به دانشكده برق اكول سوپریورد و الكتریسیته پاریس وارد و در سال 1925 م فارغ التحصیل شدند. هم زمان با تحصیل در رشته معدن، در راه آهن برقی فرانسه كار می‏كردند، تا مهندسی معدن را گرفتند، و در معادن آهن شمال فرانسه و معادن زغال سنگ ایالت سار مشغول خدمت شدند. سپس به خاطر روحیه علمی كه داشتند، تحقیقات خود را در دانشگاه سوربن، در رشته فیزیك دنبال كردند و در سال 1927 م در سن 25 سالگی دانشنامه دكترای فیزیك خود را با رساله حساسیت سلولهای فتوالكتریك با درجه عالی دریافت كردند. استاد با موسیقی سنتی ایرانی و موسیقی كلاسیك غربی به خوبی آشنا، و در نواختن پیانو و ویولن تبحر داشتند. در چند رشته ورزشی كسب موفقیت نمودند، در شنا دارای دیپلم نجات غریق شدند.

دكتر محمود حسابی در طول عمر پربار خود، مصدر مشاغل و خدمات علمی و فرهنگی متعددی بودند كه چند نمونه از آن به این شرح است:

 

- تأسیس مدرسه مهندسی وزارت راه و تدریس در آنجا (1306 هـ. ش)

- نقشه برداری و رسم اولین نقشه مدرن راه ساحلی سراسری میان بنادر خلیج فارس، تأسیس دارالمعلمین عالی و تدریس در آنجا (1307 هـ. ش) 

- ساخت اولین رادیو در كشور (1307 هـ . ش)

- تأسیس دانشسرای عالی و تدریس در آنجا (1308 هـ. ش) 

- ایجاد اولین ایستگاه هواشناسی در ایران (1310 هـ. ش)

- نصب و راه اندازی اولین دستگاه رادیولوژی در ایران (1310 هـ. ش)

- تعیین ساعت ایران (1311 هـ. ش)

- تأسیس بیمارستان خصوصی (گوهرشاد) به نام مادرشان (1312 هـ.ش)

- تدوین قانون و پیشنهاد تأسیس دانشگاه تهران و تأسیس دانشكده فنی (1313 هـ.ش)

و ریاست آن دانشكده و تدریس در آنجا (1315 هـ. ش)

- تأسیس دانشكده علوم و ریاست آن دانشكده از (1321 تا 1327 و از 1330تا 1336هجری شمسی) و تدریس درگروه فیزیك آن دانشكده تا آخرین روزهای حیات، 

- تأسیس مركز عدسی سازی- دیدگانی- اپتیك كاربردی دردانشكده علوم دانشگاه تهران، - مأموریت خلع ید ازشركت نفت انگلیس در دولت دكتر مصدق و اولین رییس هیئت مدیره و مدیرعامل شركت ملی نفت ایران، 

- وزیر فرهنگ دردولت دكترمصدق(1330هجری شمسی) 

- پایه گذاری مدارس عشایری و تأسیس اولین مدرسه عشایری ایران (1330هجری شمسی) 

- مخالفت با طرح قرارداد ننگین كنسرسیوم و كاپیتولاسیون درمجلس، 

- مخالفت با قرارداد دولت ایران درعضویت سنتو«باكت بغداد» درمجلس، 

- تأسیس اولین رصدخانه نوین درایران، تأسیس اولین مركز مدرن تعقیب ماهواره ها درشیراز (1335هجری شمسی) 

- پایه گذاری مركز مخابرات اسدآباد همدان (1338هجری شمسی) 

- تدوین قانون استاندارد و تأسیس مؤسسه استاندارد ایران (1333هجری شمسی) ژئوفیزیك دانشگاه تهران (1330هجری شمسی)، 

- استاد ممتازدانشگاه تهران (ازسال1350هجری شمسی)، 

- پایه گذاری مركز تحقیقات و راكتور اتمی دانشگاه تهران و تأسیس سازمان انرژی اتمی و عضو هیئت دائمی كمیته بین المللی هسته ای(1330 - 1349هجری شمسی) 

- تشكیل و ریاست كمیته پژوهشی فضای ایران و عضو دائمی كمیته بین المللی فضا (1360هجری شمسی) 

- تاسیس انجمن موسیقی ایران، مؤسس و عضو پیوسته فرهنگستان زبان ایران(1349هجری شمسی) تا آخرین روزهای فعالیت. 

- فعالیت دردونسل كاری و آموزش 7 نسل استاد و دانشجو ازخدمات ارزنده پرفسور حسابی بشمار می رود. 

استاد به چهارزبان زنده دنیا: فرانسه، انگلیسی، آلمانی و عربی تسلط داشته و همچنین به زبانهای سانسكریت، لاتین، یونانی، پهلوی، اوستایی، تركی و ایتالیایی اشراف داشتند.

درزمینه تحقیق علمی: 25مقاله، رساله و كتاب ازاستاد چاپ شده است. تئوری« بی نهایت بودن ذرات» ایشان درمیان دانشمندان و فیزیكدانان جهان شناخته شده است. نشان «كوماندور دولالژیون دونور» بزرگترین نشان علمی كشورفرانسه به ایشان اهداگردیده است. دركنگره 60سال فیزیك ایران(1366هجری شمسی) به عنوان پدرفیزیك ایران ملقب گردیدند. پرفسور دكترسید محمود حسابی در12شهریور1371هجری شمسی در بیمارستان دانشگاه ژنو بدرود حیات گفتند. مقبره استاد بنا به خواسته خودشان درزادگاه خانوادگی ایشان در شهردانشگاهی تفرش قراردارد. 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, تفرش, آرامگاه سید محمود حسابی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:55  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

امامزاده افطس اسفین روستای اسفین تفرش

قدمت امامزاده حسن ا لافطس  واقع در روستای اسفین از دوره اسلامی قرن 9 و 10 فراهان است.

 

بقعة این امامزاده در 11 کیلومترى شمال غرب فرمهین و در میان روستاى اسفین از توابع شهرستان تفرش واقع شده و به «شاهزاده حسن افطس» شهرت دارد.

 

بنا، شامل ایوان ورودى، کفشکن، حرم و نمازخانه و گنبد است که در محوّطة وسیعى واقع شده است. اصل اتاق مرقد، یک فضاى هشت ضلعى است که بر فراز آن، گنبد شلجمى بزرگى قرار دارد که قطر آن حدود ده و ارتفاع آن بیش از ده متر است. در داخل بقعه، ضریحى چوبى به ابعاد 12/1×86/1×23/2 متر بر روى سکویى چهار گوش قرار دارد.

 

بقعه، داراى سه فضاى به هم مرتبط است که ابتدا باید از فضاى ورودى که شامل ایوان و شبستان مستطیل شکل با سقف مسطح است، عبور نمود و به در ورودى بناى قدیمى بقعه رسید، بناى قدیمى، از سطح شبستان ورودى پایین‏تر و حدود پنج پلّه راه مى‏پیماید. مجاور شبستان ورودى، یک فضاى مستطیل شکل دیگرى قرار دارد که به عنوان نمازخانه از آن استفاده مى‏ شود. شالودة بناى قدیمى، از سنگ و ملاط گل و خشت و آجر ساخته شده و معمارى آن مربوط به دورة ایلخانى و صفویّه است.

 

برگرفته از سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, تفرش, امامزاده افطس

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:51  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آتشکده فردقان،محل زندان بوعلی‌سینا

 روستای کوچک "فردجان" در شمال غربی فراهان قرار دارد و آتشکده بر روی تپه ای مجاور فراهان دیده می‌شود. تمام آتشکده و بخشی از دیوارهای قلعه خراب شده است. ارتفاع دیوار اصلی باقی مانده حدود نه متر، قطر پی‌های آن حدود پنج متر و همه از سنگ و ساروج است. در وسط قلعه، تعدادی پی‌های سنگی به قطر پنج متر وجود دارد که می‌تواند بازمانده تالارهای متعدد و آتشگاه و نیایشگاه باشد.

پایه‌های آن بر ستون‌هایی قرار گرفته و در پای یکی از این ستون‌ها سردابی به چشم می‌خورد که بر اساس بعضی روایات محل زندان بوعلی‌سینا بوده است.

 

 

در ضلع شمالی قلعه، در زیرزمینی که در حال حاضر آغل گوسفندان و انبار علوفه است، تعداد چهار ستون به قطر حدود دو و نیم متر از آجر و ساروج دیده می‌شود. ستون‌ها تقریباً در کنار هم قرار دارند و حدود سه متر از آن‌ها نمایان و قسمت بیشتر آن‌ها داخل زمین و زیر آوار خاک می‌باشد.

بر اساس بررسی‌های ماریان مولیان و بهرام فره وشی :پس ازخاموش شدن آذر گشسب ارومیه در منطقه چیچست این آتشکده دوباره کشف شد.

آتشکده فردقان بسیار قبل از چیچست ارومیه دارای اهمیت بوده است و مراسم عبادی در آن برگزار می‌شده و حتی صنایع نیز در کنار آن فعال بوده است.

بر اساس کتب قدیمی، آتشکده روستای فردقان در سال ۲۸۳ ه.ق توسط برون ترکی حاکم قم که تحت حمایت بنی عباس بود تخریب شد و دو درب طلایی آن را برای نصب به مکه فرستادند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, فراهان, آتشکده فردقان

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:47  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

شهر زیر زمینی ذلف آباد،یکی از سکونتگاه های دوران ایلخانیان

شهر زیرزمینی ذلف آباد در سال 1388 حفاری و رونمایی گردیده، یکی از سکونتگاه های دوران ایلخانیان می باشد که در 5 کیلومتری شمال فرمهین واقع شده است و به صورت یک سایت -موزه مورد بازدید عموم قرار می گیرد.

 

براساس منابع و اسناد تاریخی به‌جای مانده، تشکیل ساختارهای نخست شهرزیرزمینی ذلف‌آباد به "ابودلف عباسی" منسوب شده و بالواقع نام دقیق و اصلی این شهر "دلف آباد" و برگرفته از نام بنیان‌گذار آن بوده است. 

 

این شهر تا 200 سال قبل محل زندگی مردم بوده است که در این سال ها توسط حکومت قاجاریه به آب بسته می شود و مردم مجبور به ترک آن می شوند.

 

 

 

این شهر زیر زمینی در جوار امامزاده احمد بن علی (ع) ذلف آباد قرار دارد. جشن تیرگان یکی از نادرترین مراسم این منطقه در امامزاده ذلف آباد و در روز اول تابستان برگزار می گردد.

 

آثار باارزش تاریخی کشف شده از این محوطه و نیز اسناد و منابع تاریخی موجود،  بیانگر این مهم است که پیش از ابودلف ها نیز مردمانی با تمدن و با پیشه صنعت گری در این سرزمین می زیسته اند. منطقه تاریخی ذلف آباد به سبب گستردگی و محتوای غنی فرهنگی از بزرگترین مجموعه های تاریخی استان مرکزی بوده است.

 

از "شهر زیرزمینی ذلف آباد" در کتاب‌ها و آثار تاریخی به‌ عنوان یکی از بزرگترین مناطق و روستاهای بخش فراهان نام برده شده است.

 

در اسناد و منابع تاریخی دوران قاجاریه نیز به این شهر و تمدن و قدمتش اشاراتی شده و در تمامی این اسناد به وجود شهری زیرزمینی در این بخش اشاره شده است.

 

 

 

سعید نیکنام، سرپرست اداره میراث فرهنگی فراهان با اشاره به سرگذشت مردمان و تاریخ این سرزمین گفت: زمانی که مردم ذلف آباد از اطاعت و تبعیت حکومت خارج شده بودند حاکم آن منطقه که شخصی به نام "ایمانی خانی" بود متوجه این موضوع شد و "فتحعلی شاه" را در جریان قرار داد و او نیز به "عبدالله خان گرجی یوزباشی" حاکم اراک، دستور می دهد که سپاهی جهت کنترل امنیت به ذلف آباد اعزام کند.

 

وی گفت: سپهدار گرجی پس از دریافت این دستور به ذلف آباد حمله می کند که عدّه ای از مردم مفقودالاثر می شوند، عدّه ای می‌میرند و عدّه ای نیز از این سرزمین کهن فرار می کنند.

 

وی افزود: کشف یک عرصه میدانگاهی، حمام و ۳۰فضای مسکونی و اماکن نگهداری و ذخیره سازی از شاخص های دو فصل کاوش باستان شناسی ذلف آباد فراهان است و در این کاوش ها بیش از یکصد قلم شیی شامل سکه، نقش مهر، گردنبند و دستبند تزئینی، انواع ظروف سفالینه و النگو کشف شده که بر اساس شواهد موجود گستره زمانی آن به سده ۶ تا ۱۱ هجری قمری می رسد.

 

 برگرفته از سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: 

استان مرکزی و دیدنی های آن

صنایع دستی اراک و دستبافتهای سنتی

از صنایع‌دستی شهر اراک می‌توان به دستبافتهای سنتی (قالی‌بافی، گلیم‌بافی، جاجیم‌بافی)، رودوزیهای سنتی، آثار چوبی (منبت و کنده‌کاری روی چوب، معرق کاری، پیکرتراشی، خراطی، ساخت سازهای سنتی، مشبک و گره‌چینی چوب)، سفالگری، کتابت و نگارگری (طراحی سنتی، نقاشی ایرانی، گل و مرغ، تذهیب و تشعیر، خوشنویسی، کتیبه نویسی)، آثار فلزی (مسگری، قلم‌زنی، سفیدگری، چلنگری، مشبک فلز، ملیله طلا و نقره)، ساخت پاپوش سنتی(گیوه‌دوزی و گیوه‌بافی)، آرایه‌های معماری (گچبری سنتی، آینه‌کاری…) و تراش سنگهای قیمتی و نیمه‌قیمتی اشاره کرد.

 

 

صنعت قالی در این منطقه از گذشته رواج داشته و قالی فراهان، سربند و ساروق شهرت جهانی داشته‌اند. صنعت قالی‌بافی از آغاز بنیان‌گذاشتن این شهر توسط یوسف‌خان گرجی به عنوان عمده کالای صادراتی این شهر قرار گرفت. قالی در اراک به گفته سیسیل ادوارز زمانی از اهمیت و اعتبار و فراوانی برخوردار بود و رقیب قالی کرمان بود. از انواع قالی مشهور اراک می‌توان به قالی ساروق اراک اشاره نمود که از لحاظ استحکام و نقشه‌های منحصربه‌فرد و نوع خامه (پشم) استفاده شده، شهرت جهانی دارد. اراک به عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز صدور فرش به اروپا تا سال ۱۳۱۹ خورشیدی باقی‌ماند.

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, صنایع دستی, فرش

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:39  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سوغات اراک و سنت فتیر پزی

سوغات استان مرکزى انواع مواد خوراکى از جمله انار انگور لبنیات کشمش گردو بادام شیره انگوه است.

فتیرپزی از سنت های بجا مانده نوروز در شهرستان اراک است. مردم این شهر معمولا در خانه یک نفر جمع می شوند و به پخت فتیر نوروز می پردازند. گفتنی است فتیر که یک نان محلی است ریشه در تاریخ اراک دارد و هم اکنون اراک را با سوغات آن “فتیر “می شناسند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, سوغات اراک

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:37  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

راه های سفر به اراک بدون ماشین شخصی

فرودگاه اراک

 

اراک دارای یک فرودگاه بین‌المللی می‌باشد. تا قبل از اجرا شدن پروژه تطویل باند، این فرودگاه تنها ویژه پروازهای داخلی و هواپیماهای متوسط و ترابری و نظامی بود و امکان نشستن هواپیماهای پهن پیکر در آن وجود نداشت.در سال ۱۳۹۲ خورشیدی با اجرای کامل طرح توسعه فرودگاه اراک در بخش تطویل، توسعه و مقاوم‌سازی باند، امکان پذیرش هواپیما تا رده ایرباس در فرودگاه اراک فراهم شد.

 

 

ایستگاه راه‌آهن اراک

 

اراک از دیرباز در مسیر راه‌آهن سراسری شمال به جنوب ایران قرار داشته و راه‌آهن نقش مهمی را در رونق همه‌جانبه شهر اراک داشته‌است. محدوده حفاظتی اداره کل راه‌آهن اراک از ایستگاه ساقه در استان قم شروع شده و از یک سو تا ایستگاه مومن‌آباد در استان لرستان و از سوی دیگر تا ایستگاه ملایر در استان همدان را تحت پوشش خود قرار داده‌است.

پروژه ساخت راه‌آهن غرب کشور نیز از اراک شروع شد که شهرهای نهاوند و ملایر از استان همدان را به شبکه ریلی متصل می‌کند. ادامه این مسیر ریلی در استان کرمانشاه از شهرهای صحنه، کرمانشاه و اسلام‌آباد غرب عبور کرده و در مرز خسروی به کشور عراق وصل می‌شود. راه‌آهن اراک – ملایر به طول ۹۰ کیلومتر و هزینه‌ای بالغ بر یک هزار و ۲۵۰ میلیارد ریال در مهر سال ۱۳۹۰ خورشیدی افتتاح شد که بخشی از پروژه راه‌آهن غرب کشور به شمار می‌رود.همچنین راه‌آهن اراک – اصفهان از پروژه‌های دیگری است که عملیات مطالعه و احداث آن آغاز شده‌است. احداث قطار محلی اراک – مهاجران که در شورای مسکن استان مرکزی در فروردین سال ۱۳۹۰ خورشیدی تصویب گردید، از جمله مصوبات بخش ترابری ریلی اراک بوده‌است.

 

 

پایانه مسافربری مرکزی اراک

 

اراک دارای سه پایانه مسافربری درون‌استانی و برون‌استانی است:

پایانه مرکزی: که در مجاورت هتل ۵ ستاره امیرکبیر قرار دارد.

پایانه فراهان: که واقع در شمال شهر و در مجاورت میدان امیرکبیر است.

پایانه غدیر: که واقع در جنوب غربی شهر و در مجاورت میدان بسیج است.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, فرودگاه, ایستگاه راه‌آهن

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:35  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

قنات ابراهیم‌آباد اراک ‌و بازدید ارزیاب یونسکو

تاریخ خبر :1394/06/24-معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بازدید ارزیاب یونسکو از قنات ابراهیم آباد را مرحله و گام پایانی اقدامات صورت گرفته جهت ثبت جهانی قنات ابراهیم آباد عنوان کرد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه مرکزی- “یاموچی کازیا”، ارزیاب یونسکو روز دوشنبه از قنات ابراهیم‌آباد اراک جهت ارزیابی وضعیت این قنات برای ثبت جهانی بازدید کرد.

عزیزی، معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی در حین بازدید یاموچی کازیا که از مسیر انتقال آب در نزدیکی دفتر قنات شروع شد، گفت: این قنات یکی از قنات های کهن ایران است که به صورت یک رشته طولانی شرقی غربی به طول 11 کیلومتر ایجاد شده است.

 

 

وی ادامه داد: این قنات از رشته کوه های هفتاد قله سرچشمه می گیرد و تا داخل آبادی ادامه دارد.

‌

معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان در طول مسیر به شیب ملایمی که آب را از مبدا به مظهر می‌رساند، اشاره کرد و افزود: اولین چاه قنات مادرچاه موسوم به سزاست که در منطقه 70 قله در محل پشت قبرستان واقع شده است.

عزیزی این قنات را در یک رشته اصلی و دو رشته فرعی توصیف و بیان کرد: این رشته‌ها در محل رشته رونا و قوشد خوانده می‌شوند که 311 شاخه اصلی داشته و رشته رونا 15 و نیز رشته قوشد 22 حلقه چاه دارد.

وی کل مساحت اشغال شده این قنات در روستای ابراهیم آباد را هزار هکتار از اراضی عنوان کرد و افزود: این قنات اراضی این روستا را به صورت دوره‌ای مشروب می‌کند.

معاون میراث فرهنگی ضمن بازدید ارزیاب یونسکو از دفتر قنات تصریح کرد: این مکان هم موزه مردم شناسی این روستاست و هم به عنوان شورای قنات ابراهیم آباد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

عزیزی در خصوص کاربری‌های این قنات در روستا در حضور نماینده خرده مالک‌ها(باغ داران) و نیز نماینده کشاورزان به ارزیاب یونسکو توضیح داد: از غروب آفتاب تا غروب آفتاب روز بعد طبق گفته نمایندگان باغات و زمین‌های این روستا شش تقسیم اصلی برای آب این قنات صورت می‌گیرد.

وی به استفاده این آب در کشاورزی و تقسیم آب با تعامل بین کشاورزان و خرده مالکان برای آبیاری باغ‌ها اشاره کرد و ادامه داد: آب برای مردم این روستا جنبه حیاتی دارد و به دلیل اینکه حتی با عدم وجود بارش باران آب این قنات جاری است، مردم برای حفظ آب قنات تلاش می‌کنند.

معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ضمن بازدید ارزیاب از حمام زنانه و مردانه در نزدیکی دفتر قنات تصریح کرد: این حمام مشتمل بر دو بخش مردانه و زنانه بوده و در‌ حمام مردانه در قسمت شرقی و زنانه در بخش غربی است.

عزیزی این مجموعه را مربوط به دوران قاجار عنوان کرد و افزود: مرمت‌های جزیی و پاکسازی زباله‌ها از این مکان انجام شده و قرار است بعد از ثبت جهانی به موزه تبدیل شود.

به گزارش ایسنا، ارزیاب یونسکو از تابلوهای اطلاع رسانی و نیز مسیر هدایت آب قنات بازدید و عکسبرداری کرد.

یاموچی کازیا در این بازدید با نمایندگان باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی و نیز اهالی این روستا صحبت کرد و اهمیت این قنات در زندگی مردم را مورد بررسی قرار داد.

وی همچنین از مجموعه حمام و دفتر قنات بازدید کرد و مادرچاه قنات ابراهیم آباد را نیز بررسی کرد.

در موزه مردم شناسی روستا(دفتر قنات) نسخ خطی مربوط به 1300 هجری قمری و نیز ظروف سفالی و ادوات کشاورزی، همچنین دار قالی به نمایش گذاشته شده است.

‌

ابراهیم‌آباد نهمین قنات بازدید شده یونسکو در ایران

‌

مشاور معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور قنات ابراهیم‌آباد را نهمین قنات از مجموعه 11 قنات آماده برای ثبت جهانی عنوان کرد.

به گزارش ایسنا‌- منطقه مرکزی- هادی احمدی در جمع خبرنگاران شاخص‌های انتخاب قنات برای ثبت جهانی را مختلف عنوان کرد و گفت: در این رابطه یک قنات را بسته به موقعیت تاریخی، طبیعی، عمق چاه مادر و… مورد ارزیابی قرار می‌دهند.

وی در خصوص نظر ارزیاب یونسکو در ارتباط با قنات‌های بازدید شده از جمله ابراهیم‌آباد بیان کرد: در حال حاضر یاموچی کازیا برداشت خود را ارائه نمی‌دهد و همه گزارش‌ها را به یونسکو ابلاغ می‌کند و از طریق یونسکو در مورد انتخاب یا عدم انتخاب قنات برای ثبت جهانی اطلاع رسانی می‌شود.

وی اضافه کرد: ثبت جهانی قنات‌ها در حوزه میراث تاریخی پیگیری شد و نیز در رابطه با ثبت آثار طبیعی بیابان لوت مدنظر است که برای ثبت جهانی این منطقه تلاش می‌کنیم.

به گزارش ایسنا، سیدمحمد حسینی نیز در جمع خبرنگاران گفت: همه اقدامات در این رابطه انجام شده تا بتوانیم شاهد ثبت جهانی این قنات تاریخی باشیم.

وی ثبت جهانی این اثر را موجب حفظ با کیفیت تر آن دانست و بیان کرد: ثبت جهانی مسجد جامع ساوه و بیت تاریخی امام راحل نیز در دست پیگیری است.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مجموعه قنات ابراهیم آباد را بخشی از زندگی مردم توصیف و عنوان کرد: این قنات در طول تاریخ موجب شکل گیری زندگی در این حوالی شده و همچنان نیز آب این قنات مردم و کشاورزان و باغداران را دور خود جمع کرده و به نوعی تعامل بین ساکنین را رقم زده است.

به گزارش ایسنا، معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان نیز در جمع خبرنگاران گفت: تهیه طرح پرونده زنجیره‌ای قنات‌های ایران از حدود سه سال قبل شروع شد و مراحل طولانی جهت تکمیل نیاز داشت.

عزیزی به 11 قنات انتخاب شده از بین 36 هزار قنات کشور اشاره و بیان کرد: این قنات‌ها با اقداماتی که استان‌های مد نظر از جمله استان مرکزی انجام دادند، به ثبت آثار ملی رسیدند.

وی عکسبرداری هوایی را از جمله اقدامات برای ثبت جهانی قنات ابراهیم آباد عنوان کرد و افزود: آخرین مرحله کار حضور ارزیاب یونسکو بود که امروز محقق شد.

 

 

معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در خصوص الزامات مد نظر ارزیاب یونسکو برای ثبت جهانی آثار تصریح کرد: نحوه مدیریت، تعامل در نگهداری و بحث‌های حفاظتی از جمله وجود مقنی یعنی کسی که به داخل چاه می‌رود و یا پاکار کسی که آب جویی می‌کند، از جمله موارد مهم در ثبت جهانی این اثر است.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, قنات ابراهیم‌آباد, اراک

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:32  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

روستای الرج،محل استقرار برج دیده بانی

واژه بومی الرج از ترکیب دو واژه ال بمعنای کوه و رج بمعنای برج تشکیل شده است و بدلیل این است که در گذشته های دوراین روستا محل استقرار برج دیده بانی بوده است روستای الرج در یک منطقه سوق الجیشی و تاریخی در جوار دو رشته کوه شناخته شده لجور و کوه باستانی شاهزنده قرار گرفته است . در کتاب فرهنگ جغرافیای ایران جلد دوم درخصوص روستای البرج یا الرج آمده است که روستای الرج دهی است از دهستان کزاز سفلا در بخش سربند شهرستان اراک واقع در 33 کیلومتر شمال باختر آستانه در منطقه کوهستانی سردسیر که سکنه آن 305 نفر بوده و دارای مذهب شیعه بوده است و مردم آن به زبان فارسی تکلم می کنند .منابع آب روستا چشمه سار و شغل مردم روستا زراعت و محصولات روستا غلات دیمی است . دامداری شغل اصلی مردم و کشاورزی بطور ویژه رکن اصلی اقتصاد و معیشت مردم روستا را تشکیل می دهد.

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, روستای الرج

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:30  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

روستای هزاوه،زادگاه مفاخری همچون امیرکبیر و قائم مقام فراهانی

 

روستای تاریخی و زیبای هزاوه واقع در 18 کیلومتری شمال غربی اراک، در شیب آرام دامنه کوههای غربی اراک دارای بافتی پلکانی و متراکم است هزاوه در دل دامنه های صخره ای است و روستایی در قرون 7 و 8 هجری و به دوره ایلخانیان برمی گردد. هزاوه یکی از زیباترین روستاهای استان مرکزی است که زادگاه مفاخری همچون امیرکبیر و قائم مقام فراهانی دلیر مردانی که آرامگاه جد بزرگوارشان بر بالای کوه حاج مبارک در روستای هزاوه قرار دارد.آرامگاه امامزاده سلطان سید احمد از نسل امام زین العابدین (ع) مرد پاک سرشتی که فرزندانش از امیرکبیر تا آیت الله خامنه ای چهره های ماندگار این سرزمین شده اند. این امامزاده در زمان شاه عباس صفوی بنا گشته است و در پس گذر ایام استوار میزبان زائران است. فصل های کوهستانی، بهار و تابستانی معتدل و زمستانی سرد وجود چشمه سارهای متعدد و خاک خوب و حاصلخیز و اقلیم مناسب شرایط مساعدی را برای رشد و پرورش تاکستانهای انگور فراهم کرده است . در این منطقه کوههای بلند بسیار زیاد است که به جابجایی ابرها و بارش باران کمک می کند .پس از باران کوههای بلند آب را از دامنه سنگی دامنه ها جاری می سازد و باغها را سیراب می کند .تاکستانها بر شیب دامنه کوههای بلند به ارتفاع 2735 متر در وسعتی سبز بیش از 20 کیلومتر زیبایی باغهای انگور به چشم می خورد. هزاوه با اقلیم کوهستانی و آب و هوای مناسب برای باغداری و دارای مزارع وسیع انگور می باشد و گونه های مختلفی از انگور در رنگ ها و شکلهای مختلف در هزاوه پرورش می یابد.

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, روستای هزاوه

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:29  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آیین شال سان ماخ شب عید

در روستاهای استان مرکزی مرسوم بوده است که شب عید، بعد از شام تعدادی از جوانان روستا به صورت تکی یا در گروه های دوتایی و سه تایی برای گرفتن عیدی به منازل دیگران می رفتند. اما آیین خاصی را برای گرفتن هدیه انجام می دادند. آنها کیسه ای را با طناب از روی پشت بام منزل همسایگان جلوی در خانه آنها آویزان می کردند و در حالی که خود روی پشت بام مخفی می شدند، با اشعار خاصی از صاحب خانه تقاضا می کردند که هدیه ای را داخل کیسه قرار دهد. صاحب خانه نیز با قرار دادن هدیه مورد نظر خود و تکان دادن کیسه به جوانان می فهماند که باید کیسه را بالا بکشند. از جمله اشعار و کلماتی که به کار می بردند، عبارت تخم، تخم بود. به این معنا که داخل کیسه ما تخم مرغ بگذارید. در روستای آقچه ‌قلعه در این شب مراسم شال سان ماخ اجرا می‌شود، در این شب جوانان روستا به گروه‌های سه تا پنج نفری تقسیم می‌شوند، هر یك از گروه‌ها محدوده‌ای از منازل روستا را برای خود مشخص می‌كند و گروه‌ها به پشت بام‌خانه‌ها رفته و با استفاده از طناب، چارقدی كه همراه دارند را به داخل ایوان خانه می‌فرستند، صاحبخانه كه از این مراسم مطلع است و متوجه حضور آنها می‌شود، تخم‌مرغ، جوراب، پول و یا هر چیز دیگری را كه از قبل آماده كرده است، داخل چارقد آنها می‌گذارد

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, آیین شال سان ماخ

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 4:28  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

چشمه چپقلی و خواص دارویی فراوان آن

چشمه چپقلی چشمه‌ای در نزدیکی شهر اراک واقع در استان مرکزی است.

 

این چشمه در ۲۸ کیلومتری شهر اراک و در دامنه‌های رشته کوه سفیدخانی قرار دارد.

 

منطقه قرارگیری چشمه دارای ۴۰ تا ۵۰ گونه گیاهی مرتعی نظیر آویشن، درمنه، استپا، گون، قدومه، گل آروانه، جووحشی، مرزنجوش و شیرسگ است و یکی از رویشگاه‌های لاله‌های واژگون در فصل بهار نیز هست.

 

در منطقه‌ای که چشمه در آن واقع شده است پارک جنگلی دست کاشت وجود دارد. پارک جنگلی چپقلی از شرق به رشته کوههای میران و سفیدپی از غرب به کوههای کلاغ‌نشان و قدمگاه، از شمال به دشت شازند و خطوط لوله نفت و از جنوب به کوه‌های تخت بزرگ و قالیخانی منتهی می‌شود.

 

آب چشمه چپقلی از ردیف آبهای بی‌کربناته کلسیک و منیزین آهن دار، فاقد آلودگی میکروبی واز نوع آبهای سردو سبک است که آشامیدن آن اثرات درمانی زیادی دارد. آب این چشمه مدر بوده، ریگ‌ها و شن‌های مجاری ادراری را در خود حل می‌کند. بر اثر آشامیدن این آب، خون میزان قابل توجهی از اسید اوریک خود را از دست می‌دهد و در نتیجه تغذیه در شرایط بهتر انجام می‌شود. نوشیدن این آب، اسیدیته ادرار را به حالت طبیعی رسانده سبب ازدیاد دفع ادرار و مواد زاید کلیه‌ها می‌شود.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

نقاط زیبای استان مرکزی

چشمه حک بلاغ با چشم اندازی زیبا حتی در زمستان

چشمه حک بلاغ در 7 کیلومتر شمال غرب شهر شازند در جوار روستای حک و در کناره رود بلاغ واقع شده است. چشم انداز کوه بلاغ و دهانه چشمه آن بسیار گیراست.

 

این چشمه در فصول مختلف سال حتی زمستان هم بدلیل چشم انداز زیبای آن مورد توجه طبیعت دوستان قرار می گیرد. صید ماهیان از جمله تفریحات اهالی بومی است. بخشی از آب چشمه بلاغ برای مصارف کشاورزی منطقه بکار می رود و بخش دیگر به رودخانه قره چای می ریزد.

 

 

دسترسی به این چشمه از طریق شازند و همچنین از طریق راه اصلی اراک بروجرد و راه فرعی از نزدیک پل دوآب به روستای تخته محل و از آنجا به حک پایین و چشمه حک امکان پذیر است. چشم انداز اسطوره ای چشمه حک بلاغ در داستانها و قصه های ایرانی جایگاه ویژه ای دارد. در اعتقادات و باورهای مردم این ناحیه آمده است کیخسرو قبل از اینکه به غار پناه ببرد تن را در این چشمه شستشو داده است تا با جسمی پاک و روانی آرام وارد غار شود.

 

 

کیخسرو در نگاه تاریخدانان چهره ای افسانه ای از کوروش است اما در اساطیر و افسانه ها فرزند سیاوش و فرنگیسو به گواه شاهنامه در روز نوروز زاده شده است. از دور که بر درگاه چشمه نگاه می کنی سایه سار سبز درختان بید در کناره آب منظره ای بس زیبا و چشم نواز را در برابر دیدگانت می گشاید.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, چشمه حک بلاغ

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:44  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سرچشمه ی پنجه علی ، آبی است به غايت گوارا

سرچشمه ی پنجه علی يا عزت آبادی در مشرق روستای توره است. آبی است به غايت گوارا كه بر آن آب بندی نهاده‌اند.

 

در كنارش پارک ( بوستان )بسيار زيبایی با الگوی قلعه‌های قرون وسطایی اروپا ساخته شده است.

 

سرچشمه‌ی پنجه علی از يمن كوه راسوند، آرام و بي صدا از لابلای صخره‌ای عظيم بيرون مي‌خزد و در گودالی بزرگ و پهناور، با قلوه سنگ‌های زيبا و رنگارنگ استخری طبيعی و بس دلنشين ساخته شده است.

 

انواع بهترين گل‌ها و پيچک‌ها كه در كمتر پارکی كاشته شده است، در اينجا مناظری دل‌فريب و رويایی به وجود آورده است.

 

 قسمتی از آب در مزارع مكانيزه‌ای كه از بركت اين چشمه احداث شده مصرف مي‌شود و بقيه نيز با آب بندهای متعددی كه بر آن ساخته‌اند به مصرف روستاها و موقوفات خانوادگی بيات می‌رسد.

پارک پنجه علی يا عزت آباد، خان نشين و ييلاق خانواده‌ی بیات بوده است. اين خانواده از فرزندان و نوادگان سهام سلطان نماینده‌ی اراک در مجلس شورای ملی از دوره‌ی چهارم تا چهاردهم و نخست وزیر ایران در سال 1323 و سناتور سال‌های بعد و صمصام الملک وزير كشاورزی در دوران رضا شاه پهلوی و بنيان گذار دانشكده كشاورزی کرج هستند .

 

 

 

در اين روستا بيمارستان مجهزی وجود دارد كه در سال 1324 قمری به عهد مظفرالدین شاه ساخته شده است. در وقف نامه‌ی آن توصيه شده كه حاذق ترين طبیبان و جراحان را استخدام كنند و دست متولی را در جهت پرداخت بهترين دستمزد باز بگذارند .

 

پيش بينی وسايل رفاهی به مقتضای زمان براي خدمه، و ايجاد امكانات درمانی برای بيماران بستری و آن‌هایی كه از روستاهای اطراف برای مداوای سرپایی مراجعه مي‌كنند به بهترين شكل انجام شده است.

 

سرچشمه‌های شازند، ازنا ، سورانه ، اسکان و ديگر سراب‌های بزرگ و كوچكی كه شمار آنان از پنجاه رشته می‌گذرد، هر كدام حكاياتی جالب و در جای خود شنيدنی دارند.

 

آنها جملگی به هم می‌پیوندند و رودخانه‌ی كزّاز (قره چای) را تشكيل مي‌دهند.

 

اين رودخانه چون ماری سنگين و آرام در كف دشت می خزد و ثروت و نعمت بسياری برای روستایيان به ارمغان مي‌آورد. آبادی‌های بسياری قريب يک صد روستا در مسير رودخانه ساخته شده است كه رودخانه رگ حيات آنهاست .

 

روستاهایی با برج و باروهای كهن و قدمت بیش از چندين صد سال و گاه هزار سال كه اغلب ویران شده و برخی نيز استوار و پا بر جای مانده‌اند.

 

سابقاً بيش از ده روستای ارمنی نشين در سراسر دشت گيتو وجود داشت كه با مهاجرت آنان در سال‌های اخير، امروزه تعداد خانواده‌های ساكن از انگشتان دست تجاوز نمی‌كند و از آن همه صنايع دستی زن‌های ارمنی، نظير قالی و دستكش و جوراب و جاجيم اکنون بیش از خاطره‌ای باقی نمانده است.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, پنجه علی

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:41  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سراب اسکان از سرچشمه‌های رودخانه قره‌چای

سراب اسکان از محوطه‌های گردشگری استان مرکزی است که در فاصله 19 كیلومتری شمال غرب شازند و در دامنه كوه لجور در نزدیكی روستای اسكان قرار دارد. این سراب از سرچشمه‌های رودخانه قره‌چای است و میزان آبدهی آن بطور متوسط حدود 200 لیتر در ثانیه بوده که در بخش کشاورزی در روستا و مناطق اطراف آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. این منطقه به دلیل وجود آب و هوای مناسب و موقعیت جفرافیایی ویژه، به عنوان یکی از مناطق تفریحی استان مرکزی مورد توجه قرار گرفته است و دسترسی آسان به شهرهای اراک و شازند، وجود شهرک مهاجران در نزدیکی منطقه و قرار گرفتن در کنار محور ترانزیت شرق به غرب از مزیت‌های منطقه برای سرمایه‌گذاری در بخش گردشگری است. برای رفتن به این سراب زیبا می توان در مجاورت روستای فر از جاده اصلی اراک بروجرد خارج شد و ا جاده فرعی سمت راست را در پیش گرفت تا به یک سه راهی رسید راه سمت راست شما را به سراب اسکان هدایت می کند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, کوه لجور, سراب اسکان

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:39  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

غار کیخسرو و اسامی پهلوانان ایرانی

 

غار کیخسرو بر خلاف غارهاي ديگر که در دل کوه قرار دارند در قله و در ارتفاع 2900 متري قرار دارد .

 

 

این غار که به شازنده ،کیخسرو و شاه کیخسرو معروف است سمت غربی رودخانه قره چای و نزدیک روستای خسبیجان در قله کوه مرتفع شاه زنده از رشته کوه راسوند واقع شده است، ارتفاع غار از سطح دریا حدود 2890 متر است.

 

دهانه ورودی غار به سوی غرب بوده و 90/1متر عرض و 3/1 متر ارتفاع دارد و درون آن دارای یک دهلیز باریک به طول 18 متر،عرض متوسط 6 متر و ارتفاع 3 متر می‌باشد.

غار کیخسرو جایگاه ویژه ای در اسطوره‌های ایران باستان داشته و در نزد زرتشتیان جهان به عنوان یکی از مکان‌های مقدس به‌شمار می‌رود. هر ساله تعداد زیادی از علاقمندان بویژه زرتشتیان ساکن ایران و همچنین کشور هندوستان جهت زیارت وادی نذر به این مکان می‌آیند.

 

 

بر روی دیواره‌های غار اسامی پهلوانان ایرانی از جمله پولاد تیرانداز و سیاوش شهریار حک شده است. ایرانیان باستان و پیروان آیین زرتشت معتقدند رابطه‌ای معنوی بین چشمه بلاغ حک و غار کیخسرو در استان مرکزی وجود دارد و حتی عده‌ای از آنان اعتقاد دارند که آتشکده آذرگشسب (بزرگترین آتشکده زرتشتیان جهان) در این استان بوده است.

 

 

بر اساس کتاب شاهنامه فردوسی،کیخسرو که پادشاهی او در ایران زمین به عدل و داد مشهور بوده است قبل از مرگ و پنهان شدن، بدن خود را در چشمه بلاغ شستشو داده و سپس به درون غار رفته و هرگز برنگشته است.

 

 

هم اکنون درنزدیکی غارو روستای الرج و گورزار در دامنه کوه،تعدادی سنگ قبر به ابعاد 25/2متر در 40 تا50 سانتیمتر وجود دارد که به علل فرسایش نبشته‌های روی سنگ‌ها قابل تشخیص نیست‌.

 

این قبرها مورد توجه و احترام زرتشتیان بوده و آنان معتقدند که این قبرها متعلق به پهلوانان نامی ایران که همراه کیخسرو شاه بوده‌اند، می‌باشد.

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, غار کیخسرو

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:37  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

کوه لجور و سختی صعود به آن

کوه لَجوَر در جنوب غربی شهرستان اراک در منطقه خنداب و در مجاورت روستای اسکان واقع شده و یکی از کوه‌های زیبای استان مرکزی به شمار می‌رود.

بلندترین نقطه این کوه قله لجور نام دارد که ارتفاع آن در حدود 2650 متر و طول دیواره آن 350 متر می‌باشد و از این نظر به عنوان سومین دیواره کشور مشهور شده است.

جنس سنگ‌های این کوه غالباً از جنس سنگ خارا است و همین امر صعود به قله کوه را با دشواری همراه می‌سازد. در واقع به دلیل وجود این مسیرهای دشوار، این کوه به نام «لَجوَر» به معنای لجوج نامگذاری شده است.

 

 برگرفته از سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, اراک, کوه لجور

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:33  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

چشمه های آب گرم محلات و جذب گردشگر

چشمه آب گرم محلات از نوع آب‌هاى گرم عمقى است که بيش‌تر از بخار خميره سنگ‌هاى سوزان درون پوسته زمين به وجود مى‌آيد و به سطح زمين مى‌رسد.

 

عمق اين نوع آب‌هاى گرم گاهى به ۰۰۰‚۲۰ متر و گرماى آنها متناسب با عمق و سرعت بالا آمدن ، گاهى به ۱۰۰ درجه سانتى‌گراد هم مى‌رسد.

چشمه جوشان آب گرم محلات در شمال شرقى شهر محلات قرار گرفته است و از جمله مهم‌ترين آب معدنى استان مرکزى محسوب مى‌شود. اين چشمه از طريق يک جاده آسفالته به جاده دليجان - محلات متصل مى‌شود. از سمت شمال نيز به وسيله يک جاده آسفالته دودهک - نینه و سپس به جاده اصلى قم - اصفهان متصل مى‌شود. چشمه آب گرم محلات از ديرباز مورد توجه سياحان بوده و همه‌ ساله هزاران نفر از راه‌هاى دور يا نزديک به منظور درمان امراض پوستى و استخوانى به آن مراجعه مى‌کنند.

آب اين چشمه از ترکيب آبهاى سولفاته ، کلسيک و از دسته آب‌هاى هيبرترمال با باقى مانده خشک زياد مى‌باشد که مدر بوده و در درمان بيمار‌ى‌هاى نقرس ، ‌ کبدى ، صفراوى ، کليوى و دستگاه گوارش مصرف دارند. درجه حرارت آب اين چشمه ۵۰ درجه سانتى‌گراد است و افرادى که به بيمارى ريوى و قلبى مبتلا هستند نبايد از آب اين چشمه استفاده کنند. دوره استفاده از آب گرم محلات در فصل بهار و به ويژه تابستان است. در اين مکان تعداد زيادى مسافرخانه ، حمام خصوصى ، مهمانپذیر ماهان که سالانه میزبان جمعیت کثیری از گردشگران  است قرار دارد. همچنین يک واحد مهمانسراى جهانگردى وجود دارد که از امکانات رفاهى مناسب برخوردار مى‌باشند.

 

 

چشمه حکیم محلات ( آب حکیم)

 

چشمه حکيم در حدود يک کيلومترى جنوب شرقى چشمه شفا واقع شده است. مظهر اين چشمه در دو نقطه همجوار يکديگر است و اطراف آن‌ها با سنگ چينى به دو حوض محصور تبديل شده است. از يکى از حوض‌ها زنان و از حوض ديگر مردان استفاده مى‌کنند. به طور کلى منشاء آب‌هاى معدنى سليمانى و حکيم در رديف آب‌هاى معدنى سولفاته کلسيک خيلى گرم است و منشاء عميق زيرزمينى دارند.

چشمه‌هاى معدنى آب گرم ناحيه محلات از نظر ترکيبات شيميايى به چشمه‌هاى معدنى سولفاته کلسيک  " بان يردوبيگور " فرانسه شبيه است.گرمى و مقدار قابل ملاحظه کلسيم آن‌ها خواص آرام‌بخش ، مدر ، ملين و ضد مسموميت دارد و از اين نظر در موارد زير مصرف مى‌شوند : در تمام تظاهرات عصبى مفصلى که به آرام‌بخش نياز باشد. حالات عصبى يا درد به ويژه در دوران يائسگي. روماتيسم‌ها به خصوص رماتيسم يائسگي. بزرگ‌ترين مشکل اين مجموعه فقدان آب سرد است.

 

چشمه آب شفا محلات

 

اين چشمه آب گرم در بالاى تپه مجاور سرچشمه محلات در محلى نزديک تخته سنگ‌هاى سخت از دهانه چاهى خارج مى‌شود و به حمام‌هاى اطراف آن هدايت مى‌گردد. در گذشته ، از اين دهانه مقدار کمى آب خارج مى‌شد و مظهر اصلى چشمه در حدود ۱۰۰ مترى غرب آن بود ،  ولى در اثر زلزله ، مظهر اصلى چشمه تقريباً خشک شده و قسمت عمده آب از مظهر فعلى آن جارى است. دهانه مظهر با درى آهنى پوشانيده شده و در يک چهار ديوارى محفوظ گرديده است. مقدار آب اين چشمه در حدود۱۲ ليتر در ثانيه است.

علاوه بر آب حکیم، آب سلیمانی و آب شفا، آب رماتیسم، آب دنبه و گبری هم وجود دارد که این چشمه ها بایکدیکر فاصله چندانی ندارند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, محلات, چشمه آب گرم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:32  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

بقاياي ستون ها و سر ستون هاي خورهه

ستون هاي خورهه از جنس سنگ تراورتن است كه در گروه سنگ هاي آهكي و رسوبي طبقه بندي مي شوند.

اين سنگ ها كه داراي فرورفتگي هاي متعدد هستند، از معدن سنگي كه در شمال غرب خورهه و در فاصله ۵۰۰ متري قرار دارد به اين مكان آورده شده اند.

بقاياي ستون ها و سر ستون هاي موجود نشان مي دهد كه اين ستون ها، فاقد شيار و نقش و نگارهايي به سبك آثار موجود در تخت جمشيد بوده و از پايه ستون به طرف بالا به شكل پايه مخروط ناقص باريك مي شده است.

قطر پايين ستون ها به طول ۷۵ سانتيمتر و قطر انتهايي آن حدود ۴۵ سانتيمتر است.

هر ستون از ۶ قطعه كه بر روي يكديگر قرار گرفته اند، تشكيل شده و در مركز هر قطعه حفره اي مكعب شكل به ابعاد ۵‎/۵x۴x۳ سانتيمتر براي قرار دادن قطعه چوب در داخل آن براي نگهداري قطعه روي آن و جلوگيري از لغزش و جابه جايي ساخته مي شده است.

۶ قطعه سنگ استوانه اي، ساقه هريك از ستون هاي خورهه را تشكيل مي دهد كه به ۷‎/۲۸ متر خواهد رسيد.هر ستون از يك شال چهارگوش و سپس روي آن يك شال چهارگوش كوچكتر با يك طبله كه اين دو به طور يكپارچه و متصل به هم ساخته شده اند، تشكيل شده است.

 

 

ساقه ستون ساده و صاف بوده و بدون ملات و به طور خشكه روي يكديگر سوار شده اند.

بدنه هر ستون شامل ۲ قسمت است:

۱) صفحات هموار مربع شكل در رأس 

۲) در زير صفحه هاي مذكور ۲ مخروط كمر باريك ديده مي شود كه به صورت حلقه هاي حلزوني و مدور تراشيده شده اند.

پايه اين ستون ها مدور ساده است و سر ستون ها به سبك و شيوه ايونيك (Ionic) كه نوعي ديگر از ستون سازي يوناني است و در هر طرف داراي ۲ مخروطه ناقص است، ساخته شده اما با افكار و اسلوب محلي تعديل يافته است.طول اين سرستون ها نسبت به قطرشان زياد است و مطابق اصول صنعتي يونان از تناسب خارج است.

در محل اتصال دو سر مخروط ها، علامت ضربدري به صورت برجسته تزيين شده است. سطح بزرگتر مخروط ها كه نقش حلزوني دارد، دو به دو در پشت يكديگر قرار دارند.دو تاي اين مخروط ها در نماي بيرون بنا قرار داشته و ۲ تاي ديگر آن به طرف داخل ساختمان است.

قطر حلزون ها حدود ۳۰ سانتيمتر و فاصله بين آنها حدود ۲۰ سانتيمتر است.

سرستون ها بخشي از ساقه ستون است كه از سنگ ابزار شده و سقفي مسطح شكل روي آنها قرار داشته است.طبق اسناد موجود تا سال ۳۷۸ هجري ۴ ستون در خورهه پا برجا بوده كه احتمالاً در سال هاي بعد ۲ ستون آن تخريب شده است.

ستون ها داراي پايه ستوني، محكم مكعب شكل به ابعاد ۸۴x۸۴x۲۰ سانتيمتر بوده كه از سنگ يك تكه ابزار شده اند.

تاكنون ۲ عدد پايه ستون بر اثر كاوش هاي صورت گرفته در محل پيدا شده است.

اطلاعات ارائه شده از سوي مورخان اختلاف ها زيادي را درباره اصالت بنا ايجاد كرده كه آيا واقعا مجموعه خورهه از سوي سلوكيان و يونانيان براي معبد ساخته شده يا از سوي ايرانيان سفر كرده به غرب و الهام گيري از معماري يوناني به منظوري ديگر بنا نهاده شده است.

 

 

درباره پلان معماري خورهه هيچگونه مطلبي در اسناد تاريخي وجود ندارد و تنها آقاي مهندس علي حاكمي در سال ۱۳۵۵ توانست نقشه اوليه خورهه را با تحليل معماري زير تهيه كند.

بناي مجموعه تاريخي خورهه با مساحتي حدود ۳ هزار و ۵۵۰ متر ساخته شد كه شامل ۳ بخش ايوان اصلي، مجموعه شمالي و مجموعه جنوبي بوده است.

ايوان اصلي داراي ۱۲ ستون در ۲ رديف بوده و در ۴ طرف داراي ديواره جرز مانندي است. ابعاد ايوان۱۹‎/۲۸ در ۶‎/۴۸ متر است و در ضلع غربي و شرقي داراي درهاي ورودي و خروجي بوده است. ضلع شرقي با ۱۰ پله به خارج از بنا ارتباط مي يافته و همچنين در ضلع غربي دروازه اي براي ورود و خروج تعبيه شده بود. ۲ ستون سنگي باقيمانده بنا بر روي صفه سنگي اين ايوان استوار است.

در راهروهاي ضلع شرقي و غربي تعدادي پله وجود داشته كه احتمالاً به منظور دسترسي به طبقه دوم بوده است.ارتفاع ستون ها ۷‎/۳۳ متر بوده كه با توجه به حجم سقف ايوان، حدود ۹‎/۵ متر مي شده است.

بخش شمالي بنا شامل تعدادي راهرو و اتاق هايي است كه در اطراف حياط مركزي قرار داشته و با ديوارهاي قطوري محصور مي شده است. مساحت حياط حدودا ۷‎/۹۵ در ۸‎/۴۵ متر است. از طريق دري كه در ضلع شمالي بنا قرار داشته، افراد خصوصي وارد اين بخش (اندروني) مي شده اند. ساير اتاق ها با راهروي باريك و بلند به هم متصل بوده اند.

بخش غربي مجموعه شامل چند اتاق بوده كه با راهروها و پله هايي با يكديگر ارتباط داشته اند و پلكان ضلع غربي به پشت بام ايوان ستون دار وصل مي شده است.

چنانچه نقشه مذكور با طرح و پلان هاي ديگر مناطق اشكاني مقايسه شود به پاره اي از خصوصيات مشترك آنها پي خواهيم برد. در محل هايي نظير آشور، هترا ( الخضرا)، اوروك، سنا و چل شايان از ايوان به عنوان يك عضو مهم معماري استفاده شده است.

در اين نكته ترديدي نيست كه اشكاني ها در زدن اتاق هاي بزرگ و بلند از سنگ و آجر و خشت مهارت كافي داشته اند و به احتمال بسيار اين تبحر را نيز در خورهه روي برخي از عناصر معماري مانند راهروهاي ارتباطي به كار گرفته اند زيرا آثار باقيمانده يك طاق خشتي در روي يكي از گذرگاه ها، شاهد اين گفته است.بررسي هاي انجام شده و آثار مكشوفه در دشت خورهه نشانگر اين است كه سابقه سكونت در اين منطقه به هزاره دوم قبل از ميلاد مي رسد.

البته درباره نوع معماري و ساختار بناي خورهه مدارك و اسناد مكتوبي در كتب تاريخي وجود ندارد ولي مورخان و باستان شناسان داخلي و خارجي مطالب متعددي را درباره اصالت بنا و نوع معماري آن نقل كرده اند.

 

 

لويي واندنبرگ در كتاب باستان شناسي ايران باستان به نقل از هرتسفلد آورده است كه: قابل تذكر است كه شيندلر، كمي به سمت جنوب در خورهه كه سر راه اراك به كاشان يا قم واقع است معبدي يافت كه هنوز ۲ ستون يوناني كشيده در آن برپا بود. 

دكتر ج.كريستي ويلسن در كتاب تاريخ صنايع ايران مي نويسد: خرابه هاي معبد ديگري از زمان سلوكيه در دره خورهه واقع در محلات پيدا شده است.گرچه بنا منهدم شده و از بين رفته است، ولي سنگ هاي تراشيده آن در اطراف پراكنده است و ۲ ستون از كل آن بنا هنوز برپاست. 

مجموعه بافت معماري خورهه از نظر جهت يابي جغرافيايي كاملاً به سوي شمال ساخته نشده بلكه به اندازه ۴۵ درجه به طرف شرق انحراف دارد. چنين وضعي را نيز مي توان در پاره اي از نقاط و بنا هاي باستاني مانند واحد معماري ميشي جان و چغازنبيل و چنانچه از مرزهاي جغرافيايي امروز ايران بيرون مي رويم در مجموعه معابد در اور و نيز در معبد بزرگ درگارا و همچنين لايه هاي دوره سلوكي و اشكاني شهر سلوكيه واقع در نزديكي بغداد و در ساحل دجله مشاهده كرد.بر اساس مطالعات و يافته هاي حفاري مي توان ۳ دوره پيش از تاريخ، اشكاني و اسلامي را براي خورهه قائل شد.

از عناصر مكشوفه پيش از تاريخ مي توان به سفال هاي اخرائي نقش دار، تيغه هاي سنگي و نيز اجسام سنگي گوناگون مانند سنگ هاي كوچك به اندازه يك بند انگشت اشاره كرد.

از دوره اشكاني سفال هاي متعدد قرمز رنگ ضخيم، نخودي، قرمز رنگ ظريف و نازك و خاكستري ظريف پيدا شده اند كه نمونه هاي آنها را در ديگر نقاط ايران مانند شوش، چغازنبيل و در محل هاي مختلف دره كنگاور سراغ داريم.

از دوره اسلامي عمدتاً قبوري يافت شدند كه ساختار قبرها و پاره اي از آنها مضطرب شده و اكثر قريب به اتفاق آنها فاقد پوشش سنگي و يا آجري بوده اند كه احتمالاً اين قبور مربوط به سده هاي پنجم و ششم هجري قمري است.

همچنين بقاياي اشياي سفالي كه متعلق به دوره قبل از ميلاد، اشكانيان و سامانيان است، بر اثر حفاري ها در منطقه يافت شده است.عمده اين اشياي سفالي در سال ۱۳۵۵ به دست آمده است. 

از ديگر اشياي مكشوفه مي توان به پيه سوز سفالي، كوزه دسته دار، كوزه كروي شكل لوله دار، قطعه سنگ هاي تزئيني، اشياي فلزي، قطعه هاي شيشه و تعداد ۷ اسكلت انسان اشاره كرد.

البته اسكلت ها با توجه به نوع دفن آنها كه بر روي شانه راست و به سوي قبله صورت گرفته احتمال زياد مي رود كه متعلق به دوره اسلامي بوده باشد.

درباره سازنده بنا و نوع و گونه كاربردي آن به عنوان يك عمارت اشرافي و يا پرستشگاه و نيز به طور گمان كوشك و يا تلفيقي از آن ۲ شكل و همچنين ارتباط بناي مذكور با محيط و محله با توجه به شرايط فعلي ميزان حفاري، فقط مي توان در اين زمينه ها به تئوري هاي ضعيف دست زد هرچند اين نظريه ها هيچگونه پرسش و مشكل عيني را حل نكرده بلكه بايد منتظر نتايج كاوش هاي آتي بود.

گفتني است بناي باستاني خورهه نخستين بناي تاريخي استان مركزي است كه به ثبت آثار ملي رسيده است و تاريخ آن ۱۳۱۰‎/۱۰‎/۱۵ باز مي شود. اين مجموعه با شماره ۱۳۱ در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.

لازم به ذكر است كتاب خورهه كه نتيجه سومين فصل كاوش هاي باستان شناسي، هيأت باستان شناسي به سرپرستي دكتر مهدي رهبر است، از سوي سازمان ميراث فرهنگي به چاپ رسيده است.

راه هاي دسترسي به خورهه

جاده محلات به آبگرم، خورهه با جاده آسفالته حدود ۲۰ كيلومتر.جاده قم به اصفهان، نرسيده به شهر دليجان (۷۰ كيلومتري قم). روستاي دودهك سپس به سوي خورهه با حدود ۱۲ كيلومتر. پرنيان سلطانمرادي 

برگرفته از سایت ایران نما

جاهای دیدنی استان مرکزی1

کاروانسرای دودهک دلیجان که به صورت قلعه است

قدمت این بنا به دوره صفویه برمی‌گردد. در هر یک از د یوارهای شمالی و شرقی و غربی این کاروانسرا 3 برج تعبیه شده که نشان می‌دهد کاروانسرا شبیه به یک قلعه نظامی بوده‌است.پس از عبور از دروازه ورودی کاروانسرا، ایوانی به طول30.11 متر وجود دارد که انتهای آن با پله‌هایی به حیاط متصل می‌شود.پل و کاروانسرا که از یادگارهای دوره صفویه است در مسیر تاریخی جاده ابریشم احداث شده است.

 

ابعاد کاروانسرا ۷۰/۵۳ × ۶۰/۵۳ متر بوده و در هر یک از دیوارهای شمالی، شرقی و غربی برای حفاظت و نگهبانی از کاروانسرا که به صورت قلعه است، سه برج ساخته‌اند. مصالح به کار رفته در بنای کاروانسرا آجر، سنگ، آهک و گچ است و سقف بناها با گچ و پشت بام با کاهگل پوشیده شده است.ایوان‌های جنوبی و غربی آن که بعد از ایجاد بنا ساخته شده، دارای فرورفتگی‌هایی در دیوار است.ایوان شرقی روی یک آب انبار زیرزمینی ساخته شده‌است. در سمت راست ایوان 2 اتاق ساخته شده که اولی مربعی با ضع 8.4 ‏مترو پوشش گنبدی است که در گذشته به وسیله یک در بزرگ به اتاق کناری ارتباط داشته‌است.این اتاق نمازگاه کاروانسرا بوده‌است وچهارگوشه کاروانسرا مشابه یکدیگر نیستند.گوشه‌های شمال شرقی و جنوب غربی برای نگهداری بار و دوگوشه دیگر به عنوان اصطبل مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند.پی‌های این بنا از سنگ و بقیه بنا از آجر ساخته شده‌است.به علت عدم محافظت در گذشته، قسمت‌هایی از این کاروانسرا تخریب شده بود که در سال‌های اخیر با همت سازمان میراث فرهنگی استان مرکزی تعمیر و بازسازی شده است.موقعیت جغرافیایی، نزدیکی به راه اصلی تهران - اصفهان، عبور رودخانه قم رود از کنار آن، مجاورت با پل تاریخی دودهک و همچنین سالم بودن بنای کاروانسرا، از ویژگی‌های مثبت این یاد مان تاریخی محسوب می‌شود.

 

کاروانسرای دودهک در سال 1377 توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۱۹۸۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, دلیجان, کاروانسرای دودهک

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 2:38  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پل دودهك دلیجان مربوط به دوره صفویه

این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این پل در روستایی به همین نام و در هفده کیلومتری شهرستان دلیجان بر روی رودخانه قمرود ساخته شده است. در واقع این پل راه ارتباطی به منطقه خورهه بوده و مربوط به دوره صفویه است. این پل به صورت شرقی- غربی ساخته شده و در مجموع شصت و چهارمتر طول و پنج ونیم متر عرض دارد و دارای چهار دهانه متقارن است. از دهانه بزرگ اصلی سه دهانه کوچک فرعی با طاق های جناغی کم خیز شکل گرفته است.دهانه اصلی از محل پاکار قوس تا تیزه طاق پنج متر ارتفاع دارد و ارتفاع کلی پل در این قسمت از سطح آب حدود 40/10 متر است. پایه های پل که بر روی کناره های صخره ای رودخانه قرار گرفته اند، در جهت موافق و مخالف جریان رودخانه دارای موج شکن های نیم دایره مثلثی است. سطح گذر پل از بالای تیزه طاق به طرفین دارای شیب ملایمی است. در دو طرف پل دیوارهایی به ارتفاع یک متر ساخته شده است.

بخش پایینی پل هم چون پایه ها و آب برهای مثلثی و نیم دایره با قلوه سنگ و ساروج و دهانه ها و قسمت بالایی پل از آجرهای مختلف ساخته شده است. مصالح کلی این پل شامل آجر، قلوه سنگ و ملات ساروج است.سطح گذر پل از بالاي تيزه طاق اصلي به طرفين داراي شيب نسبتاً ملايمي است. پايه هاي پل که بر روي کناره هاي صخره اي رودخانه قرار گرفته ، در جهت موافق و مخالف جريان رودخانه داراي موج شکن هاي نيم دايره است. مصالح اصلي مورد استفاده در ساختمان پل ، آجرهايي به ابعاد 5/5×26×26 سانتيمتر و در پايه ها تعدادي سنگ هاي برش خورده است. جان پناه هاي پل و بخش وسيعي از انتهاي شرقي پل با قطعات سنگ در دوره متاخر بازسازي شده است. این پل در سال 1365 آسیب جدی د‏ید و به علت ریزش چند دهنه آن، عبور و مرور از روی آن امکانپذیر نیست. اين پل در نزديکي کاروانسرا و روستاي دودهک و دو کيلومتري جاده آسفالته قم – اصفهان قرار دارد.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, دلیجان, پل دودهك

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 2:37  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

شهر نراق،و قفل و بست چوبی بازار این شهر

خبرگزاری مهر: شهر نراق از مناطق دیدنی استان مرکزی است که سالانه و به خصوص در ایام نوروز گردشگران زیادی را جلب خود می کند این شهر یادگار ماندگار راه ابریشم است و قفل و بست بازار این شهر همچنان چوبی است.

 

 

به گزارش خبرنگار مهر، نراق را از هر جهت ببینی، دیدنی و جالب است و هر گوشه آن جلوه ای خاطره انگیز دارد، و درجنوب استان مرکزی و جزو شهرهای دلیجان است و حدود 140 کیلومتر با اراک فاصله دارد.

 

نراق از شمال به کوه ال، از طرف غرب در 18کیلومتری شهرستان دلیجان، از جنوب در 20 کیلومتری روستای سینقان و از شرق در 22 کیلومتری مشهد اردهال - مرقد مطهر امامزاده سلطانعلی فرزند امام محمد باقر(ع)- قرار گرفته است.

 

شهر 2 هزار ساله، زیبای خفته کوهها

 

نراق شهری با قدمت دو هزار سال، با آب و هوای معتدل و جاذبه های دیدنی چون زیبای خفته ای است که در جوار کوهها حیات دارد.

 

در مورد سابقه نام این شهر گفته می شود، نراق به معناى " نر" یا " نره " که به معناى برآمدگى و بلندى زمین است.

 

روایت جالب دیگری می گوید، به لحاظ اینکه سلطان‏آباد (اراک) را به نام عراق مى‏شناختند و شهر نراق در بلندترین نقطه عراق (اراک) قرار داشت آن را نر عراق یا نره عراق نام نهادند و به مرور زمان، نرعراق به نراق تغییر نام یافته است.

 

بافت دست نخورده سنتی نراق / لحظه ای آرمش به دور از ماشین

 

بافت تاریخی نراق با ترکیبی از بناهای تاریخی، معابر سنگ فرش و آب روان و باغهای حاشیه آن آرامشی را برای ساکنان به همراه دارد که در جای دیگری از شهرهای کشور قابل مشاهده نیست.

راه رفتن در کوچه پس کوچه های نراق که دیوارهای آن با کاهگل پوشیده شده است خاطرات کودکی را زنده می کند.

 

درختان و شاخه های گلی که از دیوار خانه به بیرون سرک می کشد چنان آرامشی را در دل وقلب ایجاد می کند که گویی سالهای سال از دود و ماشین و ترافیک و این زندگی ماشینی دور شده ای و فرصت داری لختی راه در هوای آزاد قدم بزنی، نفس بکشی و اندیشه کنی.

 

 

شهر تاریخی نراق بافتی دست نخورده مانند ماسوله، ابیانه دارد و در صورت توجه بیشتر می تواند شهرت یابد و گردشگر جلب کند.

 

نراق، شهر آب انبارها

 

آب انبارهای شهر نراق یکی از شاهکارهای معماری دوره قاجار هستند که در سه محله نراق یعنی محله بالا، محله پائین و محله بازار وجود دارد.

 

 

 

آب انبارهای این شهر که بعد از طی دهها پله می توان به آن رسید مرمت شده و از نقاط دیدنی این شهر است.

 

آب‌انبار حاج مهدی که به آب‌انبار محله بالا نیز شهرت دارد، از آثار دوره قاجار به حساب می‌آید و در سال 1380 با شماره 4606 در سازمان میراث فرهنگی کشور به ثبت رسید.

 

مسجد جامع و آرامگاه‌ها

 

 

بنای مسجد جامع، ساختمان و بقعه امامزاده یحیی و امامزاده سلیمان که از فرزندان امام علی (ع) به شمار می‌روند و ساختمان و بقعه امامزاده زبیده خاتون که دختر امام جواد (ع) می‌باشد و همچنین بنای ساختمان و بقعه امامزاده سلطان علی که فرزند امام محمدباقر (ع) از جاذبه های مذهبی این شهر کوچک است.

 

سبک معماری این مسجد متعلق به دوران قاجار است و از نظر معماری بسار شبیه به مسجد آقا بزرگ کاشان است و مسجد جامع نراق در سال 1379 با شماره 3535 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 

 

دره آبشتا، روایت طبیعت بکر نراق

 

دره آبشتا در سه کیلومتری شمال غربی شهر نراق و در امتدا کوه اُل قرار دارد.

 

در انتهای این دره، آبشار فصلی زیبایی وجود دارد که به علت رویش گیاه پرسیاوش، در گویش محلی آن را گیسو می‌نامند، ارتفاعات این دره شیب منفی دارد و محل مناسبی برای صخره نوردی است.

 

علت این نماگذاری رویش گیاه پرسیاوش در محل آبشار است که شبیه گیسوان بلند است.

 

 

موزه مردم‌شناسی نراق

 

قنات وقفی حاج الله داد، موزه آب شهر نراق در محل آب انبار حاج عبد الباقی، نیز از جمله نقاط دیدنی این شهر است.

 

موزه مردم‌شناسی نراق توسط مردم و شهرداری این شهر در دست راه‌اندازی است و از نکات جالب این موزه اینکه، قرار است این موزه به فضایی برای معرفی تجهیزات زندگی، اشیاء، اسناد، مدارک، تصاویر و آئین‌ها و صنایع دستی تبدیل شود و در این راستا شهرداری نراق حجره‌ها و غرفه‌های این موزه را به خانواده‌های نراقی واگذار می‌کند تا آنها، خود در تزئین، طراحی و تکمیل وسایل موزه اقدام کنند.

 

 

بازار شمس السلطنه؛ بازار چوبی و قطعه ای از راه ابریشم

 

بازار شمس السلطنه از آثار تاریخی بسیار زیبا و دیدنی است که در قرن 13 هجری، ساخته شده است.

 

معماری بنای این بازار همراه با حجره‌ها و تیمچه‌ها از ظرافت و زیبایی خاصی برخوردار و دارای سقف‌های گنبدی شکل این بازار ویژگی منحصر به فردی به آن بخشیده است.

 

بازار شمس السلطنه با شماره 1645 در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.

 

این شهر کوچک در گذشته از موقعیتى خاص برخوردار بود، زیرا در مسیر جاده ابریشم قرار داشت و داراى موقعیت استراتژیک اقتصادى و تجارى بود و از دیرباز مورد توجه مردم شهرهاى اطراف قرار گرفته بود.

 

غار نخجیر، سرک کشیدن به عمق تاریخ طبیعت

 

 

غار نخجیر که از جاذبه های منحصر به فرد کشور و از معدود پدیده های زمین شناسی زمین است در مسیر نراق دلیجان قرار دارد.

 

غار‌نخجیر نیز در سال 1384 با شماره 13814 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 

این غار دارای یک شاخه‌ اصلی و چند شاخه فرعی است که تا کنون توسط افراد محلی و غار نوردان مجرب در حدود چهار کیلومتر از آن شناسایی شده و پیش بینی می شود حدود هشت تا 10 کیلومتر عمق داشته باشد.

 

تاکنون بالغ بر دو هزار متر فضای خشک در محوطه درونی این مجموعه شناسایی شده ‌است که عموما کریستالیزه بوده و تزئینات بلوری و اسفنجی کف، دیوارها و سقف آن از ناب ترین نمونه‌ های موجود جهان است.

 

دست خلاق طبیعت طی میلیون‌ها سال با مدد از شرایط خاص‌ آب وهوایی ‌و جغرافیایی درون غار، دهلیزها، دالان ها، کریدورها، تراس ها و حوضچه‌ های بی ‌نظیری را به وجود آورده که بازتاب نور از منشورهای بلورکلسیت در کنار آویزه ‌های پر حالت آن هر بیننده ‌ای را متحیر و مبهوت می‌ کند.

 

 

چشمه رود در دامنه کوه ویلیجیا

 

چشمه رود در شرق شهر نراق و در دامنه کوه زیبای ویلیجیا قرار دارد و در ادامه به منطقه جاسب منتهی می‌شود.

 

ارتفاعت این منطقه بسیار زیبا و دلنشین است و در ایام گرم تابستان پذیرای خیل کثیری از مردم منطقه بخصوص ساکنان شهر کاشان است.

 

 

خانه فاضلین نراقی جاذبه معنوی نراق

 

شهر نراق دارای بزرگان و علمای زیادی است که خانه های آنان هنوز در نراق وجود دارد.

 

در میان کوچه های تاریخی نراق که حرکت می کنی به خانه ای دلباز می رسی که خانه فاضلین نراقی محسوب می شود.

 

این خانه با دیوارهای کاهگلی و معماری زیبای ایرانی در اندرونی اش، چشم هر گردشگری را به خود جلب می کند و تا دقایقی در خانه به تماشا بنشیند.

 

کنار هم قرار گرفتن آثاری چون بافت تاریخی نراق، غار چند میلیون ساله، طبیعت بکر و پاک و دهها اثر طبیعی، تاریخی و باستانی زمینه مساعدی برای توسعه و رونق گردشگری در این بخش است که با توجه و برنامه محقق می شود.

 

سالانه بیش از 20 هزار نفر از نراق بازدید می کنند و این روزها این شهر تاریخی با بافت سنتی و با جاذبه های متنوعی که دارد در انتظار گردشگران نوروزی است تا با سرک کشیدن به نقاط دیدنی شهر خاطرات خوشی را از شهر کوچک به یادگار برند.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, شهر نراق, چشمه رود, خانه فاضلین

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 2:35  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آتشکده آتشکوه ،یکی از مهم ترین آثار بجا مانده از دوران باستان

این آتشکده در 5 کیلومتری جاده نیم ورونزدیکی روستای آتشکوه نیم ور قراردارد ومورخان بنای این آتشکده را متعلق به دوره ساسانیان دانسته و معتقدند که بر اساس شواهد وقرائن تا قرن 4 هجری سالم بوده است .

 

حکیم محمد تقی خان در کتاب گنج دانش درباره بنای آتشکده آورده است که ((گویند جاسب ، از بنا های یکی از امرای عسگریه همای دختر بهمن بن اسفندیار مشهور به نیم ور است واین امیر در نراق ودلیجان ودهات پشت گدار حکومت داشته وامیر مذکور آتشکده ای در 2 فرسخی نیم ور در کوه آتشکوه ساخته وبه وضع 4 صفه بنا شده است .هنوز پایه هایش بر قرار است ودر آن سنگ های عریض وطویل به کار برده اند که هر قطعه سنگی از آن ، یک زرع ونیم عرض و3زرع طول داردو12 گره ،کلفتی هر پارچه سنگ می شود.))

 

 

بنای آتشکده در دامنه کوه آتشکوه ودر کنار رودخانه ای به همین نام ،در مساحتی حدود 600 متر مربع ساخته شده ، طول بنا 40/28 متر وعرض آن در بخش شرقی 60/12 ودر بخش غربی 25 متر است ، مجموع آتشکده از 3 بخش تالار اصلی (شرقی)، تالار غربی وراهرو تشکیل شده است. تالاراصلی یا شرقی آتشکده احتمالاً محل آتشدان ونیایش بوده وشامل تالاری مربع شکل است، که هر ضلع آن از بیرون 60/12 متر طول دارد . این تالار دارای 4 ستون مستحکم به ابعاد 70/2 در 70/2 متر وبه ارتفاع 6 متر تا پای طاق بوده که از سنگ وساروج ساخته شده وگنبد طاق این بنای عظیم روی این 4 ستون استوار است .

 

دوسوی ستون ها به طرف داخل تالار به صورت نیم دایره ودوسوی دیگر آنها به صورت مستقیم ودارای زاویه بوده وروی ستون ها سردرهایی هلالی وگنبدی شکل وجود داشته که بخش عمده آن فروریخته است.

 

با توجه به این که در پا طاق ها آجر پخته به کار رفته ، این احتمال وجود دارد که تمام سقف نیز از آجر پخته درست شده باشد.ظرافت به کار رفته در استفاده از سنگ های پا ستون ها وستون ها به حدی است که هیچ گاه 2 بند سنگ روی هم قرار نگرفته است.

 

 

در ساخت بنا از آجرهای چهار گوش با نمای سنگ استفاده شده وبرای استحکام بیشتر بنا در داخل دیوارها تیرچه چوبی به کار رفته است. تالار غربی ساختمان ، تالاری به طول 30/10 در 6/5 متر بنا شده که از طریق راهرویی به تالار اصلی متصل می شود. دیوارهای شمالی وجنوبی این تالار از سنگ وساروج ساخته شده وحدود40/1 متر عرض وورودی اصلی به تالار شرقی به پهنای 60/5 متر قرار گرفته است .

 

در دوطرف ورودی اصلی ، 2 ستون به قطر 40/3 ودیگری 40/4 متر با نمای بیرونی به شکل نیم دایره به صورت برج دیده بانی ساخته شده ودر اطراف 2 ستون اصلی ، 2 ستون دیگر در جوانب آنها به طول 20/3 در 20/2 متر وجود دارد .

 

از ضلع غربی که به آتشکده می نگریم ، 4 ستون بزرگ نمایان است که ورودی اصلی و2 ورودی فرعی در اطراف را شامل می شود وبه احتمال زیاد این ورودی ها دارای سردروسقف وطاق آجری بوده که فروریخته است.

 

ورودی سمت چپ (شمالی) 60/2 متر و ورودی سمت راست (جنوبی) 20/2 متر عرض دارد واحتمال می رود که این 2 ورودی اطراف ، به ساختمان های دیگری در جوانب تالار غربی راه داشته که با گذشت زمان از بین رفته اند ، شواهد وبقایای دیواره های محوطه شمالی تالار نشانگر این موضوع است. راهروی اصلی که تالار مربع شکلی است که در ضلع شرقی مجموعه ساختمان آتشکده قرار دارد،به وسیله راهروی اصلی به تالار غربی مستطیل شکل ارتباط می یابد .

 

این راهرو 7 متر طول و80/2 متر عرض داردواحتمالاً به دلیل بالا بودن سطح تالار اصلی از تالار غربی ، چند پله استفاده می شد ه است.

 

 

این راهرو علاوه بر این که ارتباط دهنده 2 تالاربوده به مجموعه های شمالی وجنوبی نیز ارتباط داشته ، این راهرو مسقف بوده که تمامی آن به مرور زمان ریخته شده است .با توجه به این که روستای آتشکوه از قدمت زیادی برخوردار نیست ، این احتمال وجود دارد که در گذشته در اطراف آتشکده ، شهر وآبادی هایی وجود داشته که هنوز بقایای آن کشف نشده واین آتشکده به شماره 311 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

 

راه های دسترسی آتشکده آتشکوه ، 5 کیلومتری جاده نیم ور به دلیجان، به سوی معدن سنگ آتشکوه ، روستای آتشکوه ، ضلع شرقی جاده به فاصله 300 متری بنای آتشکده تا جاده مزرعه کشاورزی ، چشمه آب و رودخانه کوچکی است.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

نقاط دیدنی استان مرکزی 1

بیت امام (ره) با موقعیت منحصر به فرد در قریه خمین

این خانه قاجاری در محله «سه پل»، در شمال رودخانه قرار دارد. این خانه حدود دو هزار و پانصد متر مربع مساحت دارد و از مصالح خشت خام و گل چینه ساخته شده است. در نمای برخی از دیوارها تا ارتفاع یك متر از سنگ استفاده شده و كف اكثر ایوان‌ها آجر فرش شده است. ورودی بیت در جبهه شمالی قرار دارد و با در چوبی و تزیینات ساده فلزی گل و میخ حكایت از صلابت بنا دارد. ورودی بنا شامل یك هشتی با آلت‌كاری ساده است. وجود حیاط‌های بیرونی و اندرونی با اتاق‌های ساده چوبی آرامش ساكنین خانه را فراهم می‌كرده است. 

 

این اثر در تاریخ ۱۱ تیر ۱۳۷۵ با شمارهٔثبت ۱۷۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

جوی قناتی از زیر این خانه می‌گذرد. این خانه از بزرگترین خانه‌های روستای خمین در ده‌ها سال قبل بوده که از موقعیت مکانی منحصربفردی (استراتژیکی) در قریه خمین برخوردار بوده است.

 

ابرگرفته از سایت ایران باستان

برچسب‌ها: یران گردی, استان مرکزی, قریه خمین, بیت امام, ره

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 7:2  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

بلورهای منشوری استالاکتیتی غار آسیلی روستای انجدان

غار آسیلی در 5 کیلومتری غرب روستای انجدان و 40 کیلومتری اراک در استان مرکزی قرار دارد.

ورودیِ این غار دو دریچه دایره شکل است. ابعاد دریچه سمت راست 80 سانتی‌متر عرض و 90 سانتی‌متر ارتفاع و ابعاد دریچه سمت چپ 1 متر عرض و 90 سانتی‌متر ارتفاع می‌باشد. میان این دو دریچه ستونی به محیط یک متر قرار گرفته که رابط میان تالار اول غار و محیط خارج غار است.

مسیر غار تا انتها با شیب تندی پایین می‌رود و برای عبور به قسمت انتهای غار باید به صورت خزیده از میان شکافی که در سمت راست و روی حفره مسدودی قرار دارد، گذشت.

در داخل این غار حوضچه‌هایی قرار دارد که دیواره آن‌ها از مواد آهکی و بلورهای منشوری استالاکتیتی پوشیده شده است.

طول کلی غار 73/5 متر است و پیمایش آن نیازی به وسایل فنی ندارد اما هوای داخل غار در فصل بارندگی به علت وجود بخار آب، سنگین و شرجی است.

 

 

 

 

 برگرفته از سایت ایران باستان

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, روستای انجدان, غار آسیلی

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 7:1  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

غار گیوه کش،مأمنی برای حیوانات درنده

غار گیوه کِش یکی از غارهای استان مرکزی است که در روستای انجدان* و 40 کیلومتری اراک قرار دارد.

غار کوچک گیوه کش 9 متر طول، 6 متر عرض و 1/5 متر ارتفاع دارد.

در خصوص وجه تسمیه غار اهالی انجدان معتقدند که در زمان حمله افغان‌ها، شخص گیوه‌دوزی به این غار پناه می‌برد و از این مکان به جای دیگری می‌گریزد. این غار در حال حاضر مأمنی برای حیوانات درنده می‌باشد و در کف آن خون و استخوان‌های پرندگان شکار شده توسط این حیوانات به چشم می‌خورد.

*انجدان از روستاهای دهستان مشک‌آباد بخش مرکزی شهرستان اراک استان مرکزی

 

برگرفته از سایت ایران باستان

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, روستای انجدان, غار گیوه کِش

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 7:0  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

روستای تاریخی انجدان با تاریخ کهن و غارهای فراوان

روستاي انجدان در 37 كيلومتري شهر اراك واقع شده است 

روستای انجدان در مدار جغرافیایی ۵۰ درجه و 2 دقیقه و 38 ثانیه شرقی و ۳۳ درجه و ۵7 دقیقه و 42 ثانیه شمالی در 64 کیلومتری شمال خمین‌، 37 کیلومتری شرق اراک و با همین فاصله از غرب محلات قرار گرفته است‌. انجدان‌ از روستاهای دهستان مشک‌آباد بخش مرکزی شهرستان اراک، مرکز استان مرکزی ایران است. 

 

 

این روستا در منطقه‌ای کوهستانى قرار دارد که کوه چشمه و کوه برف شاه در اطراف آن است و غارهای کوچک و بزرگ فراوانى در نزدیکى آن وجود دارد ارتفاع انجدان از سطح دریا دو هزار متر است. انجدان معرب واژة انگدان‌، و نام گیاهى است که مادة انگرود یا آنغوزه‌ را از آن مى‌گیرند این گیاه در اطراف روستای انجدان به فراوانى مى‌روید و بدین سبب این روستا را بدین نام خوانده‌اند. شغل عمدة مردم کشاورزی و دامداری است‌ محصولات آن گردو، گندم‌، جو، یونجه و انگور است. مذهب ساکنان انجدان شیعة اثنی عشری است. بر اساس مستندات تاریخی، بویژه سنگ نوشته ها و سنگهای قبور موجود، قدمت این روستا به قبل از اسلام برمی‌گردد.

 

 

عباس شاه‌غریب میرزا فرزند عبدالسلام انجدانی از سال(( 899هجری ق تا سال 902 ه ق)) ریاست فرقه اسماعیلیه را داشته و مریدان از هندوستان برای دیدار شاه غریب به انجدان می‌آمدند و در آنجا به خدمت رئیس دینی خود رسیده با فریادهای شادیانه امام خود را طلب می‌نمودند. در این هنگام شاه‌غریب از محل اقامت سر بیرون کشیده و خود را نشان می‌داد. مردم به‌هنگام دیدن چهره مولی خود خوشحالی میکردند و مبارکباد به یکدیگر می‌گفتند.

روستای انجدان از روستاهای کوهپایه‌ای و بسیار زیبای استان مرکزی است و در فاصله 200 متری روستای انجدان کمپینگ گردشگری در حال احداث می‌باشد. طراحی و ساخت این کمپینگ از تاریخ 9/3/90 آغاز شده است. در این کمپینگ فضای سبز ، سکوهای نشیمن ، مسیرهای دسترسی پیاده‌روی، آلاچیق و... طراحی شده که هم اکنون در زمینی به مساحت 2 هکتار در سال‌جاری طراحی و به مرحله اجرا رسیده است. روستای انجدان به جهت آب و هوای مناسب و فضای سبز کم نظیر و صخره نوردی همیشه مورد استقبال گردشگران، ورزشکاران و اهالی منطقه بوده است.

آيين معنوي آيين چغچغه‌زني يكي از رسوم ديرين مردم روستاي انجدان است كه در عزاداري ماه محرم و در شام غريبان برگزار مي‌شود. قدمت اين آيين كهن به دوره تيموري و صفويه مي‌رسد و مردم عزادار اين روستا در روزهاي نهم و يازدهم محرم آن را اجرا مي‌كنند. 

 

 

 

در روز نهم محرم مردم محله پايين انجدان با آيين‌هاي سوگ و عزا به سمت محله بالا حركت مي‌كنند و در حاليكه ابزاري چوبي و خراطي شده به نام چغچغه را در دست دارند با نوايي موزون به جاي كوبيدن بر سينه، آن را به هم مي‌كوبند. اين آيين يك مرشد و رهبر دارد كه نوحه‌هاي اصيل و خاصي را قرائت مي‌كند و مردم در پاسخ به نوحه ها با اشك و مويه چغچغه مي‌زنند. تمام طبقات اجتماعي و افراد روستا در اين آيين معنوي محرم دخيل هستند و شركت دارند. نمونه هايي از آيين چغچغه‌زني در مناطق روستايي كاشان و ابيانه نطنز نيز مشاهده شده و استان مركزي به عنوان پيشتاز ثبت اين آيين معنوي اسناد معتبر و جزئيات آن را جمع‌آوري كرده و به ثبت آثار معنوي كشور درآورده است. 

 

غارهای انجدان 

 

اين غارها در ۴۰ کيلومترى شرق اراک، در اطراف روستاى انجدان واقع شده‌اند و در کنار جاذبه‌هاى تاريخى و طبيعى اين روستا جلوه‌‌اى خاص دارند. غارهاى اين دهستان عبارتند از غار آسيلى، غار ميانلانون يا کلوچه بالا، غار طاق‌رچه، غار گيوه‌کش و غار شغال‌دره. از ميان اين غارها، غار آسيلى و غار طاق‌رچه به ويژه ديدنى‌ترند. غار آسيلى ۷۳/۵ متر طول دارد و در فصل بارندگى منظره زيباى استالاکتيت و استالاگميت‌هاى آن پديدار مى‌شود. اين غار در ۵ کيلومترى غرب انجدان واقع شده است. غار طاق‌رچه نيز به دليل وجود دو درخت کهنسال در مقابل دهانه آن منظره‌اى زيبا و ديدنى دارد.

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران باستان

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی, روستای تاریخی انجدان

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 6:59  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

استان مرکزی و پیشرفت صنعت

استان مرکزی به عنوان پایتخت صنعتی ایران تقریباً در مرکز ایران قرار دارد. بزرگترین شهر و مرکز استان مرکزی شهراراک می‌باشد. در روزگار کهن این شهر عراق نام داشت که در زمان تسلط اعراب بر ایران عراق عجم نامیده می‌شد که شامل بسیاری از استانهای همجوار امروزی می‌شد. این استان از شمال به استان‌های تهران، البرز و قزوین، از غرب به استان همدان، از جنوب به استان‌های لرستان و اصفهان و از شرق به استان‌های تهران، قم و اصفهان محدود است. این استان با مساحتی معادل ۲۹٬۵۳۰ کیلومتر مربع حدود ۱٬۸۲ درصد از مساحت کل کشور را به خود اختصاص داده‌است. بر اساس آخرین تقسیمات کشوری، استان مرکزی دارای ۱۲ شهرستان، ۲۳ بخش، ۳۲ شهر، ۶۶ دهستان و ۱٬۳۹۴ آبادی دارای سکنه و ۴۶ آبادی خالی از سکنه‌است. مرکز این استان شهر اراک است. شهرستانهای این استان عبارت‌اند از: اراک، محلات، ساوه، تفرش، خمین، فراهان، دلیجان، شازند، آشتیان، کمیجان، زرندیه و خنداب.

 

نام استان مرکزی برای اولین بار در سال ۱۳۲۶ خورشیدی مطرح گردید. در آن سال استان مرکزی (به مرکزیت تهران) پهنه وسیعی از مرکز کشور شامل شهرهای تهران، قزوین، ساوه، قم، دماوند و محلات بود. در سال ۱۳۳۹ شهرهای اراک و کاشان به استان مرکزی اضافه شدند تا سرانجام در سال ۱۳۵۶ با انتقال مرکز استان از تهران به اراک، نام مرکزی بر روی استان باقی ماند.

 

از نظر واژه شناسی، مرکزی یک صفت است که ریشه‌ای غیر فارسی دارد.

 

در سال ۱۳۸۹ رئیس جمهور وقت، محمود احمدی‌نژاد پیشنهاد تغییر نام استان به استان آفتاب را مطرح کرد. دلیل وی برای طرح این پیشنهاد روشن نبودن نام مرکزی در تبیین هویت و معرف فرهنگ استان بود. اما این پیشنهاد دربرنامه زنده تلویزیونی بامخالفت مجری برنامه وپس از آن با مخالفت برخی از نمایندگان استان مرکزی مواجه شد. بعد از این برای تغییر نام استان نام‌های دیگری مانند استان ماد واستان اراک نیز پیشنهاد شد.

 

جغرافیای طبیعی

 

آب و هوا

 

آب و هوای استان به علت وجود کوه‌های مرتفع، مجاورت با حاشیه مرکزی ایران، همجواری با بخشی از منطقه حوض سلطان، کویر میقان و حوزه آبریز دریاچه نمک و همچنین قرار گرفتن در محل تلاقی دو رشته کوه البرز و زاگرس، دارای آب و هوایی متنوع است. همچنین جهت و جریان وزش بادهای غربی ـ مدیترانه‌ای و اقیانوس اطلس، توده‌های هوای فشار زیاد اقیانوس هند و جریانهای سرد آسیای مرکزی شرایط اقلیمی استان را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. مهمترین انواع آب و هوای استان عبارتند از: آب و هوای نیمه بیابانی در مناطقی چون ساوه و زرندیه، آب و هوای معتدل کوهستانی همراه با زمستان سرد و تابستان معتدل، در شهرستان‌هایی مانند اراک، خمین، تفرش و محلات. آب و هوای سرد کوهستانی با زمستانی سرد و برفی و تابستانی خنک در محدوده‌های جغرافیایی شهرستان شازند.

 

دشت‌ها و بیابان‌ها

 

استان مرکزی در دوره کواترنری مرطوب بوده و بارش‌های آن روزگار که باعث شسته شدن رسوبات از کوه‌ها و انباشت آنها در بخش‌های پست شده دشت‌های حاصلخیزی چون دشت فراهان، دشت شازند، دشت ساوه و دشت زرند را به وجود آورده‌است. پست‌ترین نقطه استان دشت مسیله با ۹۵۰ متر بلندا از سطح دریاست.

 

 

 

دریاچه‌ها و تالابها

 

دریاچه میقان

 

این دریاچه در شمال شرقی اراک و در دشت فراهان قرار دارد، مساحت اش بسته به میزان بارندگی از صد تا صد و ده کیلومتر مربع تغییر می‌یابد. آب این دریاچه شور است. از نظر اقلیم زمستان‌های معتدلی دارد و همین سبب شده تا در پاییز و اوایل زمستان زیستگاه پرندگان و به ویژه پرندگان مهاجر باشد.

 

دریاچه خورهه

 

این دریاچه دائمی از یکی از معدود دریاچه‌های معدنی استان مرکزی است. خودجوش است و حاوی ترکیبات گوگردی، غیر از آن به سبب جایگاه تاریخی اش مورد اهمیت است. همچنین از لحاظ علم پزشکی نیز مورد توجه است.

 

دریاچه قاسم‌آباد

 

دریاچه‌ای طبیعی است در غرب خنداب، در منطقه‌ای کوهستانی بین روستاهای اوچ تپه و قاسم‌آباد. میزان آب اش بسته بارندگی متغیر است به گونه‌ای که در سال‌های خشک سالی گاهی خشک می‌شود و در سال‌های بارندگی قابل قایقرانی است. وسعت اش بین دو تا سه کیلومتر متغیر است و در پاییز و ابتدای زمستان محل تجمع پرندگان مهاجر است.

 

کوه‌ها

 

۷۵٪ از مساحت استان را ناهمواری‌ها تشکیل داده‌است. کوه‌های استان مرکزی که در دوره ترشیاری شکل گرفته‌اند از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده‌اند. کوه‌های استان مرکزی دو گروه هستند یکی کوه‌های مرکزی در شهرستان‌های کمیجان، تفرش و قسمت‌هایی از ساوه و دیگری کوه‌های زاگرس در جنوب استان و در شهرهای شازند و خمین. کوه‌های راسوند در جنوب شازند و سفیدخانی در جنوب اراک از مهمترین کوه‌های استان هستند و قله شهباز با ۳۳۸۸ بلندی، در کوه‌های راسوند بلندترین کوه استان محسوب می‌شود.

 

رودخانه‌ها

 

در حال حاضر میزان آب بدست آمده از رودخانه‌ها، قنات‌ها و چشمه‌ها در استان حدود۲/۴ میلیارد متر مکعب است که تنها ۵۰ درصد از این حجم به مصرف کشاورزی می‌رسد.

 

چشمه‌ها

 

چشمه‌های موجود در استان همانند: چشمهٔ عمارت، چشمهٔ عباس‌آباد، چشمهٔ پنجعلی، چشمهٔ اسکان، چشمهٔ انجدان، چشمهٔ محلات، چشمهٔ سنگستان و چشمهٔ بالقلو نقش مهمی در تأمین آب مصرفی استان دارد.

 

 

جمعیت

 

جمعیت استان طبق آخرین سرشماری نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۱٬۳۲۶٬۸۲۶ بوده‌است که از این تعداد ۱۰۱۵۳۷۵ باسواد بوده‌اند.

 

استان مرکزی از مهاجرپذیرترین استان‌های ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به حساب می‌آید. به‌طوریکه بر اساس سرشماری رسمی انجام‌شده در سال ۱۳۳۵، ۴۴ درصد از ۲ میلیون ایرانی که در آن دوره اقدام به مهاجرت داخلی نمودند، این استان را مقصد نهایی خود برای سکونت انتخاب کرده‌اند. این فرایند جذب مهاجر داخلی در دهه بعد افزایش یافت و به میزان ۶۷ درصد از ۲٫۳ میلیون نفر مهاجر افزایش یافت. اما در دهه ۵۰ و همچنین سال‌های بعد از انقلاب، این مهاجرت کاهش یافت و ایرانیان مهاجر، تمایل بیشتری برای حضور در استان تهران و شهر تهران از خود نشان می‌دادند.

 

 

عشایر

 

جمعیت عشایر استان مرکزی در سرشماری عشایر کوچنده در سال ۱۳۸۷

 

ایلاستان‌هاخانوارجمعیت به نفرشهرستان محل اقامت در استان مرکزی

ایل ذلکیمرکزی - خوزستان - لرستان۵۱۳۳۹خمین

ایل شاهسون بغدادیمرکزی - قم - قزوین - تهران - همدان۳۹۱۲۰۹۱ساوه - زرندیه

ایل مغانمرکزی - تهران۱۴۰۶۲۷ساوه - زرندیه

ایل کرد همدانمرکزی - همدان - قم۱۵۲۸۸۲ساوه

طایفه مستقل کله کوهیمرکزی - قم - قزوین - تهران۱۳۰۷۲۲زرندیه

مجموع-۸۶۴۴۶۶۱-

 

 

 برگرفته از سایت ایران باستان

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مرکزی

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 6:57  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

زایمان طبیعی و سزارین مزایا و عوارض

 

اگر شما هم گیج شده اید و نمی دانید کدام روش زایمان را انتخاب کنید این مطلب راهنمای شماست تا با عوارض و مزایای هر کدام از این دو روش آشنا شوید و با چشم باز انتخاب کنید.

 

زایمان طبیعی

 

عوارض کوتاه مدت:

 

1- انقباض های رحم در حین زایمان مادر

 

2- نامرتب شدن ضربان جنین

 

3- تحت فشار قرار گرفتن بند ناف نوزاد در طول زایمان: در این حالت ممکن است مادر در حین زایمان دچار خونریزی شود.

 

4- خونریزی: تا حد 500 سی سی طبیعی است. اگر میزان خونریزی زیاد باشد و مادر دیر به پزشک مراجعه کند، احتمال اینکه جانش را از دست بدهد وجود دارد.

 

5- تغییر فرم دستگاه تناسلی: افتادگی مثانه یا پارگی قسمت انتهایی واژن، عمدتا در خانم هایی که زایمان های متعدد داشته اند یا جنین درشت دارند دیده می شود.

 

6- عفونت

 

7- فشار خون بالا

 

8- درد شدید: یکی از روش های کنترل درد، تزریق داروی مسکن داخل عضله است. روش دوم استفاده از گازهای تنفسی است و درد زایمان مادر با تنفس این گاز تا حدودی کاهش پیدا می کند. روش سوم، ایجاد بی حسی از طریق اپیدورال در ناحیه کمر است. داروی بی حسی با استفاده از سوزن باریکی از میان ستون فقرات مادر به داخل فضای اپیدورال تزریق شده و زائو دچار بیهوشی موضعی در ناحیه کمر می شود که این خود عوارضی را در پی دارد.

 

9- تولد دیررس نوزاد در نتیجه تزریق داروی بی حسی: تزریق داروی بی حسی در فضای اپیدورال، زایمان را به تاخیر می انداز. یعنی اگر قرار است نوزاد در طول 6 ساعت به دنیا بیاید، این زمان به 8 ساعت تغییر پیدا می کند.

 

10- ناتوانی مادر در زور زدن: تزریق داروی بی حسی باعث می شود تا مادر توان لازم برای زور زدن را نداشته باشد و پزشکان از فورسپس برای خارج کردن نوزاد استفاده کنند.

 

11- استرس زیاد: تولد به موقع نوزاد و جلوگیری از آسیب های بعدی به بچه و مادر

 

 

عوارض بلندمدت:

 

1- خونریزی های دیررس: یعنی ممکن است بعد از زایمان مقداری از جفت درون بدن باقی مانده و مادر بعد از چند روز دچار خونریزی شده و عفونت کند.

 

2- افتادگی، شل شدگی و باز شدن واژن: خانم ها بیشترین شکایت را از این مورد دارند.

 

3- عدم کنترل ادرار و مدفوع: عدم کنترل ادرار شایع تر است. عدم کنترل مفدوع در مادرانی دیده می شود که ماهیچه های اسفنکتر مقعدشان در موقع زایمان آسیب دیده باشد.

 

عوارض برای نوزاد:

 

1- مرگ جنین در داخل رحم: اگر نوزاد به موقع متولد نشود، یا صدای قلب جنین افت کند و به کمتر از 120 ضربه در دقیقه برسد و پزشک معالج این احتمال را بدهد که بچه تا 10، 15 دقیقه آینده به دنیا نخواهد آمد، در این صورت جنین داخل رحم مادر جانش را از دست می دهد.

 

2- خونریزی و شکستگی جمجمه نوزاد: وقتی خروج جنین با مشکل مواجه شود، پزشکان با استفاده از یک وسیله فیزیکی به نام فورسپس یا دستگاه مکش، نوزاد را از شکم خارج می کنند. از این وسیله نباید افراد غیرمتخصص استفاده کنند چرا که بعضا باعث به وجود آمدن آسیب هایی به مغز و جمجمه بچه و همچنین پاره شدن مجرای تناسلی مادر می شود.

 

مزایا

 

1- جمع شدن سریع رحم

 

2- سرپا شدن: اگر مادر بعد از زایمان طبیعی در قسمت انتهایی واژنش برش نداشته باشد، یکی دو ساعت بعد می تواند بنشیند. در صورتی که برش داشته باشد، با استفاده از مسکّن در کمتر از شش ساعت می تواند سرپا شود اما نمی تواند فعالیت های روزمره اش را داشته باشد.

 

3- ارتباط بهتر نوزاد با مادر: در زایمان طبیعی چون نوزاد بلافاصله در آغوش مادر قرار می گیرد، نوزاد از اولین شیر مادر که به نوعی واکسن هم هست، تغذیه کرده و تکامل بهتری پیدا می کند. علاوه بر اینها مادر هر چه زودتر نوزادش را در آغوشش بگیرد، خونریزی پس از زایمانش کمتر خواهد بود.

 

سزارین

نوعی عمل جراحی است که در آن با برش دادن بخشی از پوست شکم، رحم باز شده و بعد از اینکه مادر تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد یا از ناحیه کمر بی حس می شود، جنینش به دنیا می آید.

 

عوارض کوتاه مدت

 

1- میزان خونریزی: هزار و حتی 2 هزار سی سی. در خانم هایی که دوقلو یا چند قلو باردار بوده اند، خونریزی بیشتر اتفاق می افتد. برای این خانم ها همیشه باید خون آماده در اتاق عمل وجود داشته باشد.

 

2- عفونت: در سزارین نسبت به زایمان طبیعی به دلیل وجود محل برش از درصد بالاتری برخوردار است.

 

3- بیهوشی: ممکن است مادر نسبت به داروهای بیهوشی از خود حساسیت نشان دهد. مشکلات ریوی و تنفسی پیدا کند. حتی احتمال دارد دچار سردردهای شدید هم بشود.

 

4- فشار خون بالا

 

5- چسبندگی داخل رحمی: در سزارین بعدی، وقتی پزشک زائو را تحت عمل جراحی قرار می دهد، جنین خارج می شود اما جفت نه؛ چرا که جفت داخل عضلات رحم فرو رفته است. به همین علت پزشک مجبور می شود رحم را برای جلوگیری از مرگ مادر از شکم خارج کند.

 

6- صدمه به احشای داخل شکم مادر در هنگام سزارین

 

7- تشکیل لخته در عروق پاها: این لخته همراه با قرمزی و تورم است و عوارض ریوی ایجاد می کند. اگر این لخته درمان نشود، وارد جریان خون شده و آمبولی ریه می دهد. در نتیجه آمبولی ریه هم بیمار دچار تنگی نفس می شود و در خانم ها بسیار کشنده است. این لخته در خانم های چاق، کسانی که زایمان سزارین زیادی داشته یا زیاد استراحت کرده اند، دیده می شود.

 

8- ارتباط نوزاد و مادرک عدم موفقیت کافی در شیردهی و گرفتن سینه مادر توسط نوزاد

 

عوارض بلند مدت

 

 

1- دیر تر جمع شدن رحم: در سزارین بیشتر است و علل مختلفی دارد. استفاده از داروهای بیهوشی، داشتن فیبروم های رحمی، خانم هایی که جنین درشت داشته یا دوقلو یا چند قلو باردار بوده و سزارین کرده اند.

 

2- عفونت محل سزارین: در کسانی که کیشه آبشان پاره شده است یا درگیر ترشحات عفونت شده اند و علائمی مثل تب، قرمزی، تورم و خروج ترشحات چرکی از محل برش دارند. با این عوارض مادر نیاز مجدد به بستری شدن دارد.

 

3- ضایعات پستانی: چون ترشح شیر در مادرانی که سزارین کرده اند، دیرتر اتفاق می افتد، بنابراین ضایعات پستانی همچون زخم شدن نوک پستان ها یا التهاب پستان ها در آنها بیشتر دیده می شود.

 

4- افسردگی

 

5- ناباروری ثانویه

 

عوارض برای نوزاد

 

1- عواقب کوتاه مدت: کم وزنی، نیاز بیشتر به مراقبت های ویژه، عدم تکامل دستگاه گوارش، زردی و اختلال تنفسی

 

2- عوارض درازمدت: بیشتر به آسم، دیابت و چاقی مبتلا می شوند و خود چاقی زمینه ساز بروز بیماری های قلبی – عروقی و انواع سرطان ها خواهد بود.

 

مزایا

 

1- میزان درد زایمان برای سزارین: در زایمان طبیعی درد پیش از زایمان و پس از آن دیده می شود اما درد سزارین عمدتا پس از زایمان در محل برش حس می شود و به کمک مسکن های تزریقی و خوراکی می توان آن را رفع کرد.

 

2- میزان استرس: کم

 

 

برگرفته از سایت ایران باستان

 

برچسب‌ها: پزشکی, زنان و زایمان, زایمان طبیعی, زایمان سزارین

مناطق دیدنی مازندران4

تکیه پهنه کلا یا به عبارتی حسینیه پهنه‌کلا و شفای کودک فلج

شجره نامه آستانه مباركه

 

حسینیه ای واقع در حومه جنوبی شهرستان ساری، استان مازندران و در روستای پهنه‌کلا شمالی است که تا مرکز شهرستان ساری حدود ۱۰ کیلومتر فاصله دارد.

 

پیر مردهای منطقه می گویند ما از بزرگان وپدرانمان شنیده ایم كه از زمانهای گذشته این مكان مبارك بوده وروستائیان روستاهای دیگر،جهت زیارت و استشفاء به این مكان مشرف می شوند. یكی از قضایای مشهور تكیه از این قرار است كه غروب یكی از روز های سال 69سیدی داخل تكیه شد و یك سكّه را از جیب بیرون آورده و به بچه ای فلج فرمود این سكّه را بگیر ودر صندوق بینداز.

 

 

پدرش گفت:نمی تواند فلج است امّا آقا فرمود من میگویم، بچه سكّه را گرفت و به صندوق انداخت،در همین بین خانمی كه مریض بود از آن طرف پرده فهمید،آمد واز پشت سر پیراهن آقا را گرفت،حضرت بدون اینكه به وی نگاه كند فرمود:برو خوب شدی،آقا آمد كنار منبر و مقداری موعظه فرمود،مردمی كه دورش بودند نقل كردند،آقا ناگاه ناپدید شد!همچنین شفا گرفتن برخی از بیماران توجه آن ستارگان آسمان ولایت را دلیلند،عده ای گفته اند امام حسن مجتبی(ع) همراه سربازان اسلام در اینجا نماز خواند،امّا عده ای می گویند اصلاً امام حسن(ع) به مازندران نیامده است،حقیقت امر بر ما پوشیده است،امّا پیرامون سفر احتمالی حضرت به مازندران مورخان نقل می كنند امام حسن(ع) و امام حسین(ع) از طرف گرگان به شهر طمیسه(یكی از شهرهای قدیم مازندران) آمدند وبرگشتند.همچنین گفته می شود كه سه تن از امامزاده های بزرگوار در اینجا مدفون اند كه جایشان پیدا نیست

 

 

سقا خانه تکه پهنه 

 

ضریح مطهر

 

هنگامی كه انسان وارد تكیه می شود اولین چیزی كه نگاهش را جلب می كند ضریح مطهر است.ضریح مطهر را بهنام كبیری ساخته است و پارچه سبزی بر این ضریح نسب شده كه متبرك است ودر این مكان مقدس،مردم این پارچه را یك نمادی از ائمه اطهار می دانند وبا نیت خلوص و با دلی پاك و لبریز از عشق ومحبت آنان،آن را گرفته و همراه خود می برند،ناگفته نماند كه كلیه درآمد متفرقه ونزورات آستانه با نظارت اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان ساری به كارهای عمرانی و تبلیغاتی و حقوق كاركنان آستانه مصرف میشود.همچنین تا چند سال پیش مردمان و زواران عزیز وقتی به این آستانه مشرف می شدند جایی را برای نشستن واستراحت كردن نداشتند مگر در محوطه این آستانه از این رواین آستانه با نذرها وكمك های مردمان خیر توانسته است از چندین زائرسرا كه بیش از 160اطاق با امكانات تهیه كرده كه در اختیار زواران محترم گذاشته و آسایش آنها را فراهم كرده است و پول ودرآمد نیز توسط آستانه به مخارج آستانه و محوطه در كارهای مربوط به آستانه خرج می كنند.

 

 

برگرفته از سایت ایران باستان

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, تکه پهنه, ساری

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 5:14  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

شبه جزیره ء میانکاله، باریکه ای نیازمند مراقبت های ویژه

شبه جزیره ء میانکاله درشمال وشمال شرقی شهرستان بهشهر قرار گرفته وازشمال به دریای مازندران ازمشرق به تنگه آشوراده ازجنوب به خلیج گرگان واز مغرب به شهرستان نکامحدود می باشد طول این شبه جزیره نزدیک به65 کیلو متروعرض آن از 5/2 تا 6/5 کیلومتر متغیر است.

 

وضعیت توپوگرافی:

 

تپه های شنی کم ارتفاع ازغرب به شرق شبه جزیره ی میانکاله امتداد دارد ارتفاع تپه های شنی به سوی شرق کاهش یافته ودر قسمت انتهایی شرق اثری ازتپه های شنی مشاهد ه نمی شود.

 

وضعیت آب و منابع آن:

 

سطح آب های زیرزمینی منطقه بسیار بالا است وبطورمتوسط 2 تا 3 مترمی باشد.

 

عمق برخورد به سفره ی آزاد در جلگه ازصفرتا 10متر متغیر است. اغلب آب چاه های سطحی شورولب شور است.دامداران باحفرچاه های کم عمق آب مورد نیاز رابرای شرب دام تامین می نمایند . در بعضی از نقاط شبه جزیره رگه های آب شیرین وجود دارد که میزان محدودی آب می باشد.

 

وضعیت آب وهوا

 

در میانکاله ایستگاه هوا شناسی وجود ندارد و ارزیابی داده های آب وهوایی سه ایستگاه هواشناسی نزدیک منطقه در تیر تاش بهشهر وبابلسر تشابه چندانی با شرایط آب وهوایی میانکاله ندارد . بارندگی منطقه بسیارکم و دوره ی خشکی آن طولانی است.

 

 

وضعیت حیات وحش :

 

پناهگاه حیات وحش و تالاب میانکاله که یکی ازمناطق حفاظت شده ی بین المللی است علاوه بر اینکه زیستگاه دائمی بسیارمناسبی برای پرندگان بومی نظیر قرقاول و دراج است به علت دارا بودن شرایط خاص اقلیمی همه ساله در فصل زمستان زیستگاه وپناهگاه مناسبی برای زمستان گذرانی پرندگان مهاجر است که از سیبری به این مناطق گرمسیری مهاجرت می کنند.

 

در این منطقه نمونه ای از پرندگان مهاجر شامل فلامینگو غاز خاکستری ، غازپیشانی سفید کوچک، پلیکان ، لک لک سیاه، نوعی کبک ، انواع مرغابی و....... به سر می برند.

 

پستانداران موجود شامل خوک وحشی ، شغال ، جوج تیغی ، خرگوش ، روباه ، اسب ، گاومیش و...می باشند.

 

وضعیت پوشش گیاهی

 

قسمت وسیعی از شبه جزیره ی میانکاله مرتع می باشد که منحصراٌ جهت چرای دام مورد استفاده بوده وپوشش این اراضی را نباتات مخصوص مرتعی و چمنی تشکیل داده اند.

 

درقسمتی از اراضی شوره زار منطقه زمین دارای پوشش ضعیفی بوده وشامل گیاهان مقاوم به شوری است. اراضی شوره زار ساحلی دریا عموما از انواع گیاهان پوشیده می با شند.

 

 

شبه جزیره میانکاله با ریکه ای خشکی است که پهنه ای آ بی سه طرف آن را احاطه کرده و فرودگاهی نسبتا امن را برای پرند گان مهاجر فراهم آورده است. تالاب واکوسیستم های آبی با ارزش مجموعه ای کم نظیر و منحصر به فرد طبیعی را به وجودآورده که با توجه به قابلیت های اکو لوژیک آن توجه بسیاری از سازمان هاومحققان جهانی را به خود جلب کرده است . میانکاله یکی از مهمترین مخارن نگهداری وحفظ ژن های گیاهی و جانوری در بیوسفر ( زیست کره ) می باشد . که تدابیر بین المللی وعلمی مناسبی را می طلبد . شبه جز یره و خلیج میانکاله در کنار آن به عنوان پناهگاه پرندگان مهاجر یکی از مناطق پنجاه ونه گانه بین المللی ذخایر طبیعی بیوسفری زمین شناخته شده است . تالاب میانکاله به وسعت 68 هزار و 800 هکتار در استان مازندران از حساسیت ویژه ای برخوردار می باشد و نقش موثری در گردش انرژی دارد . جانوران و گیاهان در این محیط آبی به هم وابسته اند و نقش اکولوژی هر یک ا ز آنها ادامه حیات را در این اکوسیستم تنظیم می کند. میانکاله امروزه متشکل از اکوسیستم های مختلف چون شنزارهای ساحلی تپه های کم و بیش متحرک شنی شورزار انارستان و جوامعی با گیاهان غالبی چون سازیل و تمشک و انار می باشد . درگذشته های نه چندان دور منطقه بسیار متفاوت از آنچه امروزه به چشم می اید معرفی شده است. میانکاله شبه جزیره ای است که ازنظراقتصادی دارای اهمیت بسیار است و50درصد خاویار ایران دراین مکان به دست می اید.خلیج میانکاله از مناطق بزرگ تخم ریزی ازدریای خزراست با گرم شدن آب وهوادر بهار ماهیان کپور برای تخم ریزی ازدریای خزر به این منطقه مهاجرت می کنند و پس ازتخم ریزی در اواخر بهار به دریا می روند ماهیان کفال جایگزین آنها می شوند.

 

این مجموعه ( تالاب وشبه جزیره میانکاله ) در فهرست اماکن زیست محیطی جهانی ثبت شده است . واز زیباترین تالاب های جهان به شمار می رود. درصورت هماهنگی با سازمان محیط زیست مازندران می توان با قایق به گشت وگذار درتالاب پرداخت .

 

تالاب و اكو سیستم‌های آبی با ارزش ، مجموعه‌ای كم‌نظیر و منحصر به فرد طبیعی را به‌ وجود آورده كه با توجه به قابلیت‌های اكولوژیك آن توجه بسیاری از سازمان‌ها و محققان جهانی را به خود جلب كرده است.

میانكاله یكی از مهم‌ترین مخازن نگهداری و حفظ ژن‌های گیاهی جانوری در بیوسفر (‌ زیست كره‌ ) است كه تدابیر بین‌المللی و علمی مناسبی را می‌طلبد.

شبه جزیره و خلیج میانكاله در كنار آن به عنوان پناهگاه پرندگان مهاجر یكی از مناطق 59 گانه بین‌المللی ذخایر طبیعی بیوسفری زمین شناخته شده است.

تالاب میانكاله به وسعت 68 هزار و 800 هكتار در استان مازندران از حساسیت ویژه و نقش موثری در گردش انرژی برخوردار است.

 

 

جانوران و گیاهان در این محیط آبی به هم وابسته‌اند و نقش‌های اكولوژیك هر یك از آنها ادامه حیات را در این اكو سیستم تنظیم می‌كند.

میانكاله امروزه متشكل از اكوسیستم‌های مختلف چون شن‌زارهای ساحلی، تپه‌های كم و بیش متحرك شنی، شوره‌زار ، انارستان و جوامعی با گیاهان غالبی چون سازیل، تمشك و انار است كه در گذشته‌های نه چندان دور منطقه بسیار متفاوت از آنچه امروز به چشم می‌آید، معرفی شده است.

میانكاله شبه جزیره‌ای است كه از نظر اقتصادی دارای اهمیت بسیار است و نیمی از خاویار ایران در این مكان به دست می‌آید‌.

خلیج میانكاله از مناطق بزرگ تخم‌ریزی ماهیان در دریای خزر است كه با گرم شدن آب و هوا در بهار كپور ماهیان برای تخم‌ریزی از دریای خزر به این منطقه مهاجرت می‌كنند و پس از تخم‌ریزی در اواخر بهار به دریا می‌روند و ماهیان كفال جایگزین آنها می‌شوند.

میانكاله هر چند باریكه‌ای بیش نیست اما ژرفایش بسیار است، ذخیره‌گاه بیوسفری میانكاله با هوای معتدل و طبیعتی بكر، جذاب و منحصر به فرد، همراه با بقایای تاریخی از بیشترین مولفه‌های جذب اكو توریسم برخوردار است، مواهب طبیعی و همراهی زندگی سنتی در تاریخ پرفراز و نشیب و آثار به جای مانده رزم‌های تاریخی، انگیزه‌ای برای جذب گردشگران خارجی و داخلی است.

با توجه به راه‌های ارتباطی مناسب و زمینی، دریایی و هوایی و مجاورت منطقه ویژه اقتصادی امیرآباد با موقعیت بندر خزر در كریدور بین‌المللی شماره 9 شمال جنوب، همچنین وجود دریا و ساحلی هموار و پناهگاه حیات وحش ، خلیج و جزیره منحصر به فرد اسماعیل سای می‌توان یك فرصت گردشگری و مطالعاتی را برای دوستداران طبیعت زنده ایران در منطقه‌ای ساحلی فراهم آورد.

وجود گونه‌های متنوع گیاهان خزری ، حیوانات وحشی در كنار گونه‌های جانوری منطقه شمال، انواع پستانداران، خزندگان، پرندگان و آبزیان به ویژه دیدن ماهیان استروژنی در مراكز استحصال خاویار از ارزش‌های زیست‌محیطی این منطقه است كه می‌توان ارزش‌های سیاحتی را نیز بر آن افزود.

تالاب میانكاله ، خلیج و دریا باریكه‌ای خشكی به طول 60 كیلومتر را در بر گرفته‌اند و چشم‌اندازی طبیعی به وسعت 68 هزار و 800 هكتار را به وجود آورده‌اند كه به سبب سكنی‌گزینی پرندگان مهاجر در كوچ سالانه و رویش گیاهان در مجاورت پهنه‌های آبی با اكوسیستم كم‌نظیر دارای توان اكولوژیك بسیار بالاست.

امروزه پس از كمتر از 130 سال از آخرین گزارش‌های مستند دیگر خبری از گاوكوهی، پلنگ، مارال و گورخر در منطقه نیست اما تیپ مشجر اراضی ساحلی با 110 گونه گیاهی همچنان در میانكاله رویش دارد كه تعدادی از آنها در حال انقراض و مورد حمایت یونسكو است.

 

برگرفته از سایت ایران باستان

 

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, شبه جزیره ء میانکاله, بهشهر

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 5:13  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

فرح آباد ساری که به دست روس ها به آتش کشیده شد

بقاياى شهر قديمى فرح آباد به وسعت ۳۰ تا ۴۰ هکتار، در فاصله تقريبى ۲۸ کيلومترى راه اصلى ساري – فرح‌آباد و در فاصله دو کيلومترى ساحل درياى مازندران قرار دارد. از مهم‌ترين بقاياى اين شهر، مسجد و مدرسه قسمت‌هايى از يک پل، ديوار باقى مانده از يک قصر و حمام متعلق به دوره صفوى را مى‌توان نام برد.

اين محل در زمان شاه عباس اول بندرى آباد و پررونق بود تا جايى که لقب دارالسرور و حتى دارالسلطنه را به آن اختصاص دادند. شاهان صفوي، بويژه شاه عباس، علاقه خاصي به اين محل داشته و همه ساله، تابستان، مدتي در اين شهر اقامت مي کردند. اين شهر در اواخر سلطنت شاه عباس دوم توسط روس‌ها به آتش کشيده شد و روس‌ها پس از کشتار همگانى و به آتش کشيدن کاخ جهان‌نما (قصر معروف شاه عباس بزرگ) از راه دريا گرختند.

 

 

بناهاي مجموعه فرح آباد شامل کاخ، پل، مسجد، آب انبار، حمام، کاروانسرا، مدرسه، بازار و خيابان های متعددي بوده است که در اطراف رود تجن ساخته بودند. متأسفانه اين مجموعه ي زيبا در قرون اخير در اثر عوامل طبيعي، جنگل کاري و توسعه کشاورزي تخريب شده است، ولي آنچه از بقاياي آن مشاهده مي شود دلالت بر شکوه و زيبايي آن در عهد صفوي دارد.

پى بردن به نقشه اصلى شهر نيازمند بررسى و حفارى علمى است. با توجه به وضعيت موجود مى‌توان گفت که شهرسازى اين منطقه مانند ديگر طرح‌هاى شهرسازى دوره صفويه در شهرهاى اصفهان و قزوين بود و هسته اصلى مجموعه را ميدان مستطيل شکلى تشکيل مى‌داد که از شمال به کاخ جهان‌نما منتهى مى‌شد.

 

 

مسجد و مدرسه فرح‌آباد

 

در ميان همه آثارى که در مجموعه فرح‌آباد ذکر شد، تنها مسجد به دليل پايگاه مردمى خود، بر جا مانده است. اين مسجد در زمينى مستطيل شکل به ابعاد ۷۵٭۶۵ متر قرار دارد و فرم آن چهار ايوانى است. ايوان اصلى مسجد با گنبد بزرگ آجرى در قسمت جنوبى که محراب نيز در آنجا واقع است، قرار دارد. در دو طرف ايوان دو شبستان عظيم قرار دارد و پيرامون حياط را حجره‌هايى براى درس طلاب، در بر گرفته است. بناهاى ضلع شمال به رباط و کاروانسرا بيشتر شباهت دارد و احتمال مى‌رود که براى استراحت مسافران بوده است.

 

مسجد جامع فرح‌آباد، سارى

 

ورودى مسجد در ضلع شمالى آن قرار دارد و سردر ورودى آن روزگارى مزين به کاشى‌هاى هفت رنگ بود. از مناره‌هاى اين مسجد تنها پايه‌هاى آن پابرجاست. آب مورد استفاده اين مجموعه به وسيلهٔ جوى‌هاى روباز آجرى با شيب‌بندى ملايم از رودخانه تجن وارد حوض حياط مرکزى و آب مازاد از ضلع غربى آن خارج مى‌شد. از تزيينات مسجد نشانه‌هايى باقى است که مى‌توان به کاربندي، کاشى‌کارى و مقرنس‌کارى اشاره نمود.

 

 

کاخ جهان‌نما

 

کاخ جهان‌نما با توجه به عظمت معمارى و تلفيق هنر شرق و غرب که به صورت نقاشى روى ديوارهاى آن به کار رفته، به اين نام مشهور شده بود. بقاياى اين کاخ در قسمت شمالى مجموعه تاريخى فرح‌آباد و در غرب رودخانه تجن قرار دارد. با توجه به برج و بارها، ساختمان دواشکوبه، زمين بازى چوگان و همچنين با توجه به روايت مورخان و جهانگردان دربارهٔ ويژگى‌هاى آن، مى‌توان گفت که مجموعه فرح‌آباد يکى از مهم‌ترين شهرهاى آباد زمان صفويه بوده است.

 

 

پل شاه عباسى

 

پل آجرى نيمه ويران فرح‌آباد، به صورت شرقي-غربي، با ملات ساروج و آجر بر روى رودخانه تجن احداث شده بود. اين پل داراى هفت چشمه بود که امروزه به جز چند چشمه طاق، قسمت اعظم آن آسيب فراوان ديده است.

سواحل زیبای فرح آباد (خزرآباد) ساری با بیش از ۱۵ کیلومتر مسافت ساحلی ماسه ای، مرداب بسیار وسیع چندین هکتاری و چشم نواز در کنار سواحل دریا و حضور پرندگان بسیار زیبای مهاجر، رودخانه بسیار عریض و طویل تجن از ابتدا تا انتهای فرح آباد، دشت های فراخ و جلگه های وسیع و سرسبز و حاصلخیز، آب بندان بسیار بزرگ و شکارگاههای پرندگان، صیدگاههای ماهیگیری در سواحل دریا و رودخانه و آب بندان و مرداب و استخرهای پرورش ماهی، آب و هوای استثنایی و بسیار فرح بخش، اراضی کشاورزی و جلوه های هر کشت، اراضی باغی و تجلیات درختان و میوه های متنوع و رنگی و… از جاذبه های جغرافیایی فرح آباد ساری است

 

 

آدرس: فرح آباد 28 کیلومتری شمال ساری

برگرفته از سایت ایران باستان

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, فرح آباد, ساری

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 5:12  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

عباس‌آباد تنکابن و نظر چارلز فرانسیس مکنزی

عباس‌آباد (تنکابن) از شهرهای بخش عباس‌آباد (تنکابن) در شهرستان عباس آباد (تنکابن) در استان مازندران و واقع در ناحیه شرقی شهرستان تنکابن ایران است. این شهر از شمال به دریای خزر، از جنوب به منطقه کلاردشت، از غرب به شهر نشتارود و از شرق به شهر سلمانشهر (متل قوی سابق) متصل می‌گردد. عباس آباد (تنکابن) بر اساس آخرین آمار سازمان سرشماری ایران در سال ۱۳۸۹ جمعیتی بالغ بر ۱۲۱۳۹ نفر را دارد و شهرهای کلارآباد و سلمانشهر زیر مجموعه اداری آن می‌باشند.

 

این شهرستان دارای روستاهای زیادی است. (مشهدی سرا- سیدمحله- کاظم کلا- پلنگ کلا- لنگا- ماشال اباد- پرچ ور- هردوآبرود- محمدحسین آباد- امرجکلا- شل محله- شهیدمحله- پسنده علیاوسفلی – دراسرا- تازه آباد-تیلور سر- جمشید آباد – چارز- کیاده-یالبندان-خوشامیان-اسبچین و…)

شغل اصلی مردمان این شهر کشاورزی و باغداری می‌باشد. کشت برنج در فصل بهارآغاز شده و تا اواسط تابستان برداشت می‌شود. کیوی، پرتغال، نارنگی از مهم‌ترین محصولات باغداری این شهر می‌باشد. همچنین پرورش گل و گیاه در این شهر رونق بسیاری دارد.

 

 

گویش مردم این شهر طبری متعادل می‌باشد و درایام مهم سال همانند عید نوروز و مراسم عزاداری و جشنها نیز دارای آئین خاص خود می‌باشند. باگسترش روزافزون شهرک سازی مناظر سرسبز این شهردرخطرنابودی قرار گرفته‌است. این فرآیند به قدری شدت یافته که اکثر مردم اقدام به فروش زمینهای کشاورزی خود نموده‌اند. ازاماکن مذهبی این شهر می‌توان به بقعه سیدکیا ابولحسن واقع درمزار شهدای مشهدیسرا اشاره کرد.

در مهرماه ۱۳۸۸ بخش عباس آباد (تنکابن) به شهرستان ارتقاء یافت.

 

 

تاریخچه

 

چارلز فرانسیس مکنزی که در سال ۱۸۵۹ میلادی از این محل عبور کرده چنین وصفی در خصوص آن ارائه می‌دهد: «به دره زیبایی(عباس آباد) رسیدیم، این ده موقعیت خوبی دارد و روی پشته‌ای سرسبز و به فاصله کمی از کنار دریا قرار دارد. موقعیت عباس آباد از دهات بسیاری که تا کنون دیده بودم مناسبتر می‌نمود. نام این ده به شاه عباس مربوط نیست و نام یکی از اهالی محل است که بانی آن بوده….. در این ده بیست و پنج خانه هست. یک قبرستان دارد که مانند سایر قبرستان‌های ایران، هیچگونه تزئیناتی نداشت.»

 

تقسیمات کشوری

 

•شهرستان عباس‌آباد*

◦دهستان کلارآباد

◦دهستان لنگارود

شهرها: سلمان شهر، عباس آباد و کلارآباد.

•شهر عباس آباد تبدیل به شهرستان شده است.و دارای سه بخش به نام سلمانشهر عباس آباد و کلارآباد است.

 

مناظر دیدنی :

 

-جاده جنگلی عباس آباد به کلاردشت

-پارک جنگلی خرماچال واقع در کیلومتر ۷ جاده کلاردشت

-پارک تفریحی مدرس

-پارک ساحلی و طرح توریستی و دریا

 

اماکن زیارتی :

 

-امامزاده سیدکیا ابوالحسن واقع در زیارت ور مشهدیسرا کیلومتر ۳ جاده کلاردشت

-امامزاده ایوب پیغمبر واقع در پرچور کیلومتر ۸ جاده کلاردشت

-امام زاده آقا سیدعلی واقع در کیلومتر ۳ جاده اصلی عباس آباد سلمانشهر مجاورت هتل گل

– امامزاده آقا سیدعلی واقع در کیلومتر ۱۲ جاده کلاردشت

 

برگرفته از سایت ایران باستان

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, عباس‌آباد, تنکابن

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 5:11  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

رودبارک شهمیرزاد زیبا و دیدنی

موقعیت جغرافیایی رودبارک موجب شده تا یکی از مناطق زیبا و دیدنی با پوشش گیاهی زیبا و وحشی باشد که مناظر زیبایی را برای مسافران و توریست های این استان فراهم آورد. در 40 کیلومتری جاده شهمیرزاد ساری

 

موقعیت جغرافیائی و آب و هوای چهار فصل: رودبارک در شمال شرقی استان سمنان و حاشیه مازندران قراردارد بگونه ای که شروع منطقه جنگلی از سمت استان سمنان قسمت عمده از آن از رودبارک شروع میشود و منطقه کوهستانی است و در بهــار هوای خنک همراه با بارندگی و در تابستان نیز هوا خنک و در پائیز سرما و نیز در زمستان برف میبـارد و حتی ارتفاع برف به حدود 5/1 متر میرسد. در 65 کیلومتر از سمنان دارای جاده آسفالته اصلی از سمنان به شهمیرزاد تا رسم رودبار و پس از آن دارای دو جاده خاکی است که به رودبارک منتهی میشوند فاصله بین جاده آسفالته مذکور تا نقطه شروع منطقه جنگلی رودبارک سفلی حدود 5 کیلومتر است.

 

 ـ وسعت : وسعت کل بیش از 8 هزار هکتار و دارای 3000 هکتار مراتـع و بیش از 1500 هکتار مزرعــه کشاورزی و باغداری است. ـ وضعیت محلی از لحاظ پستی و بلندی دارای کوههای سنگی مثل لپی و تنگه و تپـه هـای خـاکـی سنگی همانند برج تیغ و جلگه های وسیع همانند مناطق سرم، ترکچال ، سرکوه ، روپی و آب اندان که همگی پوشده از مزراع و درختان و گیاهان متنوع در اطراف آنها بوده است.

 

 

 ـ آثار تاریخی : – قلعه پلی نزدیک تنگه با مصالح ساختمانی ساروج 2- غارلعلوم، دیوخانه لعلوم، تنگه های روشن و تاریک ، گوغلتل، غارمشتی سر لعلوم که دارای اطاقهای گچ بری شـده است، غارهای دوگانـه کـه بـه دولیله معروف اند ( دهنه هریک از غارهای سنگی به روایت از اهالی بابعاد 3×3متر و به طول حدود 300 متر کتیبه تنگه (بنوشته کمر) گوجوجو (زرده پشت سید چال که از صخـره های بشگل پستان گاو بوده که از آنها آب میچکد ) سید چال ، پلنگ او (پلنگ آب) ،یخچال طبیعی(روپی)، دیوخانـه پدیـم، قلعه گردن، گندی او (آب گندین)، او بــن دره، واوســر(بادوسر) راه شتررو از کله تالعلوم (که آثارش نیز موجود است) لیکادوی چکل تنگه در صخره مرتفع سوراخی بشکل قلب ایجاد شده است که شتر با بار میتواند از آن بگذرد این سوراخ از دور بشکل قلب می باشد. چاه لعلوم (چاه سنگی) (با دهنـه 3 متـر و حدود 15 متر ارتفاع دارد) چاه خانی علم (چاخمره) آسیاب آبی ( در محله رودبارک) (چارنـو کـه دارای آب سرد است. چالی بزرگ، چالی کوچک، چرگرد، چالی کش، اسبی او (سفید آب)، لعلوم، پیاجم، صخـره های لپـی، عیرت، شکرزمین که بالای عرقه گر قرار دارد) ایرته گَر (مرز رودبارک و روستای بنـده بن) خَیل دکتـه، غار سنگی کلاج پور با وسعت (حدود 4 هزارمتر مــربع) علم، پله های سنگی لعلوم (بنـام گت برج) و تپه برج تیغ بالای دشت و مزارع آب اندان

 

 

 تپه های معروف : دین تپه دشتی، دیــن تپـه سـرم خیلی مهم، از مهمتریــن تپـه های تاریخی است دین تپه آفینجیمه – گونه های گیاهی «وحشی» خوردنی ها : لولا،سره ،الزی، پنبه ریک، شنگ (شیردارد) مندار، کاردیک واش، توپا، سرخ بنـه، قارچ جنگلی خوراکی، زیره ، کلک (گلپر) گزنه آش، یک نوع گیاهی است که دم می کنند و مثل چای میخورند، گل بنوشه، خاک شیر و…

 

 – آبشارها : آفینجیمه، سلیلم، سرمرو فاش فاشی، عیرت دره، تنگه، (حوضچه بزرگ آب به ارتفاع بیش از یک و نیم متر معروف به غارزن) خرلَکته فاش فاشی (آبشار)، کلاج بور فاش فاشی (آبشار) 

 

 

 گونه های آبی و چشمه ها : آو بن دره (چشمه تراوشی) که به صورت نهـری در سـراسـر روستای رودبارک جاری است و این نهر به حرکت درآوردن توربین آبی آسیاب های رودبارک استفاده می شده است، واوسـر، گندی او، سیم کلادره، چشمه اصلی رودبارک، شیخ چشمه، سردره او(آب برای بسته بندی و صادرات)، تل بن چشمه، عیرت چشمـه، استـل سـردشتـی، گت سـل چشمـه (عیـرت پشت) خیل دکتـه چشمه، محمد چشمـه (بالای علم) چاخانی چشمه، کور چشمه، بـاریـک او، جـول دره چشمـه، آب اندان چشمـه، ونـده سرچشمه، آفینجیمه چشمه، دوله چشمه، دراز زمیـن چشمـه، چالـی چشمه، ترکچال چشمه، شنگا چشمه، سرم چشمـه، انگـورک جاری چشمـه، نایب کلوسر چشمه، چشمـه لیلـم (بالای قبـرستان رودبارک)، غریب بمرده چال چشمه، زنگاب (آب زنگ زده) نزدیک هلی چال، هلـی چال چشمـه، گت چال چشمه، ـ معادن : ذغال سنگ، درمناطق لعلی گر سرم دین تپه، انگورک جـاری، گچ آبـی (سیمانی)، در منطقه لی پیش، کچ سفید در منطقه پِدیم، آهک در منطقه سید چال سنگ سیلیس در منطقه سید چال و دیگر معادن که شناسائی و نام گذاری نشده اند ولی وجود دارند. 

 

 

ـ گونه های حیوانی : حلال گوشت : گوزن قرمز، گاو کوهی، کل، قوچ، میش، آهو، بُز، شوکا، درنده ها : خوک، گراز، خرس ها (درانواع قهواه ای، سفید، سیـاه، خال گردن، سمند)، پلنـگ، گرگ (سرکوه، سرم و آب اندان)، شغال، روباه، گربه وحشی، خرگوش، دله (سمور) تشی، خار پشت، ارمنجی و سگ های محلی، خروسک (که دارای خروس می باشد) موش معمولی و موش خرمائی بزرگ. خزنده ها : مارهای قرمز، سیاه، سیاه سفید، تیر مهر (خیلی باریک ولی بلنـد و زهراگین)، خـرچنگ، قورباغه، مارمولک های مختلف گونه های پرنده ای : کوک، کوتر، جول، اَله، واشـه، کشکـی، کلاغ، کور کلاغ، جیـکا، تیکـا سیاه، جرجری، سرخ سینه، دارتوکن(دارکوب)، چوچک، پت کاله (جغد)، یاکریم، هدهد، بلبل، بدبده (وای حسین کشته شد)، شاه شکار (لعلوم) کوک بزرگ (گوک داری)، شُو پرپری (که همان خفاش می باشد) و…

 

 

آدرس: شهمیرزاد جاده ساری

برگرفته از سایت ایران باستان

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, رودبارک, شهمیرزاد

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 5:10  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

دریاچه ولشت و زیبایی های کلاردشت مازندران

 

دریاچه ولشت یکی از 10 دریاچه آب شیرین کشور محسوب می شود که در منطقه كلاردشت واقع شده و محیط زیست مناسبی را برای پرندگان و آبزیان فراهم نموده است. گونه های گیاهی و جانوری کلاردشت نیز از دیگر ویژگی های آن هستند.

 

 

مجموعه ویژگی های طبیعی کلاردشت شرایطی را فراهم نموده که از دیرباز این منطقه مورد توجه انسان و سکونت وی قرار گرفته است. امروزه شواهد فراوان برجای مانده در زمینه های باستان شناسی، مردم شناسی، صنایع دستی و هنرهای سنتی حکایت از غنای فرهنگی این منطقه دارد.

 

دریاچه كوهستانی ولشت در جنوب غربی شهر چالوس و در شمال شرقی كلاردشت و در ارتفاع یك هزار متری از سطح دریاچه خزر قرار دارد.

 

مسیر دسترسی به آن از شهر چالوس و از طریق كندوان و محور ارتباطی چالوس به تهران آغاز و پس از طی بیست و سه كیلومتر و بعد از پل كجور و گذر از سربالایی ها و پیچ های جنگل تا كنار دریاچه ادامه می یابد. دریاچه ولشت به دلیل چشم انداز سبز و طبیعت منحصر به فرد آن از جمله دیدنی ترین میراث طبیعی كشور محسوب می شود كه این امر هر ساله بسیاری از گردشگران را برای بازدید از این منطقه جلب می كند. حضور گردشگران بدون نظارت، طی سال های گذشته طبیعت این منطقه آسیب پذیر و اكوسیستم طبیعی آن را دگرگون كرده است.

 

 

دریاچه ولشت دارای اكسیژن و دمای متفاوتی با سایر نقاط كلاردشت است و ورود آلاینده های محیطی، حیات انواع آبزیان چون ماهی سفید، اردك ماهی، شاه كولی و حتی جلبك ها و پلانگتون ها را در معرض تهدید قرار می دهد.

 

در کیلومتر 25 جاده كرج-چالوس، شهر مرزن آباد واقع گردیده است. در بخشهای شرقی و غربی مرزن آباد، دو منطقه ییلاقی به نامهای کجور و کلاردشت واقع شده اند که دارای چشم اندازهای طبیعی و فرهنگی دیدنی و جذابی هستند. کلاردشت در بخش غربی و 12 کیلومتری مرزن آباد در یک خط مستقیم واقع شده است. نام این منطقه در منابع تاریخی و جغرافیائی قدیم با نامهای کلار و کلارآباد آمده است. کلاردشت در دامنه های شمالی سلسله جبال البرز قرار دارد. در بخش جنوب غربی این منطقه کوه معروف و نسبتا مرتفع علم کوه واقع شده است. آب و هوای منطقه سرد کوهستانی می باشد.

 

 

رودخانه ها و چشمه های زیادی در آن جاری هستند که مهمترین آنها رودخانه سرد آبرود است. این رودخانه از کوههای غرب کلاردشت سرچشمه می گیرد و پس از مشروب کردن بخشی از اراضی کلاردشت در منطقه غرب چالوس به دریای خزر می ریزد. از جاذبه های کلاردشت، در یاچه های کوچک و بزرگ آن است که بر جاذبه های طبیعی آن می افزاید كه درياچه ولشت يكی از جاذبه های اين منطقه زيبا می باشد.

 

 

 

برگرفته از سایت ایران باستان

 

 

مناطق دیدنی مازندران3

پارک جنگلی سیسنگان،حفاظت از گیاه نادر شمشاد

پارک جنگلی سیسنگان ( سی سنگان ) نوشهر در سال ۱۳۴۴ هجری شمسی توسط مرحوم مهندس سعیدی آشتیانی طراحی و ایجاد شد . این پارک علاوه بر جاذبه های گردشگری و توریستی ، سیاست حفظ و حراست از گونه های نادر و حفاظت شده گیاه شمشاد را به طور جدی دنبال می کند . این پارک یک جنگل نمونه و طبیعی از جنگل های جلگه ای شمال ایران است که ترکیب و تنوع گونه های درختی آن جذابیت دارد . در این پارک جنگلی درختان بلوط با قطر بیش از دو متر و همچنین گونه های شمشاد و افرا دیده می شود و مساحت قابل توجه و در کنار دریا بودن ، به آن زیبایی کم نظیری داده است . تنوع گونه ای و طبیعی بودن در پارک جنگلی سی سنگان ، در مقایسه با پارک جنگلی نور و موارد مشابه بیشتر است و اشکوب بندی بالاتری دارد این پارک که در ۲۷ کیلومتری جاده نوشهر به نور قرار دارد ، از شمال به دریای خزر ، از جنوب به سلسله جبال البرز ، از غرب به روستای توسکاتک و از شرق به روستای صلاح الدین کلا محدود می شود . 

 

مساحت این پارک در حدود ۶۰۲ هکتار است و زیستگاه انواع گونه های درختی ، درختچه ای خشبی و علفی و جانوری است پارک جنگلی سی سنگان با مساحت‪ ۶۰۲ هکتار در‪ ۲۷ کیلومتری شرق نوشهر واقع است و از نظر پوشش گیاهی و جذب گردشگر ، از پارک های شاخص کشور محسوب می شود از ساحل دریای خزر تا ارتفاع‪ ۵۰ متری از سطح دریا امتداد دارد و دارای آب و هوای مرطوب ، با زمستان ملایم و میانگین بارندگی سالانه ۱۱۰۰ میلی متر است پارک جنگلی سی سنگان یکی از بهترین و با ارزش ترین پارک های جنگلی شمال کشور است که بخشی از آن ذخیره گاه و بخش دیگر تفرجگاه در نظر گرفته شده است قسمت جنوبی پارک جنگلی سی سنگان بکر تر است و هیچ نوع مداخله پرورشی و قطع درخت در آن انجام نشده است به طور کلی محوطه پارک از نظر توزیع گیاهی به سه بخش ساحلی ، جنوبی و غربی تقسیم می شود .

 

 

بخش ساحلی

 

در بخش ساحلی که به مساحت ۳۰ هکتار در حاشیه جاده کناره قرار دارد ، درختان و درختچه هایی همچون توسکا ، لَرگ ، بلوط ، آزاد ، انجیر ،داغداغان ، انار ، ازگیل، شیردار ، جَل، خُرمندی ، توسکای قشلاقی ، سرخ ولیک ، نمدار ، شب خسب ، گوجه جنگلی ، ازگیل و گلابی جنگلی ، توت ، بلند مازو ، پلت ،اُوجا ، انجیلی ، سیاه تَلُو ، سیاه ال و سیاه اربه دیده میشود .

 

 

بخش غربی

 

در بخش غربی جامعه بلوط – ممرزستان و در حد انتهای غربی و قسمتی از جنوب پارک ، جامعه انجیلی – ممرزستان و جامعه بلوط – ممرزستان در مرز تیپ ها با شمشاد ، آمیخته است.گیاهان بوته ای و علفی این بوستان شامل بنفشه سه رنگ ، پونه ، پرسیاوشان ، نگون سار ( سیکلامن ) ، داردوست ، پامچال ، سرخس ، زنگی دارو ، مَتامَتّی ( گل راعی ) ، جَگن ( کارکس ) ، اَزمَلَک ، تیره گندمیان ، کنگر ، پنیرک ، پیچک ، همیشک ، شبدر ، کوله خاس ، نیلوفر ، یونجه و تمشک است .

 

 

گونه های جانوری

 

در این پارک پستاندارانی چون شُوکا ، مَرال ، خرس قهوه ای ، پلنگ ، روباه ، گربه جنگلی ، گراز و شغال دیده می شود . دوزیستانی چون غوک و وزغ و سمندر و خزندگانی چون انواع مار ، از دیگر جانواران پارک جنگلی سی سنگان هستند .

 

 

امکانات

 

اکنون دو ورودی با پنج نگهبانی ، یک اتاقک اطلاعات ، دو دستگاه واحد مسکونی ، فروشگاه ، پناهگاه بزرگ ، محوطه خورگشت ( پیک نیک ) ، محوطه اردو ( کمپینگ ) ، پارک کودک ،‪ ۱۳ دستگاه سرویس بهداشتی با‪ ۷۵ دهانه ، سکوی آبخوری و ساختمان نمایشگاه دائم منابع طبیعی در پارک سی سنگان وجود دارد

 

 

 

 

 

 

 

 

 برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, نوشهر, پارک جنگلی سیسنگان

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:31  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آب اسک روستایی تاریخی و با شهرت فراوان

آب اسک روستایی تاریخی است از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران ایران.

 

در خصوص پیدایش روستای اسک گویا در قدیم به نام (اشک) بوده است و اشک اول پادشاه اشکانیان این آبادانی را به نام خود نام نهاده است که به مرور زمان به اسک تغییر نام یافته است و بنا بر روایتی دیگر هم در خصوص اسک آورده شده است که به خاطر وجود آبهای گرم و رسوبی که قطره قطره بر زمین می‌چکید و بر روی وسایل و سنگها رسوب‌گذاری میشده است که اشک یکم در آساک در شمال کوه‌های البرز تاجگذاری کرده است و گریا اسک متأثر از آساک هم می‌باشد . ابوالقاسم محمدبن حوقل بغدادی سیاح معروف و جغرافیدان عرب در سال 331 ه-ق برابر با 941 میلادی به عزم مطالعه درباره کشورها و ملتهای مختلف و نیز به منظور تجارت از بغداد بیرون رفت و کشورهای اسلامی را از شرق تا غرب پیمود. نامبرده در سفرنامه خویش به ایران چنین عنوان می‌کند که : راه ری به طبرستان چنین است : از ری به برزیان یک منزل سبک، و از آنجا به نامهند یک منزل و از آنجا به اشک یک منزل و از آنجا تا پلور یک منزل و از آنجا تا آمل یک منزل است . و نامبرده پس از پایان سفر خویش کتابی تحت عنوان صوره‌الارض در سال 357 ه-ق به عربی تألیف نموده است. تا چه اندازه‌ای این نامگذاریها صحت و سقم دارد خدا می‌داند. اما به هر حال هر دو روایت بر سر زبانهاست. دیگر اینکه طبق گفته بعضی از ریش سفیدان به نقل قول از نیاکان خود محل سکونت فعلی، قبلاً نیزار بوده است و محل اولیه یا اصلی در منطقه اسک‌کلا بوده است که به علت قرار گرفتن در بین سه کوه و تابش کم نور آفتاب در روز و احتمال رانش زمین و سرمای سخت زمستان از نقطه جنوبی به نقطه شمالی مهاجرت کرده‌اند تا از نعمت روشنایی و گرمای خورشید و بکر بودن زمین مورد نظر برخوردار گردند. در خصوص نیزار بودن محل سکونت فعلی (نقطه شمالی ) نمی‌توان از نظر عقلی و برهانی باور کرد. زیرا محله فعلی از بنیان بر روی صخره‌ها و زمینه بکر و مستحکم بنا شده است، در صورتی که مناطقی دارای خاکهای نرم و شنزار و لجنزار بوده باشد گیاهانی مانند نی و امثال آنها در آنجا رشد و نمو می‌کنند. و دیگر اینکه به خاطر وجود صخره‌ها از حفر چاه‌ها در بعضی از مناطق به اندازه 2 متر هم نمی‌توان پایین رفت ولی آنچه را باید پذیرفت بیشتر موقعیت روشنایی و بکر بودن زمین‌های محل سکونت حاضر را باید قبول کرد که در مواقع خطرات احتمالی مانند زلزله کمتر می‌توان شدت و قدرت درجه ریشتر را احساس کرد و بنابراین روایتی سابقه آبادی اسک را با احتساب محل سکونت قبلی در حدود 1200 سال قدمت می‌دانند ولی آنچه که مکتوب (در تاریخ طبرستان آمده است چنین بیان می‌شود که از عجایب طبرستان یکی کوه دماوند است که علی ابن‌الکاتب در کتاب فردوس‌الحکمه آورده است که از دیه اسک تا قله دماوند به دو روز شوند و او همچون گنبد مخروطی است و بر همه جوانب او ابداً برف باشد ، الا بر سر او، مساحت سی گری زمین، هیچ جای برف نایستد به زمستان و تابستان و آنجا ریگ بود. چنانکه چون پای بر وی نهاده خرد شده و چون بر سر کوه ایستی بر آن ریک همه کوهها چون پشته نماید و دریای خزر در مقابل او راست است. سی سوراخ در سر این کوه باشد که دود کبریت از آن بیرون می‌جهد و آوازهای عظیم با سهم از این سوراخها شنوند. از لهیب آتشی که حقیقت نشود که در جوف و میان کوه آتش است. ) تاریخ طبرستان بهاالدین محمدبن حسن بن اسفندیار در سال 613 هجری تألیف شده است که اگر این تاریخ را مصداق مکنوب از نام بردن اسک بدانیم هم اکنون که سال 1385 هجری شمسی و مطابق با 1428 هجری قمری می‌باشد قدمت تاریخی اسک را می‌توان چنین بیان کرد.

 

 

طبیعت زیبای روستای اسک و آب و هوای معتدل آن موجب شده است که در تمامی ایام سال، گردشگران بسیاری به این روستا سفر نمایند.

 

رودخانه هراز که از رشته کوههای البرز سرچشمه میگیرد حواشی مناسبی برای اتراق گردشگران فراهم آورده است. چشمههای آبگرم روستا که از دل زمین میجوشد با املاح فراوان و مواد گوگردی برای درمان بسیاری از بیماریهای پوستی و درد مفاصل مفید است و همه ساله، گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب میکند.

 

چشمه آب فرنگی یا آب آهن در بالا دست روستا، واقع شده است که برای درمان بیماریهای کمخونی توصیه شده است.

 

غار آب اسک در دره هراز واقع شده‌است. حدود یک ساعت از روستای پیاده روی دارد که از کنار ارتفاعات و حواشی رود هراز می‌گذرد. طول غار در حدود ۳۷۰ متر است و مسیرهای متعدد کوچکی نیز دارد. دهانه آن بسیار بزرگ و بلند است. مسیر دسترسی به غار تا حدودی نیاز به مهارت در کوه نوردی دارد. در تمام طول مسیر قله دماوند در قسمت شمال جاده هراز قابل رویت است.

 

 

در ضلع مشرف به پرتگاه، سوراخ دیدهبانی تعبیه شده است. غار دیگری به طول ۳۷۰ متر با شعبات متعدد کوچک، با دهانهای بزرگ و مرتفع در دل کوه وجود دارد.

 

دریاچه امامزاده علی در نزدیکی این روستا در نتیجهٔ زمین لغزه در مسیر رود هراز به وجود آمده است.

 

اسک وش، مرتع مرغوب و زیبایی است که در نزدیکی محل برف چال قرار دارد و چشمانداز باغه و بافت سنتی آن بسیار جالب توجه است.

 

بقعه امامزاده اصغر و امامزاده فاضل دو زیارتگاه مذهبی روستاست که در بین مردم احترام خاصی دارند.

 

قلعه سنگی هم یکی دیگر از جاذبه هاست.

 

 

برگرفته از:سایت ایران نما 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, آمل, آب اسک

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:30  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آبگرم لاریجان،آب گرمهای خصوصی

در تقویم زندگی ما ایرانی‌ها فصل سفر عمدتا به 6 ماه اول سال محدود می‌شود. اما سفر در فصل‌های سرد سال هم لطف خودش را دارد. اگر برای شما مسافرت فقط به معنی شمال، دریا، جنگل و برنامه های تکراری نیست، می‌توانید گشت‌های یک روزه با هدف‌های جدید را امتحان کنید.

یکی از بهترین انتخاب‌های پیش روی‌تان، استفاده از آبگرم‌های طبیعی است که در سراسر کشورمان وجود دارند و هرچند ناشناخته و مهجورند، علاوه بر تفریح خواص درمانی هم دارند.

در 70 کیلومتری تهران، در جاده آمل، مجموعه آبگرم های لاریجان قرار دارد، این آبگرم ها که اکثرا گوگردی هستند برای درمان بیماری های مفصل، پوست، استخوان و رماتیسم مفید هستند.

این مجموعه چندین حمام آبگرم دارد، از جمله آبگرم رین در روستای رینه، آمولو که آب آن آشامیدنی است و برای بیماری های پوستی و گوارشی مفید است، آب آهن یا آب فرنگی که بالای روستای آب اسک، بین بیدستان و ازارو واقع است و به درمان بیماری کم خونی و بیماری های پوستی کمک می کند.

آبگرم روستای آب اسک دارای ترکیبات اسید کربنیک دوسود است که برای درمان بیماری های پوستی، گوارشی ، استخوان و همینطور زخم های قدیمی موثراست.

آبگرم های این منطقه همگی از دل دامنه های دماوند می جوشند.

 

 

در روستای آبگرم، بجز یک آبگرم که عمومی است، بقیه بشکل خصوصی و سوئیت هستند و با پرداختن مبلغی به عنوان کرایه در اختیار مسافران قرار می گیرد.

این مجموعه ها در دو سانس 10 صبح تا 6 بعد از ظهر یا 6 بعد از ظهر تا 10 صبح اجاره داده می شوند.

برای ماندن در روستا می توانید یک اتاق از افراد محلی روستا کرایه و در آن اطراق کنید و سر فرصت به محل حمام ها رفته و از آن استفاده کنید.

اما راه دیگری هم وجود دارد، در محل حمام ها عمدتا اتاق های خالی بدون وسیله هم کرایه می دهند که مسافران می توانند وسایل شان را در آن ها قرار داده و از حوضچه ها استفاده کنند.

کرایه این اتاق ها بسیار پایین است، اما از امکانات در آنها خبری نیست، سرویس بهداشتی، حمام و آشپزخانه ندارند و امکانات گرمایی شان هم مطلوب نیست.

اگر الویت تان سفر اقتصادی است این اتاق ها انتخاب خوبی هستند، اما اگر کمبود امکانات بهداشتی می تواند به قیمت خراب شدن مسافرت تان تمام شود به شما توصیه می کنیم در هتل آپارتمان یا هتل هایی که در محل وجود دارند سوئیت یا اتاقی کرایه کنید و از حوضچه های آبگرم که در آنها وجود دارند استفاده کنید.

از آنجا که آب این حوضچه ها خیلی خیلی داغ هستند بهتر است یکی دو ساعت قبل از رسیدن به روستا از مسوولین محل اقامت‌تان خواهش کنید حوضچه‌ها را برای تان پر کنند که زمانی که به روستا می رسید دمای آب برای استفاده مناسب شده باشد.

حداکثر زمانی که می توانید در حوضچه های آبگرم بمانید بیتشر از نیمساعت نیست پس نه خیلی عجله کنید و نه اصراری به بیشتر ماندن داشته باشید.

ممکن است گوگرد موجود درآب باعث نفس تنگی، سرگیجه، سرفه یا سردرد شود، با آگاهی به چنین عوارضی سعی کنید آن ها را تحمل کنید تا از فواید آبگرم بهره ببرید.

پیشنهاد می کنیم در ساعات اولیه بعد از ظهر از تهران به سمت لاریجان حرکت کنید و حوضچه ای را برای سانس شب کرایه کنید تا بتوانید پیش از استفاده از آبگرم محیط زیبای روستا و منظره فوق العاده قله دماوند را هم ببینید.

بهتر است صبح زود بیدار شوید و بعد از پیاده روی در اطراف روستاها و محیط کوهستانی آن، صبحانه محلی مفصلی بخورید و اگر مایلید یک بار دیگر از آبگرم استفاده کنید. ساعت تحویل کلید اتاق حوضچه ها ساعت 10 است ، پس بهتر است که با برنامه ریزی دقیق از تمام وقت تان به خوبی استفاده کنید.

یک صبحانه عالی در محیط کوهستانی روستا شامل نان محلی و کره و عسل تازه همراه با نیمرو و مخالفات است.

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, آمل, آبگرم لاریجان

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:29  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

امامزاده عبدالله، مسافران آمل آن را فراموش نمي‌كنند

زيارت بقعه مباركه امامزاده عبدالله در آمل بقعه مباركه امامزاده عبدالله در 12 كيلومتري باختري شهرستان امل، يكي از زيباترين مناطق استان مازندران، واقع شده است. زيارت اين بقعه از برنامه‌هايي است كه مسافران آمل آن را فراموش نمي‌كنند.

بنايي تاريخي در شهر آمل

از تهران به ست آمل كه مي‌روي چند كيلومتر مانده به شهر و تقريبا در انتهاي جاده زيباي هراز، دو راهي وجود دارد كه شما را به سمت آستانه مباركه امامزاده عبدالله راهنمايي مي‌كند.

وارد فرعي كه مي‌شوي و مسير بقعه را كه پيش مي‌گيري نخستين چيزي كه به چشم مي‌خورد درختهاي سر به فلك كشيده هستند كه منظم و يك دست در كنار يكديگر ايستاده و شما را به سوي بقعه هدايت مي‌كنند.

زيبايي طبيعت در اين منطقه از آمل چنان شگفت آور است كه نمي‌فهمي چه زماني به بقعه رسيدي. دور تا دور بقعه را مغازه‌هاي فروش سوغاتي كه شبيه تمامي بازارهاي مراكز زيارتي هستند فراگرفته‌اند. تقريبا اجناس تمامي مغازه‌ها يكي است اما با اين حال گشت زدن در بازار لذتي بي شائبه به زائر اين امامزاده مي‌بخشد.

از آثار قديمى آستانهٔ‌ امام‌زاده عبدالله، حوض شفا و مرقد بى‌بى‌ فاطمه و سقاخانه آن است که به وسيلهٔ سازمان اوقاف تجديد بنا شده‌اند. اين امام‌زاده که کلاً جنبهٔ‌ زيارتى دارد، داراى زائر‌سراى درجهٔ يک با سرويس‌هاى لازم و زائر‌سراى درجهٔ دو است که در اطراف بناى اصلى بقعه احداث شده‌اند. علاوه بر زائرسرا، اتاق‌هاى مديران و مسئولين، سالن بزرگ غذاخورى، ساختمان بانک، ‌ دکان‌هاى متعدد (بازار) و بناهاى ديگر براى آسايش و راحتى زائران ساخته شده است.

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, آمل, امامزاده عبدالله

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:28  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

امامزاده ابراهیم (ع) آمل و زیبایی خاص آن

یکی از دو امامزادهٔ معروف شهر آمل و از امامزادگان متبرک و خاص ایران است و هم‌اکنون از بناهای تاریخی شهر آمل و مازندران محسوب می‌شود. اين امامزاده به دليل آثار نفيس چوبى از قبيل در، صندوق و همچنين تزئينات و کتيبه‌هاى زيباى قاجارى اهميت هنرى و تاريخى دارد.

بر روی در و صندوق چوبین روی مرقد، کتیبه‌های زیبایی به خط رقاع حک شده که طبق مفاد آن‌ها، مزار متعلق به ابو محمد ابراهیم از فرزندان موسی کاظم و برادرش ابولمعلی یحیی و مادر ایشان می‌باشد. مسجدی ضمیمهٔ امامزاده است و در قسمت شرقی مسجد اتاقی دیده می‌شود. مشهور است دو نفر به نام‌های یعقوب وابراهیم که امامزاده ابراهیم و برادرانش را شستند و دفن نمودند در آن اتاق مدفونند

نسب این امام زادگان والا مقام بنا بر قول مشهور به حضرت موسی الکاظم(ع) می رسد و به قولی نسب ایشان به امام سجاد(ع) بر می گردد. ملگونف مورخ معروف عقیده دارد که حضرت امام زاده عبدالله(ع) و امامزاده ابراهیم (ع) پسران حضرت امام موسی الکاظم(ع) می باشد و برادر بودن با حضرت رضا(ع) را تایید می کند.

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, آمل, امامزاده ابراهیم, ع

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:27  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

رسانه ها و دیدن صحنه های خشن برای کودکان

هفته نامه زندگی مثبت - ملیحه مهدوی:

دکتر مریم پورشمس، روان پزشک: شما در حال تماشای یک فیلم تلویزیونی هستید و فرزند کوچکتان نیز کنارتان مشغول تماشای همان فیملی است که شما می بینید، اما تا به حال می دانستید با توجه به سن فرزندتان باید اورا در معرض فیلم ها و برنامه هایی متناسب با رده سنی اش قرار دهید؟ آیا در زمینه استفاده از برنامه های تلویزیونی و بازی های رایانه ای محدودیت زمانی برای فرزندتان قائل هستید؟ نظارت نامناسب در نحوه استفاده از برنامه های تلویزیونی که گاهی با صحنه های پرخشونت همراه است باعث بروز پرخاشگری در کودکان می شود. دکتر پورشمس توضیحاتی در این زمینه به شما می دهد.

 

نتایج اکثر مطالعات نشان داده خشونت موجود در بعضی فیلم ها و برنامه های تلویزیونی در بروز پرخاشگری در کودکان تاثیر زیادی دارد، اما این مطالعات تاثیرات کوتاه مدت رسانه ها را در بروز خشونت در کودکان بررسی کرده اند و درطولانی مدت مورد مطالعه قرار نگرفته است. رسانه های الکترونیکی شامل تلویزیون، رایانه، تلفن همراه، بازی های ویدئویی، اینترنت و پست الکترونیکی است که نقش پررنگی در اوقات فراغت بزرگسالان و هم چنین کودکان و نوجوانان ایفا می کند.

 

استفاده درست از رسانه ها باعث یادگیری بهتر کودکان می شود اما کنار آن معایبی را نیز همراه دارد که یکی از موارد آن پرخاشگری است. پرخاشگری یکی از مهم ترین چالش های دوران نوجوانی است که تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند محیط زندگی، ناکامی، ژنتیک، تنبیه فیزیکی والدین و مربیان، تایید رفتار پرخاشگرانه در خانواده و جامعه، عوامل فرهنگی، تماشای خشونت، ناهماهنگی  در روش های تربیتی، گسستگی کانون خانواده یا یادگیری از طریق تقلید از گروه همسالان است. این عوامل تاثیرگذار در خشونت کودکان، در جوامع توسعه یافته ممکن است بیشتر باشد.

 

 

برنامه های خشن مثل سرطان

 

بسیاری از محققان معتقدند خشونت در رسانه های اجتماعی را باید به عنوان یک عامل تهدیدکننده در سلامت همگانی مورد توجه قرار داد. رابطه ای که بین مواجهه با خشونت رسانه ای و پرخاشگری در کودکان وجوددارد، شبیه رابطه مواجهه با سایر عوامل خطرزا در سلامت افراد است. مانند رابطه سیگار و سرطان. تحقیقات نشان داده است 89 درصد بازی های رایانه ای دارای محتوای خشن هستند. علاوه بر مطالعاتی که خارج از ایران انجام شده، نتیجه مطالعات در ایران نیز نشان داد بین خشونت رسانه ای خصوصا در فیلم های خشن تلویزیونی و بروز رفتار پرخاشگرانه در کودکان رابطه مستقیمی وجود دارد اما تاثیر آن در برنامه های ویدئویی کمتر بود.

 

رسانه ها خشونت را توجیه می کنند

 

به دلیل بروز خشونت در رسانه ها شاهد آثار تحریکی کوتاه مدت پرخاشگری در کودکان خواهیم بود. خصوصا اینکه مواجهه با خشونت در رسانه های باعث توجیه کردن خشونت می شود و این نگاه و باور را در دیگران به وجود می آورد که دنیا مکان خصومت آمیزی است و در نتیجه باعث تحریک خشونت در افراد می شود.

 

البته باز هم به قطعیت نمی توانیم بگوییم که بین خشونت در رسانه ها و بروز پرخاشگری در کودکان رابطه علت و معلولی وجود دارد بلکه این 2 عامل در یکدیگر تاثیراتی را دارند. اما نتایج مطالعات به صورت قطعی نشان داد مدت زمان انجام بازی های ویدئویی یا تماشای فیلم ها و برنامه های خشن مهم تر از محتوای آن است. به این صورت که هر چقدر مدت زمان استفاده از این نوع برنامه های پرخشونت بیشتر شود، تاثیرپذیری نیز بیشتر است.

 

متاسفانه در بعضی خانواده ها دیده می شود که مادر خانواده یا پدر ساعت های زیادی را به تماشای تلویزیون می پردازد که درنتیجه کودک نیز این رفتار را از والدین تقلید می کند.البته باید این نکته را اضافه کرد که نداشتن عادت به مطالعه باعث تشدید تماشای تلویزیون خواهدشد.

برگرفته از:سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, کودکانه, رسانه ها, خشونت

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:26  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

گنجينه بابل،کتیبه صندوق مزار بقعه متبرکه امامزاده علی (ع)

ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۷ به عنوان بلدیه یا شهرداری بنا شده بود. این ساختمان در سال ۱۳۷۴با کاربری فرهنگی در اختیار میراث فرهنگی مازندران قرار گرفت و پس از احیا، مرمت و بازپیرایی در بهمن سال ۱۳۷۵به عنوان موزه بابل افتتاح شد.

 

این موزه با بخشهای باستان‌شناسی، مردم‌شناسی و چوب به مدت ۴ سال دایر بود و در سال ۱۳۷۹با مرمت اساسی شیروانی و زیرزمین آن در سال ۱۳۸۲به عنوان تنها موزه مردم‌شناسی مازندران شروع به کار کرد.

 

بخش باستان‌شناسی شامل آثاری از دوره‌های پیش از تاریخ و اسلامی در یک اتاق و دو سالن در معرض دید است. از قدیمی‌ترین آثار دوران پیش از تاریخ این موزه ظروف سفالی قرمز رنگ منقوش اسماعیل آباد متعلق به هزاره پنجم پیش از میلاد است. همچنین سفال‌های منقوش هزاره چهارم و سوم پیش از میلاد از تپه حصار دامغان، سیلک کاشان و شوش را می‌توان در این موزه دید. ویترینی نیز به سفال خاکستری رنگ داغ‌دار تورنگ تپه و ظروف خاکستری مازندران در اواخر هزاره سوم و اواخر هزاره دوم پیش از میلاد اختصاص دارد. در یکی از سالن‌ها اشیایی از اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد تا دوره پارت و ساسانی موجود است. این آثار شامل مجسمه‌های سفالی، مفرغی، جنگ‌افزارهای مفرغی و ظروف سنگی است. بیشتر این اشیا از مناطق باستانی مازندران مانند بهشهر، ساری، قائم شهر، نکا و نور به‌دست آمده و بیانگر تمدن دیرپای مناطق باستانی خطه شمال است. سالن دوم موزه نیز به ارایه آثار اسلامی اختصاص یافته و آثاری چون ظروف سفالی لعاب‌دار از قرن سه تا ده هجری، آبگینه در اشکال تنگ، صراحی، پیاله و ... است. زیورآلات هزاره اول پیش از میلاد و دوره اسلامی نیز در این موزه در معرض دید قرار دارند.

 

بخش مردم‌شناسی موزه شامل یک تالار نسبتا وسیع است و آثار موجود در آن عموما مربوط به زندگی اقوام خاصی نیست: وسایل کشاورزی، پوشاک مازندران، گیلان، ترکمن، چادر شب بافی زنان مازندران، صنایع دستی زنان ترکمن‌صحرا و صنایع دستی کارگاه میراث فرهنگی کشور اعم از زری بافی و سفال‌گری در این بخش به نمایش گذاشته شده‌است.

 

یک سالن از این موزه به یادمان‌های چوبی مازندران اختصاص یافته‌است و در، پنجره، قسمت‌هایی از کتبیه و تزیینات صندوق مزار بقاع متبرکه این سامان در انواع منبت، مشبک و قاب و گره را در خود جای داده‌است. قدیمی‌ترین اثر این بخش کتیبه صندوق مزار بقعه متبرکه امامزاده علی (ع) روستای سوادکوه با تاریخ ۸۳۳ هجری قمری است. دو لنگه در چوبی منبت کاری شده کتیبه دار متعلق به بقعه متبرکه شاهزاده رضا (ع) روستای لدر بندپی شرقی بابل نیز از اشیای با ارزش این مجموعه‌است.

 

 

 

 

 

آدرس

 

بابل، خیابان مدرس، چهارراه گنجینه

 

برگرفته از:سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, بابل, گنجينه بابل

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:25  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پل تاريخي محمد حسن خان،پلی تاریخی که ماشینهای سنگین کنونی را هم تحمل میکند

پلی قدیمی مربوط به سده ۱۲ هجری قمری بر روی رودخانه بابلرود شهرستان بابل استان مازندران می‌باشد.

این پل از آثار دوره قاجاریه است که به جای پل قدیمی‌تری ساخته شده‌است. به نوشته تاریخ بیهقی، در دوره غزنوی در این محل پلی چوبی وجود داشته‌است، که به نوشته تاریخ طبرستان ابن اسفندیار، بعدها به دستور نصیرالدوله شاه غازی (۵۵۸-۵۳۶ ه. ق.) «زر به خروارها ریخته شد و پارو در میان زد و … پلی از خشت و آهک بنا کردند».

این پل در ۲ کیلومتری مرکز شهر بابل و در جنوب قرار دارد و اطراف آن متشکل از ۵ محله شامل شهرک شهید چمران، شهرک فرهنگیان، محله سرپل محمدحسن‌خان بخش دو و سه و محله سرپل محمدحسن‌خان بخش مرکزی است.

در اوایل حکمرانی کریم‌خان زند، به سال ۱۱۴۶، محمدحسن‌خان قاجار جد آغامحمدخان قاجار، که شهر بارفروش (شهر بابل فعلی) و سایر نقاط مازندران را تصرف کرده و در جنگ بر کریم‌خان زند پیروز شده‌بود به پاس قدردانی از مردم بابل، با صرف هزینه ۱۲۰۰۰ تومان بر روی رودخانه بابل پل بزرگی احداث کرد که تا امروز باقی مانده و به پل محمدحسن‌خان معروف است. این پل دارای هفت چشمه (طاق) اصلی و دو چشمه فرعی است که ارتفاع آن از بستر رودخانه ۱۱ متر است. این پل با طول ۱۴۰ متر و عرض ۶ متر، یکی از پل‌های مهم استان از نظر مسائل اقتصادی و ارتباطی به شمار می‌آید.

تا سال ۱۳۴۳ ارتباط بابل و آمل از طریق همین پل ممکن بود تا اینکه در همین سال راه جدیدی که از سوی غرب شهر آغاز می‌شد ساخته شد، اما با این که سالیان زیادی از قدمت این پل می‌گذرد کماکان پابر جاست و ماشین‌های سنگین از آن عبور می‌کنند، که این امر با خود انتقادهایی را هم بدلیل صدماتی که می‌تواند به این اثر ملی وارد کند به همراه داشته‌است.

به همین منظور و بدلیل قابلیت عبور تنها یک باند سواره‌رو و ترافیک سنگین بر روی پل محمدحسن‌خان و به دلیل حجم ترافیک سنگین در محور قدیم بابل به آمل چندی پیش معاونت ساخت و توسعه راه‌های وزارت راه و ترابری تصمیم به ایجاد پلی بتنی یک‌طرفه در کنار پل قدیمی موجود گرفت،که اکنون در حال استفاده می‌باشد.

این پل بزرگ‌ترین راه ارتباطی بخش‌های بندپی شرقی و بندپی غربی شهرستان بابل نیز می‌باشد.

این پل پیش از این یک‌بار بوسیله رضاشاه پهلوی مرمت شده‌است.

یکی از موارد شاخص این پل معماری صفوی بنا و استفاده از سفیده تخم‌مرغ (البته به گفته برخی زرده تخم‌مرغ و ساروج) در ساخت آن است.

این اثر در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

 

 

 

 

 برگرفته از:سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, بابل, پل تاريخي محمد حسن خان

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:24  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

دریاچه شورمست سوادکوه ، استراحت گاهی برای فرار از الودگی تهران

 

  دریاچه شورمست، تنها دریاچه طبیعی شهرستان سواد کوه که وسعت آن ۱۵ هزار متر مربع و عمق آن ۵ متر است.این دریاچه در ۵٫۵ کیلومتری شهرپل سفید واقع شده‌است.

 

دریاچهٔ طبیعی شهرستان سوادکوه، در ۶ کیلومتری غرب شهر پل سفید و در ارتفاعات مشرف به این شهر در مجاورت روستای شورمست واقع شده‌است. منظره این دریاچه با جنگل اطراف آن که از درختان کهنسال و بلند قامت توسکا پوشیده شده، آن را به یکی از زیباترین اماکن موجود در شهرستان سوادکوه تبدیل ساخته‌است. در حال حاضر همواره مسافران، طبیعت گردان و ماهیگیران زیادی از این دریاچه بهره‌برداری می‌کنند. با بهسازی راه دسترسی، احداث امکانات تفریحی مانند قایق، پدالو، اسکی روی آب و اقامتگاه ساده بهمراه سرویس بهداشتی، می‌توان به جذب توریست در شهرستان سوادکوه کمک شایانی نمود.

 

با توجه به موقعیت قرارگیری این دریاچه که در واقع دروازه ورود به استان مازندران از محور سواکوه‌است و فاصله تقریبی ۲۰۰ کیلومتری از تهران که مسافت نسبتا کوتاهی می‌باشد انتظار می‌رود مورد استقبال زیادی واقع گردد. دریاچه مورد نظر در فاصله ۵ کیلومتری از شهرک صنعتی شورمست پل سفید قرار دارد و به دلیل قرار گرفتن در شاهراه تهران شمال و وجود دو محور جاده آسفالته و راه آهن از موقعیت بسیار مناسبی برخوردار است. با توجه به توسعه جاده‌ای چهاربانده کردن این محوراز تهران به سوادکوه و قائمشهر روز به روز بر میزان استقبال از این دریاچه افزوده می‌شود. روستا و دریاچه شورمست در ناحیه جنوبی استان مازندران و در جنوب غربی شهرستان سوادکوه، شهر پل سفید قرار دارد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

مناطق دیدنی مازندران2

منطقه کجور شهرستان نوشهر

این روستا در مرتفع ترین منقطه کجور واقع شده است و از این لحاظ نزدیکترین روستا به کجور میباشد.این منطقه قصبۀ مرکزی دهستان بلده در بخش مرکزی شهرستان نوشهر است. منطقه کجور بین کوه دماوند و علم کوه و یا به عبارتی دیگر بین دو دره هراز و چالوس واقع شده است . این منطقه از مغرب به چالوس ، از مشرق به سولده نور ، ازجنوب به نور و از شمال به دریای خزر مشرف است.در این منطقه گلهای زینتی و میوه های فصلی به وفور یافت می شود.روستای کجور از طرف شمال به روستا چمرکوه ، از شرق به فیروزکلا ، از غرب به چناربن و از جنوب به روستای پیچلو منتهی می شود. زبان غالب اهالی این روستا کردی است چرا که مردم کجور در ازمنه ی گذشته و در زمان حکمرانی آقا محمد خان قاجار از دیار خود به این منطقه کوچ داده شدند. معماری خانه های قدیمی روستای کجور به سبک روستاهای کردستان است .منابع تاریخی حکایت از آن دارد که در گذشته در همین مکان روستای کجور شهر قدیمی رویان قرار داشته است که قریب هشتصدسال پیش بر اثر زلزله ویران شد. یکی از آثار تاریخی این روستا سوته قلعه بوده ،که این مکان در گذشته آب انبار بوده است.قبرهای قدیمی نشان از قدمت این آرامگاه است نوشته های روی سنگ قبرهای کهن از دویست سال تاریخ حکایت دارد.

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, منطقه کجور, شهرستان نوشهر

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:41  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

موزه و روستای کندلوس،رویای کودک روستایی

 

 روستای کندلوس، آرمیده بر دامان سر سبز البرز مرکزی، با هویتی به درازای تاریخ و دهکده ای با جلوه های حیرت انگیز از طبیعت است که گنجینه ای از هنرهای سنتی و دستی قدیمی و بومی مازندران در موزه تاریخی اش جمع آوری شده و انتظار گردشگران پائیزی را می کشد.

 

 برای دیدن جاذبه های روستای ییلاقی کندلوس باید 150 کیلومتر از مرکز استان به سمت غرب رفت و در 70 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان نوشهر و 15 کیلومتری مسیر کوهستانی کجور نوشهر، به روستایی خواهید رسید که اولین موزه روستایی کشور در آن بنا شده است، روستایی که با داشتن جاذبه های متعدد، به روستای هدف گردشگری مازندران نیز مبدل شده است.

 

این موزه رویای کودک روستایی است که به یکباره دست از بازیهای کودکانه می کشد و برای حفظ میراث گذشتگانش، خانه به خانه روستاهای کجور می چرخد و اشیاء تاریخی و فرهنگی نیاکانش را در قالب موزه ای جمع آوری می کند.

 

در حاشیه مجموعه گردشگری و فرهنگی کندلوس، موزه ای بنا شده که برای ورود به آن باید پله های سنگفرش شده را طی کرد و در بلندای روستای زیبای کندلوس، درب بزرگ چوبی موزه همواره در تمام روزهای سال به روی  فرهنگدوستان باز است.

 

این موزه به گفته علی اصغر جهانگیری بنیانگذار نخستین موزه روستایی کشور ره آورد سالها همصحبتی وهمدلی با مردم مهربان دیار کجور مازندران است، وی می گوید: خود زاده و پرورده دشت و کوهساران آن دیارم و هرچه دارم از مردم این دیار دارم.

 

ساخت فرهنگسرای کندلوس در سال 60 آغاز شد و در سال 66 به پایان رسید و نمایش دهنده اسناد و مدارک در متن و فرهنگ این روستای باصفای کوهستانی است. موزه تاریخی و فرهنگی کندلوس در ساختمانی با معماری سنتی و بومی بنا شده که از بخش های مختلفی تشکیل شده و و اشیاء قدیمی و تاریخی در غرفه هایی در زیرزمین و همکف موزه به معرض نمایش گذاشته شده است. 

 

 

 

 در بخشی از این موزه، سکه های تاریخی و قدیمی به چشم می آید که بر روی تکه کاغذی نوشته شده، این اشیاء در 25 مردادماه سال 71 سرقت شده اما چند ماه بعد با تلاش نیروی انتظامی دوباره کشف شد و به موزه بازگردانده شده است.

 

نمونه خط ثلث، ابطال سحر، قباله های ازدواج، نقاشی های مربوط به قرن 11 در دهلی نو، نمونه های از سکه های نقره ای، جدول تقویم نجوم متعلق به سال 1283، شجره نامه های ایل قاجار و نسخه ای عقد نامه شاه و فرح در غرفه های موزه تاریخی کندلوس به معرض نمایش گذاشته شده است و اشیاء هر غرفه از طریق پخش صدای ضبط شده به بازدیدکنندگان معرفی می شود.

 

نمایشگاه اسناد ملی عصر صفوی تاکنون از دیگر بخش های موزه قدیمی روستایی کندلوس است، سفالهای لعابی، پی سوز برای ایجاد شعله ای آتش، جام با نقش قوچ مربوط به 1800 سال قبل، لوازم کیمیاگری، نمونه هایی از خط خوشنویسی، سیاه مشق، قدیمی ترین سند مبایعه نامه واقع در بلوک زانوس مجور به تاریخ 955 هجری قمری، سند خرواری کندلوس در سال 1036 هجری توسط شمس الدین کندلوسی، پوست آهو با رنگ نیل لاجوری، قدیمی ترین اسناد خطی نیز در این موزه به چشم می خورد.

 

در ویترین 5 این موزه، نمونه هایی از آیات قرآنی نقش بسته شده بر پوست آهو، قلمدان لاکی، فرهنگ عامه گل و مرغ، قلمدان با عکس مهره،  کتاب چاپ سنگی با موضوعات مختلف، اسناد کتاب خطی مربوط به ادوار مختلف، نقاشی هایی با مرکب کار خواجه عبدالله انصاری، سکه های مختلف اشکانی، ایلخانی، ساسانی وجود دارد که برای بازدیدکنندگان شگفت آور است.

 

ویترین چهارم مجموعه تاریخی کندلوس به حرفه و کارپیشه مردمان روستاهای مازندران می پردازد، حرفه هایی از چاربداری، کدخدایی، هیزم شکنی، گالش، چپق کش و ویترین دیگر عکس های تاریخی ایران و ویترین دوم نیز به چینی آلات هنرمندان ایران در طول تاریخ اختصاص دارد.

 

 

 

 

 در ویترینی از فرهنگسرای کندلوس انواع چپق های قدیمی که بر اساس شخصیت هر فرد طراحی شده بود، نمایش گذاشته می شود چپق هایی برای عروس و داماد، چپق های سفالی، چینی، استخوانی و فلزی.

 

در بازدید از غرفه دیگر موزه کندلوس، مصالحه نامه بین میرزا حسن خان، شجره نامه خداندان جهانگیری، انواع قاشق های سنتی و چوبی، کچه های مازندرانی، آسیاب های بادی، سیر تکامل عینک از عصر صفویه تاامروز، انواع زیور آلات، رادیو نفتی، فنوگراف، پارچه ای ابریشمی، لباسهای محلی مانند شلیته، مخمل نقش عباسی، پشمی ازار و لباسهای سنتی بانوان مازندران به نمایش گذاشته شده است.

 

موزه کندلوس که اولین موزه روستایی در جهان است سوژه های منحصر به فردی را نیز در خود جای داده نظیر سند شهر سمنگان محلی که رستم فردوسی با تهمینه ازدواج میکند،کتاب خارستان سعدی، صدای مظفر الدین شاه و فونو گراف و نظایر آن. 

 

 

 بنیانگذار موزه مردم شناسی کندلوس در گفتگو با خبرنگار مهر با یادآوری اینکه اشیاء این موزه را از سن هفت سالگی روستا به روستا از طریق معاوضه مایحتاج مردم با این اشیاء جمع آوری کردم گفت: موزه کندلوس ره آورد سالها همدلی و هم صحبتی با مردم است.

 

دکتر علی اصغر جهانگیری در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص موزه مردم شناسی کندلوس اظهار داشت: موزه کندلوس حاصل عشق یک کودک روستائی است که در سنین هفت سالگی در زمینه فرهنگ و گذشته نیاکان در دل کوهستان از روستائی به روستای دیگر در جستجوی هویت و فرهنگ خود این کار را شروع کرد.

 

وی افزود: در سال 1360به عنوان یک کارآفرین و بر اساس اینکه خدمتی به مردم زادگاه خود کرده باشم در زمانی که امکاناتی چون جاده، برق، تلفن و .... وجود نداشت موزه مردم شناسی کندلوس در بلندای دامنه البرز برپا شد.

 

بنیانگذار موزه مردم شناسی کندلوس می گوید: این موزه قدیمی ترین موزه ایران در تنوع اشیاء بی شمار از دوران مختلف تاریخ این سرزمین  است.

 

 

جهانگیری در ادامه با اشاره به اینکه موزه کندلوس اولین موزه روستائی جهان بیان داشت: یونسکو به این قصه می بالد که موزه هایی که سرچشمه فرهنگ اقوام مختلف است بایستی در همان منطقه برپا شود نه در شهرهای بزرگ، بطوریکه موزه فرش کاشان باید در راوند کاشان باشد نه در تهران. 

 

 این پژوهشگر حوزه فرهنگ و هنر اظهار داشت: موزه کندلوس اشیاء بی شماری را از دوران 1800سال قبل از میلاد تا اواخر دوره قاجار را در خود جای داده است بطوریکه که از لابراتوار کیمیاگر هزاره قبل از میلاد تا کتاب خارستان سعدی، سند شهر سمنگان، صدای مظفر الدین شاه و فونو گراف و نظایر آن در این موزه به چشم می خورد.

 

جهانگیری، با بیان اینکه کودک 7ساله روستای کجور یکباره دست از بازی‌های کودکانه بر می دارد و آواره دشت و کوه و صحرا می شود تا در روستاهای کجور مازندران خانه به خانه به دنبال اشیاء فرهنگی و تاریخی آن دیار باشد و از طریق معاوضه قند و چای و سیگار،قباله ها،اسناد،سکه،سفال جمع اوری کرده و آنها را از دید خانواده پنهان میداشت که الان قسمتی از آن در موزه مردم شناسی کندلوس وجود دارد و این در حالی است که هنوز با گذشت سالهای زیاد از آن سالها باز هم در شهرهای ایران به جستجوی این اشیا که ریشه در فرهنگ اقوام مختلف دارد مبادرت می ورزم.

 

 

 

بنیانگذار موزه کندلوس با بیان اینکه اسناد تاریخی که نشانگر زندگی نیاکان ما و دستاوردهای تاریخی آنهاست بخشی از موزه کندلوس است، گفت: کتابهای خطی، نقاشیهای پشت شیشه، اشیاءفلزی، ظروف سفالی، سکه های باستانی و بافته های مردم روستاها بخشی از این مجموعه است.

 

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, موزه, روستای کندلوس, نوشهر

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:40  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پارک جنگلی فین یا پارک جنگلی چالوس با امکانات رفاهی آن

پارک جنگلی فین یا پارک جنگلی چالوس در قسمت جنوب شهر چالوس و در ۶ کیلومتری محور اصلی جاده چالوس ـ کرج بعد از پلیس راه چالوس واقع شده است که بیش از سه دهه مورد استفاده گردشگران شمالی و یا گردشگرانی که از این محور قصد عزیمت به استان های شمال غربی و شمال شرقی (مشهد) دارند، می باشد.

 

این پارک از نظر فیزیوگرافی و توپوگرافی جزئی از آبخیز رودخانه چالوس و یک عرصه جنگلی در حاشیه رودخانه چالوس می باشد.

 

رودخانه چالوس که از کنار آن می گذرد ویژگی خاص و جالبی به آن می بخشد. در این پارک، اردوگاهی احداث شده است که کلبه و کومه هایی برای اقامت مسافران دارد.

 

پارک جنگلی چالوس دارای امکانات مختلفی چون آلاچیق، کلبه، مکان مناسب جهت نصب چادر، رستوران، مغازه های مختلف و سایر امکانات نظیر میز، نیمکت و جایگاه بازی بچه ها نیز می باشد.

 

پارک جنگلی چالوس را به این دلیل پارک جنگلی فین می نامند که در حوزه قدیمی جنگل فین قرار دارد که دهکده کوچکی در سال های پیش در جوار آن قرار داشت.

 

پل طلاجو در همین نقطه بر روی رودخانه چالوس قرار داشت این پل سنگی تا سال ۱۳۲۰ نیز باقی بود و یکی از مکان های تفریحی به خصوص در ایام نوروز، خصوصا روز سیزدهم نوروز به شمار می رفت.

 

لباس، چادر برای اقامت در صورت پر بودن کلبه هایی که ذکر شد، به همراه داشتن آب معدنی خصوصا برای گردشگرانی که کودکانشان در سفر همراه آنان است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, پارک جنگلی فین, پارک جنگلی چالوس

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:39  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

معرفی منطقه 2000 و چالدره تنکابن

دوهزار نام یک منطقه ی توریستی از توابع بخش خرم آباد شهرستان تنکابن درشمال ایران می باشد.این منطقه در سال1372 با عنوان دهستان دوهزار با مرکزیت روستای امامزاده قاسم از طرف معاون سیاسی امنیتی استان مازندران به تصویب رسید.

 

دهستان دوهزار مشتمل بر31 روستا با وسعت5 / 268 کیلومتر می‌باشد آب و هواي آن معتدل کوهستاني با تابستان‏هاي مطبوع و زمستان‏ هاي نسبتاً سرد است

دره سرسبز دو هزار در ارتفاعات البرز و در جنوب شهر تنکابن، شرايط طبيعي ويژه ‏اي را پديد آورده است. اين منطقه فوق ‏العاده زيبا است و چشم ‏اندازه‌ای بديع کوهستاني، چمن‏زار و جنگل ‏هاي مرتفع جلگه ‏اي دارد. دره دوهزار يک مقصد طبيعت‏ گردي با جاذبه ‏هاي متنوع است .

مردم روستاهای دوهزار به زبان مازندراني با لهجه گيلاني سخن مي‏گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.

 

 

الگوي معيشت و سکونت

 

بر اساس نتايج سرشماري سال 1385، دهستان دوهزار 1494 نفر جمعيت داشته است که 742 مرد و 752 زن می‌باشد.

درآمد اکثر مردم روستاهای دوهزار از فعاليت‏ هاي زراعي، باغداري و دامداري تأمين مي‏ شود. گندم، گردو، سيب، فندق از محصولات زراعي و باغي این منطقه است. پرورش گل گاوزبان نيز در مزارع روستاهای آن رايج است. دامداري از فعاليت‏ هاي اصلي روستاييان است و گوشت و لبنيات، از محصولات دامي روستاهای دوهزار است.

مردان و زنان این منطقه، در کنار فعاليت‏ هاي زراعي و دامداري به توليد محصولات صنايع دستي چوخا، چادر شب، جاجيم، سفره، کلاه پشمي، کول‏گير، پوستين کلاه و جوراب پشمي نيز مي‏پردازند.

روستاهای پايکوهي دوهزار با بافت مسکوني پراکنده در شيب ملايمي استقرار یافته‌اند و اکثر ساختمان‏ هاي آن سقف ‏هاي شيرواني و ديوارهاي گلي دارند. معماري سنتي روستاها با محيط اطراف، سازگاري مناسبي يافته است.

خانه‏ هاي ساکنين روستاها از نوع فعاليت و معيشت آنان تأثير پذيرفته است. در اطراف روستاها ساخت و سازهاي ويلايي توسط غير بوميان بسيار زياد شده است. مصالح به کار رفته در بناهاي روستا غالباً گل، سنگ، آجر و چوب است، ولي در ساخت خانه‏ هاي جديد از مصالح سيمان، گچ، تيرآهن، آجر و آلومينيوم استفاده شده است .

 

 

جاذبه‏ هاي گردشگري

 

دره سرسبز و زيباي دو هزار در ضلع شمالي ارتفاعات البرز و در جنوب شهر تنکابن، به علت شرايط طبيعي و اقليمي ويژه، مجموعه زيستي و طبيعي کم‏نظيري است که قله‏ها، چمنزارها، جنگل ‏ها، مرتع ‏ها و يخچال‏هاي طبيعي را در خود جاي داده است.

 

رودخانه دو هزار، که از ارتفاعات الموت  قزوین و تخت سليمان سرچشمه مي‏ گيرد، از حاشيه روستا عبور مي‏کند و حواشي بسيار زيبايي دارد. اين حواشي زيبا، در فصل تابستان محل مناسبي براي گذراندن اوقات فراغت گردشگران محسوب مي‏شود.

ارتفاعات دو هزار از مناظر زيباي اين منطقه است که قله سيالان و ارتفاعات گردکوه از مهم‏تر ین جاذبه‏ هاي آن است.

قله سيالان مرتفع‏ ترین قله شهرستان تنکابن است. اين قله با ارتفاع 4250 متر يکي از جاذبه‏ هاي مهم ورزشي است، که در مسير صعود، مناظر کم نظير آن بسيار جالب توجه است. اين مسير از ميان جنگل ‏هاي سرسبز و کوه‏ هاي مرتفعي زيبا مي‏گذرد. براي دست‌یابی به قله سيالان، که با شکوهي وصف ‏ناپذير جلوه ‏گري مي‏ کند 5 ساعت پياده ‏روي لازم است.

 

 

ارتفاعات گردکوه، که 1300 متر ارتفاع دارد، با شيب ملايم، از فضاهاي مستعد و زيباي گردشگري دره دوهزار است.

دشت درياسر در مسير صعود به قله سيالان قرار دارد. اين منطقه 20 هکتار مساحت دارد و در ارتفاع 1800 متري از سطح دريا واقع شده است. اين دشت زيبا با آب و هواي بسيار مطبوع و پوشيده از گل‏ها و گياهان متنوع و چشم ‏اندازه‌ای کوه‏هاي زيباي هر تنگ لات ،خان بن، سياه کل و کل لات و چشمه‏ سارهاي پرآب، يکي از جاذبه ‏هاي منحصر به فرد طبيعي ايران به شمار مي‏رود.

پارک جنگلي چال دره در مسير تنکابن به دو هزار، با مساحت 94 هکتار، در ميان دلتاي دو رود سه هزار و دو هزار قرار دارد. اين پارک، از امکانات رفاهي و تسهيلات بهداشتي نيز برخوردار است.

جنگل‏ هاي متراکم منطقه دوهزار، با انواع درختان راش، ون، چنار و هيرکاني، درفصول بهار،تابستان و پاييز، سرشار از رنگ‏هاي الوان مي‏ شوند و چشم ‏اندازهای زيبا و سحرانگيزي پديد مي‏ آورند.

 

 

آبشار ماهي ورزان در سرچشمه رود دو هزار، مزارع گل گاوزبان و چشمه‌های گرخاني، ولگ توک، ويني، بقعه عون بن علی در پایین اشتوج ، بقعه امام‌زاده قاسم در جزما، بقعه آقاسيد علي در قاشق تراش، بقعه امام‌زاده حسن در نرس، بقعه سيد يحيي و زکريا در عسل محله،از دیگر جاذبه‏ هاي طبيعي و تاريخي و زيارتي پيرامون  دره دوهزار مي ‏باشند.

مردم روستاهاي دوهزار همانند ساير روستاييان عيد ملي نوروز و اعياد مذهبي قربان، فطر و غدير را به جشن و سرور و ايام محر و وفات ائمه را به عزاداري مي‏پردازند.

مراسم سيزده شو، جشن تيرماه، مراسم نوروز خواني، سيزده بدر، چهارشنبه سوري، شب يلدا و مراسم جمع‏ آوري گل گاوزبان ازسنت‏ هاي جالب توجه این منطقه مي‏ باشد.

موسيقي محلي روستاهای دوهزاربا آواها وآهنگ‏ هاي محلي درعروسي‏ ها و جشن‏ها به صدا درمي‏آيد.

 

 

پوشاک غالب مردان دوهزار مانند مردم شهرهاي مازندران است و برخي از آن‏ها از کلاه و نيم تنه استفاده مي‏کنند. اما زنان لباس محلي مي‏ پوشند. آن‏ها از دامن پرچين و بلند، پيراهن بلند گل‌دار، نيم تنه، روسري و پيژامه استفاده مي‏کنند و بستن چادرشب بر دور کمر رايج است. زنان لباس ‏هاي خود را به وسيله نوارها، زيورآلات و پولک‏هاي رنگي تزيين مي‏کنند.

غذاهاي محلي گوشتي (کباب و انواع خورشت) همراه با برنج (کته) و مواد لبني مانند شير، ماست، پنير و کره در روستا تهيه مي ‏شود. ترش تره، ميرزا قاسمي، هلو آبي و نان کماج از غذاهاي محلي خاص مردم اين منطقه به شمار مي‏ آيند.

دسترسي:

 

اين به این منطقه از طريق شهر تنکابن و مسير زيباي دره دو هزار قابل دسترسي است و جاد‏ه‏اي مناسب و آسفالت دارد.

 

 

معرفی منطقه ی گردشگری چالدره ی 2000

 

 چالدره نگین غرب مازندران و گل سرسبد جاده دوهزار است، سرزمینی با وسعت 110 هکتار و جریان دو رودخانه دائمی دوهزار و سه هزار، مفروش شده با سنگ های گرانیتی، پوشیده از خزه و درختان کهن توسکا، افرا، لرگ [1] و انواع سرخس ها، گرامینه و پرندگان گونه گون و رنگارنگ همراه با طبیعتی بکر و منحصر بفرد.

 

این منطقه که چند صد متر از سطح دریا فراتر است، با رونقی از سبز و آبی هایش، دنیای دل انگیزی خلق کرده که در سایر روستاها و مناطق یافتنی نیست. از همین روست که به این منطقه از سالیان پیشتر به چشم تفرجگاه نگریسته اند. در بلندترین یال این ساحت یگانه (جایی که دو رود یاد شده در طرفین آن جاری است)، آثاری از قلعه های قدیمی مشاهده می شود. وضعیت آب انبار، بناها و دیگر آثار باقی مانده، تاریخ چالدره را به سده های پیش از اسلام پیوند می دهد. گویا اجداد ما بر آن فراز شگفت، از بهشت پاسداری می کرده اند.

 

 

«جنگل گردی» عبارت خاصی است برای تفکیک سیر و سیاحت در طبیعت که بیشتر به منظور حظ بصری انجام می شود و شامل فعالیت هایی همچون بازدید از حیات وحش، چشم اندازها، آثار طبیعی، آموزش و پرورش در طبیعت و سفرهایی است که صرفاً به منظور تفرج و استفاده از آن برای تغییر حال و هوای زندگی روزمره انجام می شود.

 

ایران نیز با داشتن هفت پارک ملی، 25 پناهگاه حیات وحش، 46 منطقه حفاظت شده، افزون بر یکصد شکارگاه رسمی و غیر رسمی، دریاچه ها، تالاب های بین المللی و پهنه کوهستانی با مساحت تقریبی بیش از 500 هزار کیلومتر مربع پهنه جنگلی در شمار پنج کشور بهره مند از بیشترین تنوع زیستی در جهان است؛ دارا بودن این منابع نشانگر آن است که ایران می تواند یکی از مهم ترین قطب های طبیعت گردی در جهان باشد.

 

با وجود تمامی این منابع و امکانات، متأسفانه تا کنون کمتر بهره برداری مفیدی از این بخش صورت گرفته است که در این راستا شرکت پارک جنگلی چالدره، یکی از نگین های گمشده طبیعت بکر و جنگلی واقع در غرب استان مازندران را به منظور درک قابلیت های منابع طبیعی در جهت توسعه پایدار اکوسیستم و با هدف حفاظت آنجا برای فعالیت های توریستی توسعه یافته، آماده و تجهیز کرده است.

 

 

معرفی اجمالی چالدره

 

در غرب مازندران و در جنوب شهرستان تنکابن، در دل جنگل های سرسبز منطقه ای شمال، ناحیه ای به نام دو هزار و سه هزار با 268/5 کیلومتر مربع وسعت، هر سال در ایام تعطیلات سیل عظیم مشتاقان طبیعت و گردشگران بومی و غیر بومی را به سوی خود می کشد.

 

دو هزار و سه هزار، با بهره مندی از مواهب طبیعی، کوه، جنگل و رودخانه فضایی دلنشین برای گذراندن اوقات فراغت مردمی است که به میهمانی طبیعت می آیند؛ کوههای سر به فلک کشیده البرز و رودخانه «چشمه کلیه» که از میان دره های زیبا عبور می کند، مناطق دلنوازی را پیش روی شما می گستراند. در یک نظر اجمالی منطقه دوهزار به سه بخش تقسیم می شود. کوهپایه ها و روستاهای لتاک و حوالی آن تا دو راهی دوهزار- سه هزار(گلیج پل) امتداد می یابد و در این منطقه مزارع شالی به صورت پلکانی است و اغلب بومی نشین است.

 

منطقه مرکزی دو هزار، چالدره است که به وسعت 110 هکتار، گل سرسبد این منطقه محسوب می شود. با وجود رودخانه دوهزار در حد غربی و سه هزار در حد شرقی که در تمام فصول سال پرآب است و همچنین سنگ های بزرگ گرانیت پوشیده از خزه که در عرصه چالدره پراکنده می باشد، زیبایی و چشم انداز منحصر بفردی بوجود آورده است که هر بیننده ای را شیفته خود می سازد. بالادست دوهزار که از جنگل های انبوه پوشیده شده است، وا دوردستها مراتع سرسبز خودنمایی می کند. سرآمد طبیعت بکر دوهزار، دشت دریاسر و منطقه عسل محله و قله سیالان (سیالان مرتفع ترین قله تنکابن است كه درمسير صعود داراي مناظري بكر و بكم مي باشد)، است که با ارتفاعی بیش از 4000 متر منتظر گام های کوهنوردان است. دریا سر اردیبهشت ماه هرسال، همزمان با باز شدن گل های بهاری، پذیرای سیل عظیم عاشقان سرزمین های سبز شمال است.

 

دوهزار و سه هزار تنکابن علاوه بر این مواهب طبیعی یعنی کوه و جنگل و رودخانه، جاذبه های گردشگری دیگری نیز دارد. از آن جمله می توان به امامزاده سیدقاسم، قبرستان زرتشتیان، آب گرم فلک ده و قلعه های فراوان و دژهایی اشاره کرد که پیش از دوران حسن صباح ساخته شده اند.

 

ویژگی های جغرافیایی چالدره

 

فاصله چالدره تا شهرستان تنکابن حدود 18 کیلومتر و مساحت آن در حدود 110 هکتار می باشد. پارک مورد نظر از ارتفاع 400 متر از سطح دریا از دماغه رودخانه دوهزار سه هزار در ضلع شمالی شروع، و تا ارتفاع 650 متر از سطح دریا در جنوب ختم می گردد. این پارک از شمال به تقاطع رودخانه دوهزار سه هزار، از جنوب به دامنه ارتفاعات کوههای سیالان و از شرق به جاده سه هزار و از غرب به جاده دو هزار متصل است، و جزء جنگل های میان بند و جلگه ای محسوب می شود. با این اوصاف می توان گفت، اقامت در طبیعت چالدره، جنگل گردی ، قدم زدن در ساحل رودخانه و اقامت شبانه در کلبه های جنگلی توسکا، افرا و... به مثابه دعوت نامه ای است که نمی توان بی پاسخش گذاشت.

 

در چالدره به زمان نیازی نیست، نبض ساعت آرام است و اضطراب لحظه ها در هماهنگی آبی رودخانه ها محو می شود. درختان، آسمان و طلایی های خورشید به تو نیز رخصت می دهند تا در گفت وگوی زندگی بخش و روح افزایشان دمی شریک باشی تا سبزه شوی چون جنگل، جاری شوی چون رود، جان یابی چون برگ های خیس از باران و شکوفا شوی، از آن دست که هستی در اینجا شکفته است؛ شکفتنی جاودانه.

 

در این میهمانی بهشت آرامش و پذیرش که گل می کنی، همه جا را چه زیبا در رؤیاهای سیالت غوطه ور می یابی که نی نی چشمانت به جستجو می نگرد و خدایی که در همین نزدیک است راحس می کنی. در چالدره تنکابن با همه قدمت هزار ساله اش طنین هایی هست که کوهساران جان تو را لبریز از خلوص و خشوع می کند و در این تنهایی ناب، صدایی آرام آرام در گوش تو نجوا می کند که هنوز جنگل هایی هست که می توان در آن گم شد و در آن، از یاد برد که کمی آن طرف تر، آدم هایی می میرند از دود، بی نوری، از سردی، از آهن، از تلخی هوایی که استنشاق می کنند و می شکنند از گسیختگی واژگان طراوت و زندگی. و در انبوهی این جنگل، هیچ تکنولوژی، هیچ کامپیوتری و هیچ ماهواره ای نمی تواند شبنم ها را بشمارد، از عطر شکفتن صبحگاهی شباهتی بسازد، از مه عصرگاهی موجی بر دل پرنیازت بیفکند. در اینجا، صبحگاهان خورشید بر این خطه طلایی طلا می پاشد و می بارد. ظهرها ابعاد آسمان در گردش اطلسی ابرها قدم می زند. عصرها بارانی که از حریر و شبنم است، که انگار بر طراوت خاک، نوازش می ریزد و می بارد. شباهنگام، همان انتظاری که نیما می گفت، روحت را پر می سازد و ستاره باران احساست کامل می شود و خط نقره ای مهتاب می تراود.

 

اینجا گویا جایی است که رحمت الهی به طرز خاصی برای همیشه اش در بر گرفته است. از همین رو گفته اند: «همه جا آفتاب؛ چالدره باران» در چالدره چقدر آسمان به زمین نزدیک است و چقدر ای خدا! اینجایی؛ چقدر زیبایی! و اگر از همه بلندا و زلال واژگان که بالا بروی، در کرانه آب، آسمان و علف، چون اشک بر گونه ها جاری خواهی شد و نگاه و کلام و وجودت یکپارچه زمزمه خواهند

 

برگرفته از:سایت ایران نما 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, معرفی منطقه 2000, چالدره, تنکابن

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:38  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آب های معدنی رامسر و نظرات ایرانی و خارجی آن

آب های معدنی رامسر علاوه بر خواص درمانی که دارند در اطراف خود طبیعت زیبا و دیدنی را هم برای گردشگران و طبیعت دوستان به همراه دارند.

 

رامسر به داشتن چشمه‌های معدنی معروف است که به جز یکی از آنها بقیه چشمه های آب‌گرم هستند. آب های معدنی رامسر علاوه بر خواص درمانی که دارند در اطراف خود طبیعت زیبا و دیدنی را هم برای گردشگران و طبیعت دوستان به همراه دارند. 

 

میزان دمای بزرگ‌ترین آب‌گرم معدنی رامسر که به شماره یک معروف است 42درجه سانتیگراد است که بهترین حد تحمل بدن است. 

گردشگرانی که ازاین منطقه بازدید کرده‌اند علاوه بر توصیف چشمه های آبگرم معدنی رامسر میزان حرارت آنرا معین کردند. 

مکنزی می گوید:درجه آب‌گرم معدنی رامسر صد و چهارده و نیم با درجه حرارت فارنهایت است. 

 

 

خواص چشمه های آبگرم معدنی رامسر 

 

آبهای گوگردی رامسر در عداد آبهای کلر بیکربناته کلسیک و منیزین گازدار گوگردی است.برای درمان بیماریهای جلدی رماتیسم و دردهای عصبی و عضلانی بسیار سودمند است و در رفع عوارضی که پس از تب بروز میکند از آن چشمه ها استفاده می شود. 

رابینو میگوید:مردم از این چشمه ها برای امراض جلدی استفاده می کنند اما شرایط پرهیز از خوراک را رعایت نمی کنند. 

مسیو بهلر که از اهالی فرانسه که در دربار ناصرالدین شاه قاجار درجه سرتیبی داشت و مهندس دارالفنون بود،در سفرنامه خود تحت عنوان جغرافیای رامسر، رشت و مازندران که در سال 1269آنرا به رشته تحریر در آورده است و مسافرتش جنبه نظامی داشت و برای بازرسی نظامی به نقاط مرزی شمال ایران سفر کرده بود،درباره آبگرم معدنی رامسر چنین می نویسد:در میان جنگلهای رامسر به فاصله نیم فرسخ از دریا آبگرم واقع است و آب آنجا بسیار نافع است و بسیار مشهور و اشخاص زیادی به جهت رفع بعضی امراض،آنجا می روند. 

 

 

نظر یک پزشک ایرانی درباره آب‌گرم‌های رامسر 

 

روزنامه اطلاعات مورخه دوازدهم فروردین 1312مقاله‌ای با عنوان نظر دکتر ملک زاده درباره آبگرم رامسر(سخت سر سابق)نوشت که در آن به تشریح اهمیت و خواص درمانی این آبگرم پرداخت. 

آقای دکتر ملک زاده که نمایندگی مجلس را نیز بر عهده داشت در یک مسافرت تحقیقاتی مدتی را در رامسر امروزی گذراند و نتایج به دست آمده را در این مقاله به رشته تحریر در آورد. 

وی در بخشی از این مقاله می نویسد:امروز معالجات بسیاری از امراض رماتیسم ها امراض جلدی و... به وسیله استحمام در آبهای معدنی به عمل می آید و هر قدر بر مراتب علم و دانش افزوده می شود،استعمال آبهای معدنی در معالجات بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد و به نتیجه مطلوب که شفای مرض بیمار است منتهی می شود. 

 

 

 برگرفته از:سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, آب های معدنی, رامسر

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:37  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

کاخ موزه رامسر یا کاخ مرمر رامسر

این موزه در محل کاخ سلطنتی رامسر و در مجاورت غرب هتل بزرگ قرار دارد که علاوه بر اشیایی که به نمایش گذارده شده، ساختمان کاخ نیز دیدنی است. این بنا در دوران پهلوی در سال 1316 خورشیدی در میان باغی بزرگ با شیوه معماری اروپایی و توسط معماران آلمانی ساخته شده است. سنگ‌های مرمر سفید رنگ در تزیینات خارج بنا، ستون‌ها و مجسمه حیوانات به کار رفته و به این کاخ جلوه‌ای ویژه بخشیده است. دفاتر خدمات مسافرتی و مجریان تورهای مختلف می‌توانند با هماهنگی قبلی با مسئولین آن، از این مکان زیبا دیدن نمایند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, کاخ مرمر, رامسر

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:36  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

جواهرده رامسر و آبشارهای آن

مازندران : در منطقه ی جواهرده رامسر آبشارهای بسیار زیبایی خودنمایی می کنند که هرساله گردشگران زیادی به منظور دیدن این منظره ی زیبا به این منطقه سفر میکنند. اما یکی از این آبشارها در کنار تخته سنگی بزرگ واقع شده است که صحنه ای فوق العاده ای از طبیعت را به رخ میکشد که جزو مناظر فراموش نشدنی این منطقه است.

 

 

آبشار دیگر, آبشار صفارود یا آبشار اول جواهرده نیز در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر رامسر و در مسیر جاده جواهرده قرار دارد.

 

این آبشار فصلی بوده ولی در مواقع پرش منظره زیبایی دارد.

 

رودخانه صفارود یکی از مواهب طبیعی این منطقه, از دامنه های شرقی کوه سماسوس در ۲۴ کیلومتری جنوب غرب رامسر سرچشمه گرفته و ضمن عبور از روستاهای جواهرده , تنگ دره و صیقل محله از میان جنگل عبور کرده و در شهر رامسر با یک دنیا خاطره و به آرامی, به دریا می ریزد.

 

 

جواهرده نگین زیبای غرب مازندران و یکی از معروف ترین نقاط گردشگری این استان است.

 

این منطقه کم نطیر در سی کیلومتری جنوب شهرستان رامسر , در دامنه کوه های مرتفع سماسوس و در میان مراتع و چمن زارها واقع شده است.

 

همچنین بوستان جنگلی صفارود که در مسیر رامسر به جواهرده قرار دارد.

 

 

پیشنهاد میکنیم :

 

آبشار اول جواهرده که فصلی است در مسیر رامسر به جواهرده واقع شده است حدود ۱۵ کیلومتری جنوب رامسر, و دیگری آبشار جواهرده در انتهای روستا واقع شده است.

 

پین نقشه حوالی آبشار جواهرده که در انتهای روستا جواهرده است را نشان می دهد اطلاعات دقیقتر را می توانید از بومیان منطقه دریافت کنید.

 

برگرفته از:سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, جواهرده, رامسر

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:35  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

جنگل دالخانی،تجربه کوهنوردی در مه غلیظ

دالخانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر است که در 30 كیلومتری جنوب شرقی رامسر و در دهستان چهل‌ شهید قرار دارد. جنگل دالخانی یک جنگل نیمه کوهستانی است که ارتفاع آن به حدود 800 متر می رسد و به همین دلیل، گزینه خوبی برای کوهنوردان و طبیعت گردان به حساب می آید. از سویی مه غلیظ، مهم ترین ویژگی دالخانی است که بعد از سرسبزی بکرش گردشگران را به این منطقه می کشاند. جنگل دالخانی، جنگل زیبایی که در میان گردشگران به “دالان بهشت” معروف است و با درختان انبوه و آب و هوای بی‌ نظیرش می‌ تواند بکرترین تجربه طبیعت‌ گردی شما را رقم بزند. نزدیکی جنگل‌های ۶۰۰ هزار متر‌مربعی رامسر به آن، باعث شده این جنگل‌ها به نام دالخانی شناخته شوند. جنگل‌هایی که در مسیر جاده ادامه دارند و بعد از دالخانی شما را به ییلاق جنت رودبار و گرسماسر، اکراسر، گلین و… می‌رسانند.

این جنگل به جنگل دالاخانی و جنگل دالیخانی نیز نامیده می شود

مسیر دسترسی به جنگل دالخانی :

جنگل دالخانی در مسیر رامسر به تنکابن قرار دارد و برای رسیدن به آن می توانید از مسیر کتالم ـ هریس (جاده میرزا کوچک خان) – دالخانی بگذرید یا از خروجی شهر رامسر شروع کنید و بعد از طی مسیری حدود 7 کیلومتر در مسیر آسفالته رامسر به تنکابن، به سه راهی جنت رودبار برسید. جنگل دالخانی 23 کیلومتر جلوتر در کنار جاده انتظار شما را می کشد.

جعبه کمک های اولیه، دوربین عکاسی، غذا کافی، چراغ قوه و سوخت کافی به همراه داشته باشید.

آدرس: رامسر، در مسیر رامسر به تنکابن

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, رامسر, دالخانی

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:34  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پارکهای جنگلی مازندران نادرترین و نگین انگشتری جنگلهای طبیعی هیرکانی

ساری - پارکهای جنگلی مازندران از نادرترین و نگین انگشتری جنگلهای طبیعی هیرکانی هستند که برای بزرگترین تور گردشگری ویژه روز طبیعت مهیا می شوند.

 به گزارش خبرنگار مهر، حدود ۳۰ پارک و تفرجگاه جنگلی در استان مازندران وجود دارد که همانند الماسی در کرانه دریای خزر می درخشد. نوروز گردی در پارکهای جنگلی سی سنگان، شهید زارع ساری، تالار قائم شهر، پارک جنگلی نور، کشپل، تفرجگاه جنگلی سی سرا و ... مناطق مهم تفریحی مازندران برای نوروزگردی و گذران روز طبیعت است.

 

آب و هوای مرطوب، تنوع گونه های درختی، نزدیکی به ساحل دریا و جاذبه های فراوان موجود در تفریجگاه ها و پارکهای جنگلی مازندران، این مناطق را در نوروز پرگردشگر کرده است.

 

از بین پارك جنگلی مازندران، پارک نور از بزرگترین جنگلهای طبیعی كشور است كه بعلت قرار گرفتن در كنار جاده كناره و ساحل دریای خزر دارای موقعیتی بسیار ممتاز است.

 

 

مدیرکل منابع طبیعی مازندران در این زمینه می گوید: دو آیتم مهم یعنی وجود منابع آبی كه همانا وجود دریای خزر است كه از جاذبه های منحصر به فرد شمال كشور است و همچنین دسترسی مناسب و آسان كه قرار گرفتن پارك در كنار جاده آزاد راه شمال است، باعث شده تا این پارك دارای موقعیتی بسیار مهم و منحصر به فرد باشد.

 

ستار بابایی در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: پارک نور دارای گونه های گیاهی و جانوری متنوعی بوده و وجود گونه ذخیره گاهی و دارای ارزش ژتیكی بالا یعنی سپید پلت در مساحتی بالغ بر ۵۵۰ هكتار در داخل این پارك، آن را در مقایسه با سایر پارك ها ممتاز کرده است.

 

وی اظهار داشت: پارك جنگلی سعیدی آشتیانی نور با مساحتی بالغ بر ۳۶۰۰ هكتار همچون نگین انگشتری در جنگلهای جلگه ای كرانه دریای خزر می درخشد، این پارك جنگلی جزو آخرین باقیمانده جنگلهای جلگه ای بوده و درسال ۱۳۵۱ با همت مرحوم سعیدی آشتیانی طراحی و احداث شد.

 

پارك جنگلی شهید زارع از دیگر پارکهای جنگلی مازندران است که در طول جغرافیایی ۴۵، ۷، ۵۲ و عرض جغرافیایی ۲، ۳۲، ۳۶ در سه كیلومتری شرق رودخانه تجن و شرق شهرستان ساری و در فاصله یك كیلومتری جنوب جاده ساری – بهشهر و جنب بیمارستان سوانح و سوختگی زارع ساری قرار دارد.

 

 

مساحت پارك ۷۰ هكتار بوده و دارای تیپ درختی بلوط – انجیلی است كه در سال ۱۳۴۴ جهت جلوگیری از انهدام جنگل و بازسازی و احیاء آن با گونه های كاج تهران و زربین جنگلكاری شده است.

 

پارك جنگلی تالار از دیگر پارکهای جنگلی مازندران است که به روی مهمان نوروزی آغوش گشوده است، با فاصله تقریبی ۱۵ كیلومتر از شهرستان قائمشهر و در جاده ای معروف به جاده نظامی واقع شده است.

 

 

در سال ۸۶ شهرداری قائمشهر با مجوز اداره كل منابع طبیعی استان – ساری اقدام به تهیه طرح تجدید نظر با شرح خدمات مورد نظر کرد كه در سال ۸۷و ۸۸ مورد بررسی، اصلاح واقع شد.

 

پارك جنگلی كشپل با مساحتی بالغ بر ۷/۲۱ و در فاصله ۵/۲ كیلومتری شهرچمستان قرار دارد و به لحاظ دارا بودن چشمه های آب فراوان حائز اهمیت بوده به گونه ای كه در مجموع در محدوده تفرجگاه كشپل ۱۰ چشمه با دبی متوسط ۳ تا ۵/۰ لیتر در ثانیه شناسایی شده اند ضمن این كه رودخانه لاویج رود نیز از كنار این پارك زیبا عبور می کند.

 

 

منطقه جنگلی موسوم به جوارم كه برای احداث پارك در نظر گرفته شده است در فاصله یحدود ۶ كیلومتری شمال تا شمال غربی شهر زیراب و ۱۱ كیلومتری جنوب شهر شیرگاه و در ضلع شرقی جاده ی آسفالته فیروزكوه كه یكی از سه ۳ جاده مهم ارتباطی تهران به استان مازندران است قرار دارد.

 

 

این پارك ۳۶۲ هكتاری بین ۴۵، ۵۴، ۵۲ تا ۳۴، ۵۶، ۵۲ طول جغرافیایی و ۴۵، ۱۲، ۳۶ تا۱۳، ۱۴، ۳۶ عرض جغرافیایی واقع شده است.

 

پارک جنگلی بخشی از جنگل است که برای تفرج در نظر گرفته می‌شود ولی در عین حال تلاش می‌گردد گیاهان و جانوران آن نیز در قالب برنامه‌ای مدون حفظ شود.

 

در حدود ۶۵ درصد مساحت پارک جنگلی برای تفرج و ۳۵ درصد برای حفاظت در نظر گرفته و این مناطق به طور چرخشی جابه‌جا می‌شود. هم اکنون ۲۰ پارک و تفرجگاه جنگلی با مجموع مساحت ۶۶/۸۵۵۳ هکتار در غرب مازندران وجود دارد.

 

پارک جنگلی سی سنگان معروفترین پارک جنگلی شمال کشور و خاورمیانه که در شهرستان نوشهر واقع شده است، نیز پذیرای مسافران نوروزی است. محمدرضا خلعتبری مدیرکل منابع طبیعی مازندران نوشهر می گوید: پارک جنگلی سی سنگان به مساحت ۶۰۲ هکتار اولین پارک جنگلی استان و از تفرجگاه های شاخص کشور به شمار می رود و مساحت قابل توجه و قرار گرفتن در کنار دریا، زیبای کم نظیری به آن داده است.

 

 

وی از طبیعت گردان و گردشگران خواست تا در روز طبیعت نسبت به حفظ و پاکسازی طبیعت از زباله اقدام داشته باشند تا این تفرجگاه های زیبا دچار آسیب نشود.

 

پارک جنگلی رویان، ورگاویچ چالوس، پارک جنگلی فین چالوس، چالدره، صادرود رامسر، دالیخانی، چارک جنگلی ایمیلی رامسر و ... از دیگر تفرجگاههای مازندران به شمار می روند.

 

مازندران با داشتن جاذبه های فراوان طبیعی و جنگلی همانند نگینی در شمال ایران می درخشد و میزبان مسافران بهاری است و تا پایان روز نهم فروردین ماه بیش از هفت میلیون و ۲۰۰ هزار مسافر - شب در استان اقامت داشتند.

 

برگرفته از:سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, پارکهای جنگلی مازندران

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۴ساعت 3:33  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

تله كابين نمك آبرود و امكان صعود به بالاي قله زيباي مدوبن

يكي از بخشهاي مهم توريستي نمك آبرود تله كابين است. اين تله كابين كه در جنوب شرقی شهرك نمك آبرود واقع شده , امكان صعود به بالاي قله زيباي مدوبن را فراهمlمي‌كند قله كوه مدوبن , با داشتن امكانات پذيرايي مسافرين و همچنين اختلاف دماي حدود ۱۰ درجه سانتيگراد نسبت به پاي كوه در ماههاي گرم سال فضاي دلنشين و خاطره انگيزي را براي گردشگران خواهد داشت . تله كابين نمك آبرود داراي ۴۲ كابين ۴ نفره مي باشد كه با سرعت ۳ متر بر ثانيه مسير ۲۱۰۰ متري را كمتر از ۱۲ دقيقه طي مي كند , ارتفاع دكل تله كابين بين ۴ الی ۴۹ متر متغییر است. متوسط جابجايي مسافرين در طول سال با توجه به موقعيت جغرافيايي و اقليمي منطقه و همچنين ايام تعطيل سال متفاوت بوده بطوريكه در ايام غير تعطيل بين ۷۰۰ الي ۱۰۰۰ (نفر در روز) و در ايام تعطيل بين ۲۵۰۰ الي ۳۵۰۰ (نفر در روز) متغير است.

 

 

ساعات كار

 

شروع كار تله كابين با توجه به حجم مسافران از ساعت ۸ الي ۲۳ ادامه مي يابد كه در قبال فروش بليط به ازاي هر نفر ۱۲۰۰۰۰ريال و محاسبه تقريبي هر ساعت ۳۰۰ نفر , امكان اتمام بليط در روزهاي تعطيل سال به لحاط حجم زياد مسافران تا قبل از ظهر وجود دارد.

 

ویژگیها

 

 

تله كابين نمك آبرود در نوع خود در بين شركتهاي ديگر داخلي و خارجي به لحاظ نگهداري و سرويس دهي موجود مورد توجه قرار گرفته بطوريكه امنيت مسافران در اولويت كار قرار داده است.خط تله كابين جهت امنيت بيشتر هر روز بازبينی شده و کليه تعميرات و یا تعويض قطعات بصورت روزانه و يا سالانه (تعويض چرخهای دکل , لاستیکهای دکل , بلبرينگها و … ) انجام می شود. لازم به ذکر است که تا کنون هيچگونه حادثه ای در تله کابين اتفاق نیفتاده است و در صورت قطع برق , یک دستگاه ژنراتور و یک موتور برق اضطراری عملیات تخليه خط را انجام می دهد. كليه سيستمها بطور اتوماتيك نواقص و اشكالات سيستم را رديابي و آن را به اطلاع كارشناس مربوطه مي رسانند و از این رو تله كابين دارای امنيت كامل است . اگر هنگام انتقال مسافر قرقره كابين از روي كابل خارج شود توسط سيستم بطور خودكار كابين مي ايستد و هشدار به متصدي سيستم داده خواهد شد.

 

 

 

 

 برگرفته از:سایت ایران نما

 

دیدنیهای لرستان

ندگی عشایری لرستان و مناطق دیگر ایران

كوچ نشینی كهن ترین شیوه زیست بشر است كه پابرجا بودن آن تا عصر حاضر از بزرگ ترین جاذبه های این شیوه معیشت است و همین شیوه خاص زندگی سبب شده ایلات و عشایر «دیدنی ترین جاذبه عصر تكنولوژی» لقب بگیرند. عشایر به شیوه ای جذاب و باورنكردنی طی قرن ها وسال های طولانی اقدام به حفظ سنن و آداب و رسوم گذشته خود نموده اند و این اصالت به جاذبه ای برای صنعت گردشگری تبدیل شده است. مسكن عشایر و نوع زندگی آن ها، زبان و موسیقی، غذاهای محلی، صنایع دستی، رقص و لباس های محلی به همراه آیین های به جای آوردن جشن های عروسی و محلی از مهم ترین جاذبه های ایلات و عشایر است. بارزترین مشخصه ایلات و عشایر شیوه زیست آنان است كه بر خلاف یك جا نشینان روستایی و شهری, در كوچ و نقل و انتقال دایمی سیاه چادرها و رمه های خود هستند. عشایر كوچ رو كه یكی از جاذبه های مهم گردشگری فرهنگی به شمار می آیند در همه نقاط ایران, در حوزه های غرب و جنوب غرب, شرق و جنوب شرق, شمال غرب, شمال شرق و مركزی ایران ایلات و عشایر پراكنده شده اند. 

 

● ایلات و عشایر حوزه غرب و جنوب ایران 

 

در حوزه غرب و جنوب ایران رشته كوه های زاگرس كشیده شده كه دارای بیش از ده میلیون هكتار جنگل بلوط, بادام كوهی و پسته وحشی و آب و هوای مرطوب و مراتع غنی است. وجود خصوصیات طبیعی یاد شده سبب شده ایلات و عشایر متعددی دراین منطقه پراكنده باشند. رشته كوه های زاگرس از كوه های آرارات در شمال آغاز و تا استان فارس در جنوب ایران تداوم یافته و از آن جا به موازات خلیج فارس به شرق كشیده شده و به كوه های پاكستان می رسند. منطقه یاد شده شامل استان های كردستان, كرمانشاه, ایلام, اصفهان, چهارمحال و بختیاری, كهگیلویه و بویر احمد و فارس می شود. 

 

وجود ارتفاعات سرسبز و خنك, در كنار دره های پرآب و جنگلی و دشت های معتدل و نسبتا گرم در یك محدوده نزدیك گاه زندگی كوچ نشینی در چارچوب یك منطقه محدود را میسر ساخته و دام داران را از رنج كوچ های طولانی و برون منطقه رهایی بخشیده است. 

 

عشایر كرد از زمان های گذشته در شمالی ترین بخش زاگرس در محدوده استان های آذربایجان غربی و كردستان پراكنده شده اند كه امروزه برخی از آن ها در كوهستان های اطراف اسكان یافته اند. ایلات مشهور شكاك, مامش, زرزا, قره پاپاق و... در استان آذربایجان غربی وایلات گلباغی, طوایف اورامانات, طوایف مریوان, طوایف سنندج, طواف بانه, عشایر جوانرود, طوایف سقز و طوایف مستقل در محدوده استان كردستان و كرمانشاه پراكنده شده اند. 

 

دراستان كرمانشاه كوچ نشینی هنوز رواج دارد و ایلات كرد جاف, كلهر, قلخانی, سنجابی, گوران و كرند در این منطقه پراكنده شده اند. 

 

ایلات و عشایر كرد ایران نیز به عنوان حافظان آداب و رسوم و سنت های این قوم بزرگ از اهمیت خاصی برخوردار هستند و دارای جاذبه های گردشگری فراوانی هستند. جامعه عشایری جایگاه ویژه ای دارند. قوم كرد از لحاظ فرهنگی سابقه چشمگیری دارد. زبان، شعر، رقص، موسیقی، آداب و رسوم به جای مانده در این پهنه از سرزمین ایران قدمتی دیرینه دارند. 

 

طوایف لرستان در یك تقسیم بندی به دو بخش لر و لك تقسیم می شوند كه از نظر لهجه, سنن, آداب و رسوم و برخی مسایل مذهبی با یك دیگر تفاوت دارند. ایلات و طوایف لك در شمال و شمال باختری لرستان سكونت دارند و سرزمین لك نشین به صورت خط منحنی در دره های رودخانه سیمره میان بروجرد, نهاوند, خرم آباد, كرمانشاه و ایلام قرار گرفته است. در گذشته لك ها به «طوایف وند» و لرها به «فیلی» شهرت داشتند. الوار ایران در لرستان, بخشی از ایلام, چهارمحال و بختیاری, كهگیلویه و بویر احمد و بخشی از استان فارس و بوشهر زندگی می كنند. در سایر نقاط ایران مثل كرمان نیز طوایف پراكنده لر وجود دارند. 

 

عشایر لر را به لر كوچك(الوار لرستان و ایلام) و لر بزرگ (الوار بختیاری و كهگیلویه و بویر احمد و ممسنی فارس ) تقسیم می كنند. لك ها در واقع جنوبی ترین قبایل كرد به شمار می آمده اند كه امروزه با طوایف لر آمیخته و همسان شده اند. ایل بختیاری كه در استان چهارمحال و بختیاری زندگی می كند بزرگ ترین ایل كوچنده كشور ایران است. 

 

 

در منطقه كوهمره كه منطقه ای جنگلی بین كازرون و فیروزآباد فارس است ایلات و طوایفی پراكنده شده اند كه مهم ترین آن ها ایل سرخی خوانده می شود. دراین منطقه زندگی كوچ نشینی رونق دارد و در بخش های اسكان یافته نیز فرهنگ عشیره ای و گویش های متنوع و آداب و رسوم خاص آن ها حاكم است. بررسی های تاریخ ایران از اواخر دوره صفویه به بعد نشان می دهد كه ایل بختیاری و در راس آن خوانین بختیاری به دلیل برخورداری از شرایط ویژه جغرافیایی قلمرو ایلی، سازمان قبیله ای و نظام ایلی منسجم، در بیش تر حوادث و وقایع تاریخی ایران حضوری موثر و فعال داشتند. نوع زندگی، آداب و رسوم حاكم بر جامعه بختیاری و ساخت و بافت روستاها مبین نظام های كهنه و نو عشایری در منطقه است. مجموعه ایل بختیاری همراه با سنن و شیوه های خاص زندگی، به تنهایی یكی از جاذبه های بی نظیر و چشم گیر این منطقه است. زندگی ایلی با الگوی سكونت و آداب و رسوم ویژه، كه مورد علاقه گردشگران و دیداركنندگان داخلی و خارجی است، یكی از دیدنی های جالب توجه قوم لر است. كوچ روهای بختیاری، زمستان را در دشت های شرق خوزستان و تابستان را در بخش های غربی منطقه چهارمحال و بختیاری به سر می برند. آن ها هر ساله از اواخر اردیبهشت ماه از پنج مسیر مختلف همراه با مبارزه ای خستگی ناپذیر با سختی های طبیعت، ضمن عبور از رودخانه ها، دره ها، و پشت سر گذاشتن بلندی های زردكوه در مناطق معینی از دامنه زاگرس پراكنده می شوند و نزدیك سه ماه در این منطقه می مانند و با چرای دام ها در مراتع سرسبز به رمه داری مشغول می شوند. 

 

نحوه معیشت و زیست، الگوی سكونت و باورداشت ها، سنت ها و آداب و رسوم، طبیعت منحصر به فرد منطقه و سرانجام ویژگی راه های ایلی از جمله جاذبه های دیدنی شیوه زندگی عشایر بختیاری است. 

 

عشایر قشقایی كه با كوچ درازمدت خود خطه اصفهان را به خلیج فارس پیوند می دهند, از مشهور ترین ایلات كشور هستند. ایلات خمسه نیز كه شامل ایل عرب, باصری, بهارلو, اینانلو و نفر است یك مجموعه ناهمگون است كه برخی از آن ها به دلایل سیاسی در زمان قاجاریه یك جانشین شدند. ایلات خمسه پس از بختیاری ها و قشقایی ها سومین واحد دام داری متحرك ایران به شمار می آیند. 

 

عشایر عرب در جنوب غرب ایران ساكن هستند واز خصوصیات ویژه ای برخوردارند. آن ها در دوستی اصیل و ثابت قدم بوده و در برابر مشكلات شجاع و مقاوم اند. عشایر بی حرمتی به قومیت خود را به هیچ وجه تاب نمی آورند و میهمان نوازی و آزادمنشی از ویژگی های این قوم سخت كوش است. 

 

علاقه فراوان عرب ها به جشن های ملی و محلی و به جا آوردن كلیه آداب و رسوم مربوط به آنها نیز از جمله جاذبه های گردشگری این قوم به شمار می روند. عید فطر در نزد عرب ها به مدت هفت روز گرفته می شود و عید قربان یك روز تمام به جشن و شادی می گذرد. از آداب كهن این منطقه كه از قرن ها پیش هم چنان پابرجاست گرامی داشتن نوروز و آتش افروزی چهارشنبه سوری است. 

 

● ایلات و عشایر حوزه شرق و جنوب شرق 

 

در حوزه شرق و جنوب شرق كشور كه بخشی از خراسان و سیستان و بلوچستان و كرمان و هرمزگان را در بر می گیرد, شرایط آب و هوایی خاصی حاكم است. دراین حوزه تنوع و تضاد اقلیمی شدید و در مجموع منطقه ای كم آب و كم باران با آب و هوی گرم كویری و اختلاف درجه حرارت چشمگیر در شبانه روز است. عشایر بلوچ از مهم ترین ایل های ساكن در جنوب شرق ایران هستند. 

 

مجموع شگفتی های طبیعی, حوزه یادشده را به ۴ منطقه ییلاقی (دره های كو ه تفتان و منطقه بردسیر و لاله زار و بارز با آب و هوای لطیف و چشمه های گوارا) معتدل( بااختلاف شدید درجه حرارت در روز و شب) گرمسیری (با هوای خفقان آور و گرمای شدید در شبانه روز) ساحلی (با هوای گرم و مرطوب) تقسیم كرده است. بیش ترین تراكم جمعیت عشایری این حوزه درامتداد كوهستان های مرتفع مركزی كرمان (شهرستان های كهنوج, بافت, سیرجان, جیرفت و بم) دیده می شوند. طرز زندگی خاص عشایر بلوچ, روابط خویشاوندی، پیوندهای اجتماعی، بهره گیری از منزلت های اقتصادی اجتماعی درون طایفه ای، شناخت امتیازات براساس نظام سلسله مراتبی و سرداری ایلی به همراه آداب و رسوم ویژه این قومیت از جمله جاذبه های این ایل ساكن كرانه های جنوب شرقی ایران است. بلوچ ها در مبارزه با طبیعت و اقلیم سخت و در اثر محدودیت منابع و فقر طبیعت، خصوصیاتی ویژه یافته اند كه آنان را از عشایر مناطق دیگر متمایز می سازد. 

 

● ایلات و عشایر حوزه شمال غرب 

 

حوزه شمال غربی ایران شامل سرزمین آذربایجان شرقی و غربی, اردبیل و بخشی از گیلان است كه به دلیل كوهستانی بودن منطقه از تنوع آب و هوایی برخوردار است. جنگل های تنك, مرغزارهای سرسبز و مراتع پهناور از ویژگی های این ناحیه است كه سبب زندگی عشایر در این منطقه شده است. در آذربایجان شرقی طوایف متعددی مانند ایل شاهسون زندگی می كنند. ییلاق آن ها در كوهپایه های سبلان و قوشه داغ در پیرامون اهر و مشگین شهر است و طوایف ارسباران(قره داغ) و طوایف خلخال در كوه های طالش زندگی می كنند. قشلاق شاهسون ها و طوایف ارسباران, جلگه كم عمق مغان است و گرمسیر طوایف خلخال حاشیه رود قزل اوزن است. ایل میلان و ایل جلالی نیز در همین حوزه در منتهی الیه شمال غربی زندگی می كنند.

 

 

● ایلات و عشایر حوزه شمال شرق 

 

حوزه شمال شرقی ایران به دلیل وسعت زیاد از اقلیم متنوعی بر خوردار است. این سرزمین دارای جنگل در قسمت ها ی شمال غربی و مراتع متوسط و ضعیف در سایر قسمت ها است. ایلات و طوایف این حوزه نیز از پیشینه و قدمت طولانی برخوردارند. بخشی مانند ایلات زعفرانلو و شادلو و قاچورلو از اكرادی هستند كه در زمان شاه عباس اول صفوی به خراسان كوچانده شدند. ایل افشار كه از دیرزمان در خراسان ساكن بوده, از ایلات ترك است. ایلات كرد زعفرانلو در شمال و شمال شرقی خراسان رضوی پراكنده شده اند. 

 

ایلات ترك افشار از منتهی الیه شمالی خراسان, درگز و كوهپایه های كپه داغ تا الله اكبرتا هزار مسجد ایلات ترك افشار و قره قویونلو و... كوچ می كنند. درمناطق تربت جام, تایباد و خواف, ایلات تیموری, هزاره و طوایف بلوچ و سیستانی زندگی می كنند. در حركت به جنوب با ایل بهلولی مواجه می شویم كه ییلاقشان در ارتفاعات بیرجند و قائنات است. تركمن ها جذاب ترین عشایر منطقه شمال شرق ایران هستند كه محل زندگی آن ها، زیورآلات، لباس های محلی، مراسم عروسی و عزای آنها برای گردشگران بسیار جالب است. 

 

ضمن آن كه تقریبا تنها قومی هستند كه اجازه می دهند غریبه ها در مراسم خصوصی آن ها شركت كنند بنابراین بازدیدكنندگان بی هیچ دغدغه ای می توانند مراسم خصوصی چون عروسی و جشن های تركمن های مهربان را از نزدیك ببینند. وجود عشایر تركمن و آداب و رسوم جذاب آن ها سبب شده آن ها یكی از معروف ترین عشایر ایران پس از عشایر قشقایی باشند كه گردشگران تمایل زیادی به بازدید از شیوه زیست و آشنایی با آداب و رسوم آن ها دارند. 

 

● ایلات و عشایر حوزه مركزی 

 

حوزه مركزی ایران شامل استان های زنجان, همدان, سمنان, مركزی , تهران و بخشی از مازندران می شود كه ویژگی عمده آن ها نزدیكی به پایتخت است. این ویژگی سبب شده كه كوچ نشینان این مناطق دارای خصوصیات اجتماعی, اقتصادی و روانشناختی متمایزی نسبت به دیگر عشایر باشند. طوایف لر چگینی و غیاثوند, طایفه ترك شاهسون بغدادی و بقایایی از طایفه كلهر در استان زنجان سكونت دارند. بقایایی از طوایف مختلف مانند كل كوهی و میش مستی و ... نیز دراستان مركزی در میان ساوه و استان زنجان زندگی می كنند. 

 

در استان همدان نیز طوایف تركاشوند, یارم طاقلو, جیمر و شاهسون زندگی می كنند. در دامنه های جنوبی البرز و در شمال استان سمنان و شمال و شمال غرب استان تهران طوایف نیمه كوچ نشین با تنوع فراوان نژادی و قومی زندگی می كنند. 

 

به طور كلی نوع مسكن میان ایلات و عشایر را می توان به دو دسته خانه و سیاه چادرتقسیم كرد: 

 

خانه مساكنی است كه مصالح آن از چوب یا مواد بنایی مانند خشت و گل، آجر و سنگ و غیره است و بیش تر در نقاط قشلاق هر ایل یا دهكده هایی كه از سوی ایلات مسكون برای تمام ایام سال بنا شده یافت می شود و جنبهٔ دایمی دارند. چادر نیز درمیان بیش تر چادر نشینان عمومیت دارد و با وضعیت زندگی آن ها مناسب است. چادرها را می توان درمدت كوتاهی از روی زمین برچید و بر پشت چارپایان برای بردن به ناحیه ای دیگر حمل كرد. طرح چادرها معمولا یا دایره شكل و یا مسطیلی است. 

 

هر یك از ایلات و عشایر یاد شده دسته ها و رده بندی های ایلی خاص آن منطقه كه به تفصیل در مناطق مورد نظر آورده خواهد شد را رعایت می كنند و آداب و رسوم و شیوه های زندگی هر یك از این اقوام با یك دیگر تفاوت های اساسی دارند كه همه این تفاوت ها و گونه گونی ها سبب شده كه ایلات و عشایر به عنوان جاذبه های دیدنی عصر تكنولوژی به شمار آیند.

 

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, كوچ نشینی, عشایر ایران

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:34  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

مخمل‌کوه خرم آباد شاهدی بر جنگ های خونین

 

مخمل‌کوه یکی از رشته کوههای لرستان به ارتفاع بیش از دو هزارو نهصد متر در شمال شرق خرم‌آباد قرار دارد. که به عنوان بخشی از دره تاریخی خاید آلو قسمتی ازشهر خرم‌آباد را در دامن خود جای داده‌است.

این کوه بلند در دو سوی خود به دو تنگه مهم و استراتژیک منتهی می‌شود که در طول تاریخ رخدادهای فراوانی به خود دیده ‌است.

قسمت جنوبی مخمل‌کوه به جاده بروجرد به خرم‌آباد ختم می‌شود؛ محلی که در هنگام ورود رضاخان به لرستان شاهد جنگ‌ها و درگیری‌های خونینی بوده‌است. انتهای شمالی مخمل‌کوه نیز به جاده خرم‌آباد-الشتر می‌رسد که به تنگ شبیخون مشهور است و نام آن گویای بسیاری چیزهاست.

این کوه بافتی رسوبی دارد و بیشتر قسمت‌های آن پوشیده از گلسنگ است. با آغاز فصل بارش گلسنگ‌های سیاه رنگ و آفتاب سوخته سبزرنگ می‌شوند. سراسر سبز. گلسنگها آفتاب‌گریز هستند به همین علت قسمت‌هایی از مخمل کوه که کمتر آفتاب گیر است سرسبز تر و دیدنیتر است.

در قسمت انتهای شمالی مخمل کوه در تنگ شبیخون پارک جنگلی و تفرجگاهی برای مسافرین دایر شده که در فصل بهار و زمستان بسیار دیدنیست.

مخلمل کوه برای کوهپیمایی بسیار مناسب و در دسترس است. با خودرو با چند دقیقه رانندگی به دامنه آن می‌رسید. فقط کافی است پس از رسیدن به میدان ۲۲ بهمن تا انتهای بلوار ولیعصر برانید.

آبشار مخمل کوه در دره زيباي مخمل كوه در تنگه شبيخون قرار گرفته است. كه به علت پوشش و فراواني گل و سنگ به اين نام مشهور شده است

آدرس: شمال شرق خرم آباد

 

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, خرم آباد, مخمل‌کوه

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:33  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آبشار آب سفید الی گودرز و فوران از دل غار

 

آبشار آب سفید الیگودرز در حدود 50 کیلومتری شهر الیگودرز و در دامنه کوه‌های زاگرس و در کنار کوه بلند قالی کوه در بخش بشارت زلقی از شهرستان الیگودرز قرار گرفته‌ است و دسترسی به آن با جاده از شهر الیگودرز امکان پذیر است.

 

 این آبشار در فصل بهار پذیرای گردشگران زیادی است و پوشش جنگلی و گیاهی در اطراف آبشار زیبایی و طراوت خاصی به این منطقه توریستی داده است. فصل بهار بهترین زمان برای بازدید از آبشارهای لرستان به خصوص آبشار آب سفید است.

 

 

 

 آب این آبشار از دل تونلی در دل یک کوه سنگی بیرون می‌آید. ارتفاع آبشار ۷۰ متر و عرض تاج آن در فصل پر آبی حدود ۸ متر می‌باشد.  این آبشار به رود رودبار لرستان می‌پیوندد و سرانجام به دز می‌ریزد. می‌توان گفت به علت اینکه آب آن به صورت مخلوط با هوا بر اثر برخورد با سنگ‌ها به شکل حباب سفید در می‌آید به آب سفید معروف شده است. خود آبشار در دره‌های تاریک که در اثر فعالیت‌های زمین شناختی و فرسایش توسط آب در چند هزار سال بوجود آمده قرار دارد.

 

 

مسیر دسترسی به آبشار آب سفید از روستاهای کاکلستان و قلیان است که با کوه های سربه فلک کشیده و درختان زیبای بلوط و گردو شما را همراهی می کند. هوای این منطقه بسیار خنک است بطوریکه حتی در تابستان برای گذران شب به ناچار باید در پناه چادر بیتوته کنید. آب این منطقه نیز یکی از بهترین و سالم ترین آب های آشامیدنی به شمار می رود.

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, الیگودرز, آبشار آب سفید

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:32  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

چاه تیان گوارا و عجیب

 سراب تیان «طیان» یا به عبارتی به زبان محلی «چاه تیان» شبیه به گودالی است که آب گوارا و شفافی از دهانه‌ی آن جاری می‎شود. تیان نام دهکده‎ای زیبا و خوش آب و هوا در 22 کیلومتری غرب شهرستان ازنا و در شمال غربی دامنه شمالی اشترانکوه در مسیر جاده‌ی «ازنا - دورود» واقع شده است.

 

ارتفاع سراب از سطح دریا 2200 متر و دهانه‌ی آن تقریباً به قطر 3 تا 4 متر و عمق 5 متر و بستر سنگی دارد و یکی از پدیده‌های جالب زمین‌شناسی است.

 

 

این سراب یا چشمه در اوایل بهار به‌طور ناگهانی و به یکباره فوران کرده و پرآب می‌شود. آبدهی آن زیاد بوده و تا ماه‌ها ادامه می‌یابد و پس از مدتی در اواخر تابستان و اوایل پائیز به همان نحو به یکباره خشک شده و تا سال آینده و دوره جدید بی‎آب می‌شود.

 

 

کارشناسان احتمال داده‌اند، این امر ناشی از ذوب شدن برف‎های اشترانکوه و جریان آب از دهلیزهای زیرزمینی، آب برف‌ها در این محل از زمین فوران کرده و تشکیل چشمه می‌دهند.

 

زیبایی این سراب آن را به تفرجگاهی منحصر به‌فرد برای بازدید عموم و مشاهده‌ی جلوه‎های ویژه آن تبدیل کرده است.

 

 

هم‌چنین رودخانه و سد تیان به همراه آبشار فصلی که در فاصله 1 کیلومتری سراب قرار دارد سرسبزی و چشم‌انداز زیبایی به این منطقه داده و سبب جلب طبیعت‌گردان و دوست‎داران جاذبه‎های طبیعی به این مکان می‎شود.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, ازنا, چاه تیان

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:31  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

روستای کمندان و چشمه اب سرد آن

 

کمندان (ازنا)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ازنا در استان لرستان ایران است.این روستا در کوه پایه اشترانکوه(کوه های ازنادر و کول جنو) قرار دارد. تونل برفی از زیباترین جاذبه های گردشگری ایران در اطراف آن واقع شده است. از ویژگی های کمندان محصور شدن در میان مراتع سرسبز و زیباست که چشم هر بیننده ای را مسحور می کند. کوههای اطراف این روستا دارای پوشش گیاهی بسیار گوناگون و غنی و چشمه سارهای فراوان می باشد. آب این چشمه ها بسیار گورا و سرد است و در نزدیکی یکی از سراب های آن کارخانه آب معدنی کمند زاگرس در حال ساخت است. رودخانه کمندان که از کوههای اشترانکوه سرچشمه می گیرد ازمیان روستا می گذرد و قسمتی از آن حاصل آب شدن برف های انباشته شده در دره های عمیق اشتران کوه است. آب آن در تابستان به قدری سرد است که به زحمت می توان بیش از ده ثانیه دست خود را در آن نگه داشت. در اطراف رودخانه درختان زیبای بید سایه سار خنکی می سازد و نسیم همیشگی هوا در تابستان نوازش گر پوست و عطر پونه های روییده در کنار رودخانه نوازشگر شامه است. دره کول ازنا که رودخانه ی خروشنده ای در آن جریان دارد و گیاهان خاص منطقه در اطراف آن روییده و آبشار کم ارتفاع کول ازنا و چشمه های زیبای این دره از دیگر جاذبه های گردشگری این روستاست و سالانه پذیرای گردشگران و کوهنوردان بسیاری است.

 

 

این روستا در دهستان پاچه لک غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۹ نفر (۱۳۶خانوار) بوده‌است . ساکنین روستا بختیاری چهارلنگ و گرجی می باشند

 

 

 برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, روستای کمندان

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:30  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

تونل برفی و زیبایی های رشته كوه سر به فلك كشيده اشترانكوه

رشته كوه سر به فلك كشيده اشترانكوه با قلل 13 گانه و بلندي 4250 متر در 5 كيلومتري جنوب شهرستان ازنا در استان لرستان قرار گرفته و هرساله پذيراي كوهنوردان، توريست‌ها و ايرانگردان و در پاره‌اي موارد گردشگران خارجي مي‌شود.

 

اشترانكوه ازنا، مهد عجايب طبيعي و زاد بوم زبياترين جانداران و پرندگان مجموعه‌اي بي‌بديل و بكر از خلقت را به تصوير مي‌كشاند و قلل مرتفع آن چهره غبار گرفته آسمان را مي‌خراشد تا تابش پرتو آفتاب از لابلاي صخره‌ها بر برف‌هاي هزار ساله‌اش همانند پرنيان خيال هزار رنگ به خود گيرد.

 

دره‌هاي آن ژرفتر از هر انديشه‌اي، چونان دستي سخاوتمند گياهاني را پرورش داده كه نظير آن را در هيچ جاي ايران نمي‌توان يافت و علاقه‌مندان و دوستداران را به دامان پر مهر و شكوه خود فرا مي‌خواند.

 

به راستي كسي كه اشترانكوه را نبيند گويا چيزي را نديده، اشترانكوه سمبل ازنا، شهر را مانند طفلي در آغوش خود كشيده و اين كودك بر دامان مادر خود سالهاست كه آرميده است.

در تابستان نسيم برف‌هاي اشترانكوه دماي شهرستان ازنا را بسيار خنك مي‌كند و مجاورت شهرستان ازنا به اشترانكوه هواي اين شهرستان را در زمستان به طرز عجيبي بسيار سرد كرده و ازنا را جزو سرد ترين مناطق ايران نموده است.

اشترانكوه همه سال پر از برف و يخچال‌هاي طبيعي آن چند ده هزار سال سن دارند.

امیدوارم از دیدن این تصاویر زیبا لذت ببرید

تونل برفی:

دره «ازنادره» یکی از زیبا‌ترین دره‌های اشترانکوه با گیاهان، جانوران، چشمه سار‌ها و رودهای جاری از برف است که صخره‌های رعب آور، بسیار بلند و کاملا عمود در طرفین ما قرار گرفته بحدی که تا نزدیکی ظهر از تابش آفتاب خبری نیست.  

این دره سنگ‌های بسیار سخت و یکپارچه دارند و جهت دره با شیب تندی به سمت ارتفاعات اشترانکوه می‌رود و آب فراوان ناشی از ذوب برف‌ها رودی خروشان تشکیل داده است.

منظره زیبای طبیعت این دره همراه با وزش نسیم خنک و رقص گل‌ها و گیاهان خودرو، حرکات بز و میش‌های وحشی بر صخره‌های بلند اطراف و غرش رود بر سنگ‌های رودخانه از بدیع‌ترین مناظر طبیعی ایران است و آنقدر ما را مسحور و بیخود می‌کند که هرگز متوجه خستگی نمی‌شویم.  

گاهی درختان تنومندی را می‌بینیم که بر خلاف تمام درختان که عمودی رشد می‌کنند، از دل سنگ یکپارچه از دیواره صخره بیرون زده است و به صورت کاملا افقی رشد کرده است.

طول دره و پیچ و خم‌های آنرا به سمت ارتفاعات می‌پیماییم و بعد از حدود۲ ساعت طی کردن مسیر لکه‌های عظیم برف کم کم دیده می‌شوند.

 وسط ارتفاعات اشترانکوه به یکباره به لکه برفی عظیم که در واقع یخچالی چند هزار ساله است می‌رسیم و رودخانه خروشانی که در کنار ما است از آب‌های یخچال مذکور سرچشمه گرفته و از دهانه تونل برفی بیرون می‌آید.

 اکنون ما به تونل برفی رسیده‌ایم. منظره‌ای بسیار زیبا که مانند آنرا در هیچ جای ایران نمی‌توان یافت. آب‌های ناشی از ذوب برف‌های بالا‌تر تونلی به عرض ۱۰ متر و ارتفاع ۳ متر در زیر یخچال‌ها ایجاد کرده است تونل برفی تا بالای سراشیبی دره امتداد یافته و ۸۰۰ متر طول دارد تا به برف‌های بالا‌تر از خود متصل شود.  

داخل تونل می‌شود رفت ولی بر اثر حرکت رود و وزش باد بسیار سرد و نیز احتمال ریزش برف وجود دارد. سفر در اینجا تمام نمی‌شود زیرا به بالای تونل می‌رویم که اغلب گردشگران درحال سرسره، عکس برداری و یا برف بازی هستند.  

در بالای تونل برفی کم کم احساس عجیبی پیدا می‌کنیم که تا حالا نداشته‌ایم و بعد از مدتی متوجه می‌شویم که پیشانیمان عرق کرده ولی پا‌هایمان یخ زده است زیرا برف‌های تونل برفی بسیار سرد هستند.  

در صورت تمایل دره به چند دره عظیم دیگر تقسیم می‌شود و همه به سمت ارتفاعات اشترانکوه ختم می‌شوند که هر کدام دیدنی‌های خود را دارد.  

برای رفتن به تونل برفی تا فاصله ۲۰۰ کیلومتری شهرستان ازنا می‌توان یک روزه رفت و برگشت سفر کرد و بهار، تابستان و اوائل پائیز فصل‌های مناسب برای رفتن به تونل برفی هستند. باید گفت شکار در این منطقه مطلقاً ممنوع بوده و فراموش نشود برای حفاظت از محیط زیست زباله‌های ایجاد شده را در محیط‌‌ رها نکنیم تا دیگران نیز از طبیعت زیبای اشترانکوه استفاده کنند.

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, اشترانكوه

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:28  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

بقعه امامزاده قاسم خرم آباد،با گنبد خاص خود

آشنایی با بقعه امامزاده قاسم در خرم آباد

امامزاده قاسم یکی از بناهای تاریخی استان لرستان در غرب ایران است که قدمت آن به قرن هشتم هجری و دوره ایلخانی می رسد. این آرامگاه ، در روستای امام زاده قاسم در دهستان چاپلق ( گاپله ) از توابع شهرستان ازنا و در دشت جاپلق واقع شده است . نام این روستا نیز برگرفته از همین امامزاده می باشد.

قدمت این امامزاده به دوره ایلخانی می رسد. کتیبه روی در ورودی این مقبره و نیز حاشیه های ضریح ، سال های ۷۳۸، ۸۰۸ و ۸۵۰ قمری را نشان می دهند

 

 

این امامزاده دارای اولین موقوفات کشور بوده در ردیف آثار ملی ایران با شماره ۱۷۵۷ ثبت شده است. گنبد مخروطی شکل امامزاده قاسم با ۴۰ متر ارتفاع یکی از موارد خاص معماری در نوع خود و از عجایب معماری ایران می باشد . این گنبد از بیرون مخروطی ولی از داخل حرم به شکل کروی می باشد.

 

 

قدیم ترین قسمت بنا را دروازه ورودی و گنبد خانه آن تشکیل می دهد . که دارای مشخصه های زمان ایلخانی و بر روی آن آیاتی از قرآن کنده کاری شده است . گنبد امام زاده که شانزده ترکی است به صورت دو پوشه ساخته شده است . و بر روی گریوگنبد شانزده ضلعی استوار شده است بانی بقعه حضرت سید احمد المدنی ملقب به میر نظام الدین و سبب انتساب نام امام زاده قاسم تدفین دو امام زاده بزرگوار و زید طالب ثراه در آن می باشد.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

دیدنی های ایران

پل ورسك،پل پيروزي در جنگ جهاني

در هر برهه اي از زمان و هرجا كه اراده اي توانا به منصه ظهور مي رسد، در پي آن شگفتي ها پديد مي آيد. شگفتي هايي كه دراين ميان فقط اهل نظر مي توانند به عظمت آن پي ببرند.

 

با نگاه به چشم انداز راه آهن ايران، چه در شمال هنگام عبور از قلل شامخ البرز وچه در جنوب هنگام گذشتن از فراز دره ه وكوههاي سخت وبلند به راحتي مي توان به اهميت وعظمت آن پي برد.

 

يكي از شاهكارهاي راه آهن كشور «پل ورسك» است كه به عنوان مهمترين و مرتفع ترين پل خط آهن شمال ايران مطرح است .

 

ازاين پل كه شهرت جهاني نيز دارد و نام آن در تمامي آثاري كه پس از پايان جنگ جهاني دوم منتشر شد ، با عنوان «پل پيروزي » ياد شده است .

 

 

ساخت پل ورسك كه از مهمترين رويدادهاي فني مهندسي راه آهن كشور محسوب مي شود، توسط مهندسان آلماني و اتريشي و كارگران فني انجام شده است. به لحاظ ويژگي هاي منحصر به فرد، اين پل در فهرست آثار ملي كشورمان نيز به ثبت رسيده است .

 

پل ورسك كه در واقع از شاهكارهاي معماري جهان به شمار مي رود، در دره ورسك واقع در ۸۵كيلومتري جنوب قائم شهر در محور سوادكوه قرار دارد و راه آهن سراسري تهران ـ شمال را به هم متصل مي كند. عظمت اين كه در واقع دوكوه عظيم وسخت گذر عباس آباد را به يكديگر اتصال مي دهد، حقيقتي انكارناپذير است كه حتي جهانگردان خارجي نيز به آن اعتراف دارند ودر برابر عظمت و بزرگي و اراده آهنين طراح وسازندگان آن سرتعظيم فرود مي آورند.

 

 

امروز پل ورسك علاوه براهميت ويژه در صنعت حمل ونقل، از جاذبه هاي سياحتي كشور نيز محسوب مي شود كه مسير دسترسي به آن در صورت كسب مجوز از مقامات ذيصلاح از ارتفاعات شرق ورسك، است .

 

گفتني است در سال ۱۳۲۰ كه نيروهاي متفقين در زمان جنگ جهاني دوم وارد ايران شدند، يكي از دلايل پيروزي خود را دراين جنگ وجود راه آهن سراسري ايران عنوان كردند. از طرفي ، «چرچيل»، نخست وزير وقت انگليس نيز پل ورسك مستقر در راه آهن شمال را پل پيروزي لقب داد.

 

 

 

طراح پل ورسك كيست؟

 

 

باید توجه داشت که این بنا برخلاف ادعای برخي افراد مبنی بر ساخته شدن آن بدست مهنس آلمانی بنام ورسک ، ساخت یک معمار اتریشی به نام (( والتر اینگر )) در سال 1310 هجری شمسی است و نام این پل بر گرفته از نام قریه ورسک واقع در قسمت شمالی این پل ميباشد. قريه ورسك در زمان احداث پل دارای حدود 20خانوار جمعيت بوده است .

 

به روايت بوميان منطقه، هنگامي كه اين پل ساخته شد، به فرمان رضا شاه ، مهندس سازنده پل به همراه همسر و فرزندانش در هنگام عبور نخستين قطار از روي اين پل در زير آن قرار گرفتند تا به اين ترتيب اطمينان سازه ساخته شده، ثابت شود. رامگاه والتر اینگر در نزدیکی پل ورسک قرار دارد .

 

مشخصات فني پل ورسك:

 

 

 

این بنا از ملات سیمان و شن شسته شده و آجر ساخته شده و در ساختمان آن از آرماتور استفاده نشده است . به بیان دیگر این بنا از ملات غیر مسلح ساخته شده است .

 

حجم پل ورسك كه داراي ۶۶ متر دهانه قوسي و ۱۱۰متر ارتفاع از ته دره است ، جمعاً ۴۵۰۰ مترمكعب است .

 

طول کلی پل 2/73 متر است. هزينه ساخت آن در آن زمان، بالغ بر۲ميليون و۶۰۰هزار تومان بوده است . براي ساخت اين پل عظيم چندطرح مبتني براستفاده از مصالح بنايي كه بيشتر مقرون به صرفه بوده، به تصويب رسيد.

 

پل ورسک در شمار مهمترین آثار فنی مهندسی راه آهن شمال ایران محسوب می شود و شماره ثبت تاریخی ملی آن 1534 می باشد .ورسک از جمله پل‌های استراتژیک ایران است که توسط مهندسان آلمانی و اتریشی با تضمین ۷۰ ساله احداث شد.

 

 

 

سه خط طلا

 

 

سه خط طلاي راه‌آهن شمال در سه كيلومتري پل ورسك و بعد از آبادي ورسك به سمت گدوك در ارتفاعات شرق جاده تهران - شمال مشاهده مي‌شود. اين خطوط براي كم كردن شيب و افزايش ضريب قدرت لوكوموتيوه به اين شكل بنا شده است.

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, پل ورسك, سوادكوه, قائم شهر

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:44  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پارک جنگلی جوارم ، با امکانات رفاهی کامل برای گردشگران

پارک جنگلی جوارم با مساحتی بالغ بر 365 هکتار یکی از مناطق نمونه گردشگری است که در مسیر جاده تهران ـ فیروزکوه، جایی میان شهر زیرآب و شهر شیرگاه قرار دارد. به طور دقیق تر در فاصله حدود 6 کیلومتری شمال تا شمال غربی شهر زیراب و 11 کیلومتری جنوب شهر شیرگاه و در ضلع شرقی جاده آسفالته فیروزکوه قرار دارد.

 

 

پارک‌ جنگلی جوارم که به خاطر پوشش زیبای گیاهی دارای استعدادهای گردشگری است دارای سفره خانه سنتی، سرویس بهداشتی،‌ آلاچیق و سکوهای اسکان و محوطه بازی کودکان، ساختمان نگهبانی، جاده آسفالت و شن ریزی مناسب و سه محوطه پیک نیک، نمازخانه و فروشگاه است که این امکانات این پارک جنگلی را آماده پذیرایی از مسافران و گردشگران کرده است. همچنین باید اشاره کرد که با نصب دکل تقویت آنتن تلفن همراه اکثر این منطقه آنتن دهی خوبی دارد.

 

 

از جمله گونه‌های جانوری رایج در این جنگل‌ها می توان به گراز، شغال، شوکا، خرگوش، گرگ، جوجه تیغی (تشی)، قرقاول، ابیا، قمری، فاخته و… اشاره کرد. که البته شکار حیوانات و پرندگان داخل عرصه ممنوع می باشد.

از جمله گونه‌های گیاهی رایج در جنگل‌های جوارم می توان به ممرز، انجیلی، راش، کلهو، افرا، توسکا، گردو، کرات، شب، خسب، بلوط، لرگ، شیردار، توت آزاد، انجیر و نمدار و…است همچنین چشمه‌های متعدد، مناظر چشم نواز و بکر از جمله ویژگی‌های بارز جنگل جوارم هستند.

 

 

در حال حاضر جنگل جوارم از آب آشامیدنی برخوردار بوده و این امر به همراه فضای بسیار زیبای آن با ده ها جاذبه طبیعی و جاده و راه اهن زیبای سراسری عوامل بیتوته گردشگران زیادی را بویژه در فصل تابستان فراهم آورده است.

توضیحات تکمیلی برای دسترسی به پارک جنگلی جوارم سوادکوه :

به عبارتی دیگر پس از عبور از زیرآب،‌ 6 کیلومتر که به سمت شیرگاه بروید،‌ در سمت راست جاده به مسیر فرعی برخورد می‌کنید که به سمت پارک جنگلی جوارم می‌رود که این جاده به صورت کامل آسفالته است.

آدرس: سوادکوه، بین شیرگاه و زیراب

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, شیرگاه, پارک جنگلی جوارم

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:43  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

عباس آباد بهشهر یکی از دیدنی ترین مناطق شمال کشور

عباس آباد بهشهر یکی از دیدنی ترین مناطق شمال کشور است که تاریخ و طبیعت را با هم تلفیق کرده و اثری به یاد ماندنی پدید آورده است. درباره بهشهر می گویند که چون مادر شاه عباس، بهشهری بوده، او با مسافرت به بهشهر، این شهر را پایتخت تابستانی خود کرده و نام آن را به اشرف‌البلاد، یعنی بهترین و شریف‌ترین شهرها، تغییر داده است و در همین زمان ها کاخ‌ها و عمارت‌هایی را در بهشهر بنا کرده است.

 

تصاویری از  عباس آباد بهشهر

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, عباس آباد, بهشهر

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:42  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

گوهر تپه بهشهر موزه ای سرباز در محل حفاری

گوهر تپه بهشهر در دو کیلومتری شمال غربی رستم کلا یا کیلومتر ۴۰ جاده ساری – بهشهر قرار گرفته است. گوهر تپه یکی از محوطه های بزرگ پیش از تاریخ شمال ایران در استان مازندران است. انسان‌هایی که در غارهای باستانی مازندران چون غار کومیشان، غار هوتو و غار کمربند زندگی می‌کردند پس از خروج از غار به مرور باعث پیدایش گوهرتپه شدند، این تپه انسان ساز است. یعنی با گذشت زمان مردم ساکن با از بین رفتن مکان های قبلی به مکان های بالاتر آمده اند. در عصر نوسنگی شکل زندگی روستانشینی داشته و در دوره برنز و مفرغ مورد توجه قرار گرفته و حالت شهر نشینی پیدا کرده است. احتمالا تا دوره برنز میانی فضای مسکونی و محل دفن در یک مکان بود. اما در دوره برنز متاخر (۴۰۰۰ سال قبل) هم از وسعت شهر کاسته شد و هم قبرستان را به خارج از فضای مسکونی انتقال دادند. در بین دوره برنز و آهن حدود ۲۰۰ سال این منطقه خالی از سکنه شد و در عصر آهن، قبرستان را به خارج از مکان مسکونی بردند و مکان دارای سراشیبی را برگزیدند تا شاهد نفوذ آب نباشند. اقوام این منطقه پس از فروپاشی شهر و کوچ به مناطق کوهستانی اجساد نیاکان خود را برای تدفین در زادگاه شان به گوهر تپه حمل کرده و همراه با مراسم آیینی در این منطقه به خاک می‌سپردند. (این رسم همچنان در میان کوچ نشینان منطقه رایج است و نیاکان خود را در زادگاه شان تدفین می‌کنند)

این محوطه باستانی در دشت رسوبی واقع شده که در جنوب آن ارتفاعات با پوشش جنگلی و کوهستان سرسبز قرار گرفته است. همچنین تراس های مناسب و دشت های میان کوهی در ارتفاعات منتهی به دشت ها از مکان های قابل جذب نخستین گروه های ساکن در منطقه بود که شواهدی از دوران پارینه سنگی و فراپارینه سنگی در این دره ها به دست آمده است.

در جریان دوران های زمین شناسی غارهای زیادی در این منطقه تشکیل شده که در نتیجه، استقرارهای بعدی انسان در آنها ایجاد شده است. گوهرتپه یکی از استقرارگاه های پیش از تاریخی ایران است که در دوران مس و سنگ ( ۳۵۰۰ ق.م) شکل گرفته است. قرار داشتن این محوطه در حد فاصل دره ها و غارهای باستانی همچون غار هوتو و کمربند، کومیشان، اهمیت آن را دو چندان کرده است. با توجه به شرچشمه های آبی، جنگل، دریا، غارها، منابع مصنوعات سنگی و شرایط مطلوب منطقه همراه با پتانسیل های موجود دیگر، گوهرتپه به صورت تدریجی مسیر توسعه را پیمود و در دوران مفرغ (۱۸۰۰-۳۰۰۰ ق. م) به شهری بزرگ با وسعت ۵۰ هکتار تبدیل شد بود.

بقایای آثار فرهنگی به دست آمده در میان لایه های دوره مس و سنگ (کالکولتیک) و عصر مفرغ (برنز) و شیوه توزیع و پراکنش آن در سطح تپه بیانگر آن است که توسعه گوهرتپه روند تدریجی داشته و این محوطه در دوره مفرغ میانی (۲۴۰۰ ق.م) به بالاترین حد وسعت رسید، هم چنین بقایای تدفین دروه مفرغ جدید (۱۷۰۰ ق. م) بر روی لایه های مفرغ میانی گویای این مطلب است که در دوره مفرغ جدید از وسعت گوهرتپه کاسته شده و گورستان به خارج از فضای مسکونی هدایت شده است. تحول تدریجی اواخر دوره مرغ جدید تا عصر آهن II (۱۱۰۰ ق.م) با پژوهش و مطالعه بر روی آثار فرهنگی همچون سفال، اشیا مفرغی (برنزی)، مهر، اشیا تزیینی، ساختارهای معماری قابل شناسایی می باشد.

 

 

چنین به نظر می رسد آن چه به عنوان مواد فرهنگی دوره مفرغ جدید (۱۷۰۰- ۲۰۰۰ ق. م) در لایه IIIc تپه حصار دامغان و گورستان قیطریه تهران در عصر آهن I (۱۵۰۰ ق.م) به دست آمده، در گهرتپه در میان تدفین های عصر آهن II (۱۱۰۰ ق م) قابل پیگیری می باشد. آثار معماری بدست آمده در گوهر تپه استفاده از چینه، خشت و سنگ را در پی بناها تایید نموده که به وسیله تیرک های چوبی و افقی و نی اندود شده، پوشش دهده شده اند. در گوهر تپه ابزارهای سنگی زیادی بدست آمده که از آن جمله می توان به تیغه ها، تراشه ها و هاون های سنگی اشاره کرد که از کانی های چرت و فلینت در میان لایه های سنگ آهک منطقه به دست آمد و کاربرد این ابزارهای سنگی جهت درو کردن غلات، تکه کردن گیاهان و گوشت حیوانات و آسیاب کردن گندم و دانه های گیاهی بوده است.

 

 

از جمله آثار شاخص یافت شده طی کاوش های علمی باستان شناسی در گوهر تپه می توان به جنگ افزارهای مفرغی و آهنی شامل سرنیزه، خنجر و هم چنین اشیای تزیینی (آویز، گردنبند، دستبند و …) و مهره های سنگی، پیکرک های حیوانی و انسانی، ریتون های سفالی به شکل لاک پشت و پرنده و ابزار استحصال و نمونه های مختلف دوک، سردوک، فلاخن و ژتون و دیسک های سفالی اشاره کرد

 

 

در این محل به کوشش سازمان میراث فرهنگی.

موزه سرباز باستان شناسی افتتاح شده است. بازدیدکنندگان می توانند آنچه را که باستان شناسان از دل خاک بیرون آورده‌اند را مشاهده کنند. نحوه تدفین و اجناسی که در گذشته کنار مردگان قرار داده می شد در این موزه دیده می شود.

 

 

آدرس: بهشهر رستمکلا

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان مازندران, گوهر تپه, بهشهر

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:41  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آشنایی با استان مازندران

استان مازندران با حدود ۲۴ هزار کیلومتر مربع مساحت بین ۴۷ دقیقه تا ۳۸ درجه و ۵ دقیقه عرض شمالی و ۵۰ درجه و ۳۴ دقیقه تا ۵۶ درجه و ۱۴ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار گرفته است.

دریای مازندران در شمال، استان تهران، سمنان و قزوین در جنوب و استان‌های گیلان و گلستان به ترتیب در غرب و شرق آن قرارگرفته است.

 

براساس آخرین تقسیمات کشوری با توجه به تفکیک استان گلستان از استان مازندران، این استان درحال حاضر با مرکزیت ساری دارای 16 شهرستان به نام‌های آمل، بابل، بابلسر، بهشهر، تنکابن، جویبار، چالوس، رامسر، سوادکوه، قائمشهر، گلوگاه، محمودآباد، نکا، نور و نوشهر است و دارای51 شهر،44 بخش، 113 دهستان و 3697  آبادی می‌باشد.

 

درباره تاریخ باستانی استان مازندران اطلاع زیادی دردست نیست و اساسا وضع اقلیمی آن اجازه نمی‌دهد ابنیه وآثار معماری پایدار بمانند. درجلگه های ساحلی مازندران آثار معتبری از ادوار قبل از اسلام به دست نیامده وحتی از شهرهای معتبر صدر اسلام (دوره‎‎ پادشاهان طبرستان ودیلم) هم به جز آمل وساری یادگاری بجانمانده است.

 

بعداز غلبه آریایی‌های مهاجم ومهاجرت بومیان، ساکنان جدید پس از مدتها ظاهر زیرفرمان هخامنشیان قرار گرفتند. درکتیبه بیستون سرزمین مازندران به نام پشتخوارگی ودر اوستا پزشخوارگر آمده است وبه نظرمیرسدکه مازندران جزو قلمرو اشکانیان بوده است.

 

هم زمان بافتوحات مسلمانان از سلسله های پادوسبانان، آل باوند و افراسیابیان نام برده شده است که در طبرستان یاقسمتی ازآن حکومت می کرده اندو استقلال نسبی داشته اند. مورخان درباره‎ اولین حمله‎ مسلمین به طبرستان وحدت نظرندارند.

 

بنابه قول عده ای ازنویسندگـان درسال 30 هجری قمری ـ زمان خلافت عثمان ـ اولین بار سعد بن عاص حاکم کوفه درصدد فتح طبرستان برآمد و سرانجام سواحل طبرستان، رویان ودماوند رابه تصرف خود درآورد.

 

درزمان مروان بن محمد(132ـ 126 هـ .ق) آخرین خلیفهْ بنـی - امیه ،اهالی طبرستان علیه حکام عرب سربه شورش برداشتند. دردوره‎‎‎ خلافت ابوالعباس سفاح (136 ـ132 هـ .ق ) اولین خلیفه عباسی ـ یکی از عاملان وی رهسپار طبرستان شد وبا اهالی آن منطفه از طریق صلح و مدارا کنارآمد، لیکن دردورهْ ـ خلافت ابوجعفر منصور (158 - 136 هـ. ق) دومین خلیفه عباسی مردم طبرستان برای چندمین بار سر بـه شورش برداشتند. سرانجام طبرستان کاملاُ تحت اطاعت اعراب درآمده ولی بعد ازآن نیز در سرزمین طبرستان مانند سابق ،مسکوکاتی باخط پهلوی ضرب شد. سرانجام درسال 167 هجری قمری ونداد هرمز لا سلسله مستقلی در طبرستان تاسیس کرد.

 

درقرن چهارم وپنجم هجری، طبرستان میدان کشمکش سلسله‎ آل زیار و آل بویه از یک طرف و سامانیان و غزنویان ازطرف دیگر شده بود، اغلب اوقات طبرستان تحت اداره اموای آل زیاربود. درسال 426 هجری قمری، سلطان مسعــود غزنـــوی ازطریق گرگان وارد طبرستان شد و صدمات و خسارات جانی و مالی زیادی به اهالی آن سامان وارد آورد. هنوز این خرابه ـ ها ترمیم نشده بود که طغرل اول مو‎ْسس سلسله سلجوقی به گرگان وطبرستان حمله ورشد ودرسال 606 هجری قمــــری  طبرستان ازجمله کبود جامه به دست سلطان محمد خوارزمشاه افتادو اسپهید کیودجامه به نام رکن الدین کبودجامه و فرزندانش به دست سلطان محمد خوارزمشاه اسیر شدند.

 

زمانی که سلطان محمد خوارزمشاه از نبرد با سپاهیان مغول فــرار می کرد، رکن الدین، مغولان را به جایگاه سلطان محمد هدایت کردوبه اثر این خوش خدمتی، از طرف مغولان به حکومت کبود جامه رسید و سرانجام توسط تیموریان بساط حکمرانی آنها نیز برچیده شد. بعد از درگذشت امیرتیمور، ســــادات ـ مرعشی با کسب اجازه از شاهرخ میرزا (850 – 807 هـ. ق) به مازندران برگشتند و به عنوان باج گزار این نواحی سلطنت کردند.

 

سرانجام در زمان سلطنت شاه عباس اول به طور کلی قدرت سادات مرعشی از بین رفت. پس ازبرچیده شدن بساط حکومت ملوک الطوایفی طبرستان که تا سال 1006 هجری قمری ادامه داشت، این منطقه تحت نظارت شاه عباس اول و سلاطین بعدی سلسله صفوی تامین قرار گرفت. شاهان صفوی درطول هرسال به کرات به عنوان شکارویا پس ازاحـداث فرح‌آباد جهت استراحت به این منطقه سفرمی کردند.

 

نادرشاه افشار برای مقابله بادشمنان به ویژه دشمنان شمالی وروس هـا، درمازندران یک کارخانه کشتی سازی دایرکردوبه رونق هرچه بیشتر منطقه افزود. ازدوره فتحعلی شاه قاجار، به منطقه سـر ـ سبز و زیباو دل انگیزمازندران، به عنوان یک منطقه استراحتی ـ تفریحی توجه گردیده و ناصرالدین شاه طی دوسفر دستور تعمیر راه ها و کاروان سراها را صادر کرد. دردوران ملطنت پهلوی منطقه مازندران مانند سایرمناطق کشور از راههای ارتباطی برخوردار شد و به علت شرایط محیطی و آب وهوای معتدل، چشم اندازهای زببا  نزدیکی اش به تهران، محل استراحت و تفریح قسمت اعظم مردم کشور شد.

 

برگرفته از سایت ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان استان مازندران

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:40  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آبشار بیشه و هم جواری آن با راه آهن

آبشار بیشه در 60 کیلومتری شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت و در مجاورت روستای بیشه واقع شده است.

 

بیشه یکی از زیباترین آبشارهای کشور است که در بخش پاپی و در ایستگاه راه‎آهن بیشه قرار دارد؛ این آبشار در دل کوه‎های زاگرس در شهرستان خرم‎آباد قرار گرفته و فاصله آن تا شهر خرم‌آباد ۶۵ کیلومتر است؛ از سوی دیگر این آبشار در 30 کیلومتری جنوب شرقی دورود قرار گرفته است.

 

ارتفاع آبشار ۴۸ متر و در برخی گزارش‎ها 58 متر تا نقطه برخورد با زمین است و ۱۰متر نیز از آنجا تا وصل شدن به رودخانه سزار بوده عرض تاج آبشار نیز ۲۰ متر است و امکان برقراری ارتباط در این مسیر فقط از طریق راه‎آهن میسر است و راه ارتباطی آن در حال حاضر با خرم‎آباد از طریق ایستگاه سپید دشت و از آنجا به این شهر امکان‎پذیر است.

 

 

آبشاربیشه در کنار راه آهن تهران - خوزستان و در نزدیکی ایستگاه بیشه قرار دارد و از این رو پذیرای مسافران بسیار زیادی از اقصی نقاط کشور است.

 

این آبشار در موقعیت عمومی استان، در منطقه‎ای کوهستانی و دامنه‎های رشته کوه زاگرس قرار گرفته است. در شرق آبشار تپه‎های کلاه کوه و در شمال، کوه ازگن به آن مشرف هستند. روستای چشمه پریان در شرق و در دوردست‎ها در ارتفاعات از کنار آبشار دیده می‎شود. ضمن اینکه ارتباط بلافصل روستای بیشه با آبشار از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است.

 

رودخانه خروشان و نهرهای تأمین‎ کننده آب آبشار که به رودخانه می‎ریزد و منطقه جنگلی- کوهستانی اطراف از دیگر ویژگی‎های جغرافیایی منطقه تلقی می‎شود.

 

در بالای آبشار، روبروی ایستگاه چشمه‌های پر آب متعددی دیده می‌شود که از دل کوه می‌جوشند و زمزمه کنان از وسط ایستگاه قطار گذشته و آبشار بیشه را تشکیل می‌دهند.

 

 

به علت همجواری این آبشار با چندین مجموعه زیبا همچون جنگل‌های پهناور بلوط، روستای زیبای بیشه و چشم‌انداز ایستگاه راه آهن بیشه از این آبشار و از طرفی هوای خنک و با طراوت، سرسبزی و شادابی کوه‌های بلند و دلنشین بیشه را به یک منطقه دیدنی و جذاب برای گردشگران تبدیل کرده‌است.

 

در پائین ایستگاه و در دل درختان بلند جویبارهای صاف و زلال، اقامتگاه‌های چوبی و زیبائی در اختیار بازدید کنندگان قرار می‌گیرد و مسافران و علاقمندان در آنجا به استراحت می‌پردازند.

 

 

آبشار بیشه به عنوان یک کانون گردشگری طبیعی در منطقه می‌تواند حائز ویژگی‌های مختلف دیگری نیز باشد.

 

تنوع جاذبه های گردشگری در منطقه، تنوع گردشگری و به تبع آن تعدد و ازدیاد گردشگر و در نهایت آوردهای اقتصادی را به همراه خواهد داشت.

 

آبشار بیشه به دلیل استقرار در کنار ایستگاه راه‎آهن و داشتن دسترسی سواره نسبتاً مناسب، از امتیاز فوق‎العاده‎ای برخوردار است. تا چندی پیش دسترسی به آبشار و روستای بیشه صرفاً از طریق راه آهن و قطار صورت می‎گرفت. با این حال تعداد قابل ملاحظه‎ای از اهالی خوزستان، لرستان و حتی استان‎های دور و نزدیک دیگر به آبشار می‎آمده‎اند. از دورود تا بیشه پوریان با قطار در حدود 30 دقیقه است.

 

 

امروزه به دلیل وجود دسترسی و آشنایی بیشتر مردم با موضوع، هر ساله مخصوصاً در فصل تابستان گردشگران بسیاری به منطقه سرازیر می‎شوند.

 

گردشگرانی که به مقصد کانون گردشگری آبشار وارد منطقه می‎شوند، می‎توانند از سایر امکانات و جاذبه‎های گردشگری بهره‎مند شوند.

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, خرم آباد, آبشار بیشه

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:39  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آبشار گریت« تاف هفت چشمه »

آبشار گریت در روستاى گريت در فاصله 50 كيلومترى شهرستان خرم آباد و در ۳۰ کیلومتری ایستگاه راه‌آهن سپید دشت در دره‌ای خوش آب و هوا و پوشیده از درختان انبوه بلوط قرار دارد. فاصله اين آبشار تا بخش پاپى روستای گریت حدود يک ساعت پياده روى مى باشد . این آبشار از جاذبه هاى طبيعى و گردشگرى ديدنى استان لرستان محسوب مى گردد. تا کنار آبشار جاده ماشین رو وجود دارد. ارتفاع آبشار 15 متر و عرض تاج آن 17 متر است.

اين آبشار در گويش محلى به « تاف هفت چشمه » معروف است . پوشش جنگلى اطراف آبشار را در ختان بلوط ، زالزالک و مو وجود دارد .

منطقه گریت دارای زمستانهای برفی و سرد و بهار و تابستان خنک، معتدل و بسیار سرسبز و چشم‌نواز می‌باشد. مالکیت اراضی منطقه در اختیار منابع طبیعی و بخشی نیز در اختیار روستاییان ساکن منطقه‌است.

این آبشارها در مسیر عبور رودخانه ترس گریت به طرف رودخانه سزار بر اثر عبور از ناهمواریهای منطقه و مسیر عبور رودخانه ترس بوجود آمده‌است. در فصل بهار و ابتدای تابستان در اطراف آبشار و دامنه ارتفاعات منطقه گل‌های فراوان و زیبا به همراه پوشش گیاهی و جنگل انبوه درختان بلوط، زیبایی خاصی به منطقه می‌دهد و چشم‌انداز زیبایی را در برابر چشم بینندگان قرار می‌دهد. ارتفاع متوسط این آبشارهای سه‌گانه ۱۵ متر است

راه دسترسی

– جاده آسفالت خرم‌آباد به سپیددشت و سپیددشت به سمت ایستگاه راه‌آهن تهران به جنوب خرم‌آباد از طریق جاده آسفالت از شهر سپیددشت به سمت خرم‌آباد می‌باشد.

– مسیر دیگر آن از طریق محور خرم‌آباد به بروجرد و کیلومتر ۱۵ این جاده از خرم‌آباد به سمت بروجرد از طریق محور خرم‌آباد – سپیددشت می‌باشد.

آدرس: کیلومتر 15 جاده خرم آباد- بروجرد

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, خرم آباد, آبشار گریت

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:38  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

غار کوگان ،نمادی از نبرد انسان و سنگ

غار کوگان در ۵۲ کیلومتری جنوب شرقی خرم‌آباد در روستای خوش آب و هوایی به نام کوگان واقع شده است.

 

غار کوگان در رده غارهای چند طبقه است، این غار دژ مانند که تمام آن با حجاری‌های طاقت‌فرسا به وجود آمده به استناد سکه‌هایی که در اطراف آن به دست آمده است به دوره اشکانیان تعلق دارد و طی قرون متمادی به عنوان یک محل سکونت دائمی مورد استفاده قرار گرفته است.

 

علیرضا کردعلیوند یکی از ساکنان منطقه کوگان به فارس گفت: من روی این غار زیاد مطالعه کرده‌ام و در بافته‌ام طی میلیون‌ها سال رودخانه‌ای فرسایشی، کوه را از هم جدا کرده و دره‌ای نه چندان عریض در کوگان به وجود آورده که غار در دل کوه سمت چپ قرار گرفته است.

 

وی افزود: مردم در قدیم برای دسترسی به غار از راه طناب به درون این غار می‌رفتند و در قدیم بالا رفتن از کوه کار بسیار مشکلی بود و به دلیل وجود قارچ‌ها و خزه‌ها هر لحظه امکان سقوط وجود داشت، اما اخیرا با تلاش میراث فرهنگی لرستان پله‌های آهنی در تلاقی غار نصب شده که ایاب و ذهاب را آسان کرده است.

 

غار کوگان در ۴۵ کیلومتری جنوب خرم‌آباد و در شرق شهرستان پلدختر در مسیر آزادراه خرم‌زال در دهستان چمشک و در منطقه کوگان قرار دارد.

 

این غار شگفت‌انگیز به وسیله انسان و در زمان اشکانیان ایجاد شده است.غار در دو طبقه ساخته شده که ارتفاع طبقه دوم نسبت به طبقه اول ۳٫۴ متر است. مساحت کل غار حدود ۲۸۱ متر و دهانه ورودی آن در اندازه ۲٫۵۰ در ۲٫۲۰ متر است.

 

در فضای داخلی غار مخازن آب ساخته شده و در طبقه دوم چهار اتاق که به یکدیگر راه دارند، ساخته شده است، این اثر تاریخی به شماره ۲۶۶۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی پلدختر به خبرنگار فارس گفت: مساحت کلی فضاهای تعبیه شده در این غار دست‌ساز حدود ۲۸۱ متر مربع است و از نکات قابل تامل در این غار وجود مخازن آب در داخل اتاق‌ها است.

 

علی کائیدی افزود: این غار مربوط به دوره اشکانی (پارتی) به شماره ۲۶۶۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

نماینده مردم پلدختر در مجلس شورای اسلامی هم با اشاره به قدمت دیرینه غار کوگان و لزوم حفاظت بهینه و همچنین معرفی مطلوب آن به گردشگران صنعت میراث فرهنگی و گردشگری را از پتانسیل‌های فراموش شده شهرستان پلدختر دانست و در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس گفت: میراث فرهنگی و گردشگری از زیرساخت‌های شهرستان پلدختر هستند که می‌توانند با حمایت دولت و توجه به آنها احیا شده و در راستای توسعه پلدختر و ایجاد اشتغال موثر واقع شوند.

 

وی با عنوان اینکه شهرستان پلدختر و استان لرستان از ابتدایی‌ترین امکانات در این حوزه بی‌بهره است، افزود: سالانه گردشگران و توریسم‌های زیادی به استان لرستان سفر می‌کنند، اما چون ما از امکانات و زیرساخت‌هایی همچون هتل و مراکز تفریحی بین راهی در استان و شهرستان بی‌بهره هستیم، توانایی جذب و نگهداری از توریسم و گردشگران را نداشته و این صنعت زیربنایی در راستای توسعه لرستان و پلدختر موثر نبوده و همچنان راکد است.

 

کوگان بزرگ‌ترین غار از مجموعه غارهای دست کند، لرستان به شمار می‌آید که در بخش میان‌کوه شهرستان پلدختر و در حاشیه مسیر آزادراه خرم‌زال واقع است.

 

کوگان به عنوان اثری مهم و تاریخی در کشور است که استقبال از این اثر طبیعی بسیار بالا بوده و علاقمندان خاص خود را از سراسر ایران و حتی جهان دارد و سالانه علاقمندان به گردشگری و میراث فرهنگی از آن بازدید می‌کنند، لذا فراهم آوردن زمینه برای ارائه امکانات و تجهیز این منطقه به منطقه‌ای توریستی و تاریخی از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور می‌تواند علاوه بر تبدیل کردن این منطقه به مقصد بسیاری از گردشگران جهان و ایران ضمن اشتغال‌زایی در حوزه میراث فرهنگی نیز موثر واقع شود.

 

 

 

 

 

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, خرم آباد, غار کوگان

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:37  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

آشنایی با شهرستان پل دختر

 

شهرستان پل دختر در قسمت جنوب غرب شهرستان خرم ‌آباد به فاصله حدود صد كیلومتری آن واقع شده است. پل‌دختر، شهرستان مرزی بین استانهای لرستان و ایلام است و چهل و نه كیلومتر با شهرستان دره شهر از استان ایلام فاصله دارد.

پیشینه تاریخی این منطقه نیز در چارچوب تاریخ خرم‌آباد قابل بررسی است. محدوده این شهرستان قبلاً از توابع بخش ملاوی خرم‌آباد بود و در حال حاضر به شهرستان تبدیل شده و مركز آن شهر پل‌دختر است.

جاذبه های دیدنی

پل کلهر

تفرجگاه تنگه چشمک

غار کلماکره

گورستان چشمک

شهرستان پل دختر در حدود 100 كيلومتری جنوب باختری شهرستان خرم آباد واقع شده و شهرستان مرزی بين استان های لرستان و ايلام است. محدوده اين شهرستان قبلا از توابع بخش ملاوی خرم آباد بود، اما در حال حاضر خود به يک شهرستان تبديل شده و مركز آن شهر پل دختر است. پل دختر حدود 49 كيلومتر با شهرستان دره شهر از استان ايلام فاصله دارد. نام اين شهر ظاهرا از نام پل ويرانه و بزرگ و محكمی كه از روزگار ساسانيان به جا مانده گرفته شده است. موارد ديگر در رابطه با پيشينه تاريخی اين منطقه در چهارچوب تاريخ خرم آباد قابل بررسی است. مركز شهرستان پل دختر از نظر جغرافيايی در 47 درجه و 42 دقيقه درازای خاوری و 33 درجه و 9 دقيقه پهنای شمالی و در ارتفاع 660 متری از سطح دريا قرار دارد. آب و هوای آن نسبتا گرم و نيمه خشك است و بيش ترين درجه گرما 45 درجه، كمترين دما 15- درجه و مقدار بارش سالانه بطور متوسط 450 ميليمتر است. شهرستان پل دختر از شمال و خاور به شهرستان خرم آباد، از شمال و شمال باختری به شهرستان كوهدشت، از جنوب به استان های خوزستان و ايلام محدود می باشد. راه اصلی خرم آباد ـ انديمشك از شهرستان پل دختر می گذرد. از اين شهرستان به سوی شمال تا خرم آباد حدود 110 كيلومتر و به سوی جنوب خاوری تا انديمشك حدود 102 كيلومتر فاصله است. کشاورزی در اين منطقه رواج نسبتا خوبی دارد و آب مورد نياز برای آن از رودخانه ها و چاه ها تامين می شود. محصولات کشاورزی اين منطقه عبارتند از: گندم، جو، بنشن، تره بار و برنج.اقتصاد پل دختر بر پايه كشاورزی، دام‌داری و صنايع استوار است. فرآورده های کشاورزی اين استان همراه با فراورده های دامی و لبنی جزو صادرات اين شهرستان است. صنايع كارخانه‌ای پل دختر، بيش‌تر‌؛صنايع‌ساختمانی‌است كه مصالح‌ساختمانی‌توليد شده آن نيز به ديگر شهرستان ها صادر می‌شود. پل‌كلهر يا «مملو»، گورستان چشمك ومقبره حيات‌الغيب از مهم ترين مكان‌هاي ديدني و تاريخي شهرستان پلدختر به شمار مي‌آيند.

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, شهرستان پل دختر

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:36  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

پل تاریخی کشکان و عکس های مربوط به آن

پل تاریخی کشکان مربوط به دوره ساسانی و در بخش چگنی بر روی رودخانه‌ای با همین نام ساخته شده که کاربرد این پل اتصال راه باستانی شهر شاپورخواست به مناطق غرب استان لرستان و کرمانشاه بوده است.

تصاویر مربوط به این پل:

 

برگرفته از سایت ایران نما

 

 

جاهای دیدنی لرستان

ونايی و سراب دوروزنه ونايی بروجرد

ونايی روستايی سرسبز و بکر از جمله مناطق پر جاذبه بروجرد به شمار میآيد که بيشترگردشگران و به ويژه دوستداران کوهپيمايی و کوهنوردی اوقات خوشی را در آن سپری میکنند.

اين روستا به دليل آب و هوای مناسب هر ساله در تمام فصول و به ويژه تابستان پذيرای ميهمانان و گردشگران فراوان از.سراسر کشور است

 

۱۰ کوه و قله مرتفع و شگفت انگيز از منطقه ”ونايی“ در شمال غربی بروجرد و به عنوان يکی از بزرگترين و پرجمعيتترين مناطق روستايی بروجرد، از .جمله ”هجده يال“، ”سه کوزان“، ”والاش“، ”برنجه“ و ”هيگره“ برخوردار است

 

 

وجود چشمهسارهای جوشان همچون ”آب سفيد“، ”دو روزنه“ و سراب خسرو“وهمچنين غار زيبای ونايی در اين منطقه علاوه بر رونق کشاورزی، طراوتويژهای را با صدای دلنشين جويبارها در کنار عطر سبزهها و خنکی نسيم دشتها در مقابل گردشگران به تصوير کشيده است

.

جاندارانی همچون گراز، گرگ، روباه، خرگوش، موش صحرايی، کفتار، خدنگ و پرندگانی مانند حواصيل، کبک، خروس کولی و چنگر از جمله جانوران منطقه کوهستانی ونايی میباشند

 

همچنين پوشش گياهی غنی اين روستا مورد توجه اهالی و گردشگران بوده زيرا که در اين منطقه گياهان دارويی و خوراکی مانند پونه، بابونه، گون و ميخک وحشی به وفور مشاهده میشود .

 

با وجود اين همه نعمت الهی و شرايط اقليمی کوهستانی و بکر کشاورزی منطقه را متحول نموده و لوبيا سبز و خيار کشاورزان اين گوشه جهان خلقت سرآمد شده است

 

 

توليد خيار مرغوب در اين منطقه باعث شده که دهها کارگاه توليد خيار شور همواره در تکاپو کار و تلاش و توليد خيار شور معروف ونايی باشند که عمده توليدات اين واحدهای توليدی به سراسر کشور و حتی به کشورهای ديگر صادر شود

 

فرآوردههای دامی اين منطقه به دليل کيفيت آب و هوا امتيازی بالاتر نسبت به ديگر مناطق داشته و بيشتر اهالی اين روستا اقدام به تهيه دوغ و کره به صورت .محلی نموده و به مردم عرضه میدارند

 

با اين وجود ”ونايی“ را در روزهای تعطيل هفته بهتر از هر زمان ديگر میتوان احساس کرد چرا که عمده خانوادههای بروجردی به همراه مسافران و .ميهمانان خود از ساعات اوليه صبح راهی اين منطقه شده تا با نشستن در کنار رودخانه و چشمههای پر آب روزی خوش را در خلوت طبيعت سپری کنند

 

از همه مهمتر ميزبانی قريب به شش هزار مردم روستايی صميمی و بیريای اين منطقه همواره خاطراتی خوش را برای مسافران و گردشگران به ارمغان .دارد

 

منطقه روستای ونايی به عنوان زيستگاهی مناسب برای گونههای جانوری بومی منطقه محسوب شده و از شکارگاههای مورد توجه شکارچيان و صيادان ساليان گذشته تاکنون بوده است

 

سراب دوروزنه ونايی

 

سراب دوروزنه ونايی يکی از رودخانههايی فصلی ونايی است که در بهار ميزان آب ان به بالاترين حد خود ميرسد اما در اواخر تابستان تقريبا چيزی از اين آب خروشان باقی نميماند.

 وجه تسميه آن که به دروزنه معروف گرديده شايد به علت نوسانات ناگهانی اين رودخانه خروشان باشد که شايد کمتر کسی باور کند . که اين رودخانه در اواخر تابستان خشک میشود

 

اين سراب تقريبا در شمال غربی دشت گلرود واقع شده که برای رسيدن به ان بايد وارد روستای ونايی شده و از انجا رهسپار اين سراب خروشان شد که فاصله .چندانی با سراب چله ديگر منطقه ديدنی روستای ونايی ندارد

 

 

سراب چله ونايی

 

سراب چله يک از زيباترين مناطق گردشگری در روستای ونايی است که تقريبا در غرب دشت سرسبز گلرود قرار دارد.وجود آب فراوان اين منطقه و بيشهزارهای سر سبز ان باعث جذب گردشگران زيادی باز اقصی نقاط ايران و حتی خارج از ايران شده است

 

می گويند.و آب اين سراب از دل همين سنگهای(chol)علت نام گذاری اين سراب به وجود سنگهای بسياری زبری برمی گردد که در زبان محلی به آن چل ذکر شده فوران میکند و به چند شاخه تقسيم میشود و در نهايت به رودخانه گلرود میريزد.

 به علت کيفيت بالای اب اين سراب مقداری از ان از طريق خطوط لوله به شهرستان بروجرد و خود روستای ونايی جهت تامين اب شرب ارسال میشود.

 

 سازمان آب و فاضلاب بروجرد در آنجا ساختمانی برای انتقال آب ايجاد کرده که دارای فضای بسيار زيبايی میباشد که در برخی از روزها ميزبان گردشگران و ميهمانان اداری و غير اداری میباشد. در داخل محوطه ای آن حوضچهها و ابشارهای بسيار زيبای ساخته شده است

 

با اين وجود منطقه ونايی را در روزهای تعطيل هفته بهتر از هر زمان ديگر میتوان احساس کرد و اکثر خانوادههای بروجردی به همراه مسافران و ميهمانان .خود از ساعات اوليه صبح راهی اين منطقه شده تا با نشستن در کنار رودخانه و چشمههای پر آب روزی خوش را در خلوت طبيعت سپری کنند

 

 

گلرود دشتی سرسبز و حاصلخير است که در روستای ونايی واقع شده است .رودخانه خروشان گلرود که از به هم پيوستن ابهای سراب دروزنه ،سراب چله و سراب خسرو شکل گرفته زيبايی خاصی را به اين دشت حاصلخيز داده است .

 

اطراف اين دشت را کوههای سر به فلک کشيده ونايی از جمله کوههای سه کوزان و برافتاب و...احاطه کرده اند که در بيشتر ايام سال پوشيده از برف و مکان مناسبی برای ييلاق عشاير استان لرستان محسوب میشوند .وچود اين  کوهسارها باعث به وجود دامدن جشمههای زيادی در دشت حاصلخيز گلرود شده است

 

 

اراضی دشت گلرود ونايی تا چند سال پيش همگی به زير کشت خيار میرفتد اما در سالهای اخير مردم روستای ونايی به سمت باغداری و ايجاد باغهای سيب متمايل شده اند و اکثر زمينهای گلرود به کاشت درختان سيب ،هلو اختصاص يافته و تا جند سال اينده کل دشت گلرود از باغهای ميوه پوشيده خواهد شد و ديگر .جايی برای کشت خيار که محصول اصلی روستای ونايی در طی ساليان گذشته بوده،نمی ماند

 

 

وجود کوههای زيبا و چشمههای پرآب و خنک سبب رونق کشاورزی در اين منطقه روستايی شده و همچنين طراوت ويژهای را با صدای دلنشين جويبارها در کنار عطر سبزهها و خنکی نسيم دشتها در مقابل گردشگران به تصوير کشيده است

 

بروجرد دارای مناطق ديدنی زيادی است که روستای ونايی تنها يکی از مناطق ديدنی و خوش آب و هوای بروجرد است که هر ساله مسافران و گردشگران .زيادی در هنگام سفر از اين منطقه سرسبز و جالب ديدن میکنند

 

 ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, بروجرد, ونايی, سراب دوروزنه نايی

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:21  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

ورشو سازی هنری زیبا از کشور لهستان در لرستان

هنر ورشوسازی از کشور لهستان به ایران وارد شده و نام ورشو به دلیل شهر ورشو مرکز کشور لهستان بر روی این فلز ماندگار شده است . در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی هنر ورشوسازی در ایران به اوج خود رسید و سابقه هنر ورشوسازی در ایران مربوط به شهرستان‌های دزفول و بروجرد است .

قلمکاران لرستانی قبل از ورود ورشو به ایران از ورق زرد رنگ برنج برای ساخت ابزار و وسایل مورد نیاز در منازل استفاده می‌کردند . پس از ورود ورشو به ایران ، هنرمندان خوش ذوق دزفول و بروجرد این فلز را در دست گرفته و با دقت و ظرافت خاصی آن را نرم کرده و پس از شکل گیری نهایی به دست استادان قلمکار می سپردند . استادان قلمکار ورشو نیز با چشمان خوش بین و دستان هنرمند خود بر روی این جسم بی جان ، فضایی رویایی را قلمکاری می کردند . هنر ورشوسازی در ایران اکنون به صورت پایه در شهرستان بروجرد وجود دارد و نام ورشو و ورشوکاران این دیار در همه جای دنیا مشهور شده است . در زمان حاضر سماورهای ورشویی در همه نقاط ایران مختص استادان ورشو سازی بروجرد است . اسناد و مدارک فرهنگی برجای مانده از گذشته به ویژه ابزار و ظروف بیانگر آن است که بروجرد نیز از لحاظ تولید صنایع‌ دستی سابقه‌ای دیرینه دارد .

ورشو سازی عبارتست از ساخت و تهیه انواع ظروف از جنس ورشو که خود آلیاژی از جنس 20% نیکل، 35% روی ، 45% مس است .

 

 

نوآوران و استادان صنایع‌دستی در بروجرد همواره به موازات آفرینش‌های ذوقی صنعتگران و هنرمندان دیگر شهرهای کشور از جمله اصفهان در خلق آثار شگفت انگیز گام برداشته ‌اند .

 

ورشو، خود به رنگ نقره است و آلیاژی است که به خوبی فرم گرفته و می‌توان زیرساخت‌های مصرفی و زیبایی که کاملاً جنبه کاربردی دارند ، تهیه کرده سپس روی آن را قلم زنی و بر زیبایی آن افزود .

امروز دیگر صدای دلنشین چکش صنعتگران پر ذوق در کوچه پس کوچه‌های بازار قدیمی بروجرد به گوش نمی‌رسد و دگرگونی‌های صنعتی نقش و نگار ظروف ورشو را از یاد برده است .

 

 

در تاریخ ورشو سازی بروجرد استادانی از جمله محمد رحیم میناگر، رضا رئوفیان ، رضا گلدوز و محمد بادآور پا به عرصه وجود نهاده و با تحمل مشکلات فراوان صنعت ورشو سازی را با دستان خود به اوج و تکامل رساندند .

صدایی که از کوبیدن چکش‌ها به ظروف مسی به صورت همنوا ایجاد و در کوچه‌های بازار بروجرد طنین انداز می‌شد ، این حرفه را از میان دیگر صنایع متمایز می ساخت .

امروز به دلیل تحولات گوناگون ، صنعتگران و هنرمندان این هنر- صنعت به شغل‌های دیگر روی آوردند . متأسفانه به دلیل اهمیت ندادن به این صنایع ، ماشته ، گلیم و جاجیم‌های صنعتی ، ظروف ورشوی ماشین ساز، صنایع چرمی مصنوعی و تابلوهای پلاستیکی چوب نما شده‌اند و با قیمت‌های بالا به مردم عرضه می‌شود . 

 

 

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, بروجرد, ورشوسازی

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:19  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

بازار بزرگ بروجرد که قسمت عمده ان در جنگ از بین رفت

بازار بزرگ بروجرد که ساکنان محلی به آن راسا به معنی راسته بازار می گویند، عمده‌ترین مرکز تجارت سنتی شهر بروجرد است که مورد استفاده شهرنشینان و روستائیان شهرستان بروجرد و نیز دیگر مناطق اطراف قرار می گیرد. این بازار همچنین نقش عمده ای در تجارت منطقه ای در استانهای لرستان، مرکزی و همدان دارد. عشایر لر و بختیاری در فصلهای بهار و تابستان برای تامین مایحتاج خود روزهای متمادی را در این بازار می گذرانند.

تاریخ دقیق بازار بروجرد مشخص نیست اما ساختار فعلی بازار بروجرد در دوره قاجاریه طرحریزی و ساخته شده است. حسام السلطنه شاهزاده قاجاری مقر حکومت ولایت خوزستان و لرستان را در بروجرد قرار داد و بناهای زیادی در آن ساخت که راسته بازار بروجرد از آن جمله است.

این بازار به مرور بافت تاریخی خود را از دست داده و امروزه علاوه بر مشاغل جدید، مغازه‌ها و پاساژهای متعددی در آن ساخته شده که عاری از هنر معماری هستند.

 

 

سابقه بازار بزرگ و قدیمی بروجرد احتمالاً به اولین دوره های شکل گیری شهر بر می گردد. بخش اعظمی از راستای اصلی سر پوشیده آن در دهه های 20 و 30 به علت های مختلف از جمله احداث خیابان، آتش سوزی و همچنین متعاقب آن در دوران جنگ ایران و عراق بر اثر بمباران از بین رفته است و بجز چند راسته فرعی و حدود 6 سرای تجاری مابقی نوساز هستند. با این وجود بازار به همان شکل سابق و حرف و پیشه های مختلف کارکرد خود را حفظ نموده است.

بازار بروجرد مشتمل بر راسته بازارها، کاروانسراها و مراکز جانبی مانند حمام و مسجد است. راسته بازارها عمدتاً به مشاغل خاص اختصاص دارند و با همان نام شناخته می شوند مانند بازار مسگرها، بازار علافها، بازار زرگرها و بازار چلنگرها.

کاروانسراها در دوران قاجار و پهلوی ساخته شده‌اند و عمدتاً با ورودیهای متعدد به راسته بازارها و دیگر سراهای مجاور متصل می شوند. برخی از این کاروانسراها به لحاظ معماری ارزشمند هستند از جمله کاروانسرای حافظیه.از جمله این سراهای قدیمی می توان به سرای حافظی، سرای قیصریه، سرای وحدتی و سرای نیک نژاد اشاره کرد.

 

 

سرای حافظی در کنار راسته اصلی بازار قدیم بروجرد واقع شده و از ساخته های دوره قاجاریه می باشد. بنا دارای سه در ورودی در شرق،غرب و جنوب می‌باشد که به صورت دو طبقه ساخته شده و دارای حیاط مرکزی،انبار و محل بارانداز می‌باشد.

دکانهای طبقه اول همه به صورت طاق تویزه و یا طاق آهنگ هستند و فضاهای طبقه دوم که از طریق چند راه پله در دالانهای ورودی امکان پذیر است یا تیرهای چوبی و به صورت سقف مسطح است که از یک ایوان با ستونهای چوبی در جلو و مشرف بر حیاط و دکانهای در پشت آن می باشد.

 

 

علیرغم تغییرات شدید در سبک زندگی مردم، هنوز ردپای بسیاری از مشاغل سنتی در بازار بروجرد دیده می‌شود و عده ای به تولید محصولات سنتی مانند گیوه و جوراب، نخ و ریسمان، ظروف مسی و پارچه‌های سنتی مشغولند. محصولات تولیدی اینان بیشتر به مصرف روستائیان و عشایر کوچرو می رسد

آدرس: بروجرد، خیابان تختی

 

 

 

 

 

 

 

برگرفته از:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, بروجرد, بازار بزرگ بروجرد

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:17  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

بقعه امامزاده جعفر بروجرد از نمونه‌های معماری سلجوقی

بقعه امامزاده جعفر یکی از قدیمی‌ترین بناهای تاریخی شهر بروجرد است که در انتهای خیابان جعفری قرار دارد. کتیبه‌های موجود در این بنا، فرد مدفون را جعفر، فرزند موسی کاظم، هفتمین امام شیعیان می‌دانند. اما در برخی کتابها و منابع تاریخی، جعفر با پنج واسطه، فرزند سجاد، چهارمین امام شیعیان ذکر شده است.

 

بنای آرامگاه امامزاده جعفر بروجرد از بناهای جالب توجه معماری اسلامی در استان لرستان و غرب ایران است. گنبد هرمی شکل این آرامگاه با بیش از هزار سال قدمت، در دوره سلجوقیان ساخته شده است و از نمونه‌های معماری سلجوقی به حساب می‌آید. این گنبد منحصربه‌فرد، بصورت مخروطی مخروطی بلند و پلکانی با ۱۸ پله ساخته شده است. نمونه اینگونه گنبدها، در غرب ایران کمتر دیده می‌شود اما در مناطق جنوبی تر (خوزستان)، آثار مشابهی مانند آرامگاه دانیال نبی در شوش گسترش بیشتری دارند. ورودی امامزاده جعفر دارای یک در چوبی ارزشمند قدیمی و بزرگ، منقش به اشکال شیر و خورشید بود که مدتی بعد از انقلاب کنده شد.از سرنوشت این در گرانبها اطلاعاتی در دست نیست.همچنین درون محوطه ی این امامزاده درختی بسیار ستبر وجود داشت که به اعتقاد بسیاری قدمتی چند صدساله داشت، اما متأسفانه این درخت نیز بدون ارائه ی دلیل خاصی قطع شد.در پیرامون امامزاده خانه های بسیار قدیمی و تاریخی وجود دارند که به دلیل عدم توجه مسئولین در زلزله های اخیر آسیب های بسیاری دیدند.

 

ایران نما 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, بروجرد, بقعه امامزاده جعفر

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:15  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

مسجد جامع بروجرد يكي ازكهن ترين مساجد غرب ايران

اين بنا در خيابان جعفري شهر بروجرد واقع شده است . مسجد جامع بروجرد يكي ازكهن ترين مساجد غرب ايران است . بخش قديمي اين بناشبستان جنوبي و گنبد آن است كه همانند چهارطاقهاي زمان ساسانيان مي باشد . نقشه مسجد از نوع يك ايواني است واز يك قسمت وسط به ابعاد10×10و دوقسمت طرفين به ابعاد20×10مترتشكيل شده است ارتفاع گنبد آن كه در وسط بنا ايجادشده تا كف مسجد نزديك به20 متر است. و زمان ساخت آن به عهد سلجوقي برمي گردد. براساس كتيبه هاي موجود اين مسجد در زمان شاهان صفوي ، در سالهاي 1022 هجري 1023 هجري ، 1091 هجري و سرانجام در سال 1209 هجري تعميرومرمت شده است مسجد داراي تزئينات آجري و كاشيكاري بوده است كه در طول زمان و براثر عوامل طبيعي چون زلزله تخريب شده اند . مواد و مصالح آن از آجر ، كاشي ، ملات است . اين بنا مربوط به دوره سلجوقي است وبه شماره 228 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است .

آدرس: بروجرد – میدان جعفری – خیابان جعفری – کوچه عماد

منبع:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, بروجرد, مسجد جامع

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:13  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

مناره آجري لرستان

این یادمان ارزشمند بنایی است استوانه ای شکل که به عنوان میل راهنما وجهت ‌هدایت کاروان ها در کنار شهر قدیم <شاپور خواست> احداث گردیده است، افزون براین ‌وجود بقایای معماری سـنـگ و گـچ بـا دیـوارهای ضـخیم در مجاورت مناره (پارک ، میدان ‌شقایق فعلی ) حـاکی از وجود تأسیساتی نـظـیـر‌‌‌‌کـاروانـسـرا و مـسـجـد و .... گرداگرد ‌بنا در گذشتهمی باشد. با توجه به سبک معماری بنا ، احتمالاً تاریخ ساخت آن ‌به دوره فرمانروایی دیلمیان برمی‌گردد . بلندای آن بر اثر عوامل طبیعی کاهش ‌یافته و اکنون با احتساب پایه سنگی، ارتفاع آن به ۳۰ متر می رسد . قطر بنا در ‌پایین ترین قسمت به ۵/۴ متر کاهش می یابد . فضای داخلی آن از ۹۹ پله تشکیل ‌شده است . ورودی مناره در جبهه غربی روی سطح پایه قرار گرفته است . ‌‌

 

ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, مناره آجري

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:11  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

گرداب سنگي خرم آباد برای مصرف شهر باستانی شاپورخواست

گرداب سنگي یکی از آثار تاریخی استان لرستان است که در شمال غربی خرم‌آباد در بافت قدیمی شهر قرار دارد.

گرداب سنگی یکی از آثار به جا مانده از دوره ساسانیان و بنایی است از سنگ‌هایی به ابعاد ۱×۱ متر و ساروج که پیرامون چشمه‌ای ساخته شده تا آبی که از چشمه خارج می‌شود، در آن ذخیره گشته و سپس از طریق کانال، به نقاط مختلف شهر باستانی شاپورخواست هدایت شود. قطر این سازه ۱۸ متر، پهنای آن ۳ متر و ارتفاع آن تا کف چشمه ۱۸ متر می‌باشد. در قسمت شرقی گرداب، دریچه‌ای به ابعاد ۹۰×۱۶۰ سانتی‌متر دیده می‌شود که با یک وسیله کشو مانند بسته می‌شده و آب را به جوی کناره غربی گرداب سرازیر می‌کرده است.

در دره‌ای که امروزه «بابا عباس» نامیده می‌شود و فاصله آن تا گرداب سنگی ۱۲ کیلومتر می‌باشد، آثار یک آسیاب بر جای مانده که آب آن از گرداب سنگی تأمین می‌شده است.

چشمه‌ای که گرداب سنگی از آن تغذیه می‌شود، از اواسط زمستان تا اواسط تابستان پرآب است و در سایر مواقع خشک و خاموش است. آبدهی این چشمه ۱۷۰ لیتر در ثانیه است که این میزان در اوایل فصل بهار افزایش می‌یابد.

گرداب سنگی که به گویش لری «گِردآو بَردینَه» خوانده می‌شود، در مجاورت خیابان هفده شهریور شهر خرم‌آباد پایین‌تر از میدان تختی واقع شده است.

 

 

 

 ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, خرم آباد, گرداب سنگي

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:10  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

قلعه فلک الافلاک پابرجا و استوار سپهر سپهران

قلعه فلک الافلاک یکی از مشهورترین جاذبه‌های تاریخی و گردشگری استان لرستان است که در بالای تپه‌ای باستانی و در مرکز شهر خرم‌آباد قرار دارد.

قلعه فلک الافلاک از شرق و جنوب شرقی به رودخانه خرم‌ رود، از غرب به خیابان امام خمینی و از شمال به خیابان فلک الافلاک محدود می‌شود.

از تاریخ ساخت قلعه فلک الافلاک و بانی آن، اطلاعات دقیقی در دست نیست اما بر اساس شواهد موجود، بنای اولیه این قلعه به زمان شاپور اول ساسانی در قرن سوم میلادی بازمی‌گردد. ساسانیان در حدود منطقه کنونی خرم‌آباد، شهری با نام شاپورخواست ساختند و از این دژ به عنوان مرکز حکومتی و نظامی استفاده می‌کردند. شاپورخواست بعدها ویران و در حدود سده هفتم هجری قمری، شهر خرم‌آباد فعلی به جای آن بنا شد.

وسعت تقریبی قلعه فلک الافلاک 5300 مترمربع است و دارای 8 برج، 2 صحن و 300 جان‌پناه می‌باشد. فضای داخلی قلعه به 4 تالار نسبتاً بزرگ پیرامون و تعدادی تالار و اتاق تقسیم شده است. ارتفاع بلندترین دیوار تا سطح تپه 23 متر است. مصالح بکار رفته در ساخت این قلعه، سنگ، آجر، خشت و ملات گچ و آهک است. ورودی بنا در سمت شمال و در بدنه برج جنوب غربی تعبیه شده که پس از گذر از راهروی ورودی، به حیاط اول متصل می‌گردد. در گوشه شمال شرقی حیاط اول یک حلقه چاه آب به عمق 40 متر وجود دارد که آب مورد نیاز ساکنان قلعه از آن تأمین می‌شده است (البته اکنون نیز قابل بهره‌برداری می‌باشد).

از ویژگی‌های اصلی این بنا می‌توان به قرارگیری بر فراز صخره‌های سنگی و اِشراف کامل آن به دره تاریخی خرم‌آباد و جاری شدن چشمه پرآب گلستان از دامنه شمالی تپه اشاره نمود. مجاورت قلعه فلک الافلاک با غارهای پیش از تاریخ دره خرم‌آباد، سنگ نوشته خرم‌آباد، مناره آجری، پل شکسته (پل شاپوری) و گرداب سنگی، بیانگر پیوستگی تاریخی این قلعه با آثار مذکور است.

این قلعه در منابع تاریخی مکتوب، با نام‌های متفاوتی چون دژ شاپور خواست، سابرخاست، دزبر و قلعه خرماباد یاد شده است. نام «فلک الافلاک» (به معنای سپهر سپهران)، عنوانی است که از دوره قاجاریه برای این قلعه در نظر گرفته شد و از آن روزگار تا به حال باقی مانده است. در واقع وجه نامگذاری این بنا، شاید به دلیل وجود دوازده برج قلعه که اشاره‌ای به دوازده برج فلکی دارد، باشد. علاوه بر این نام قلعه ممکن است استعاره‌ای از دست‌ نیافتنی بودن آن باشد.

این قلعه در دوره‌های گوناگون، دستخوش تغییر و تحولات متعددی شده است که بیشترین این تحولات مربوط به دوره صفویه تا قاجار می‌باشد. بر اساس مدارک موجود، تا حدود صد سال پیش، بارویی دوازده برجی در پیرامون بنای فعلی وجود داشته که اکنون آثار این برج در محوطه شمال غربی قلعه دیده می‌شود.

این قلعه به لحاظ موقعیت استراتژیکی خود، در قرن چهارم هجری قمری به مقر حکومت آل حسنویه و گنجور در زمان آل‌ بویه تبدیل شد. قلعه فلک الافلاک در زمان حکومت خاندان بدر (قرن چهارم هجری قمری)، به عنوان خزانه سلطنتی کاربرد داشته و در زمان اتابکان لر کوچک و والیان لرستان در دوره صفویه و قاجاریه، مقر حکومتی بود. در دوره پهلوی اول و دوم، کاربرد این قلعه به ترتیب پادگان نظامی و زندان سیاسی بوده است.

در حال حاضر قلعه فلک الافلاک که پس از ثبت در فهرست آثار ملی کشور به «موزه فلک الافلاک» تغییر نام داده است، شامل بخش‌های مردم‌شناسی، هنرهای سنتی و باستان‌شناسی می‌شود. در تالار موزه مردم‌شناسی، عکس‌ها و مدل‌های کوچک و بزرگ متعددی از شیوه‌ها و رسوم گوناگون زندگی مردان و زنان عشایر و روستای منطقه لرستان به نمایش گذاشته شده است.

از دیگر آثار دیدنی این موزه در بخش مردم‌شناسی، سنگ قبرهای اهالی منطقه است که با دیگر نواحی ایران تفاوت جالب توجهی دارند. در این نواحی رسم بوده که بالای قبر، سنگی عمودی قرار می‌دادند و روی آن صحنه‌هایی از زندگی فرد درگذشته حجاری می‌نمودند. در تالار باستان‌شناسی موزه تعداد زیادی اشیای ارزشمند مفرغی، سفالی و سنگی متعلق به هزاره‌های پیش از میلاد به نمایش گذاشته شده است. این آثار طی سالیان اخیر از حفاری‌های گروه‌های باستان‌شناسی یا حفاران غیرمجاز و قاچاقچیان ضبط شده است. این آثار بیانگر دیرینگی و پیشرفت تمدن کهن منطقه لرستان می‌باشند.

آدرس: خرم آباد – خیابان امام (ره) – دوازده برجی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان لرستان, خرم‌آباد, قلعه فلک الافلاک

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم آبان ۱۳۹۴ساعت 20:9  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

ایران گردی

توربین های بادی دانمارکی در منجیل

 

منجیل شهر انرژی گیلان و با دارا بودن توربین های بادی به شهر انرژی کشور نامیده می‌شود. باد منجیل یکی از عوامل معروفیت این شهر می‌باشد که اغلب در بهار و تابستان با شدت بیش تری و در پاییز و زمستان با شدت کم تری می‌وزد. این باد از قدیم معروف به هفت باد منجیل بوده و شدت آن به قدری است که درختان زیتون را اغلب به یک سمت خم می‌کند.

 

اوایل دهه هفتاد با تصمیم دولت اقدام به خرید و نصب نیروگاه بادی از کشور دانمارک گردید و پس از گذشت چند سال و فراگیری متخصصان داخلی، امروزه پروانه‌های بادی در کشور تولید و در نیروگاه بادی منجیل نصب می‌گردد و این نیروگاه روز بروز بزرگ تر و مؤثرتر می‌گردد.

 

در سایت رودبار ۸۷ درصد روز های سال، باد وجود دارد که در کل ۲/۴میلیون کیلو وات ساعت برای یک توربین می توان بدست آورد. توربین های بادی عظیمی که به صورت افقی در چند قسمت از شهر منجیل نصب شده اند بیش از هر چیز در ابتدای ورود به این شهر توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند.

 

این توربین ها از سه پره به طول تقریبی ۳۰ تا ۴۰ متر ساخته شده اند و انرژی جنبشی باد را توسط ژنراتورهایی که در پشت پره ها قرار دارد، به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. در شرایطی که وزش باد مناسب باشد، با چرخش هر کدام از این پره ها مناظر زیبا و دیدنی را بوجود می آورد که توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند.

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, منجیل, توربینهای بادی

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:5  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

روستای کلشتر و درختان همیشه سبز زیتون

 

کلشتر یکی از روستاهای استان گیلان در ایران است. این روستا در بخش مرکزی شهرستان رودبار جای دارد و مرکز دهستان کلشتر است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۱۲۷۲ نفر (۴۰۹ خانوار) بوده است

 

روستای کلشتر از نظر مناظر دیدنی به خاطر موقعیت کوهستانی و وجود درختان همیشه سبز مثل زیتون و کاج در چهار فصل سال زیبا و دیدنی است. در بهار و تابستان این زیبایی چندین برابر می‌شود. درون بافت مسکونی روستا تعداد زیادی چشمه و نهر آب وجود دارد.

 

آبشار زیبایی که بیش از بیست متر ارتفاع دارد یکی دیگر از مکانهای دیدنی روستا به شمار می‌رورد. روستای کلشتر به دلیل شرایط خاص، مساحت عمده جنگلهای منطقه رابه خود اختصاص داده‌است. جنگلهای پر درخت و بکر در ارتفاع ۱۰۰۰ متری از سطح دریا و کوه آسمانسرا با دشتی زیبا با علفهای بلند و سبز در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا یکی دیگر از نقاط دیدنی روستای کلشتر می‌باشد.

 

یکی از ویژگی‌های مهم روستای کلشتر وجود تعداد زیاد چشمه‌های پرآب، با آب بسیار سرد و گوارا می‌باشد که این روستا را از روستاهای دیگر متمایز می‌کند. آب شرب و کشاورزی روستا تماماً از این چشمه‌ها تأمین می‌شود و آب مازاد بر مصرف برای آبیاری زمینهای کشاورزی روستاهای اطراف جاری می‌شود.

 

چشمه بار (چیمه وار) از بزرگترین و زیباترین چشمه‌های آب موجود در کشور است. از ویژگی‌های این چشمه می‌توان به سرمای خیلی زیاد آب حتی در تابستان اشاره کرد. مهمتر ازسرمای زیاد آب موضوعی است که اخیراً بیشتر به آن پرداخته می‌شود و آن سبک بودن آب از لحاظ وجود املاح می‌باشد که طبق آزمایشات انجام شده نتیجه گرفته شده که آب این چشمه حتی از آب معدنی دماوند هم سبک تر است.

 

آبشار کلشتر به طول تقریبی ۲۰ متر، سرچشمه کلشتر، امامزاده شاهزاده ابوطالب، درختان هزارساله زربین با بیش از ۲۰ متر ارتفاع، جنگلهای بلوط و راش و خانه‌های پلکانی از جاذبه‌های روستای کلشتر است.

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, رودبار, روستای کلشتر

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:4  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سروی که ناصر خسرو را شیفته خود کرد(هرزویل)

 

درخت سرو زیبا، دیدنی و پرابهت هرزویل در 5 کیلومتری شرق منجیل و در روستایی به همین نام (هرزویل) سر بر آسمان ساییده است و دارای قدمت طولانی چند هزار ساله است که از ظاهر، قامت و صلابت آن هویداست. 

ناصر خسرو شاعر و سفر نامه نویس معروف در سفرنامه اش معروف خوداز روستای هرزویل و سرو کهنسال آن توصیفات زیبایی دارد. همه شواهد مکتوب و شفاهی نشان از این میدهد که درخت سرو هرزویل همدم وهمساز بادهای سخت باد منجیل و شاهد همه حوادث تلخ و شیرین آن بوده است . هر بیننده ای مسحور وافسون این یادمان تاریخ ملی و باستانی کشور و یادگار دوران کهن شده و آن را نمادمقاومت در برابرحوادث و رویدادهای بزرگ و قد برافراشته از دل رویدادهای مهم میداند؛ این درخت از اماکن محیط زیست است که همه ساله گردشگران زیادی را به حضور می پذیرد

 

منبع:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, رشت, منجیل, سرو

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:3  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سد منجیل را باید دید

سفیدرود دومین رود بلند ایران است. سفیدرود را در باستان رود آمارد می‌نامیدند.

در کتب قدیم سپید رود را با نام های گوناگون از جمله: سپیدرود، اسفیدرود، اسبیذروذ، سپیذروذ و سفیدرود خوانده‌اند.

رودخانه سفيد رود با طول 765 كيلومتر طولاني‌ترين و پر آب‌ترين رود استان گيلان است.

سر چشمه اصلي آن كوه چهل چشمه كردستان است كه بعدا” شعبه‌اي به نام گروس از كوه‌هاي پنجه‌علي و در شمال غربي همدان و شاخه‌هاي ديگري در ناحيه بيجار (گروس) به آن متصل شده و به سمت شمال جريان مي‌يابد. در ميانه رودهاي ديگري به نام قرانقوش‌چاي و ميانه‌چاي و هشترودچاي و آب‌هاي كوه سهند و همچنين بزقوش به آن مي پيوندند و بعد به سمت جنوب شرقي تغيير جهت مي‌دهند.

سپس زنجان رود كه از چمن سلطانيه سرچشمه مي گيرد و شعبات كوچك ديگر جاري شده از كوه هاي طارم به آن پيوسته و سر انجام به تنگه منجيل مي‌رسد. تا اين نقطه رودخانه مذكور با نام قزل‌اوزن (يا ” خوزوكويا” و يا رود سرخ)‌ ناميده مي شود. در اين محل شاخه ديگري به نام شاهرود كه از كوه هاي طالقان سرچشمه مي گيرد و طول تقريبي آن تا منجيل حدود 180 كيلومتر است به آن مي‌پيوندد اين شاخه تقريبا” يك چهارم آب رودخانه سفيدرود را تأمين مي كند.

از محل تلاقي رودخانه شاهرود و قزل‌اوزن به بعد رودخانه سفيد رود ناميده مي شود. در منطقه منجيل سد بزرگ سفيدرود بر روي اين رودخانه ساخته شده كه درياچه‌اي با وسعت 56 كيلومتر مربع در پشت آن پديد آمده، در ادامه مسير اين رودخانه با پيوستن آبراهه‌هايي كه اصلي ترين آنها عبارتند از آبرود، سياه رودبار، تويسن و آبراهه شلي به سفيدرود و پس از گذر از مزارع حاشيه رودخانه به طرف شمال‌شرقي و منطقه تجن جاري مي شود. در انتها شعبه اصلي اين رود از طريق صدها كانال و آبراه زراعي در منطقه حسن كياده به درياي خزر مي‌ريزد.

آب و هوا در منطقه ي رودبار مديترانه‌اي مي باشد يعني زمستان هاي معتدل و اندكي مرطوب و تابستان هاي گرم و خشك . اين رود درناحيه ي منجيل در مسير بادهاي دائمي دره سفيد قرار گرفته كه به بادهاي منجيل معروف است.

 

وضعيت رودخانه از نظر قايقراني:

 

با قايقراني د اين رودخانه علاوه بر تجربه هيجان گذر از امواج متلاطم، مي توان مناظري زيبا و بي‌نظير مختص به شمال كشور را تماشا كرد.

قسمت های خروشان (Rapid ها) رودخانه تقریبا” 500 متر بعد از سد سفیدرود شروع می‌شوند، كه‌ قایقرانان محلی روی هريك نامی خاص گذاشته‌اند. درجه قسمت‌های خروشان این رودخانه بین 2 تا 3 می‌باشد.

 

جاذبه ها:

 

این منطقه داراي جاذبه هاي فراوان طبيعي، تاريخي و فرهنگي است. چشم اندازهاي طبيعي شامل رودخانه سفيدرود، درياچه سد سفيدرود، درياچه سد تاريک، ييلاقات و جنگل هاي عمارلو، کوه درفک، دشت ها و برنج کاري ها، حيات وحش، گل ها و گياهان وحشي شامل درخت هرزويل، گل سوسن چلچراغ، پوشش گياهي، چشمه هاي آب معدني داماش، سنگ رود و کلشتر، چشمه آبگرم ماست خور و … است.

جاذبه هاي تاريخي و باستاني شامل تپه هاي باستاني مارليک، تپه گرد کول، تپه کلشي، پل خشتي لوشان و …. جاذبه هاي فرهنگي شامل فرهنگ مردم منطقه، آداب و رسوم، صنايع دستي، لباس محلي، گويش، زندگي کوچ نشيني مردم قسمتي از منطقه عمارلو و ساير جاذبه ها شامل دهکده ييلاقي بره سر، دهکده سالانسر در کنار و … مي باشد. در امتداد رودخانه سفيدرود باغ‌هاي انبوه زيتون قرار دارد كه با قایقرانی بر روی اين رودخانه در حالیکه وزش باد خنک و مطبوع گرمای تابستان را با خود می‌برد مي‌توان به تماشای دورنمای درختان هميشه سبز زیتون در ارتفاعات‌، صخره‌های بلند در کنار دشت‌های حاصلخیز و شاليزار هاي برنج نشست.

 

تنوع آبزيان :

 

بر اساس بررسي‌هاي انجام شده در طرح جامع شيلاتي طي سال‌هاي 1373 و 1374 در ناحيه دهانه رودخانه سفيدرود تا سد سفيدرود و سر شاخه هاي قزل‌اوزن و شاهرود، 45 گونه و زيرگونه ماهي متعلق به 36 جنس و 17 خانواده شناسايي شده كه در بين ماهي هاي مهاجر عمده‌ترین آنها عبارتند از: اوزون برون، تاس ماهی، ماهی سفید، کپور معمولی، سس ماهی، لای ماهی، اسبله، سفید کولی، شاه کولی، سیاه کولی و البته ماهي هاي خانواده كپور بيشترين فراواني را به خود اختصاص داده‌اند.

رودخانه سفيدرود از لحاظ مهاجرت و زاد و ولد آبزيان بخصوص گونه هاي ماهيان خاوياري و گونه هاي ماهيان استخواني از رودخانه هاي منحصربه فرد در حوزه جنوبي درياي خزر مي باشد.

 

مشكلات زيست محيطي:

 

تخليه پساب هاي كارخانه هاي صنعتي، فاضلاب هاي خانگي، زباله هاي شهري و روستايي، سموم شيميايي كشاورزي، نيترات ها و فسفات‌ها، انواع حشره‌كش‌ها و زباله‌هاي كشتارگاه‌ها باعث شده تا اكوسيستم طبيعي سفيدرود كه يكي از مهمترين حوزه هاي آبخيز ايران به شمار مي رود دچار تغييرات زيادي شده كه علاوه بر خطر نابودي كامل رودخانه و گونه‌هاي متنوع آبزيان موجود در آن، اقتصاد و معيشت هزاران انسان را كه در حاشيه رودخانه زندگي مي كنند را نيز به خطر بياندازد.

انتقال اين آلودگي‌ها به درياي خزر سبب بروز پديده‌هاي زيست محيطي مانند كشند قرمز و توده هاي وسيع فيتو پلانكتوني شده است.

متاسفانه بي توجهي به اين اكوسيستم بي نظير باعث نابودي بخش عظيمي از سفيدرود شده به طوري كه هم اكنون سفيدرود از يك اكوسيستم فعال به اكوسيستم غير فعال تبديل شده است.

 

ويژگي‌هاي فرهنگي:

 

گوناگوني و تنوع فرهنگي و همچنين تنوع قومي و گويشي در سرزمين گيلان با وجودي كه از نظر جغرافيايي يكي از استانهاي كوچك ايران به شمار مي‌رود بيش از هر جاي ديگر ايران ديده مي‌شود.

گيلك‌ها، گالش‌ها، تات‌ها، تالش‌ها، كردها و ترك‌ها اجتماع گيلان را تشكيل مي‌دهند .

هر يك از اين اقوام موسيقي فولكلور بسيار غني، آيين‌ها و باورها و گويش مختص به خود دارند كه آشنايي با آنها از لطف خاصي برخوردار است.

 

راه هاي دسترسي:

 

این رودخانه به موازات جاده قزوین-رشت پس از سد سفیدرود تا روستای گنجه در نزدیکی شهرستان رستم آباد جریان دارد. در ضمن دسترسی محلی منجیل-رودبار نیز موازی رودخانه است.

 

امكانات اقامتي:

 

در شهرهاي منجيل و رودبار امكان اقامت در مهمانخانه و محل هاي پيش‌بيني شده كمپينگ با دسترسي به سرويس بهداشتي وجود داشته و در شهرهاي اطراف نظير رشت يا قزوين اقامتگاه‌هاي مناسبي موجود است.

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, رشت, سد منجیل

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:1  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

تپه مارلیک و گنج دردسر ساز

 

تپه مارلیک یکی از 5 تپه باستانی است که در دره گوهررود در اطراف رودبار واقع شده‌اند دره‌ای خوش آب و هوا که برای سال‌ ها محل سکونت اجداد ثروتمند گیلانی ‌ها بوده. تپه ‌های زینب بیجار ، پیلاقلعه ، دوربیجار و جازم کول ، بقیه این تپه‌ ها هستند.

در پاییز سال ۱۳۴۰ش ، هیاتى به سرپرستى دکتر عزت‌ الله نگهبان جهت بررسى و تحقیق عازم منطقه رحمت‌ آباد رودبار شد . این حفارى که به مدت ۱۴ ماه از پاییز ۱۳۴۰ تا آخر پاییز ۱۳۴۱ ادامه داشت ، منجر به پیدا شدن ۵۳ آرامگاه به طور منظم و پراکنده در سطح تپه شد . این آرامگاه‌ ها عموما از سنگ و گل ساخته شده بودند .

در ساخت این آرامگاه ‌ها از تخته سنگ‌ هاى بزرگ طبیعى که در سطح تپه وجود داشته، استفاده ‌شده . در بعضى قسمت ‌ها هم از سنگ‌ هاى زرد رنگى استفاده شده که از ۱۵کیلومتر دور تر و از دره گوهررود به این محل انتقال یافته‌‌اند.

حفاری تپه مارلیک برای دکتر نگهبان و همکارهایش یک دردسر بزرگ بود . از درگیری‌ ها و بی‌مهری‌ های اهالی روستا که به تحریک قاچاقچی ‌ها انجام می ‌شد، تا تهمت ها و دردسر هایی که باعث و بانی‌ اش مقام ‌های دولتی بودند و به دادگاهی شدن دکتر و همکارهایش کشید ؛ دردسری بزرگ که به نتیجه ‌اش می ‌ارزید .

از این منطقه تعداد زیادی ظروف و اشیای سیمین و زرین به دست آمده که نشانگر ثروت فراوان ساکنان آن است . قدمت این آثار به حدود 3 هزار سال پیش یعنى اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد مسیح مى ‌رسد .

ماردی‌ ها اقوام ساکن مارلیک مردگان‌ شان را با لباس رسمى و تزئینات کامل روى تخته سنگ و به پهلو قرار مى ‌داده‌ اند . در این حالت زانو ها اندکى خمیده می ‌شدند . همراه مردگان ، ظروف تشریفات مذهبى ، مجسمه ‌ها ، زیور آلات ، اسلحه ، ابزار و ادوات ، ظروف و ادوات آشپزخانه ، مدل و نمونه ادوات مختلف و اسباب ‌بازى کودکان دفن مى ‌شد . این امر نمایانگر هویت و حرفه صاحب آرامگاه و عقاید مذهبى اقوام ساکن در محل بود.

به جز این اشیا ، آثار و ادوات جنگى از جنس مفرغ مانند : خنجر ، پیکان ، سر نیزه و نیز وسایل تزئینى مانند : گوش پاک ‌کن ، ناخن پاک ‌کن ، گوشواره ‌، دستبند ، گردنبند ، پیشانى ‌بند ، مو بند ، سنجاق سر و همچنین ادوات و وسایل مورد استفاده نظیر ظروف ، دوک نخ ریسی ، دیگ ، ملاقه ، سیخ کباب ، ظروف سفالین ، پیکرک‌ ها و مجسمه ‌هاى سفالین و فلزى در مارلیک یافت شده‌ اند . وسایل رزمى مانند : خنجر ، شمشیر ، سرنیزه ، سرگرز ، مچ بند ، بازوبند رزمی و تیردان مفرغى بیانگر جنگجو بودن این اقوام است.

یکی از کشفیات مهم این تپه ، 2 مهر استوانه ‌ای است که روی آنها به خط میخی نقش شده است . این مهر ها به باستان‌ شناسان برای تشخیص خط و تاریخ مارلیکی ‌ها بسیار کمک کرده است .

 

 

 

گنجینه نفیس مارلیک

 

در کرانه شرقی سفیدرود دره زیبایی به نام گوهر رود وجود دارد که به علل حاصلخیزی خاک ، ملایمت هوا و رطوبت و بارندگی کافی از بهترین نقاط این ناحیه به شمار می رود . در وسط دره ی گوهر رود ، رودخانه ای به همین نام جریان دارد که از شعبه های کوچک سفید رود است .

در دره گوهر رود تپه های کوچک و بزرگی به چشم می خورد که مربوط به دوره های باستانی است و تپه مارلیک یکی از مهم ترین آن هاست . این تپه در محلی به نام چراغعلی تپه ( مالک قدیمی آن ) شهرت دارد . تپه های باستای گوهر رود از جمله مارلیک بقایای یک تمدن باستانی فراموش شده ای را در دل خود مدفون کرده اند .

تپه مارلیک ، که گنجینه ای ارزنده از هنر و تمدن بشری را در طول قرن ها در خود پنهان کرده است در حقیقت تپه ای طبیعی و صخره ای است که از سنگ های سولفات آهن تشکیل شده و لایه های طبیعی و تحتانی آن چنان است که شکاف های بزرک درون تپه ایجاد کرده و همین حفره ها موجب شده تا حیواناتی چون موش و مار به فراوانی در آن لانه کنند . عده ای معتقدند که نام مارلیک به دلیل وفور مار در این تپه بر انجه اطلاق شده است و افسانه مار و گنج در این تپه مصداق واقعی پیدا کرده است .

اما برخی نیز مارلیک را یک واژه ی تاریخی می دانند که از دو جز ” مارد ” و ” لیک ” ترکیب شده و معنای قوم ” مارد ” را می دهد . اینان استدلال می کنند که این کلمه در اصل ” ماردلیک ” بوده و با حذف ” دال ” مارلیک شده است . مارد اشاره به آمارد هاست و ” لیک ” هم همان ” لک ” است به معنای قوم و طایفه و عشیره است که در واژه هایی نظیر اسکو + لک و گیل+ لک دیده می شود . اگر نظریه اخیر را قبول کنیم بی گمان باید گنجینه ی مارلیک را متعلق به قوم آمارد بدانیم . کاوش های مارلیک در سال های 41-1340 با همکاری دانشگاه تهران و اداره باستان شناسی انجام گرفت .

در ادامه کاوش ها وضعیت اصلی تپه که معرف آرامگاه و گورستان اقوام فراموش شده باستانی است آشکار شد .

احتمال می رود که این تپه ، آرامگاه خصوصی فرمانروایان و شاهزادگان محلی بوده است که در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد در این منطقه حکومت می کرده و مردگان خود را بنا بر سنن و آیین های رایج آن دوره به همراه اشیاء و آثار قیمتی در این آرامگاه ها به خاک می سپرده اند .

زمانی که سه چهارم کاوش در تپه انجام شد در حدود 25 آرامگاه با اتاق آرامگاه کشف شد که در همه آنها اشیایی مانند ظروف مفرغی – ظرف های سفالین- دکمه های تزئینی- انواع سرگرز ، پیکان ، شمشیر ، خنجر ، مجسمه های برنزی و سفالی ،کلاه خود ، سرنیزه ،سوزن های طلاو مفرغ و … با نقوشی از انسان و گیاهان و حیوانات نظیر گاو کوهاندار ،گاو بالدار ، اسب شاخدار و اسباب بازی هایی برای کودکان دوک پشم ریسی و افزاری از این گونه بدست آمد که معرف فرهنگ و طرز زندگی این اقوام هستند .و نشان از اعتقاد به زندگی پس از مرگ دارد .

پارچه های بدست آمده از تپه های مارلیک نشانه ظهور و پیشرفت صنعت بافندگی در گیلان هزاران سال پیش است .

از جمله موارد جالب کشف کاشفان ، مهری است که روی آن خط میخی حک شده است و یا مهر دیگری که مجلس شکا ر را نشان می دهد . به گفته باستان شناسان قدمت آنها به بیش از سه هزار سال می رسد .

نمونه بی بدیل این کاوش ها جام مارلیک است که از زر ناب است و ارتفاع آن به 18 سانتی متر می رسد .

ارتفاع نقش برجسته های جام تا دو سانتی متر می رسد که نشان دهنده مهارت استاد کاری است که با ضربات چکش آن را آفریده است .

نقش وسط جام درخت زندگی است و در دو سوی درخت دو گاو بالدار دیده می شود که در حال بالا رفتن از درخت هستند . نمایش بدن حیوان به حالت نیم رخ و نمایش سر آنها از روبه رو ، از ویژگی های هنر ایرانی است و هویت ایرانی سازنده اش را نشان می دهد .

در کف جام گلی زیبا نقش شده است .در میان گل نقش خورشید دیده می شود که شعا ع های خود را به طور منظم پراکنده است .

برای اقوام مارلیک خورشید تا حد پرستش بسیار مهم بوده است و تا جایی که می توانسته اند نماد خورشید را به شکل ترنج های هندسی تزئینی در کف اکثر ظروف و جام های فلزی به تصویر کشیده اند . وقتی به نوع نقش و طرز ترسیم این ترنج ها توجه می کنیم در می یابیم خورشید در مرکز همه چیز است و همه موجودات از نور و حرارت جانبخش او زندگی می گیرند .

با اینکه انسان در هزاره ششم پیش از میلاد به فلزات دست پیدا کرده است اما از افتخارات مهم تمدن مارلیک صنایع فلزی و مخصوصا صنایع مفرغی است . در منطقه مارلیک به سبب وجود معادن سنگ فلز و منابع سوخت مانند چوب فراوان تولید مفرغ رونق زیادی یافته و کارگاه های صنایع مفرغی به وجود می آیند .

از نقاط اوج و شگفتی های دیگر صنعت مارلیک جامهای شیشه است که گفته می شود از اولین نمو نه های صنعت شیشه سازی بشر است .

و سرانجام این تمدن درخشان چه می شود ؟ برخی باستان شناسان معتقدند به دلیل شباهت فراوان آثار مکشوفه از سیلک در کنار شهر کاشان به خصوص آثار مفرغی ظروف و و ادوات و ابزار بسیار محتمل است که اقوام سلیک همان مارلیکی ها باشند که پس از حمله آشوریها به منطقه سیلک مهاجرت کرده اند و سپس به تدریج به ماد ها که از اقوام هند و ایرانی بودند پیوسته و در مراحل اولیه تکوین دولت ماد شرکت داشته و با دیگر گروه های مقتدر هند و ایرانی ، امپراطوری مقتدر ماد را در اوایل هزاره اول پیش از میلاد به وجود آورده باشند .

مجموعه آثار مارلیک در طبقه فوقانی موزه ملی ایران تهران نگاهداری می شود .

ابراهیم گلستان در سال 1342 فیلمی به نام تپه های مارلیک ساخت که برنده جایزه شیر سن مارکو جشنواره و نیز در سال 1343 شد که به ظاهر درباره ی کشفیات باستان شناسی در منطقه ی مارلیک است ، اما به واقع اثری در باره ی زندگی ، هنر ، دوام و آرزو برای فردایی بهتر است .

 

 

 

 

 

 

 

منبع:ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, رشت, تپه مارلیک

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 22:0  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

منطقه آزاد تجاری صنعتی انزلی

 

در راستای اهداف اقتصادی کشور و در پی سفر ریاست جمهوری وقت به شهرستان انزلی و با توجه به خواست همگانی و براساس مصوبه هیئت دولت در سال ۷۵ منطقه وی‍ژه اقتصادی بندرانزلی در دو بخش جداگانه تعیین گردید و در سال ۸۲ منطقه ویژه اقتصادی انزلی به منطقه آزاد تجاری صنعتی انزلی بدل شده و در سال ۸۳ نیز اساسنامه سازمان منطقه آزاد تجاری صنعتی انزلی مورد تصویب هیئت وزیران قرار گرفت و محدوده منطقه آزاد تجاری صنعتی انزلی در سال ۸۴ از طرف هیئت وزیران تعیین و ابلاغ شد؛ که بر اساس آن منطقه آزاد انزلی در سه بخش و محدوده مجزای بندری؛ اداره کل بنادر و کشتیرانی استان، شهرک صنعتی انزلی و محدوده منطقه ویژه اقتصادی سابق انزلی با مساحت ۳۲۰۰ هکتار خشکی و تا عمق ۲ کیلومتر از دریا در طول ۲۰ کیلومتر از حاشیه دریای خزر را شامل می‌شد.

 

 

هم اکنون محدوده منطقه آزاد در شهرستان‌های شهرستان انزلی، شهرستان رشت و شهرستان آستانه اشرفیه و بخشی از شهر رشت (فرودگاه رشت) قرار دارد. در اردیبهشت ۹۳ محدوده این منطقه از ۳ هزار و ۲۰۰ هکتار پیشین به بیش از ۹ هزار و ۶۰۰ هکتار افزایش یافته است.

این منطقه شامل محدوده‌ای از شهرستان‌های انزلی و رشت به مساحت تقریبی ۳۲۰۰ هکتار خشکی و تا عمق دو کیلومتر از آبهای ساحلی محدوده است. محدوده منطقه آزاد تجاری صنعتی انزلی (به غیر از محدوده بندری) از غرب به اراضی نیروی دریایی و محدوده روستای طالب آباد و از سوی شرق به روستای چپرپرد پایین منتهی می‌شود؛ که در سه محدوده جدا از هم به شرح ذیل در نظر گرفته شده است که هر یک پتانسیل خاص خود را دارند. این سه محدوده عبارتند از:

 

 - ناحیه گلشن و فاز تجارت به مساحت ۲۰۹۱ هکتار که شامل اراضی مناسب طبیعی، با تراکم جمعیت پایین و مناطق مسکونی، کمترین مقدار زمین جهت شالی کاری، دسترسی به سواحل مناسب و وجود اماکن و تأسیسات تفریحی و توریستی منطقه شهرک صنعتی شماره یک منطقه آزاد و ناحیه اطراف آن به مساحت ۹۴۶ هکتار که شامل شهرک صنعتی، اراضی منابع ملی و مجاور تالاب می‌باشد. محدوده بندری منطقه آزاد انزلی به مساحت ۱۰۶ هکتار، که این امر مطلوبیت وجاذبه‌های منطقه آزاد تجاری – صنعتی انزلی را برای ارائه تسهیلات در زمینه تخلیه و بارگیری و سایر امور، ارتقاء داده است

 

بندر کاسپین

بندر کاسپین بندری در حال ساخت در پهنه آبی و ساحلی در سواحل زیباکنار، شهرستان رشت واقع در محدوده منطقه آزاد در حال احداث است. این بندر با ۲۲ پست اسکله و ظرفیت ۱۵ میلیون تن در یک شیفت کاری بزرگترین بندر ایران در دریای خزر و از نوع بنادر نسل سوم با تکنولوژی و امکانات دریایی مدرن می‌باشد این بندر تحت مالکیت، مدیریت و بهره‌برداری سازمان منطقه آزاد است و تحت نظارت و قوانین سازمان بنادر و دریانوردی و گمرک نمی‌باشد.

منطقه آزاد انزلی دارای ۳۰ کیلومتر ساحل از دریای خزر است. ۲۲ کیلومتر از این سواحل واقع در شهرستان رشت، ۸ کیومتر ساحل واقع در شهرستان انزلی و سواحل حوضه آبریز رودخانه سفیدرود در پارک ملی بوجاق واقع در شهرستان آستانه اشرفیه است

 

 

 

 

 

منبع:ایران نما

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, منطقه آزاد تجاری صنعتی انزلی

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:21  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

تپه مارلیک و گنج دردسر ساز

 

تپه مارلیک یکی از 5 تپه باستانی است که در دره گوهررود در اطراف رودبار واقع شده‌اند دره‌ای خوش آب و هوا که برای سال‌ ها محل سکونت اجداد ثروتمند گیلانی ‌ها بوده. تپه ‌های زینب بیجار ، پیلاقلعه ، دوربیجار و جازم کول ، بقیه این تپه‌ ها هستند.

در پاییز سال ۱۳۴۰ش ، هیاتى به سرپرستى دکتر عزت‌ الله نگهبان جهت بررسى و تحقیق عازم منطقه رحمت‌ آباد رودبار شد . این حفارى که به مدت ۱۴ ماه از پاییز ۱۳۴۰ تا آخر پاییز ۱۳۴۱ ادامه داشت ، منجر به پیدا شدن ۵۳ آرامگاه به طور منظم و پراکنده در سطح تپه شد . این آرامگاه‌ ها عموما از سنگ و گل ساخته شده بودند .

در ساخت این آرامگاه ‌ها از تخته سنگ‌ هاى بزرگ طبیعى که در سطح تپه وجود داشته، استفاده ‌شده . در بعضى قسمت ‌ها هم از سنگ‌ هاى زرد رنگى استفاده شده که از ۱۵کیلومتر دور تر و از دره گوهررود به این محل انتقال یافته‌‌اند.

حفاری تپه مارلیک برای دکتر نگهبان و همکارهایش یک دردسر بزرگ بود . از درگیری‌ ها و بی‌مهری‌ های اهالی روستا که به تحریک قاچاقچی ‌ها انجام می ‌شد، تا تهمت ها و دردسر هایی که باعث و بانی‌ اش مقام ‌های دولتی بودند و به دادگاهی شدن دکتر و همکارهایش کشید ؛ دردسری بزرگ که به نتیجه ‌اش می ‌ارزید .

از این منطقه تعداد زیادی ظروف و اشیای سیمین و زرین به دست آمده که نشانگر ثروت فراوان ساکنان آن است . قدمت این آثار به حدود 3 هزار سال پیش یعنى اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد مسیح مى ‌رسد .

ماردی‌ ها اقوام ساکن مارلیک مردگان‌ شان را با لباس رسمى و تزئینات کامل روى تخته سنگ و به پهلو قرار مى ‌داده‌ اند . در این حالت زانو ها اندکى خمیده می ‌شدند . همراه مردگان ، ظروف تشریفات مذهبى ، مجسمه ‌ها ، زیور آلات ، اسلحه ، ابزار و ادوات ، ظروف و ادوات آشپزخانه ، مدل و نمونه ادوات مختلف و اسباب ‌بازى کودکان دفن مى ‌شد . این امر نمایانگر هویت و حرفه صاحب آرامگاه و عقاید مذهبى اقوام ساکن در محل بود.

به جز این اشیا ، آثار و ادوات جنگى از جنس مفرغ مانند : خنجر ، پیکان ، سر نیزه و نیز وسایل تزئینى مانند : گوش پاک ‌کن ، ناخن پاک ‌کن ، گوشواره ‌، دستبند ، گردنبند ، پیشانى ‌بند ، مو بند ، سنجاق سر و همچنین ادوات و وسایل مورد استفاده نظیر ظروف ، دوک نخ ریسی ، دیگ ، ملاقه ، سیخ کباب ، ظروف سفالین ، پیکرک‌ ها و مجسمه ‌هاى سفالین و فلزى در مارلیک یافت شده‌ اند . وسایل رزمى مانند : خنجر ، شمشیر ، سرنیزه ، سرگرز ، مچ بند ، بازوبند رزمی و تیردان مفرغى بیانگر جنگجو بودن این اقوام است.

یکی از کشفیات مهم این تپه ، 2 مهر استوانه ‌ای است که روی آنها به خط میخی نقش شده است . این مهر ها به باستان‌ شناسان برای تشخیص خط و تاریخ مارلیکی ‌ها بسیار کمک کرده است .

 

 

 

گنجینه نفیس مارلیک

 

در کرانه شرقی سفیدرود دره زیبایی به نام گوهر رود وجود دارد که به علل حاصلخیزی خاک ، ملایمت هوا و رطوبت و بارندگی کافی از بهترین نقاط این ناحیه به شمار می رود . در وسط دره ی گوهر رود ، رودخانه ای به همین نام جریان دارد که از شعبه های کوچک سفید رود است .

در دره گوهر رود تپه های کوچک و بزرگی به چشم می خورد که مربوط به دوره های باستانی است و تپه مارلیک یکی از مهم ترین آن هاست . این تپه در محلی به نام چراغعلی تپه ( مالک قدیمی آن ) شهرت دارد . تپه های باستای گوهر رود از جمله مارلیک بقایای یک تمدن باستانی فراموش شده ای را در دل خود مدفون کرده اند .

تپه مارلیک ، که گنجینه ای ارزنده از هنر و تمدن بشری را در طول قرن ها در خود پنهان کرده است در حقیقت تپه ای طبیعی و صخره ای است که از سنگ های سولفات آهن تشکیل شده و لایه های طبیعی و تحتانی آن چنان است که شکاف های بزرک درون تپه ایجاد کرده و همین حفره ها موجب شده تا حیواناتی چون موش و مار به فراوانی در آن لانه کنند . عده ای معتقدند که نام مارلیک به دلیل وفور مار در این تپه بر انجه اطلاق شده است و افسانه مار و گنج در این تپه مصداق واقعی پیدا کرده است .

اما برخی نیز مارلیک را یک واژه ی تاریخی می دانند که از دو جز ” مارد ” و ” لیک ” ترکیب شده و معنای قوم ” مارد ” را می دهد . اینان استدلال می کنند که این کلمه در اصل ” ماردلیک ” بوده و با حذف ” دال ” مارلیک شده است . مارد اشاره به آمارد هاست و ” لیک ” هم همان ” لک ” است به معنای قوم و طایفه و عشیره است که در واژه هایی نظیر اسکو + لک و گیل+ لک دیده می شود . اگر نظریه اخیر را قبول کنیم بی گمان باید گنجینه ی مارلیک را متعلق به قوم آمارد بدانیم . کاوش های مارلیک در سال های 41-1340 با همکاری دانشگاه تهران و اداره باستان شناسی انجام گرفت .

در ادامه کاوش ها وضعیت اصلی تپه که معرف آرامگاه و گورستان اقوام فراموش شده باستانی است آشکار شد .

احتمال می رود که این تپه ، آرامگاه خصوصی فرمانروایان و شاهزادگان محلی بوده است که در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد در این منطقه حکومت می کرده و مردگان خود را بنا بر سنن و آیین های رایج آن دوره به همراه اشیاء و آثار قیمتی در این آرامگاه ها به خاک می سپرده اند .

زمانی که سه چهارم کاوش در تپه انجام شد در حدود 25 آرامگاه با اتاق آرامگاه کشف شد که در همه آنها اشیایی مانند ظروف مفرغی – ظرف های سفالین- دکمه های تزئینی- انواع سرگرز ، پیکان ، شمشیر ، خنجر ، مجسمه های برنزی و سفالی ،کلاه خود ، سرنیزه ،سوزن های طلاو مفرغ و … با نقوشی از انسان و گیاهان و حیوانات نظیر گاو کوهاندار ،گاو بالدار ، اسب شاخدار و اسباب بازی هایی برای کودکان دوک پشم ریسی و افزاری از این گونه بدست آمد که معرف فرهنگ و طرز زندگی این اقوام هستند .و نشان از اعتقاد به زندگی پس از مرگ دارد .

پارچه های بدست آمده از تپه های مارلیک نشانه ظهور و پیشرفت صنعت بافندگی در گیلان هزاران سال پیش است .

از جمله موارد جالب کشف کاشفان ، مهری است که روی آن خط میخی حک شده است و یا مهر دیگری که مجلس شکا ر را نشان می دهد . به گفته باستان شناسان قدمت آنها به بیش از سه هزار سال می رسد .

نمونه بی بدیل این کاوش ها جام مارلیک است که از زر ناب است و ارتفاع آن به 18 سانتی متر می رسد .

ارتفاع نقش برجسته های جام تا دو سانتی متر می رسد که نشان دهنده مهارت استاد کاری است که با ضربات چکش آن را آفریده است .

نقش وسط جام درخت زندگی است و در دو سوی درخت دو گاو بالدار دیده می شود که در حال بالا رفتن از درخت هستند . نمایش بدن حیوان به حالت نیم رخ و نمایش سر آنها از روبه رو ، از ویژگی های هنر ایرانی است و هویت ایرانی سازنده اش را نشان می دهد .

در کف جام گلی زیبا نقش شده است .در میان گل نقش خورشید دیده می شود که شعا ع های خود را به طور منظم پراکنده است .

برای اقوام مارلیک خورشید تا حد پرستش بسیار مهم بوده است و تا جایی که می توانسته اند نماد خورشید را به شکل ترنج های هندسی تزئینی در کف اکثر ظروف و جام های فلزی به تصویر کشیده اند . وقتی به نوع نقش و طرز ترسیم این ترنج ها توجه می کنیم در می یابیم خورشید در مرکز همه چیز است و همه موجودات از نور و حرارت جانبخش او زندگی می گیرند .

با اینکه انسان در هزاره ششم پیش از میلاد به فلزات دست پیدا کرده است اما از افتخارات مهم تمدن مارلیک صنایع فلزی و مخصوصا صنایع مفرغی است . در منطقه مارلیک به سبب وجود معادن سنگ فلز و منابع سوخت مانند چوب فراوان تولید مفرغ رونق زیادی یافته و کارگاه های صنایع مفرغی به وجود می آیند .

از نقاط اوج و شگفتی های دیگر صنعت مارلیک جامهای شیشه است که گفته می شود از اولین نمو نه های صنعت شیشه سازی بشر است .

و سرانجام این تمدن درخشان چه می شود ؟ برخی باستان شناسان معتقدند به دلیل شباهت فراوان آثار مکشوفه از سیلک در کنار شهر کاشان به خصوص آثار مفرغی ظروف و و ادوات و ابزار بسیار محتمل است که اقوام سلیک همان مارلیکی ها باشند که پس از حمله آشوریها به منطقه سیلک مهاجرت کرده اند و سپس به تدریج به ماد ها که از اقوام هند و ایرانی بودند پیوسته و در مراحل اولیه تکوین دولت ماد شرکت داشته و با دیگر گروه های مقتدر هند و ایرانی ، امپراطوری مقتدر ماد را در اوایل هزاره اول پیش از میلاد به وجود آورده باشند .

مجموعه آثار مارلیک در طبقه فوقانی موزه ملی ایران تهران نگاهداری می شود .

ابراهیم گلستان در سال 1342 فیلمی به نام تپه های مارلیک ساخت که برنده جایزه شیر سن مارکو جشنواره و نیز در سال 1343 شد که به ظاهر درباره ی کشفیات باستان شناسی در منطقه ی مارلیک است ، اما به واقع اثری در باره ی زندگی ، هنر ، دوام و آرزو برای فردایی بهتر است .

 

 

 

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, رشت, تپه مارلیک

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:18  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

سد منجیل را باید دید

 

سفیدرود دومین رود بلند ایران است. سفیدرود را در باستان رود آمارد می‌نامیدند.

در کتب قدیم سپید رود را با نام های گوناگون از جمله: سپیدرود، اسفیدرود، اسبیذروذ، سپیذروذ و سفیدرود خوانده‌اند.

رودخانه سفيد رود با طول 765 كيلومتر طولاني‌ترين و پر آب‌ترين رود استان گيلان است.

سر چشمه اصلي آن كوه چهل چشمه كردستان است كه بعدا” شعبه‌اي به نام گروس از كوه‌هاي پنجه‌علي و در شمال غربي همدان و شاخه‌هاي ديگري در ناحيه بيجار (گروس) به آن متصل شده و به سمت شمال جريان مي‌يابد. در ميانه رودهاي ديگري به نام قرانقوش‌چاي و ميانه‌چاي و هشترودچاي و آب‌هاي كوه سهند و همچنين بزقوش به آن مي پيوندند و بعد به سمت جنوب شرقي تغيير جهت مي‌دهند.

سپس زنجان رود كه از چمن سلطانيه سرچشمه مي گيرد و شعبات كوچك ديگر جاري شده از كوه هاي طارم به آن پيوسته و سر انجام به تنگه منجيل مي‌رسد. تا اين نقطه رودخانه مذكور با نام قزل‌اوزن (يا ” خوزوكويا” و يا رود سرخ)‌ ناميده مي شود. در اين محل شاخه ديگري به نام شاهرود كه از كوه هاي طالقان سرچشمه مي گيرد و طول تقريبي آن تا منجيل حدود 180 كيلومتر است به آن مي‌پيوندد اين شاخه تقريبا” يك چهارم آب رودخانه سفيدرود را تأمين مي كند.

از محل تلاقي رودخانه شاهرود و قزل‌اوزن به بعد رودخانه سفيد رود ناميده مي شود. در منطقه منجيل سد بزرگ سفيدرود بر روي اين رودخانه ساخته شده كه درياچه‌اي با وسعت 56 كيلومتر مربع در پشت آن پديد آمده، در ادامه مسير اين رودخانه با پيوستن آبراهه‌هايي كه اصلي ترين آنها عبارتند از آبرود، سياه رودبار، تويسن و آبراهه شلي به سفيدرود و پس از گذر از مزارع حاشيه رودخانه به طرف شمال‌شرقي و منطقه تجن جاري مي شود. در انتها شعبه اصلي اين رود از طريق صدها كانال و آبراه زراعي در منطقه حسن كياده به درياي خزر مي‌ريزد.

آب و هوا در منطقه ي رودبار مديترانه‌اي مي باشد يعني زمستان هاي معتدل و اندكي مرطوب و تابستان هاي گرم و خشك . اين رود درناحيه ي منجيل در مسير بادهاي دائمي دره سفيد قرار گرفته كه به بادهاي منجيل معروف است.

 

وضعيت رودخانه از نظر قايقراني:

 

با قايقراني د اين رودخانه علاوه بر تجربه هيجان گذر از امواج متلاطم، مي توان مناظري زيبا و بي‌نظير مختص به شمال كشور را تماشا كرد.

قسمت های خروشان (Rapid ها) رودخانه تقریبا” 500 متر بعد از سد سفیدرود شروع می‌شوند، كه‌ قایقرانان محلی روی هريك نامی خاص گذاشته‌اند. درجه قسمت‌های خروشان این رودخانه بین 2 تا 3 می‌باشد.

 

جاذبه ها:

 

این منطقه داراي جاذبه هاي فراوان طبيعي، تاريخي و فرهنگي است. چشم اندازهاي طبيعي شامل رودخانه سفيدرود، درياچه سد سفيدرود، درياچه سد تاريک، ييلاقات و جنگل هاي عمارلو، کوه درفک، دشت ها و برنج کاري ها، حيات وحش، گل ها و گياهان وحشي شامل درخت هرزويل، گل سوسن چلچراغ، پوشش گياهي، چشمه هاي آب معدني داماش، سنگ رود و کلشتر، چشمه آبگرم ماست خور و … است.

جاذبه هاي تاريخي و باستاني شامل تپه هاي باستاني مارليک، تپه گرد کول، تپه کلشي، پل خشتي لوشان و …. جاذبه هاي فرهنگي شامل فرهنگ مردم منطقه، آداب و رسوم، صنايع دستي، لباس محلي، گويش، زندگي کوچ نشيني مردم قسمتي از منطقه عمارلو و ساير جاذبه ها شامل دهکده ييلاقي بره سر، دهکده سالانسر در کنار و … مي باشد. در امتداد رودخانه سفيدرود باغ‌هاي انبوه زيتون قرار دارد كه با قایقرانی بر روی اين رودخانه در حالیکه وزش باد خنک و مطبوع گرمای تابستان را با خود می‌برد مي‌توان به تماشای دورنمای درختان هميشه سبز زیتون در ارتفاعات‌، صخره‌های بلند در کنار دشت‌های حاصلخیز و شاليزار هاي برنج نشست.

 

تنوع آبزيان :

 

بر اساس بررسي‌هاي انجام شده در طرح جامع شيلاتي طي سال‌هاي 1373 و 1374 در ناحيه دهانه رودخانه سفيدرود تا سد سفيدرود و سر شاخه هاي قزل‌اوزن و شاهرود، 45 گونه و زيرگونه ماهي متعلق به 36 جنس و 17 خانواده شناسايي شده كه در بين ماهي هاي مهاجر عمده‌ترین آنها عبارتند از: اوزون برون، تاس ماهی، ماهی سفید، کپور معمولی، سس ماهی، لای ماهی، اسبله، سفید کولی، شاه کولی، سیاه کولی و البته ماهي هاي خانواده كپور بيشترين فراواني را به خود اختصاص داده‌اند.

رودخانه سفيدرود از لحاظ مهاجرت و زاد و ولد آبزيان بخصوص گونه هاي ماهيان خاوياري و گونه هاي ماهيان استخواني از رودخانه هاي منحصربه فرد در حوزه جنوبي درياي خزر مي باشد.

 

مشكلات زيست محيطي:

 

تخليه پساب هاي كارخانه هاي صنعتي، فاضلاب هاي خانگي، زباله هاي شهري و روستايي، سموم شيميايي كشاورزي، نيترات ها و فسفات‌ها، انواع حشره‌كش‌ها و زباله‌هاي كشتارگاه‌ها باعث شده تا اكوسيستم طبيعي سفيدرود كه يكي از مهمترين حوزه هاي آبخيز ايران به شمار مي رود دچار تغييرات زيادي شده كه علاوه بر خطر نابودي كامل رودخانه و گونه‌هاي متنوع آبزيان موجود در آن، اقتصاد و معيشت هزاران انسان را كه در حاشيه رودخانه زندگي مي كنند را نيز به خطر بياندازد.

انتقال اين آلودگي‌ها به درياي خزر سبب بروز پديده‌هاي زيست محيطي مانند كشند قرمز و توده هاي وسيع فيتو پلانكتوني شده است.

متاسفانه بي توجهي به اين اكوسيستم بي نظير باعث نابودي بخش عظيمي از سفيدرود شده به طوري كه هم اكنون سفيدرود از يك اكوسيستم فعال به اكوسيستم غير فعال تبديل شده است.

 

ويژگي‌هاي فرهنگي:

 

گوناگوني و تنوع فرهنگي و همچنين تنوع قومي و گويشي در سرزمين گيلان با وجودي كه از نظر جغرافيايي يكي از استانهاي كوچك ايران به شمار مي‌رود بيش از هر جاي ديگر ايران ديده مي‌شود.

گيلك‌ها، گالش‌ها، تات‌ها، تالش‌ها، كردها و ترك‌ها اجتماع گيلان را تشكيل مي‌دهند .

هر يك از اين اقوام موسيقي فولكلور بسيار غني، آيين‌ها و باورها و گويش مختص به خود دارند كه آشنايي با آنها از لطف خاصي برخوردار است.

 

راه هاي دسترسي:

 

این رودخانه به موازات جاده قزوین-رشت پس از سد سفیدرود تا روستای گنجه در نزدیکی شهرستان رستم آباد جریان دارد. در ضمن دسترسی محلی منجیل-رودبار نیز موازی رودخانه است.

 

امكانات اقامتي:

 

در شهرهاي منجيل و رودبار امكان اقامت در مهمانخانه و محل هاي پيش‌بيني شده كمپينگ با دسترسي به سرويس بهداشتي وجود داشته و در شهرهاي اطراف نظير رشت يا قزوين اقامتگاه‌هاي مناسبي موجود است.

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, رشت, سد منجیل

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان ۱۳۹۴ساعت 9:17  توسط مجید صیادزاده  |  نظر بدهید

---

موزه میراث روستايي ،نمونه‌ای کوچک اما واقعی، از نحوه‌ زندگی روستاهای گیلان

 

موزه‌های روستایی، زیرمجموعه موزه‌های فضای باز می‌باشند که جلوه تمدن و فرهنگ روستایی را در محیط طبیعی باز می‌نمایانند

موزه‌های روستایی با انتقال آثار و بناها با مقیاس واقعی و قرارگیری در بستری مشابه وضعیت اولیه، شکل می‌گیرند.

موزه میراث روستایی گیلان در زمینی به مساحت حدود ٢٦٣ هکتار، در پارک جنگلی سراوان، واقع در کیلومتر ١٨ جادۀ رشت- تهران قرار دارد. فکر تأسیس موزه، پس از زمین لرزه‌ خرداد ١٣٦٩ گیلان که روند تخریب بناهای سنتی را شدت بخشید، شکل گرفت. اما فاز مطالعات مقدماتی آن، از اوایل سال ١٣٨١ آغاز شد.

ابتدا، مطالعات گسترده جهت مکان‌یابی مناسب برای اجرای پروژه انجام شد. پس از بررسی‌های فراوان، پارک جنگلی سراوان، به علت دارا بودن توپوگرافی مناسب و مشابه گیلان، دسترسی آسان و وجود تأسیسات زیربنایی مناسب به عنوان محل اجرای پروژه انتخاب شد. در همان زمان، آموزش نیروهای مورد نیاز انجام گرفت.

این موزه، نمونه‌ای کوچک اما واقعی، از نحوه‌ زندگی و فرهنگ سنتی روستاهای گیلان است.

بخش معماری این موزه، مجموعه‌ای است که قدمت بناهای آن به طور متوسط به ١٥٠ سال می‌رسد. هدف موزه میراث روستایی گیلان، تنها انتقال بناهای روستایی نیست، بلکه حفظ فرهنگ بومی، فن ساخت و دانش نانوشته‌ای است که در روستاهای گیلان وجود داشته است.

گیلان در این مجموعه، علاوه بر معماری روستایی مناطق مختلف استان، سایر عناصر فرهنگی مربوط به ابزارهای زندگی و کار، خوراک، پوشاک و … هم به نمایش درآمده است.

در طراحی سایت، محل‌های جداگانه برای رستوران‌ها، چای‌خانه‌ها، بازارها، مساجد، مزارع و باغ‌های چای، شالیزار، کارگاه‌های آموزش و تولید صنایع‌دستی، نظیر گمج‌سازی و سفالگری، مرواربافی، رشتی‌دوزی و … ، محوطه‌ی بازی‌ها و نمایش‌های سنتی برای برگزاری کشتی‌گیله‌مردی، ورزاجنگ، لافندبازی و …، مراکز تحقیقات کشاورزی و دامپروری، پژوهشگاه معماری و مردم‌شناسی، پارک کودک، باغ‌های پرورش گیاهان دارویی و درختان بومی، اردوگاه تفریحی، معماری چوب ملل و دو مجموعه‌ مهمان‌پذیر با الهام از معماری روستایی به ظرفیت ١٥٠ واحد ٣ تا ٥ نفره، در نظر گرفته شده است.

در اردیبهشت ١٣٨٤ اولین کارگاه این طرح (روستای جلگه شرق) راه‌اندازی و یک سال بعد افتتاح و به بهره‌برداری رسید. در اردیبهشت ماه ١٣٨٧ فاز دوم این پروژه (روستای جلگه مرکز) افتتاح شد. در همان زمان، کلنگ فاز سوم (روستای جلگه غرب) و در شهریور ١٣٨٧ کلنگ فاز چهارم (روستای کوهپایه غرب) به زمین زده شد.

در خرداد ١٣٨٨ این دو فاز افتتاح و همزمان عملیات اجرایی فاز پنجم (روستای کوهستان غرب) آغاز شد. در خرداد ١٣٨٩ فازهای پنجم و ششم(روستاهای کوهپایه شرق و کوهستان غرب)و همچنین ساختمان خانه پژوهشگران افتتاح و همزمان کلنگ فاز هفتم (روستای کوهستان شرق) و کارگاه مدرسه جلگه مرکز به زمین زده شد.

در اردیبهشت ١٣٩٠ دو مجموعه مسکونی( حسنی، حقیقتی) از روستای جلگه غرب و دو مجموعه مسکونی( بهزادی، جامع) از روستای کوهپایه شرق که چندی پیش به بهره برداری رسیده بود، رسماً افتتاح شد.

موزه میراث روستایی گیلان تا کنون موفق به کسب چندین جایزه و گواهینامه از سوی نهادهای ملی و بین المللی شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

برچسب‌ها: ایران گردی, استان گیلان, موزه‌های روستایی

آق اولر روستایی کوچک با تاریخ بزرگ

 

روستای باستانی و ییلاقی آق اولر در 35 كيلو متري غرب شهرستان تالش و در ارتفاع 1100 متري از سطح  در ياي آزاد  با  طبيعتی بكر و دست نخورده، دره هاي عميق، مراتع وسيع و سر سبز ، كو ه هاي بلند بر افراشته و چشمه هاي زلال و پر آب معدنی از جایگاه ممتازی برخوردار است. 

ديوار خانه های روستايي آق اولر اغلب به رنگ سفيد است و پنجره هاي آن به رنگ آبي رنگ آميزي شده و بام خانه ها گاه با سفال قرمز و گاه با تخته هاي حاصل از چوب هاي جنگلي كه در اصطلاح محلي به آن ها ” لت “مي گويند، پوشش داده شده است

 گور ستان های باستانی منطقه آق اولر منطقه که در سال هاي اخير از دل خاك سر بر آورده اند، شناسنامه قوي و معتبري براي اين منطقه محسوب مي شود ،اين گو رستانها متعلق به نيمه دوم هزاره دوم قبل از ميلاد مي باشد و آثار مختلفي مانند ابزار آلات زندگي روز مره ، سلاحهاي جنگي و سائل تزئين و زينت و… از آنها يافت شده است. 

غير از اين گو رستان های باستانی، سه بناي معماري متعلق به دوران قاجار نیز در منطقه به چشم مي خورد كه يكي از آن ها كاخ ضرغام السلطنه (سردار امجد)،حاكم منطقه بوده، که اكنون در حال مر مت است و بعنوان پا يگاه سازمان ميراث فر هنگي و گر دشگري در نظر گرفته شده است. 

 

 

كاخ  ییلاقی ضرغام السلطنه (سردار امجد)ياز سه قسمت تشكيل مي‌شد كه عبارتند از : 1- خان نشين كه محل استقرار خان و خاندان و نزديكانش بود.2- قراول خانه كه محل استقرار نظاميان بود.3- اصطبل كاخ مزبور در دوران اوج نهضت مشروطيت به دست مشروطه طلبان به آتش كشيده شد و بازسازي آن توسط سازمان جهانگردي و ميراث فرهنگي استان گيلان از مدتي پيش آغاز شده است. 

اين كاخ در منطقه ييلاقي آق اولر شهرستان تالش قرار دارد و از نظر مناظر طبيعي و موقعيت جغرافيايي وضعيت ويژه‌اي در جذب گردشگر دارد.

 

 

 خانه ييلاقي ديگر، حمام آق اولر كه با يك معماري منحصر بفرد ساخته شده است .

 

منبع:ایران نما

 

ديلمان جلوه گاه شکوه و جلال طبيعت

 

ديلمان سرزمينی که مردم آن بدليل دارا بودن موقعيت طبيعی و فصلی سرد آن را ييلاق می گويند. و هنگام گردش در آن شيفته آب و خاک اين مرواريد گرانبها می گرديد سرزمينی است آراسته به چشمه سارهای فراوان زمين های حاصل خيز منابع طبيعی سرشار کوههايی پر برف و جنگلی انبوه که مناظر بديعش جلوه گاه شکوه و جلال طبيعت و نوازشگر روح های خسته است . لطافت هوای آن بويژه در فصل بهار و موسم باز شدن غنچه ها و روئيدن گلهای صحرايی و ريزش باران همراه با نسيم روح پرور ييلاقی از قديم الايام مورد توجه خاص و عام بوده است.

ديلمان فعلی با حدود هزار کيلومتر مربع وسعت متشکل از دو ناحيه پير کوه ( که قبلا جزو دهستانهای قزوين بود ) و ديلمان با 72 پارچه آبادی در دامنه سلسله جبال البرز و در شمال و شمال شرقی قله رفيع درفک ( با ارتفاع 3500 متر از ساحل دريا ) واقع گرديده است . ديلمان در شمال و غرب پوشيده از جنگل است و در تقسيمات جغرافيايی کشور به شهرستان سياهکل تعلق دارد .

در نوشته های تاريخی که در شاهنامه فردوسی نيز بصورت حکايت تاريخی بدان اشاره شده اولين غار نشينی انسان، کشف آتش و اختراع سلاح فلزی بايد پای کوه البرز و در ديلمان بوده باشد . ديلم نام تيره ای ايرانی ساکن ديلمان و ديلمستان است که قدمت آن به 2000 سال قبل از ميلاد مسيح میرسد.

 

 

هر يک از آثار کشف شده در ديلمان شامل مصنوعات مسی و مفرغی و سفالی شاهديست بر سير تمدن اين مردمان در ادوار تاريخ و قدر سهم آنان در تشکيل تاريخ ايران. هم اکنون جمعيت آباديهای ديلمان به دو دسته تقسيم می گردد : دسته اول ساکنان دائمی ديلمان و دسته دوم جمعيتی که مدت محدودی از سال را در ديلمان بسر می برند از اين دسته دوم عده‌ای روستاييانی هستند که برای استفاده از چراگاههای بهتر برای احشام خود مدتی در ييلاق ديلم بسر می برند و با فرارسيدن فصل سرما به قشلاق يعنی جلگه های گيلان بر می گردند . و عده ای نيز ساکنين شهرهای دور و نزديک می باشند که در بهار و تابستان جهت استفاده از آب و هوای مناسب بطور موقت در آن سکنا می گزينند.

 

 

جاده آسفالته به طول حدود 40 کيلومتر ديلمان را از داخل جنگلی زيبا و کوههای سرسبز به سياهکل مرتبط می سازد و يک جاده شوسه به طول 70 کيلومتر آن را از داخل رودبار در دو محل يکی در رستم آباد و ديگری در لوشان به جاده اصلی رشت_قزوين متصل می سازد.

این منطقه هم از نظر چشم اندازهای طبیعی و هم از نظر تاریخی، از نقاط دیدنی استان گیلان به شمار می روند. این منطقه سرزمین قوم باستانی دیلم است. راه اصلی این ییلاق ها از شهر سیاهکل می گذرد و پس از عبور از این شهر در امتداد مسیر شم رود تا ارتفاعات کوهستانی دیلم پیش می رود. طبیعت سر سبز و زیبا و خانه های بومی لته پوش (تخته سر ) با مردمی خونگرم و میهمان نواز بر جاذبه های گردشگری این منطقه افزوده است.

 

منبع:ایران نما

 

سوسن چلچراغ،تنها گل ثبت شده در فهرست آثار ملی

 

از اواسط خرداد تا انتهای آن، «سوسن چلچراغ» با عشوه و غمزه خود در دامان طبیعت داماش، بویژه وقتی نسیم دست بر کمر باریکش می‌اندازد و همراه با شور و شوق، پیکرش را به رقص می‌آورد و دامن چاک‌چاکش را به این سو و آن سو می‌کشاند، چنان دلی از بینندگانش می‌رباید که در وصف نمی‌آید! چه عیبی دارد اگر ما که دستمان نه به خودش، نه به دامنش می‌رسد، دست کم با تماشای تصاویری از این دلبری، چشهایمان را به چرا ببریم و لذتی هم نصیب روحیه و روانمان کنیم؟! پس بفرمائید تماشا.

 

 می‌گویند «سوسن چلچراغ» یکی از کمیابترین گونه‌ها از تیرۀ گل‌های «سوسن‌» است و تنها در دو نقطۀ جهان می‌روید: جمهوری آذربایجان و روستای داماش در استان گیلان. می‌گویند از آن‌جا که تکثیرگریز است، این روزها، از این گل شکفتۀ زیبا کمتر از چند هزار بیشتر، آن هم بر سینۀ دشتهای داماش باقی نمانده. می‌گویند تنها گل ثبت شده در فهرست آثار ملی است.

 

سوسن چلچراغ، حالا آخرین نفس‌هایش را می‌کشد و کمتر از چند روز دیگر، نه امکان چشمچرانی ما باقی می‌ماند و نه امکان رقص باد با او ؛ حیف است اگر نمی‌توانیم خودمان آن را از نزدیک ببینیم، تصاویری از آن را سرمۀ دیدگانمان نکنیم. ببینید و بگوئید مثل ما از تماشایش لذت بردید یا نه؟!

 

 

 

 

 

 

 

منبع:ایران نما

 

مرکز تفریحات دریایی منطقه آزاد انزلی و مجهزترین مرکز تفریحات دریایی شمال کشور

 

مجهزترین مرکز تفریحات دریایی شمال کشور در منطقه آزاد انزلی، با حضور مسوولان ارشد استانی و سرمایه‌گذاران گردشگری افتتاح شد. این مرکز به دو مجتمع آقایان و بانوان تقسیم شده و امکانات آن در سواحل ایران بی نظیر است.

این طرح گردشگری دریایی که در مرحله نخست در قالب دو طرح آقایان و بانوان در ساحل منطقه آزاد انزلی ساخته شده، دارای مساحتی برابر ۵/۵  هکتار و از محل منابع درآمدی این سازمان ایجاد شده است. این طرح به دستور رئیس هیات‌مدیره و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد انزلی از سوی معاونت فنی و عمرانی سازمان منطقه آزاد انزلی و با هدف ارتقای ضریب ایمنی گردشگران در بهره‌برداری از منابع طبیعی دریای خزر، توسعه ورزش‌های آبی – ساحلی در محدوده منطقه، بالا بردن سطح امکانات و تسهیلات قابل ارائه به گردشگران و ارائه الگویی مناسب از طرح‌های ساحلی -گردشگری در بنادر به بهره‌برداری رسید.

رضا مسرور، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد انزلی در این مراسم با تشریح برنامه‌های سازمان در حوزه‌های گردشگری ورزشی، تجاری، اکوتوریسم و دریایی اعلام کرد:

توسعه گردشگری از اهداف مناطق آزاد ایران است، ساخت مجموعه ورزش‌های ساحلی زنده یاد قایقران نیز اولین گام در تکمیل زیرساخت‌های این حوزه در منطقه بوده که در حال حاضر تیم‌های مختلف ورزش‌های ساحلی از این مجموعه استفاده می‌کنند و برنامه‌های مناسبی را برای توسعه این مجموعه گردشگری ورزشی ساحلی مد نظر قرار داده‌ایم.

 

 

وی احداث مرکز همایش‌ها و نمایشگاه‌های این منطقه را نیز با هدف توسعه‌ی گردشگری تجاری در منطقه دانست و گفت:

این طرح ضمن پرکردن خلأ موجود در استان، می‌تواند در زمینه رشد گردشگری تجاری استان نیز بسیار تاثیرگذار باشد.

مدیرعامل سازمان منطقه آزاد انزلی اشتغال را دغدغه اصلی استان اعلام و تاکید کرد:

باید از تمام ظرفیت‌ها از جمله ظرفیت بخش‌های مختلف گردشگری برای حل این موضوع استفاده شود، گردشگری دریایی از موضوع‌های مغفول مانده استان است و نیازمند ایجاد زیرساخت‌های استاندارد است، البته با وجود مزیت‌های بسیار در بخش تفریحات دریایی، فقر زیرساختی در طرح‌های سالم سازی مشهود است و معتقدیم که باید مجموعه‌های تفریحی و گردشگری ساحلی با امکانات مناسب در شهرهای مختلف استان ایجاد شود.

مسرور با بیان اینکه عملیات اجرایی این مرکز تفریحات دریایی از بهمن سال گذشته آغاز شد و پس از ۷ ماه به مرحله‌ی  بهره‌برداری برای عموم و گردشگران رسیده است، افزود:

امکانات و تجهیزات این طرح بسیار مناسب است و حتی ساختمان امداد و نجات و مرکز هلال احمر، فضای سبز، آلاچیق، ورزش‌های آبی و ساحلی و فضاهای تفریحی و ورزشی در این مرکز جانمایی شده و در نظر داریم با توسعه و تجهیز مجتمع، امکان استفاده از این مجموعه در تمامی ماه‌های سال را فراهم کنیم.

محمدعلی نجفی، استاندار گیلان نیز این مجموعه گردشگری دریایی را الگویی نمونه و منحصربه‌فرد در کشور دانست و گفت:

ایجاد زیرساخت‌های مناسب و استاندارد در بخش گردشگری ضرورت است، باوجود تمام کارهای صورت گرفته در این بخش، شاهد محدودیت‌هایی هستیم که باید با تمام توان برای حل این مشکلات تلاش کنیم.

وی با اشاره به طرح‌های نیمه تمام و بلاتکلیف سال‌های گذشته در منطقه آزاد انزلی افزود:

با تلاش‌های صورت گرفته، امروز شاهد عملکرد مناسب و رضایت‌بخشی در منطقه آزاد هستیم و افتتاح طرح‌های مختلف در این منطقه حاکی از این مدعا است، این در حالی است که بنابر اظهارات دبیر شورای‌عالی مناطق آزاد کشور، اکنون منطقه آزاد انزلی جزو مراکز موفق در کشور محسوب می‌شود.

نجفی بر ضرورت توسعه هر چه بیشتر طرح‌های گردشگری در استان تاکید کرد و گفت:

سرمایه‌گذاری در بخش گردشگری استان، سرمایه‌گذاری مطمئن است.

 

 

امکانات موجود در این مرکز برای بانوان و آقایان شامل سالن انتظامات و ورودی، دو ساختمان رختکن مجهز به ۱۱۰۰ کمد لباس MDF ضد آب با روکش پی وی سی و قفل مغناطیسی، به همراه ساختمان ناجیان غریق و کمک‌های اولیه، زمین والیبال ساحلی استاندارد، ۴۰ عدد دوش رو باز صحرایی (مجموعا ۸۰ دوش) که روی پیاده‌روهای چوب پلاس نصب شده، ۲۰۰ عدد تخت آفتاب گیر دور استخری، سایبان‌هایی با پوشش سنتی گیلان(حصیر)، کافی شاپ، سالن ماساژ و چترهای آفتابگیر ساحلی است.

در مرکز تفریحات دریایی منطقه آزاد انزلی امکانات لازم برای بهره‌برداری معلولان نیز در نظر گرفته شده، این مرکز دارای حدود هزار مترمربع پیاده‌رو با اختلاف سطح ۱/۵ متر از ساحل برای فراهم کردن دسترسی به امکانات مجموعه است، همچنین وجود برج نور برای روشنایی و امکان شنا و بهره‌گیری از امکانات مرکز در شب، فضای سبز متناسب با ساحل، در کنار جاده دسترسی و پارکینگ و سرویس بهداشتی مجهز از دیگر امکانات موجود در این طرح است.

 

منبع:ایران نما